Patologie społeczne.doc

(57 KB) Pobierz

                                                                                                                                 ………, dnia ……………...

      ZATWIERDZAM

        Szef Sekcji Wychowawczej

        …………………………

        dnia……………………….

 

 

 

 

PLAN-KONSPEKT

do przeprowadzenia zajęć z kształcenia obywatelskiego z podoficerami

w dniu …………………..

 

 

 

 

TEMAT: Patologie społeczne – profilaktyka.

 

CEL: 1. Zapoznać szkolonych z pojęciem patologii.

         2. Omówić rodzaje patologii.

              3. Omówić możliwości ograniczania zjawisk patologicznych.

 

METODA: Wykład.

 

CZAS: 1 x 45 min.

 

MIEJSCE: Sala wykładowa.

 

ZAGADNIENIA:

  1. Definicja i istota patologii
  2. Uwarunkowania patologii społecznej.
  3. Najczęściej spotykane narkotyki i ich działanie.
  4. Profilaktyka alkoholowa i narkotykowa.

 

LITERATURA:

  1. Plan-konspekt.
  2. Vademecum – W-wa 2002.
  3. Poradnik do pracy wychowawczej – W-wa 2003r.
  4. Wojsko i wychowanie Nr 11/99, Nr 3/2000, Nr 3/2001, Nr 6/2001

 

 

ZABEZPIECZENIE MATERIAŁOWE:

 

 

 

 

Lp

Treść zagadnienia

U w a g i

1.

Rozpoczęcie zajęć.

Sprawdzenie obecności.

Podanie tematu zajęć, zagadnień.

Czas 5 min.

2.

Definicja i istota patologii

   Pojęciem patologii w wojsku określamy na ogół te zachowania, które są sprzeczne z przepisami prawa i regulaminów lub zasadami współżycia społecznego, występujące na tyle masowo, że stają się uciążliwe w życiu codziennym i spotykają się z negatywną oceną społeczną.

   Zachowania te dowodzą istnienia błędów w procesie szkolenia i wychowania wojskowego. Pojęcie patologii możemy odnosić przede wszystkim do zachowań postrzeganych jako zagrażające bezpośrednio realizowanym celom i wartościom, które uznajemy za ważne / zdrowie, intymność, własność, godność i nietykalność cielesną/. Za przejaw patologii uznać trzeba wszystkie akty agresji, wandalizmu.

   Patologia w subkulturze żołnierskiej postrzegana jest zazwyczaj nie przez sam fakt istnienia tego zjawiska, a przez jej konkretne formy. Występowanie przemocy budzi strach i obawy u najmłodszych służbą.

Omawiam  zagadnienie.

Czas 10  min.

 

3.

Uwarunkowania patologii społecznej.

   Patologia zachowań może być reakcją na zmianę społeczną. Wszelkie kryzysy i trudne sytuacje społeczne wywołują przejściowe osłabienie mechanizmów kontroli społecznej. Prowadzi to do zagubienia się większości ludzi w zastanej rzeczywistości. Stworzone dogodne warunki do realizacji własnych potrzeb i interesów stosując nie aprobowane społecznie zachowania. To postępowanie może być zaczynem nowych norm, wzorców osobowych, zaakceptowanych z czasem przez zdezorientowaną większość.

   Patologia może być czynnikiem zapobiegającym zmianom. Niektóre grupy mogą bronić się przed zmianami, nawet jeśli docelowo są one dla nich korzystne. Jednym ze stosowanych w takiej sytuacji sposobów obrony jest zawężanie granic tolerancji na postawy i zachowania odmienne od uznawanych za typowe oraz umacnianie integracji grupowej i podsycanie więzi emocjonalnych.

   Patologia społeczna może być również interpretowana jako niechęć jednostek do przestrzegania wszelkich norm życia społecznego, wywołana przez narzucanie w dzieciństwie i młodości pewnych form zachowań i uczestnictwa w życiu społecznym. Pojawia się sytuacja, która prowadzi do rozwoju i utrwalenia się zachowań i postaw aspołecznych. Neguje się w nich podstawowe standardy życia społecznego, a rozterki wewnętrzne znikają wobec perspektywy osobistego sukcesu.

   Zachowania patologiczne wykształcają się w dwóch zasadniczych stadiach:

- stadium reaktywne;

- stadium autonomiczne.

   Zachowaniom patologicznym przeciwdziała przede wszystkim szeroko pojmowana profilaktyka.

Dowódca może i powinien przeciwdziałać ujawnianiu się patologii wśród swoich żołnierzy poprzez następujące działania:

·         wspomaganie procesu adaptacji;

·         doskonalenie stosunków interpersonalnych;

·         organizowanie pracy;

·         organizowanie wypoczynku.

   Do patologii często spotykanych w wojsku należą: nadużywanie alkoholu, rzadziej narkotyzowanie się środkami chemicznymi, nie wykonywanie lub odmowa wykonania rozkazów i poleceń służbowych oraz samowolne oddalenia. Innym rodzajem patologii są agresywne zachowania.

Omawiam zagadnienie.

Czas 10 min. 

 

 

 

 

4.

Najczęściej spotykane narkotyki, i ich działanie i sposób użycia.

   Problem narkomanii dotyczy coraz większej rzeszy młodych ludzi. Szczególnie w obecnych czasach, kiedy na wszystko brakuje pieniędzy. Młodzi obywatele pozbawieni warunków do uprawiania swoich zainteresowań w różnego rodzaju instytucjach, zamknięci w blokowiskach, znudzeni i sfrustrowani otaczającą ich rzeczywistością szukają czegoś odmiennego. Nieświadomość niebezpieczeństwa, jakie niesie kontakt z takim produktem oraz chęć doświadczenia czegoś innego prowadzi młodych ludzi na tę drogę. Niejednokrotnie jest to droga bez powrotu.

   Do najczęściej spotykanych środków odurzających należą:

-     opium /opiaty/ została dość dobrze poznana. Generalnie oddziaływuje na system nerwowy hamująco. Do najczęściej stosowanych opiatów należą: diamorfina /heroina/, kodeina, demerol, dikonal, metadon;

-     konopie indyjskie są jednym z najbardziej rozpowszechnionym narkotykiem. Marihuana dostępna jest na czarnym rynku pod wieloma odmianami różniącymi się zawartością THC  tzw. trawka;

-     barbiturany można podzielić na trzy kategorie farmakologiczne w zależności od czasu ich działania. Są pod postacią tabletek. Działają jako skuteczny środek nasenny, występują także zaburzenia koordynacji ruchowej osłabienie siły mięśniowej, drżenie kończyn, zawroty głowy;

-     benzodiazepiny są grupą substancji uspokajających i nasennych. Należą do nich: diazepan /relanium/, nitrazepan, medazepan. Przyjmuje się je podobnie jak barbiturany doustnie;

-     kokaina pochodzi z krzewu kokainowego, ma postać białego proszku. Można zażywać przez wciąganie nosem, połykanie, wstrzykiwanie;

-     amfetamina jest łatwo przyswajalnym narkotykiem syntetycznym. Najczęściej stosuje się poprzez połykanie lub wciąganie przez nos.

Sposoby postępowania z żołnierzami okazjonalnie zażywającymi narkotyki.

   Do najczęściej stosowanych w pododdziale sposobów postępowania z żołnierzami zażywającymi narkotyki powinny być:

-       częste rozmowy indywidualne,

-       okresowe badania na obecność narkotyków w organizmie żołnierzy podejrzanych o zażywanie narkotyków,

-       kontrole żołnierzy powracających z przepustek i urlopów,

-       sprawdzanie miejsc mogących służyć jako skrytki na narkotyki,

organizowanie spotkań z przedstawicielami ŻW, Prokuratury Wojskowej, kapelanem.

 

Omawiam zagadnienie.

Czas 10 min. 

 

 

 

 

5.

Profilaktyka narkotykowa.i alkoholowa

   Profilaktyka narkotykowa powinna obejmować edukację zdrowotną, edukację humanistyczną i edukację społeczną. Zasadniczym celem profilaktyki w wojsku powinno być wskazywanie na skutki zdrowotne, społeczne oraz zagrożenia dla służby wojskowej.

   Istotnym aspektem profilaktyki jest uzmysłowienie jej planistom i realizatorom wyraźnie odmiennych ról, jakie mają do odegrania wychowawca i wychowywany, bo w takich rolach należy widzieć osobę prowadzącą zabiegi profilaktyczne oraz podmiot oddziaływania, jakim będzie żołnierz. Doświadczenia realizacji zamierzeń w obszarze profilaktyki narkotykowej jednoznacznie potwierdzają, że właśnie wiedza, wyraźne sformułowanie celu zamierzeń oraz dobranie odpowiednich form i metod oddziaływania mają wielki wpływ na wynik końcowy realizowanych przedsięwzięć

Omawiam zagadnienie.

Czas 5 min.

 

 

 

 

6.

Omówienie zajęć.

Czas 5 min.

                                                                                                                                      

 

                                                                                                                    Opracował:

 

                                                                                                                                ………………………………

Zgłoś jeśli naruszono regulamin