Dalekie Podróże -Robert A. Monroe.pdf

ROBERT A. MONROE

DALEKIE PODRÓŻE

(Far Journeys / wyd. orygin.: 1985)

Dedykuję:

Nancy Penn Monroe,

znacznie więcej niż żonie,

której trwała i niezmienna miłość,

wsparcie uczestnictwo i zrozumienie

były niezbędnymi elementami

w przygotowaniu

i realizacji tego zapisu.

Oraz setkom innych osób,

które przez ponad piętnaście lat

przejawiały zainteresowanie,

poświęcały swój czas i energię,

bez których

tak niewiele byśmy osiągnęli

R.A.Monroe

SPIS TREŚCI:

Przedmowa

Prolog

Część Pierwsza: BLISKIE PODRÓŻE

Rozdział 1: STARA DROGA

Rozdział 2: HEMI-SYNC

Rozdział 3: OTWIERANIE WRÓT

Rozdział 4: PIERWSZY ZESPÓŁ BADAWCZY

Rozdział 5: NOWE KONTAKTY

Rozdział 6: PRZEJŚCIE

Część Druga: NAJDALSZE PODRÓŻE

Rozdział 7: BADANIA I METODY

Rozdział 8: MIEJSCE SPOTKAŃ

Rozdział 9: TĘCZOWA DROGA

Rozdział 10: NOWY PRZYJACIEL

Rozdział 11: WAŻNA MISJA

Rozdział 12: ZASŁYSZANA HISTORIA

Rozdział 13: TERAPIA WSTRZĄSOWA

Rozdział 14: KRÓTKA LEKCJA

Rozdział 15: WYCIECZKA W PRZYSZŁOŚĆ

Rozdział 16: ZGROMADZENIE

Epilog

Uzupełnienie

PRZEDMOWA

Czytelnik niebawem otrzyma książkę niezwykłą. Nie jest to fantastyka naukowa, nie jest to

fantazja. Pierwsza część książki to w większości relacje z eksperymentów przeprowadzanych w

Instytucie Monroe'a w Stanach Zjednoczonych. Niektóre z eksperymentów polegają na tym, że

pozwalają osobie eksperymentującej wyjść z fizycznego ciała i odbyć podróż w “drugim ciele". W

czasie takiej podróży możliwy jest kontakt z istotami z innych systemów rzeczywistości, z innych

światów. Niektóre z owych istot, będąc na bardzo wysokim stopniu rozwoju, przekazały nam swą

głęboką wiedzę. Między innymi i o nas, ludziach, o naszej Ziemi, jej rozwoju, jej przeznaczeniu. O celu

naszego ziemskiego życia, o tym, jak można ten cel najlepiej realizować, i oczywiście o tym, co czeka

nas po śmierci fizycznego ciała – jakie wówczas otwierają się przed nami możliwości.

W drugiej części książki Czytelnik wraz z jej autorem odbywa pełną emocji podróż w inne

rejony wszechświata, poznaje istotę z odległej planety KT-95, a także dowiaduje się, jak będzie

wyglądała Ziemia i jej mieszkańcy w 3000 roku. Będzie to zatem podróż w przestrzeni i w czasie.

Autor tej książki, Robert Monroe – inżynier, muzyk, biznesmen, właściciel sieci stacji

radiowych i telewizyjnych, założyciel koncernu instalującego telewizję kablową – w 1958 roku zaczął

doznawać pewnych stanów, które w istotny sposób wpłynęły na jego życie. Nieoczekiwanie i wbrew

swej woli zaczął “wychodzić" ze swego fizycznego ciała, zachowując w pełni świadomość i działając w

“drugim ciele". Za pomocą tego “drugiego ciała" odkrywał sfery nie dające się objąć pojęciami

konwencjonalnymi związanymi z czasem i przestrzenią. Zdarzenia te opisał w swej pierwszej książce

pt. Joumeys Out ofthe Body (Doubleday, 1971). W polskim przekładzie książka ta ukazała się w 1986

roku pt. Eksterioryzacja (W 1994 pt. Podróże poza ciałem przyp. red.)

Obecnie R. Monroe jest dyrektorem założonego przez siebie Instytutu, położonego na

wzgórzach u stóp Blue Ridge Mountains w Wirginii. Jako muzyk i inżynier elektronik zajmuje się

badaniem wpływu dźwięków na mózg człowieka. Badania te doprowadziły go między innymi do

odkrycia częstotliwości dźwiękowych, które powodują stan głębokiego relaksu i sen. Odkrycie to

pozwoliło opracować metodę wprowadzania człowieka w stan snu na dowolnie długi czas. Metodę tę

Monroe opatentował w 1975 roku.

W latach siedemdziesiątych w Instytucie Monroe'a opracowano wiele technik pozwalających

człowiekowi wpływać na swoje ciało i psychikę. Wśród nich są metody, dzięki którym – przy pomocy

dźwięków – można zmniejszać lub zwiększać ciśnienie krwi, regulować potencjał seksualny,

zwiększać odporność immunologiczną organizmu, zasypiać w dowolnej chwili, wprowadzać się w stan

głębokiego relaksu, skupiać uwagę, a także opuszczać swe ciało fizyczne i przeprowadzać badania w

“drugim ciele".

Przez cały rok w Instytucie Monroe'a odbywają się kursy i seminaria. Oto relacja jednego z

uczestników, amerykańskiego dziennikarza Jamesa Brycea: We wrześniu 1980 r. uczęszczałem na

ośmiodniowe seminarium na temat badania umysłu w Instytucie Monroe'a. Przeżycia, jakich tam

doznałem, domagają się opisu... Zaczyna się pierwsze ćwiczenie, leżę w specjalnie izolowanej

kabinie, w której ma się do dyspozycji zestaw słuchawek i sprzęt ze sprzężeniem zwrotnym. Znajduję

się w zupełnej ciemności. Słuchawki spoczywają wygodnie na moich uszach, zapewniając niezwykłą

ciszę. Moje oczy są szeroko otwarte, ale wpatrują się tylko w czerń. Dmuchany materac, na którym

leżę, zdaje się zabezpieczać i podtrzymywać mnie, ale nie jestem świadomy mego ciała. Jestem

świadomy tylko swej izolacji. Nagle słuchawki ożywają. Słyszę głos: “Możemy zaczynać. Odliczaj od

tyłu: sześć, pięć, cztery, trzy, dwa – odjeżdżamy." Dźwięk przypominający rozpędzoną, rozbijającą się

o skalisty brzeg wodę lub wystrzeliwanie rakiety wypełnia mi głowę, przepływa tam i z powrotem przez

mój mózg. Zaczynam swą podróż do przestrzeni wewnętrznej. Jestem całkowicie świadomy uczucia,

że moje ciało oddziela się od umysłu, uczucia, które nasi instruktorzy nazywają stanem “uśpionego

ciała, obudzonego umysłu". Czuję się, jakbym był częścią jakiejś wielkiej fali, porywany, a jednak

wolny i jednocześnie unoszący się. Dźwięki potęgują się. Z nowymi odczuciami, z nowymi wibracjami

przenoszę się na wyższy poziom świadomości. Dźwięki wirują, jakby przelewając się wokół mnie.

Czuję, jak moja twarz, cała moja głowa wydłuża się, kiedy zdaję się wznosić poprzez wir energii. Czy

jestem przestraszony? Nie, ani trochę. Przejęty – tak, ale tylko przez moment, ponieważ już

pokonałem nową barierę i oto doświadczam całkowicie nowej świadomości, unosząc się swobodnie w

przestrzeni wewnętrznej. Będę ją badać, będę dotykać i odczuwać, będę uczyć się w ten sposób.

Poczucie wolności i imponującej energii pozostają we mnie przez długie godziny po

opuszczeniu kabiny. Są one w moim wnętrzu i mogą przynieść mi korzyści, mogą podnieść wartość

mego życia. Zdaję sobie sprawę, że przy odrobinie praktyki będę mógł w jednej chwili usunąć napięcie

i natychmiast odzyskać straconą energię. Będę mógł pracować nad przywróceniem zdrowia tym

częściom mego ciała, które wymagają przywrócenia żywotności. Jakiś czas później jasno zdam sobie

sprawę, że o wiele lepiej radzę sobie teraz ze stresem, co znajduje swe odbicie w moim podejściu do

pracy, do siebie samego. Cały twórczy proces życia nabrał nowych wymiarów. Wiem także, że

niektóre z dźwięków, które słyszałem, są obecnie używane, aby pomóc dzieciom autystycznym. Wiem

także, że panowanie nad bólem, a nawet proces leczenia (pooperacyjnego na przykład) można

usprawnić przy pomocy niektórych programów nagrywanych na taśmach przez Instytut. Cieszę się z

nowych uczuć oraz nowych postaw. Jest to dla mnie wyjątkowym objawieniem: wiedzieć, że mogę

dostać się na różne poziomy świadomości i gromadzić nieskończone zasoby wiedzy o sobie. Jeszcze

wspanialszą rzeczą jest świadomość, że każdy może zrobić to samo.

Opisy przeżyć doświadczanych w “drugim ciele" są we współczesnej literaturze coraz

częstsze. Polski czytelnik zetknął się z nimi w książkach Moody'ego i Iana Wilsona, a także w

niedawno wydanej pracy doc. drą R. Bugaja pt. Eksterioryzacja – istnienie poza ciulem. Książka

Dalekie podróże..., którą oddajemy polskiemu czytelnikowi, jest niewątpliwie jedną z najlepszych i

najciekawszych publikacji opisujących fenomen istnienia poza ciałem.

Bogdan Krowicki

PROLOG

Wydaje się, że są dwa sposoby zrobienia tej samej rzeczy: łatwy i trudny. Gdy mamy

możliwość wyboru, zawsze wybieramy ten łatwy sposób, gdyż umożliwia on większą wydajność,

oszczędza czas i energię. Jeżeli jednak coś przychodzi nam zbyt łatwo, niektórym z nas wydaje się,

że na to nie zasłużyli. Gdy nie zdobywamy danej rzeczy w trudzie, pracowicie krocząc drogą prób i

błędów, często mamy wrażenie jakiegoś niedosytu. No bo jeśli osiąga się coś tak łatwo, z pewnością

nie jest to wartościowe. A może nawet robienie tego jest grzechem?

Jednak po pewnym czasie ten łatwiejszy sposób staje się sposobem powszechnie

stosowanym – i zapominamy o starych metodach. Jeśli mieszkasz w jakiejś okolicy od dawna i

pamiętasz czasy, gdy nie było tam autostrad oraz dróg szybkiego ruchu, to jadąc pewnego dnia do

miasta, wybierz starą, dobrze ci znaną szosę. Zobaczysz, że będziesz miał jej dość już po tym jednym

razie. Hamowanie na skrzyżowaniach, zupełny chaos, wzrastające zdenerwowanie – wszystko to

znacznie przyćmi sentyment, jakim darzyłeś tę starą drogę. Masz jej dosyć od samego początku i z

uczuciem ulgi wjedziesz na autostradę.

A teraz rozważmy taki problem: przypuśćmy, że spotkałeś kogoś, kto nigdy nie jechał

autostradą – człowiek ten przez całe życie korzystał wyłącznie z dróg lokalnych. Jednakże wie o

nowoczesnych autostradach.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: