5.3.1. Dźwięczność spółgłosek
5.3.1.1.
Typowym błędem Polaków jest ubezdźwięcznianie wszystkich spółgłosek na końcu wyrazu.
W angielszczyźnie głoski dźwięczne występujące w tym kontekście nie podlegają temu procesowi, stąd trzeba po prostu zapamiętać, czy np. exercise ma na końcu /s/, czy /z/, a jeśli to drugie, to takim musi pozostać.
5.3.1.2.
Z drugiej strony, nie ma też automatycznego udźwięcznienia między samogłoskami: popularna polska wymowa basic jako /bejzyk/ jest błędna.
Inne takie wyrazy:
university , dinosaur , disappear , analysis , philosophy , courtesy , disagree , crisis ,
episode , fantasy , paralysis , disadvantage , disappoint , misunderstand , thesis ,
disapprove , disallow , hypnosis .
5.3.1.3.
Podobnie nie udźwięcznia się też spółgłosek bezdźwięcznych na końcu wyrazu przed zaczynającym się od głoski dźwięcznej wyrazem następnym, co zdarza się w poznańsko-krakowskiej odmianie polszczyzny. Wymowa hit eight jako /hidejt /, watch us jako /łodżas /, czy laugh at him jako /lavethym / jest niepoprawna i bardzo dla Anglika rażąca (patrz też Mowa szybka).
Typowe przykłady do ćwiczeń:
at the , back with , black night , both bills , deep down , each man , get along , great body ,
half done , help mother , hot water , if this , keep well , less dark , life between , light ball ,
like me , look now , make war , might give , Miss Brown , much less , not one , out of ,
piece of , put money , short rest , six doors , state governement , such groups , talk loud ,
think when , this was , top letter , want girls , which line , white winter , without music , write more .
5.3.1.4.
Końcówki czasu przeszłego czasowników regularnych, trzeciej osoby liczby pojedynczej czasu teraźniejszego wszystkich czasowników (niemodalnych) oraz liczby mnogiej i dopełniacza saksońskiego rzeczowników upodabniają się jeśli chodzi o dźwięczność do poprzedzającej je głoski, chyba że jest ona zbliżona miejscem i sposobem artykulacji: wtedy dla ułatwienia wymowy obie głoski rozdziela się samogłoską /I/: handed , spotted , bushes , busses , Alice's , a artykulacja końcówki jest dźwięczna.
5.3.1.5.
Szczególnym przypadkiem jest liczba mnoga rzeczowników kończących się w liczbie pojedynczej na /Q/: trudno dostrzec tu jakąś regułę.
Wyrazy kończące się w liczbie mnogiej dźwięczną zbitką /Dz/:
baths , booths , oaths , paths , mouths .
Podobnie brak reguł wśród rzeczowników kończących się na /f/: czasami głoska ta jest w liczbie mnogiej udźwięczniana, czasami nie.
Przypadki bezdźwięczne (te rzadsze):
aperitifs , chiefs , cliffs , gulfs , handkerchiefs , motifs , safes , scarfs , sheriffs .
5.3.1.6.
Literę 'x' przed samogłoską akcentowaną wymawia się dźwięcznie
(exact , exam , example , exist , exotic ),
a po niej - bezdźwięcznie
(exercise , lexicon , maximum , oxygen , saxophone ),
choć występują tu różne nieregularności i komplikacje.
lezynski1