Wewnętrzne przebudzenie -Colin P. Sisson.pdf

COLIN P. SISSON

WEWNĘTRZNE PRZEBUDZENIE

(Inner Adventures / wyd. orygin.: 19??)

Podróż do Domu,

powrót do własnego serca,

do swojego prawdziwego Ja

SPIS TREŚCI:

Przedmowa

Słowo wstępne

Rozdział pierwszy. Przebudzenie

Rozdział drugi. Czego wszyscy pragniemy?

Rozdział trzeci. Mentalność przetrwania

Rozdział czwarty. Jedyny czas, jaki jest

Rozdział piąty. Falszywe ja

Rozdział szósty. Pięć obszarów przywiązań

Rozdział siódmy. Obserwacja siebie

Rozdział ósmy. Cykl ofiary

Rozdział dziewiąty. Stan ofiary

Rozdział dziesiąty. Cykl wolności

Rozdział jedenasty. Swobodne oddychanie

Rozdział dwunasty. Drugi element: świadomość

Rozdział trzynasty. Świadomość serca i akceptacja

Rozdział czternasty. Zrelaksuj się i uwolnij (nie próbuj zatrzymać biegu (rzeki)

Rozdział piętnasty. Integracja

Rozdział szesnasty. Żadna samoświadoma osoba nigdy siebie nie rani

Rozdział siedemnasty. Programowanie i uzależnienia

Rozdział osiemnasty. Systemy przekonań a ograniczenia

Rozdział dziewiętnasty. Główne przekonanie – "premier"

Rozdział dwudziesty. Reakcje uwarunkowane jako kamuflaż lęku

Rozdział dwudziesty pierwszy. O lękach inaczej

Rozdział dwudziesty drugi. Uwolnienie przeszłości

Rozdział dwudziesty trzeci. Wyobrażenie o sobie

Rozdział dwudziesty czwarty. Jak osiągnąć prawdziwe poczucie własnej wartości

Zakończenie

Dodatek I. Wprowadzenie do integracji oddechem

Dodatek II. Swobodne oddychanie

Dodatek III. Skupienie świadomościw czasie sesji oddechowej

Dodatek IV. Samodzielne oddychanie

Dodatek V. Oddychanie w wodzie

Dodatek VI. Alkaloza

Podziękowania

O autorze

Przedmowa

Przyszło nam żyć w czasach bardzo intensywnego rozwoju ludzkiej świadomości. Książka, którą

trzymasz w ręku, pomaga zrozumieć tę duchową transformację, której jesteśmy świadkami pod koniec

XX wieku. Wśród obszernej literatury przekazującej obraz uczuć i doświadczeń określających nowy

wymiar życia tuż przed wejściem w trzecie tysiąclecie jest ona prawdziwą perłą. I co godne uwagi –

dzięki staraniom i poświęceniu pracowników Wydawnictwa MEDIUM – ukazuje się w Polsce

dosłownie w kilka miesięcy po publikacji jej angielskiej wersji. Gratulacje! Uważam to za wielkie

osiągnięcie polskiego rynku wydawniczego, zwłaszcza że na pierwszą książkę Sissona czekaliśmy w

kraju przez 16 lat!

Uważam, iż błędne jest przekonanie, że los człowieka jest zrozumiały i przesądzony. Historia uczy

nas, że ludzkość jest w procesie ciągłej ewolucji. Tylko indywidualne opinie mogą być sztywne i

dogmatyczne. Prawda jest dynamiczna. Wielką radością jest jej odnalezienie i dzielenie się nią z

innymi ludźmi. A potem wspaniale jest obserwować, jak w magiczny, cudowny, synchroniczny sposób

prawda rozwija się i krystalizuje w momencie, gdy jej autentycznie potrzebujemy.

Książka nowozelandzkiego autora, psychologa i filozofa Colina P. Sissona Wewnętrzne

przebudzenie pojawiła się w moim życiu w taki właśnie synchroniczny i magiczny sposób dokładnie

wtedy, kiedy jej potrzebowałam, by uczynić następny krok na drodze mojej ewolucji. Bo ja od lat

modlę się i proszę o mój następny krok. A jeżeli prosimy – otrzymujemy.

Wraz z moim towarzyszem życia byłam gościem Colina i jego żony Mariny w Moskwie, biorąc

udział w jednym z prowadzonych przez niego 10-dniowych intensywnych programów rozwoju

osobistego. Któregoś wieczora, w czasie głębokiego procesu transformacyjnego, przez niektórych

zwanego "chorobą", podeszłam do półki z książkami i ręka moja, jakby zdalnie sterowana, sięgnęła po

luźno zapisane kartki maszynopisu. Był to jeden z rozdziałów tej właśnie książki. Otworzyłam na

"przypadkowej" stronie i przeczytałam precyzyjne instrukcje autora dotyczące opisanego tam procesu

odkrywania prawdy. Zastosowałam się do tych wskazówek, próbując rozwiązać mój ówczesny

dylemat, i... eureka! Jasno i przejrzyście ukazała się odpowiedź. Każda komórka mojego ciała

śpiewała radośnie, bo oto na chwilę się przebudziłam!!! Na tyle, by zobaczyć, o co naprawdę chodzi!

Colin często przytacza P. D. Uspieńskiego:

Pierwszym krokiem do przebudzenia jest uświadomienie sobie, jak głęboko tkwimy w stanie

uśpienia.

Tamtej sierpniowej nocy, czytając łapczywie całą książkę, coraz bardziej uświadamiałam sobie

swoją ignorancję i uśpienie. Colin mówi: "Kiedy w nocy śnimy swoje sny, nie uświadamiamy sobie, że

jesteśmy pogrążeni we śnie; dociera to do nas dopiero po przebudzeniu. A budzimy się, by stwierdzić,

że znajdujemy się w stanie nieświadomości".

To prawda, że najlepiej uczymy się tego, czego najbardziej potrzebujemy się nauczyć. Oto ja,

propagatorka świadomego życia , pojęłam, jak bardzo jestem nieświadoma!

Podobno nauczyciel przychodzi, gdy uczeń jest gotów. Ja spotkałam Colina Sissona w

przełomowym momencie mojego życia. Wiele się od niego nauczyłam i uczę się nadal. "Człowiek –

mówi Colin – jest jak książę lub księżniczka – ukochane dziecko króla, które nie zna drogi do domu i

żebrze na ulicy". Sisson wzywa więc do przebudzenia, do obserwowania samego siebie. Obserwuj!

Obserwuj! To jego motto. Jeżeli jesteś gotów podjąć wyzwanie, jakim Jest świadome życie, jeżeli

podejrzewasz, że śpisz snem psychicznym i dojrzewasz do przebudzenia – to ta książka

przeznaczona jest dla ciebie.

Oto masz w ręku przewodnik na powrotną drogę do swego wewnętrznego Domu. Jeżeli jesteś

gotów iść tą drogą – otwórz go, weź głęboki oddech, zaufaj, że oddałeś się w ręce profesjonalisty o

wielkiej wiedzy, podwiń rękawy i do roboty! Bo książka ta proponuje ekscytującą, systematyczną pracę

wewnętrzną.

Ufam, że to, co zobaczysz podczas tej pełnej przygód drogi, będzie tak samo piękne, potężne,

czyste i wspaniałe, jak twoja prawdziwa Esencja Duchowa. Gdyż to, czym naprawdę jesteś, jest

wieczne, nieśmiertelne, wszechobecne i nieskończone.

Niniejszym, z pokorą dziękuję mojemu nauczycielowi "świadomości serca", Colinowi P. Sissonowi.

Jestem nieustająco wdzięczna za jego obecność w moim życiu. Uważam Colina za jednego z

ważniejszych przewodników i nauczycieli na tej planecie, człowieka o wielkim, otwartym sercu,

wspaniałym poczuciu humoru i błyskotliwym intelekcie. Zachęcam do osobistego z nim spotkania w

czasie jego corocznych wizyt w Polsce.

Życzę Ci szczęśliwej i radosnej podróży.

Z miłością i światłem

EWA FOLEY

CO ROBIĆ, ABY SKORZYSTAĆ Z TEJ KSIĄŻKI JAK NAJWIĘCEJ?

Większość z Was przeczyta tę książkę z czystego zainteresowania. Radzę Wam wykonywać

opisane w niej ćwiczenia.

Najlepiej Jednak korzystać z tego tekstu w połączeniu z uczestnictwem w cotygodniowych sesjach

"integracji oddechem". Jeśli masz zamiar je rozpocząć z praktykiem Integracji oddechem, pomocne

będzie uprzednie przeczytanie rozdziału pierwszego oraz Dodatku l umieszczonego na końcu książki.

Przed każdą następną sesją oddechową możesz czytać kolejne rozdziały. Proponujemy następującą

kolejność:

Rozdział 1 i Dodatek I przed pierwszą sesją oddechową,

Rozdział 2-3 i Dodatek II przed drugą sesją.

Rozdział 4-5 i Dodatek III przed trzecią sesją,

Rozdział 6-8 przed czwartą sesją.

Rozdział 9-12 przed piątą sesją,

Rozdział 13-15 przed szóstą sesją,

Rozdział 16-18 przed siódmą sesją,

Rozdział 19-20 i Dodatek IV przed ósmą sesją,

Rozdział 21-22 przed dziewiątą sesją.

Rozdział 23-24 i Dodatek V przed dziesiątą sesją.

Po dziesięciu cotygodniowych sesjach z praktykiem integracji oddechem zalecamy kontynuację

pracy z nim raz na miesiąc oraz samodzielne sesje oddechowe raz na tydzień.

UWAGA: ten proces może zmienić twoje życie, jeżeli zechcesz.

Słowo wstępne

Mówimy w Rosji: "Powiedz mi, jakie książki czytasz, a powiem ci, kim jesteś".

Gratuluję! Jeśli kupiłeś tę książkę, musiałeś już podjąć świadomą decyzję odnalezienia drogi do

Domu, uczciwego wejrzenia w siebie i przyjęcia odpowiedzialności za swoje życie.

Książka ta została napisana dla tych, którzy gotowi są odnieść jej treść do siebie i potraktować ją

bardzo osobiście. Nie opowiada ona o problemach sąsiadów, przyjaciół, partnerów lub klientów.

Wskazuje przeszkody w samorozwoju i adresowana jest do osób, które chcą odkrywać siebie i nie

myślą, że wszystko już wiedzą. Będzie zapewne wyzwaniem dla wielu Waszych przekonań i postaw.

Autor rozwiewa nasze iluzje dotyczące nas samych i czasem okrutnie obchodzi się z uświęconymi

ideami. A jednak czujemy się bezpiecznie i wyczuwamy prawdziwą troskę Colina, gdy wzywa nas do

przebudzenia i ujrzenia naszej wielkości. Colin raczej proponuje, niż twierdzi, i zawsze, gdy mówi o

uśpionej ludzkości, włącza w to siebie.

Dzięki temu książka Wewnętrzne przebudzenie jest przyjacielem, a nie pouczającym mentorem.

MARINA KICZATOWA

OD AUTORA: Używam w tekście pierwszej osoby liczby mnogiej w sformułowaniach typu:

"naszym zdaniem", "uważamy, że..." itp., nie dlatego, by się ukryć za anonimowym "my". Jest to po

prostu oznaka, że uznaję fakt istnienia świadomości zbiorowej i szanuję tych, którzy są bardziej

świadomi ode mnie. Choć słowa są moje, wiele idei zaczerpnąłem z nauk wspaniałych pisarzy i

nauczycieli, których wymieniam w "Podziękowaniach". Dziękuję Wam za przyłączenie się do podróży

w głąb siebie.

Rozdział pierwszy

Przebudzenie

LOS CZŁOWIEKA

Pewien podróżnik, przemierzając nie oznaczone terytorium w głębokiej dżungli na dalekiej ziemi,

zgubił drogę. Po wielu próbach jej odnalezienia spotkał plemię tubylców, którzy nigdy nie mieli

kontaktu ze współczesną cywilizacją. Człowiek ów odkrył, że może porozumiewać się z nimi za

pomocą starego dialektu, którego nauczył się podczas swoich podróży. Przyjęto go jak przyjaciela,

więc pozostał wśród nich przez kilka miesięcy.

Najdziwniejsze u tubylców było to, że wszyscy, oprócz malutkich dzieci, wyglądali na ślepych. Co

więcej, dorośli karali dzieci, kiedy te opowiadały o rzeczach, które widziały swymi oczyma. Dlatego po

kilku próbach podzielenia się cudem widzenia dzieci rezygnowały – przestawały otwierać oczy i

stawały się tak samo ślepe jak dorośli.

Pewnego dnia nasz poszukiwacz usiłował wyjaśnić przywódcom grupy, że wystarczy otworzyć

oczy, aby wykorzystać jeszcze jedną wspaniałą możliwość, jaką daje ciało, i poszerzyć swój świat.

Zebrani mężczyźni rozgniewali się na obcego przybysza i zagrozili, że go zabiją, jeśli nadal będzie

mówił o takich antyreligijnych rzeczach. Ponieważ jako obcy nie znał ich zwyczajów, wybaczyli mu tym

razem jego ignorancję. To, co widział, zagrażało ustalonej wiedzy starszyzny plemiennej. A przecież

oferowane przez nią, dobrze znane, swojskie sposoby życia służyły tym ludziom przez wieki.

Opowieść ta jest, oczywiście, fikcją. Ale pokazuje sposób, w jaki rozwijała się większość

współczesnych społeczeństw. Tradycje, zasady, prawa i przekonania, jak powinno być, niezmiennie

trwają. Dwa tysiące lat temu Chrystus nawoływał do otworzenia oczu, aby się przebudzić. "Gdzie oczy

i uszy otworzą się, tam przychodzi niebo". Jest to ciągle aktualne i ważne przesłanie.

Sokrates użył wspaniałej metafory, mówiąc o ludziach uwięzionych przez całe życie w jaskini.

Każdy drży ze strachu przed swym cieniem na ścianie. Wreszcie jeden odnajduje drogę do dziennego

światła. Śpieszy z powrotem podzielić się swym odkryciem z innymi i proponuje, że wyprowadzi ich z

jaskini. Myślicie, że wieść tę przyjmują z radością? Nic podobnego. Mówią mu, że jest głupcem,

którego omamiono, i myli się, podważając wiedzę o tym, jak powinno się żyć.

Czy nie przypomina wam to czegoś?

UŚPIONA LUDZKOŚĆ

Ludzkość jest zahipnotyzowana. Polega to na pewnej formie psychicznego uśpienia. Jest ono tak

głębokie, że większość ludzi w ogóle nie zdaje sobie z niego sprawy. Niektórzy nawet twierdzą, że są

nie tylko całkowicie przebudzeni, ale także "wolni". A jednak tych samych ludzi ogarnia strach, kiedy

im coś zagraża; tracą równowagę, gdy się nimi manipuluje, i spokój, kiedy ich ktoś krytykuje. Nie

potrafią nawet panować nad swymi uczuciami. Upierają się, że złe postępowanie innych jest

przyczyną ich problemów. To tak, jakby ktoś twierdził, że aby być wolnym, trzeba na to uzyskać czyjeś

pozwolenie. Ludzie spędzają życie na staraniach o karierę, zabieganiu o dobro swej rodziny,

budowaniu różnych gałęzi przemysłu, wymyślaniu praw, rządzeniu państwami, edukowaniu innych,

tworzeniu teorii naukowych – a wszystko to dzieje się w stanie hipnotycznego uśpienia. Nic dziwnego,

że świat idzie od Jednej katastrofy do drugiej. Pomyśl tylko, czy świadomi ludzie raniliby się i niszczyli

wzajemnie przez wojnę i konflikty, zbrodnię i inne formy przemocy?

Oczywiście, że nie. Ludzie są w ogóle nieświadomi tego, co sobie czynią. We wszystkich słynnych

tekstach często mówi się o tym stanie uśpienia ludzkości.

"Jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?" (Mt. 26,40).

To nie fizyczny sen Jest naszym problemem. Jest nim stan psychicznej nieświadomości, w której

wszyscy spędzamy życie i z której nie zdajemy sobie sprawy.

Niewielu ludzi na tej planecie bierze pod uwagę możliwość, że jesteśmy nieświadomi. Nasza

arogancja zabrania nam dostrzegać swe uśpienie. Gdy w nocy śpimy i śnimy w naszych łóżkach, nie

wiemy o naszym śnie, dopóki się nie obudzimy. Musimy powrócić do świadomości, aby zrozumieć, że

byliśmy nieświadomi. Co wskazuje na to, że jesteśmy uśpieni, i jak się możemy przebudzić? Wskazuje

na to fakt istnienia cierpienia i zmartwień w życiu oraz nasze poczucie, że jesteśmy ofiarą okoliczności

wymykających się spod naszej kontroli. Nie starcza nam zwykle przytomności na uchwycenie naszych

ukrytych motywacji, nieświadomych lęków i stłumionych pragnień. A przecież okresy niepokoju, stresu

i konfliktów wydobywają na krótko na powierzchnię treści naszej nieświadomości, najczęściej po to,

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: