Cawthorne Nigel - Życie erotyczne wielkich dyktatorów.pdf - WOJENNE - justa78

Nigel Cawthorne

ŻYCIE EROTYCZNE

WIELKICH

DYKTATORÓW

SEX LIVES OF THE GREAT DICTATORS

Tłumaczyła: Zofia Domaniewska

Wydanie polskie: 1996

PRZEDMOWA

Henry Kissinger, w latach siedemdziesiątych czołowy amerykański negocjator w

konfliktach międzynarodowych, powiedział pewnego razu: „Władza jest potężnym

afrodyzjakiem”. Liberalny historyk lord Acton w liście do biskupa umieścił następujący

aforyzm: „Władza demoralizuje, a władza absolutna demoralizuje absolutnie”.

Te dwie maksymy zakreślają szerokie pole do działania dla żądnych uciech tyranów. Nie

wszyscy korzystają z okazji. Chilijski generał Pinochet był – pominąwszy oczywiście drobne

ludzkie słabostki – znany z surowych zasad moralnych. Można zarzucić mu, że stworzył

bezlitosny reżim i był sprawcą śmierci wielu tysięcy ludzi, że torturował i zamykał pod byle

pretekstem w więzieniu przeciwników politycznych, że doprowadził terror do perfekcji...

Tymczasem jednak, jako człowiek żonaty, nigdy nawet nie spojrzał na inną kobietę.

A inny znany łajdak, prezydent Egiptu, Naser? Uroczy, rodzinny człowiek.

Spójrzcie na generalissimusa Franco, w latach 1939-1975 dyktatora Hiszpanii,

bezwzględnego wobec przeciwników politycznych. Jako młodzieniec interesował się

dziewczętami, wybierając zazwyczaj spośród szkolnych koleżanek siostry szczupłe brunetki.

Pisywał dla nich wiersze i był przerażony, gdy jedna z adresatek pokazała je jego siostrze.

Gdy wstąpił do wojska i znalazł się w Maroku, wytrwale nadskakiwał Sofii Subiran, pięknej

żonie wysokiego komisarza, generała Luiza Aizpuru. Przez blisko cztery lata Franco

zasypywał wybrankę listami miłosnymi. Jego szansę przekreślił fakt, że był kiepskim

tancerzem, a ponadto nudnym formalistą.

Podczas wojny w Maroku Franco odniósł ranę w podbrzusze. Byli tacy, którzy uważali,

że to właśnie jest istotny powód jego miernego zainteresowania seksem.

Stacjonując w Oviedo, spotkał smukłą, czarnooką miejscową dziewczynę, Marię del

Carmen Polo y Martinez Valdes. Ona miała lat piętnaście, on – dwadzieścia cztery. Mimo

sprzeciwu rodziny zakochany Francisco pisywał do niej do klasztornej szkoły, w której

przebywała. Gdy w roku 1923 dziewczyna osiągnęła pełnoletniość, pobrali się. Dla Carmen

było to spełnienie marzeń. Pięć lat później stwierdziła: „Wydawało mi się, że śnię, że jestem

bohaterką pasjonującej powieści”.

Ich małżeństwo było udane, nawet, jeśli z pozoru brakowało w nim namiętności. Mieli

jedno dziecko, córeczkę o imieniu Nenuca, urodzoną w 1926 roku. Uparcie powracały plotki,

że mała nie jest córką Francisca, lecz jego rozwiązłego brata, Ramona. Jak się wydaje, Franco

nie odczuwał powszechnego w krajach kultury łacińskiej pragnienia, by mieć syna. Gdy

zmarł, zabrakło, więc – na szczęście – następcy.

W 1936 roku Franco zdobył sobie obelżywy przydomek „Miss Wysp Kanaryjskich”.

Było to jednak wynikiem jego wahań w kwestii poparcia przewrotu wojskowego, nie zaś

skłonności seksualnych.

Pan i pani Franco stopniowo oddalali się od siebie. Gdy El Caudillo doszedł do władzy,

wydawał się zawsze w towarzystwie doñi Carmen zasępiony i pełen rezerwy. Jednakże, jak

się wydaje, żadne z małżonków nie miewało innych partnerów. Generał wolał grę w karty i

wędkarstwo. Gdy pięćdziesiąt dwa lata później Franco spoczął na łożu śmierci, wciąż

pozostawali małżeństwem. Jak widać, życie dyktatora może być – gdy chodzi o seks – po

prostu nudne.

Kto chciałby dowiedzieć się, co taki potwór jak Pol Pot – totalitarny przywódca

Kambodży i sprawca śmierci trzech milionów swych rodaków – porabiał w sypialni?

Cóż, jak się wydaje, niewiele. Jego pierwszą żoną była o osiem lat od niego starsza

nauczycielka. Uczniowie nazywali ją za plecami „starą cnotką”. Poznali się, gdy oboje

studiowali we Francji. Ich małżeństwo zaskoczyło przyjaciół. Niewielu kambodżańskich

mężczyzn decyduje się na związki ze starszymi kobietami. Żona Pol Pota była gorliwą

rewolucjonistką i dodawała małżonkowi odwagi w realizacji krwawego planu cofnięcia

Kambodży z powrotem do „roku zerowego”. Gdy Wietnamczycy pozbawili tyrana władzy,

jego połowica przeszła załamanie nerwowe. Za jej zgodą Pol Pot pojął drugą żonę. Tym

razem, zgodnie ze swymi zapatrywaniami politycznymi, wybrał nie intelektualistkę, lecz

wieśniaczkę. W 1988 roku kobieta ta urodziła pierwsze dziecko. Z pewnością będziecie

zachwyceni słysząc, że Pol Pot był nadzwyczaj czułym tatą. Często widywano go, gdy z

córeczką w ramionach obserwował ćwiczenia kadry. Dowodzi to, że nie powinniśmy nigdy

ufać politykom demonstrującym publicznie swe rodzinne cnoty.

Jednakże nudziarze i cnotliwi mężowie należą raczej do wyjątków. Pomyślcie sami...

Jesteście dyktatorami. Władacie milionami ludzi. Wystarczy, że szepniecie słowo i wszystko

dzieje się zgodnie z waszym życzeniem. Pokusa, by użyć nieograniczonej władzy, musi być

przemożna.

Spójrzmy na prezydenta Indonezji, Sukarno, autorytarnego władcę i wyznawcę

„sterowanej demokracji”. Podobnie jak wielu antykolonialnych przywódców Sukarno spędził

w młodości wiele lat w więzieniu, nie mając żadnej możliwości zaspokojenia swych

erotycznych pragnień. Gdy doszedł do władzy, popuścił sobie cugli. Mając już dobrze po

sześćdziesiątce, zdobył sławę niedościgłego kobieciarza. Pilnie nadrabiał stracony czas.

Amerykańskie czasopisma bezustannie zarzucały mu „pogoń za spódniczkami” i nazywały

„lubieżnikiem”. Gazety francuskie nadały mu miano le grand seducteur * a brytyjscy

dziennikarze utrzymywali, że poza ósemką legalnego potomstwa spłodził, co najmniej setkę

bękartów.

W dzieciństwie Sukarno chętnie poszukiwał bezpiecznego schronienia w łóżku Sarinah,

służącej rodziców. Resztę życia spędził próbując odnaleźć owo uczucie spokoju i ukojenia w

alkowach innych kobiet.

Podstawy politycznej edukacji zdobył nadskakując duńskim dziewczętom. W wieku

dwudziestu lat pojął swą pierwszą żonę, Inggit. Była starsza o jedenaście lat i musiała

rozwieść się z mężem, by poślubić Sukarno. Wspierała go i była zaufanym sojusznikiem w

dniach walki o władzę. Jednakże po siedemnastu latach małżeństwa Sukarno uznał, że Inggit

jest bezpłodna, i poślubił młodą modelkę o imieniu Fatmawati.

Po rewolucji pojął za żonę Hartini. Gdy zdobył już władzę, jego zainteresowanie seksem

wzmogło się. Miał jeszcze dwie towarzyszki życia: Dewi, inteligentną i utalentowaną

japońską barmankę, którą spotkał w Tokio w 1959 roku, oraz Yurike Sanger, której nie mógł

oficjalnie poślubić, albowiem islam pozwalał wyznawcy na posiadanie tylko czterech żon.

Walory seksualne, na równi z gorliwością i zapałem, zdobyły mu podziw współczesnych.

W wieku lat pięćdziesięciu był playboyem, przekroczywszy sześćdziesiątkę stał się

donżuanem najgorszego gatunku. Powodowało to ostrą krytykę ze strony konserwatywnie

nastawionej części społeczeństwa i przyśpieszyło upadek dyktatora. Gdy utracił władzę, żony

opuściły go w popłochu.

Nawet śmiertelnie nudni dyktatorzy, tacy jak Nicolae Ceauşescu, nabierają życia pod

„seksualnym mikroskopem”. Gdy Elena Ceauşescu jako nastolatka przybyła do Bukaresztu z

rodzinnej wsi, pracowała w domu publicznym. Brat Nicolae, – Andruta, zaświadczył, że w

roku 1943 zaskoczył pewnego dnia swoją żonę i Elenę całkowicie nagie w towarzystwie

dwóch hitlerowskich oficerów. Nicolae przebywał wówczas w więzieniu.

Wydaje się, że Elena miała o wiele gorętszy temperament od męża, który przed ślubem

nigdy nie zbliżył się do dziewczyny. Pałacowi szpiedzy twierdzą, że gdy zbrodnicza para

zdobyła władzę, to właśnie Elena zwykle inicjowała seksualne igraszki.

Nicolae nie uważał, aby posługiwanie się seksem w rozgrywkach politycznych było

czymś zdrożnym. Wspólnie z Eleną oglądali potem nieprzyzwoite filmy, przedstawiające

zachodnich dyplomatów w kompromitujących sytuacjach. Nicolae bywał zazwyczaj

zakłopotany. Wolał przygody Kojaka.

Obsesją Eleny stały się seksualne słabostki żon członków politbiura. Poleciła służbom

specjalnym instalować podsłuchy w sypialniach, mogła, więc przysłuchiwać się odgłosom,

jakie kobiety te wydawały uprawiając seks.

* wielki uwodziciel, (fr.)

Syn Eleny i Nicolae, Nicu, to istny potwór seksualny. Ojciec był zachwycony, gdy w

wieku lat czternastu przeszedł „męską inicjację” gwałcąc koleżankę z klasy. Również w

latach męskich gwałcił bezkarnie bukareszteńskie kobiety.

Upadek komunizmu położył kres rządom Ceauşescu i innych władców Europy

Środkowej. Wygląda na to, że demokracja zwycięża nawet w Ameryce Południowej.

Jednakże na Bliskim Wschodzie potężni dyktatorzy, jak choćby szach Iranu, upadają po to

tylko, by ustąpić miejsce fundamentalistom religijnym, takim jak ajatollah Homeini. Ale w

niniejszej książce nie odnajdziecie krwawych tyranów islamu. Mogę także zagwarantować, że

w naszej serii nie ukażą się życiorysy seksualne mułłów.

Cóż, nie przepadam za nieustannym towarzystwem chłopców ze Służb Specjalnych...

Cawthorne Nigel - Życie erotyczne wielkich dyktatorów.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: