Gogacz Mieczysław, Filozoficzne aspekty mistyki.pdf

(1164 KB) Pobierz
MIECZYSŁAW GOGACZ
MIECZYSŁAW GOGACZ
FILOZOFICZNE ASPEKTY MISTYKI
MATERIAŁY DO FILOZOFII MISTYKI
Akademia Teologii Katolickiej
Warszawa 1985
© Mieczysław Gogacz
SPIS TREŚCI
2
3
4
WSTĘP
Obserwowane dziś, głównie wśród młodzieży, wciąż jeszcze szerokie zainteresowanie
mistyką bardziej niż teologią i filozofią skłania także teologów i filozofów do uważniejszego
podejmowania tematu mistyki.
Uważa się na ogół, że jest to temat przede wszystkim teologiczny. Okazuje się jednak,
że ma on wiele aspektów filozoficznych najpierw w sensie filozofii chrześcijańskiej, przez
którą rozumiem opisanie bytowej struktury tego, co objawione. Jest więc filozofia
chrześcijańska zastosowaniem analizy identyfikującej byty w odniesieniu do rzeczywistości,
która nie stanowi wprost przedmiotu filozofii, gdyż nie poddaje się poznaniu zmysłowo-
umysłowemu. Okazuje się ponadto, że mistyka zawiera także przedmioty badań właściwe
filozofii. Takim najpoważniejszym przedmiotem filozoficznym w mistyce są relacje.
Ponieważ doświadczenie mistyczne jest relacją poznawczą, zachodzącą między człowiekiem i
Bogiem, filozof identyfikujący człowieka jako byt i Boga jako byt, ma podstawy do
zastanowienia się nad tym doświadczeniem jako właściwym przedmiotem swych badań.
Doświadczenie mistyczne stanowi w tej książce główny temat rozważań. Jest ono
ukazywane jako relacja, różna od życia religijnego, objawień i ascezy. Jako relacja jest
zarazem filozoficznie identyfikowana poprzez podmiot i kres, którymi dla doświadczenia
mistycznego są człowiek i Bóg. Omawiane są też granice między teologicznym i
filozoficznym ujęciem tego doświadczenia. Ponieważ należy ono, jako poznanie, do działań
wspierających w trwaniu życie religijne, stało się potrzebne omówienie tych dziedzin życia
religijnego, które noszą nazwę kontemplacji, ascezy, oczyszczenia biernego i czynnego,
przejawiających się w przeżyciach ludzi jako ciemna noc miłości. Doprowadziło to z kolei do
tematu świętości.
Doświadczenie mistyczne i związane z nim inne relacje, stany i działania człowieka, są
w książce identyfikowane przy pomocy ujęć św. Tomasza z Akwinu. Jego rozumienie bytu
zarówno jako podmiotu relacji, jak i relacji podmiotowanych, rozumienie osoby, układu
przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych, istnienia i istoty, człowieka i Boga, wyznacza
proponowane w książce rozwiązania. Są one ukazywaniem mistyki wciąż jako relacji
człowieka do Boga osobowego. I są w sumie ukazywaniem w tym temacie heurystycznych
walorów tomizmu, zarówno jak i roli metafizycznych identyfikacji w zakresie pytania o to, że
coś jest i czym jest, że zachodzi i czym jest doświadczenie mistyczne.
5
Zgłoś jeśli naruszono regulamin