06 Rozwój moralny Piaget.rtf
(
29 KB
)
Pobierz
ROZWÓJ MORALNY DZIECKA
Wykład 6.
ROZWÓJ MORALNY DZIECKA
ROZUMOWANIE
MORALNE -
KONCPECJA J. PIAGETA
Dwa nurty badań nad rozwojem moralnym:
1.
Postępowanie moralne
- zachowania dzieci w sytuacjach moralnych (jak dzieci postępują - dlaczego kradną, dlaczego współdziałają)
2.
Rozumowanie moralne
- znajomość, rozumienie problemów i zasad moralnych (analiza tego, co dzieci myślą o tym, co same robią i co czynią inni):
Czyli:
BADANIE ZDOLNOŚCI DZIECKA DO MORALNEJ OCENY SYTUACJI I DO ROZSTRZYGNIĘCIA:
l
Czy dane zachowanie jest właściwe czy nie
l
Czy dana osoba powinna być ukarana
l
ZAŁOŻENIA LEŻĄCE U PODSTAW BADAŃ NAD ROZWOJEM ZDOLNOŚCI DZIECKA DO ROZUMOWANIA MORALNEGO
1. Etapy rozwoju poznawczego stanowią podstawy rozwoju moralnego.
2. Aby wyjaśnić postępowanie moralne, należy poznać zdolność rozumowania dziecka oraz jego wiedzę o problemach moralnych.
3. Postępowanie moralne cechuje się znaczną stałością w różnych sytuacjach, co wskazuje na jedność rozumowania moralnego i postępowania moralnego.
4. Rozwój moralny przebiega stadialnie, tak jak poznawczy.
l
METODY BADAŃ J.PIAGETA NAD ROZWOJEM MORALNYM
1.
Obserwacja zabaw w kulki w celu znalezienia odpowiedzi na pytania:
- jak dzieci tworzą reguły
- jak dzieci przestrzegają reguł
2. Badanie zdolności dziecka do moralnej oceny sytuacji i rozstrzygnięcia:
- czy dane zachowanie jest właściwe czy nie
- czy dana osoba powinna być ukarana.
l
FAZY STOSOWANIA I ŚWIADOMOŚCI REGUŁ GRY
1.
Ruchowa i indywidualna
- do 2 r.ż.
- manipulacja kulami według własnych chęci;
- reguła nie jest przymusowa.
2.
Egocentryczna
- od 2 do 5 r.ż.
- naśladowanie w zachowaniu zasad wcześniej zaobserwowanych; brak dążenia do znalezienia partnera; w czasie gry z innymi brak dążenia do wygrania;
- przekonanie o istnieniu stałych reguł, które są święte i nietykalne, pochodzą od dorosłych.
3.
Współdziałanie
- od 7, 8 do 9 r.ż.
- każde dziecko dąży do uzyskania przewagi nad innymi, co stwarza potrzebę wzajemnej kontroli i ujednolicenia reguł (zasady obowiązują na czas danej gry);
- reguła traktowana jest jako efekt wzajemnej umowy.
4.
Kodyfikacja reguł
- od 11, 12 r.ż.
- przekonanie o tym, że grupa nie tylko ustala reguły, ale może je zmieniać; reguły są niezbędne do tego, by gra była uczciwa.
- reguły można przekształcić pod warunkiem uwzględnienia opinii ogółu.
l
DYLEMATY MORALNE W BADANIACH J.PIAGETA
Przypadek i niezręczność
1. Przypadkowa lub wynikająca z działania w dobrych intencjach, powodująca dużą szkodę materialną
2. Bez większego znaczenia materialnego, ale wynikająca z działania podjętego w złych intencjach.
Kradzież
1. Dokonana z pobudek egoistycznych
2. Dokonana w dobrych intencjach
Kłamstwo
1. Kłamstwo lub zwykła niedokładność pozbawiona jakiejkolwiek złej intencji, ale nacechowana znacznym zniekształceniem rzeczywistości
2. Kłamstwo o treści odznaczającej się dużym prawdopodobieństwem, ale wynikające z wyraźnej intencji oszukania.
MODEL ROZWOJU MORALNEGO J.PIAGETA
Anomia moralna
- brak wrodzonego poczucia dobra i zła
Stadium 1
- od 2. do 4. r.ż.
Egocentryzm - w zabawach i grach dzieci nie stosują reguł, kierują się własnym interesem
Stadium 2
- od 5 do 7 r.ż.
- REALIZM MORALNY - rozumowanie bazuje na obiektywnych i fizycznych aspektach sytuacji
- HETERONOMIA MORALNA - przekonanie, że reguły społeczne są narzucone z zewnątrz przez autorytety, nie mogą się zmieniać.
- ODPOWIEDZIALNOŚĆ OBIEKTYWNA - ocena sytuacji moralnej dokonywana jest ze względu na fizyczne i obiektywne konsekwencje.
- IMMANENTNA SPRAWIEDLIWOŚĆ - przekonanie o tym, że ilekroć zostanie naruszona reguła, musi wówczas nastąpić kara, nawet gdy to naruszenie nie zostanie wykryte.
Stadium 3
-
od 8. do 11 r.ż.
- RELATYWIZM MORALNY - w rozumowaniu brane są pod uwagę intencje osoby
-
AUTONOMIA MORALNA - reguły pochodzą z wewnątrz; są umowami, które stworzyli ludzie, żeby sobie wzajemnie pomagać.
REALIZM MORALNY - TRZY CECHY
1. Obowiązek jest z natury
heteronomiczny.
Dobry jest każdy czyn, który świadczy o
posłuszeństwie wobec reguły bądź dorosłych
, bez względu na charakter ich nakazów. Reguła pochodzi więc z zewnątrz, uchodzi za rzecz narzuconą przez dorosłego.
DOBRO
OKREŚLA SIĘ WIĘC POPRZEZ POSŁUSZEŃSTWO.
2. Istotne jest przestrzeganie
litery
, nie zaś ducha reguły.
3. Realizm moralny pociąga za sobą
obiektywistyczną
koncepcję odpowiedzialności. Ocena dokonywana jest nie w zależności od leżących u ich podłoża intencji, ale według ich
materialnej zgodności z ustanowionymi regułami
.
A teraz
Koncepcja strefy najbliższego rozwoju
Lwa Wygotskiego
STREFA NAJBLIŻSZEGO ROZWOJU -
TO ODLEGŁOŚĆ POMIĘDZY
AKTUALNYM
POZIOMEM ROZWOJU, OKREŚLONYM PRZEZ INDYWIDUALNE ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW, A POZIOMEM
POTENCJALNEGO
ROZWOJU, OKREŚLONYM PRZEZ ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW PRZY POMOCY DOROSŁYCH LUB BARDZIEJ DOŚWIADCZONYCH RÓWIEŚNIKÓW.
WIELKOŚĆ POMOCY WYMAGANEJ PRZEZ DZIECKO PRZED ROZWIĄZANIEM ZADANIA TO ODWROTNOŚĆ WSKAŹNIKA JEGO STREFY NAJBLIŻSZEGO ROZWOJU.
l
CZYNNOŚĆ UMYSŁOWA POJAWIA SIĘ DWUKROTNIE: NAJPIERW NA ZEWNĄTRZ,
l
A POTEM UWEWNĘTRZNIA SIĘ.
STADIALNY MODEL ROZUMIENIA PRZYJAŹNI
WILIAMA DAMONA
1.
5 -7 r.ż.
- przyjaciel to osoba, która jest
dla mnie
miła i z którą dobrze jest się bawić.
PRZYJAŹŃ JEST NIETRWAŁĄ RELACJĄ ŁATWO NAWIĄZYWANĄ I ŁATWO KOŃCZONĄ;
Dziecko nie potrafi jeszcze lubić albo nie lubić kogoś; nie rozumie przeżyć innych, ponieważ jest egocentryczne.
2.
8 - 10 r.ż
. - przyjaciele to osoby, które pomagają sobie nawzajem i mają do siebie zaufanie.
PRZYJACIEL JEST LUBIANY ZE WZGLĘDU NA SWOJE CECHY, A NIE TYLKO Z POWODU CZĘSTEJ ZABAWY Z NIM.
Doceniane psychologiczne aspekty przyjaźni - wspólne zainteresowania, zaufanie, wrażliwość na partnera
Najważniejsze cechy u przyjaciela: ŻYCZLIWOŚĆ, TROSKA.
3.
Ok. 13 r.ż.
- przyjaciele to osoby, które rozumieją siebie nawzajem i dzielą się swoimi najintymniejszymi myślami oraz odczuciami.
PRZYJAŹŃ JEST TRWAŁĄ RELACJĄ OPARTĄ NA WSPÓLNOCIE ZAINTERESOWAŃ. Zależy od wzajemnego zrozumienia. Przyjaciel wspiera i pociesza w trudnych chwilach.
l
REAKTYWNOŚĆ A STYL PRACY UCZNIA
REAKTYWNOŚĆ - intensywność reakcji charakterystyczna dla danej osoby połączona z jej wrażliwością na bodźce.
Reaktywność jest tym większa, im słabszy bodziec wywołuje ledwie dostrzegalną reakcję.
Wzmożona reaktywność wyraża się:
- dużą wrażliwością na bodźce
- silnie wyrażaną reakcją orientacyjną
- małą odpornością na działanie silnych bodźców
1. STOSUNEK
CZYNNOŚCI ZASADNICZYCH
(prowadzących do realizacji celu) DO
POMOCNICZYCH
(ułatwiających):
SILNIE REAKTYWNI - CZ.Z. < CZ.P.
SŁABO REAKTYWNI - CZ.Z _> CZ.P.
2.
STRUKTURA CZASOWA CZYNNOŚCI
(czynności ciągłe a przerywane)
SILNIE REAKTYWNI - CZ.C. < CZ.PR.
SŁABO REAKTYWNI - CZ.C _> CZ.PR.
3.
JAKOŚCIOWE ZRÓŻŃICOWANIE CZYNNOŚCI
(czynności jednorodne a różnorodne)
SILNIE REAKTYWNI - CZ.J. < CZ.R.
SŁABO REAKTYWNI - CZ.J _> CZ.R.
4. WYBÓR WARUNKÓW, W KTÓRYCH PRZEBIEGA CZYNNOŚĆ (sytuacje ubogie w bodźce a sytuacje bogate w bodźce)
SILNIE REAKTYWNI - S.u.B > S.b.B..
SŁABO REAKTYWNI - S.u.B. _< S.b.B.
l
ROZWÓJ STOSUNKÓW SPOŁECZNYCH (rówieśnicy a płeć)
1. 0 - 3 r.ż. okres niemowlęcy i poniemowlęcy - dziecko zainteresowane sobą.
2. 3 - 7, 8 r.ż. wczesne dzieciństwo - chłopcy i dziewczynki poszukują towarzystwa innych dzieci niezależnie od płci.
3. 8 - 10 r.ż. - chłopcy wolą bawić się z chłopcami, dziewczynki z dziewczynkami.
4. 10 - 12 r.ż. - OSTRY ANTAGONIZM pomiędzy płciami. Chłopcy i dziewczynki unikają się wzajemnie.
5. 12 - 14 r.ż. - dziewczęta zaczynają interesować się chłopcami, starają się zwrócić na siebie uwagę. Chłopcy wolą towarzystwo chłopców.
6. 14 - 16 r.ż. - chłopcy zaczynają interesować się dziewczętami. Tworzą się pary.
7. 16 - 17 r.ż. - wzajemne, żywe zainteresowanie. Powszechne chodzenie parami.
A teraz wkraczamy do okresu dorastania
...
Plik z chomika:
umkc
Inne pliki z tego folderu:
Psychologia Tomaszewski.rar
(37277 KB)
Eysenck Hans i Michael - Podpatrywanie umysłu.pdf
(50596 KB)
06 Rozwój moralny Piaget.rtf
(29 KB)
05 Piaget rozwój poznawczy.rtf
(24 KB)
Drama w nauczaniu i wychowaniu.doc
(67 KB)
Inne foldery tego chomika:
> nie przypisane
+ wszelkie książki
Andragogika
Biomedyka
Diagnostyka społeczna
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin