komunikat_dla poslow_ue_homo_les.PDF
(
182 KB
)
Pobierz
CM_PETI
PARLAMENT EUROPEJSKI
2004
«
«
«
«
«
2009
«
«
«
«
Komisja Petycji
3.07.2006
KOMUNIKAT DLA POSŁÓW
Petycja 0724/2005 złożona przez Jamesa Walsha (Wielka Brytania), w sprawie praw
lesbijek, homoseksualistów, biseksualistów i transseksualistów w Unii Europejskiej
1.
Streszczenie petycji
Składający petycję wyraża obawę, że Unia w niewłaściwy sposób traktuje prawa lesbijek,
homoseksualistów, biseksualistów i transseksualistów (LHBT), co w szczególny sposób
wiąże się z problemem nierówności społecznej, oraz że różnice pomiędzy państwami
członkowskimi UE dotyczące uznawania związków i praw LHBT skutecznie uniemożliwiają
swobodę przemieszczania się. Składający petycję pragnie stworzenia przejrzyście
zdefiniowanej strategii na rzecz integracji społecznej LHBT, obejmującej powołanie komisji
parlamentarnej gwarantującej równe traktowanie, różnorodność i ochronę praw mniejszości.
Ponadto zachęca on, aby fundusze strukturalne przeznaczano na takie cele jak edukacja
młodych ludzi w celu zwalczania dyskryminacji przeciwko LHBT, aby w państwach
członkowskich zniesiono ustawodawstwo dyskryminujące LHBT i aby równe prawa dla
LHBT zostały uznane za kryterium członkostwa w Unii. Strategia ta powinna być tworzona
we współpracy z organizacjami broniącymi praw LHBT.
2.
Dopuszczalność
Petycję uznano za dopuszczalną w dniu 23 listopada 2005 r. Zwrócono się do Komisji o
przekazanie informacji (art. 192 ust. 4 Regulaminu).
3.
Odpowiedź Komisji
, otrzymana w dniu 3 lipca 2006 r.
Kontekst/Streszczenie faktów/Historia
UE stara się zwalczać dyskryminację ze względu na orientację seksualną od momentu wejścia
w życie traktatu amsterdamskiego.
Skarga
Składający petycję wyraża obawy, że prawa lesbijek, homoseksualistów, biseksualistów i
CM\623407PL.doc
PE 376.517v01-00
PL
PL
transseksualistów (LHBT) nie są właściwie traktowane przez UE, w szczególności w zakresie
prawodawstwa, możliwości finansowania z UE, funduszy strukturalnych UE, swobodnego
przepływu osób oraz kryteriów członkostwa w UE. Składający petycję domaga się
opracowania jasnej strategii dotyczącej społecznej integracji LHBT, w tym powołania komisji
parlamentarnej.
Uwagi Komisji dotyczące argumentów zawartych w petycji
W dniu 27 listopada 2000 r., Rada, na podstawie art. 13 traktatu WE, przyjęła dyrektywę
2000/78/WE ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie
zatrudnienia i pracy. Dyrektywa ta zakazuje między innymi dyskryminacji ze względu na
orientację seksualną w sferze pracy i zatrudnienia. Komisja monitoruje wdrażanie dyrektywy
2000/78/WE we wszystkich państwach członkowskich, jak również podejmuje odpowiednie
działania mające zapewnić, że postanowienia dyrektywy są właściwie transponowane do
prawa krajowego.
W ramach programu działań na rzecz zwalczania dyskryminacji Unia Europejska przekazuje
fundusze europejskim sieciom organizacji pozarządowych reprezentującym osoby narażone
na dyskryminację. Obejmuje on ILGA-Europe - Europejski Region Międzynarodowego
Stowarzyszenia Lesbijek i Gejów. Organizacje pozarządowe broniące praw LHBT biorą
udział w międzynarodowych projektach finansowanych obecnie z tego samego programu
działań.
W czerwcu 2005 r. Komisja przyjęła komunikat „Niedyskryminacja i równe szanse dla
wszystkich – strategia ramowa” (COM (2005) 224 końcowy), który ustanawia wybiegającą w
przyszłość strategię mającą na celu promowanie niedyskryminacji i równych szans dla
wszystkich w UE. Oprócz prawnej ochrony praw jednostki, komunikat określa strategię na
rzecz pozytywnego i czynnego propagowania niedyskryminacji i równych szans, w tym rolę
instrumentów finansowych UE.
W kontekście rozszerzenia Unii Europejskiej prawa człowieka stanowią integralną część
politycznych kryteriów członkostwa w UE. Od przyszłych państw członkowskich wymaga się
dostosowania prawa krajowego do dorobku prawnego UE w obszarze niedyskryminacji i
równych szans.
• Skutki uznawania par homoseksualnych w prawie wspólnotowym.
W przeciwieństwie do Konwencji o Ochronie Praw człowieka i Podstawowych Wolności,
która w art. 12 określa małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, Karta Praw
Podstawowych Unii nie określa różnicy płci w art. 9 : „Prawo do zawarcia małżeństwa i
prawo do założenia rodziny są gwarantowane zgodnie z ustawami krajowymi regulującymi
korzystanie z tych praw”.
Uznawanie związków osób homoseksualnych (małżeństwo – trzy państwa członkowskie
uznają małżeństwa homoseksualne: Belgia-Hiszpania-Holandia - partnerstwo zarejestrowane,
partnerstwo faktyczne) jest szczególnie interesujące z punktu widzenia prawa
wspólnotowego.
PE 376.517v01-00
2/5
CM\623407PL.doc
PL
Nie istnieje prawodawstwo wspólnotowe w dziedzinie wzajemnego uznawania małżeństw lub
zarejestrowanych związków partnerskich (par heteroseksualnych lub par homoseksualnych).
Rozporządzenie Bruksela II
1
dotyczy wyłącznie wzajemnego uznawania rozwodów.
Status par homoseksualnych szybko zmienia się w państwach członkowskich, jednak
prawodawstwa krajowe pozostają zróżnicowane. Obecnie trzy państwa członkowskie
zezwalają na małżeństwa homoseksualne (Holandia, Belgia i Hiszpania). Dziewięć państw
członkowskich dla par homoseksualnych przewiduje zarejestrowane partnerstwo (Finlandia,
Szwecja, Dania, Niemcy, Wielka Brytania, Holandia, Belgia, Luksemburg i Francja
(„PACS”)). Rozbieżności te mogą być źródłem praktycznych trudności w przypadku par
homoseksualnych przemieszczających się na terytorium Unii Europejskiej, szczególnie w
odniesieniu do aspektów finansowych.
Opracowanie instrumentów wspólnotowych w zakresie majątkowych konsekwencji
rozdzielenia par, jak również w kwestii testamentów i dziedziczenia zostało wpisane w
program wzajemnego uznawania (dziedzina III i IV). Komisja rozpoczęła prace w obu tych
dziedzinach. Wraz z publikacją w marcu 2005 r. zielonej księgi, rozpoczęto konsultacje
publiczne w kwestii testamentów i dziedziczenia. Komisja przewiduje na 2006 r. publikację
zielonej księgi w sprawie skutków majątkowych zawierania związków małżeńskich i
partnerskich. Ta zielona księga będzie poruszała kwestię wzajemnego uznawania skutków
majątkowych w przypadku par, które zawarły bądź też nie zawarły związku małżeńskiego.
• Swobodny przepływ osób
Według stowarzyszeń i pozarządowych organizacji zrzeszających homoseksualistów, pary
homoseksualne zarejestrowane w państwach członkowskich, w których ten rodzaj związków
jest legalny, tracą swe prawa po przeniesieniu się do innego państwa członkowskiego, które
nie uznaje par homoseksualnych, a w szczególności zaś prawa do łączenia rodzin.
W rezultacie, na podstawie obowiązującego aktualnie prawa wspólnotowego, prawo do
łączenia rodzin nie obejmuje zarejestrowanego partnerstwa.
W praktyce jednak para, która zawarła związek małżeński lub zarejestrowała związek
partnerski i która składa się z dwóch obywateli Unii może, bez względu na płeć, przebywać w
państwie członkowskim nieuznającym takich związków, ponieważ art. 18 traktatu WE uznaje
prawo pobytu wszystkich obywateli Unii.
Problem związany z prawem pobytu powstaje w przypadku obywatela Unii, który zawarł
związek małżeński lub żyje w związku partnerskim z obywatelem kraju trzeciego. W takiej
sytuacji obywatel ten nie może dołączyć do swego małżonka jako członek rodziny.
Prawo łączenia rodzin obywateli Unii zostało zmienione dyrektywą 2004/38/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii
1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania
i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności
rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000, Dz. U. L 338 z 23.12.2003, str. 1.
CM\623407PL.doc
3/5
PE 376.517v01-00
PL
i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium
państw członkowskich.
Wśród osób, które jako członkowie rodziny obywatela Unii mogą korzystać z jej
zastosowania, dyrektywa 2004/38 wymienia współmałżonka (art. 2 ust. 2 lit. a) i „partnera, z
którym obywatel Unii zawarł zarejestrowany związek partnerski, na podstawie
ustawodawstwa danego państwa członkowskiego, jeżeli ustawodawstwo przyjmującego
państwa członkowskiego uznaje równoważność między zarejestrowanym związkiem
partnerskim a małżeństwem, oraz zgodnie z warunkami ustanowionymi w odpowiednim
ustawodawstwie przyjmującego państwa członkowskiego” (art. 2 ust. 2 lit. b).
W kwestii współmałżonków Trybunał stwierdził w wyroku D i Szwecja/Rada, że zgodnie z
definicją wspólnie uzgodnioną przez państwa członkowskie, termin „małżeństwo” oznacza
związek osób o różnej płci: TSWE, 31 maja 2001 r., D i Szwecja, sprawa C-122/99 i C-
125/99, Zb. Orz. str. I-4319. W wyroku w sprawie Reed z dnia 17 kwietnia 1986 r., sprawa
59/85 ; Zb. Orz.. str. 1283, Trybunał przyznał zresztą, że interpretacja określeń prawnych
opartych na przemianach społecznych i mająca skutki we wszystkich państwach
członkowskich powinna być dokonywana na podstawie analizy sytuacji w całej Wspólnocie.
Zgodnie z tym orzecznictwem, termin „współmałżonek” zawarty w dyrektywie 2004/38,
podobnie jak termin „współmałżonek” w ujęciu aktualnie obowiązujących dyrektyw, musi
być rozumiany jako związek osób różnej płci, z zastrzeżeniem przyszłych zmian społecznych
i orzecznictwa.
W kwestii zarejestrowanych związków partnerskich dyrektywa 2004/38 przewiduje, że
uznanie takiej sytuacji w kontekście łączenia rodzin powinno odbywać się wyłącznie poprzez
odniesienie do prawodawstwa przyjmującego państwa członkowskiego. Innymi słowy,
państwo członkowskie, które na podstawie własnego prawodawstwa nie uznaje
zarejestrowanych związków partnerskich, nie będzie zobowiązane do automatycznego
przyznania prawa pobytu partnerom zarejestrowanym w innym państwie członkowskim jako
członkom rodziny.
Jednak „aby utrzymać szeroko pojętą jedność rodziny”, art. 3 dyrektywy przewiduje, że
państwa członkowskie ułatwiają wjazd i pobyt osób, które nie zostaną objęte definicją
„członków rodziny”. Zobowiązanie to dotyczy nie tylko każdego innego członka rodziny,
który w kraju pochodzenia pozostaje na utrzymaniu lub jest członkiem gospodarstwa
domowego obywatela migrującego, jak ma to miejsce w przypadku obowiązującego aktualnie
dorobku prawnego, lecz także partnera, z którym obywatel Unii pozostaje w stałym, należycie
poświadczonym związku. W świetle tego zobowiązania państwo przyjmujące zobowiązane
jest dokonać szczegółowej analizy sytuacji osobistej, musi też uzasadnić każdą odmowę
wjazdu i pobytu wobec tych osób.
Na podstawie ww. artykułu państwa członkowskie powinny ułatwiać przyznanie prawa
pobytu takim partnerom, w tym współmałżonkom różnych płci, jak również uzasadniać
wszystkie odmowy wjazdu lub pobytu.
W praktyce obywatele Unii, którzy zawarli małżeństwo lub pozostają w związku partnerskim
z obywatelem państwa trzeciego, będą mogli, z zastrzeżeniem zastosowania zasady
PE 376.517v01-00
4/5
CM\623407PL.doc
PL
niedyskryminacji, skorzystać ze wspomnianego obowiązku ułatwiania.
W trakcie negocjacji dotyczących rzeczonej dyrektywy długo dyskutowano, czy na podstawie
prawodawstwa państwa członkowskiego pochodzenia należy objąć prawem do łączenia
rodzin współmałżonków bądź zarejestrowanych partnerów tej samej płci. Miało to miejsce w
szczególności w trakcie pierwszego czytania w Parlamencie Europejskim, zaś obecny tekst
stanowi odzwierciedlenie trudnego, osiągniętego po dwóch latach negocjacji kompromisu.
Dyrektywa 2004/38 będąca obecnie w trakcie transpozycji w państwach członkowskich, jest
stosowana od dnia 30 kwietnia 2006 r.
Z tych względów trudne wydaje się przedstawienie propozycji wykraczających poza te
zawarte w dyrektywie 2004/38.
Wnioski
W czerwcu 2005 r. Komisja przyjęła wybiegającą w przyszłość strategię, mającą na celu
promowanie niedyskryminacji i równych szans dla wszystkich w UE.
Ustanowienie Agencji Praw Podstawowych podniesie ogólną zdolność Unii Europejskiej do
informowania i monitorowania, a tym samym zwiększy skuteczność ochrony i promowania
wszystkich praw podstawowych, w tym zasady niedyskryminacji ze względu na orientację
seksualną.
CM\623407PL.doc
5/5
PE 376.517v01-00
PL
Plik z chomika:
FikuPliku
Inne pliki z tego folderu:
zmasakrowani_przez_ojca_brygida_helbig_mischewski.PDF
(148 KB)
transgresje_cielesności.pdf
(177 KB)
szczuka_kopciuszek_frankenstein_i_inne.pdf
(510 KB)
program_gender_studies.PDF
(43 KB)
poprawnosc_przemyslaw_jaskolski.PDF
(77 KB)
Inne foldery tego chomika:
Afery
Agenci
Antoni Macierewicz - sprawy
Centrum Monitoringu Wolności Prasy
Dokumenty Źródłowe IPN
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin