Wiktor Suworow - Ostatnia republika.pdf

(2497 KB) Pobierz
7291915 UNPDF
Spis
Rozdział
treści
1 Dlaczego Stalin nie chcla! przyjąć
defilady na cześć zwycięstwa? ....
5
Rozdział
Rozdział
Rozdział
2 Po co im światowa rewolucja? ...
27
3 Próba pierwsza
41
4 Co nastąpi po chwili
wytchnienia
52
Rozdział
Rozdział
5 Do ostatniej republiki
67
6 Historia pozostawiła nam mato
czasu
80
Rozdział
7 Kto byl autorem legendy
o nieprzygotowantu Stalina
do wojny?
8 Kto miał lepszych sojuszników?
9 Jak zareagowałaby Anglia? .
10 Kiedy powstała koalicja
antyhitlerowska?
11 Jak walczyłem z Marsjanami
Rozdział
Rozdział
Rozdział
99
115
128
144
153
7
Rozdział
WIKTOR SUWOROW
Rozdział 12 Kto przegra! wojnę w Finlandii? . . 171
Rozdział 13 O łatwopalnych czołgach
179
Rozdział 14 Dlaczego towarzysz Stalin
nie rozstrzelał towarzysza
Kudriawcewa?
189
Rozdział 15 O lekkich 1 przestarzałych
czołgach
207
Rozdział 16 Z niemieckimi rozmówkami po...
ziemi smoleńskiej 216
Rozdział 17 Ile godzin jedzie się do Ploeszti? . . 235
Rozdział 18 Cuda gwardyjskte
249
Rozdział 19 Milion lub więcej
258
Zamiast
zakończenia Czy Hitler był uczestnikiem
Wielkiej Wojny Ojczyźnianej? . . . 279
Załączniki
293
Bibliografia
350
Indeksy
352
Rozdział 1
Dlaczego Stalin nie
chciał przyjąć defilady
na cześć zwycięstwa?
Wszyscy byli tego samego zdania. Wojna w Europie
się skończyła, ale pozostaliśmy w kapitalistycznym
okrążeniu. l
Marszalek lotnictwa Aleksander Pokryszkin,
trzykrotny
Bohater Związku
Radzieckiego
czerwca 1945 roku. Moskwa. Plac Czerwony.
Orkiestra złożona z tysiąca trzystu trąb i stu bębnów.
Huk i łoskot. Rozpoczyna się największa defilada woj­
skowa w historii ludzkości.
Pod koniec wojny w skład Armii Czerwonej wchodziło
dziesięć frontów. Każdy front - to grupa armii. Niektóre
fronty były niewielkie, grupowały zaledwie cztery, pięć
armii, ale zdarzały się potężne, jak 1. Front Białoruski,
1 -Sowletsklj woin". Moskwa 1985, t. 9, s. 32.
24
WIKTOR SUWOROW
w którego skład wchodziło dwanaście armii, w tym ar­
mia lotnicza i dwie armie pancerne Gwardii.
Tak więc każdy z dziesięciu frontów wystawił na defi­
ladę po jednym pułku, liczącym tysiąc najlepszych żoł­
nierzy, podoficerów i oficerów. Dziesięć frontów - dzie­
sięć pułków. Na czele każdego sam dowódca frontu,
u jego boku dowódcy wszystkich tworzących go armii,
dalej chorążowie ze sztandarami pułków, które najbar­
dziej wyróżniły się w walce, dowódcy brygad, dywizji
i korpusów.
Za owymi dziesięcioma pułkami maszerowały: pułk
Wojska Polskiego, pułki Radzieckiej Marynarki Wojennej,
Ludowego Komisariatu Obrony, dwa lub trzy bataliony
z każdej akademii wojskowej, a oprócz nich - uczelnie
wojskowe, Wojska NKWD, suworowowcy
3 i naehimowow-
cy 3 , czołgi, artyleria, Katiusze, piechota zmotoryzowana,
kawaleria, saperzy, łącznościowcy, spadochroniarze.
I nagle ten uroczysty przemarsz przerwano. Zgroma­
dzeni na placu ludzie zamierają w wyczekiwaniu. Przy­
tłaczająca cisza przeciąga się. Wtem rozdziera ją łoskot
werbli. Na Plac Czerwony wkracza osobliwy batalion,
niosąc niemieckie sztandary. Przy mauzoleum Lenina
batalion energicznie wykonał w prawo zwrot i dwieście
niemieckich sztandarów zasłało mokry granit.
To była prawdziwa apoteoza zwycięstwa. Wspaniały
triumf narodu radzieckiego w najstraszliwszej z wojen.
Na ten moment czekały setki milionów ludzi. Miała to
być najradośniejsza chwila w ich życiu, po której można
już umierać bez żalu. Dziesiątki milionów zginęły, nie
doczekawszy tego wielkiego dnia, ale z niezachwianą
wiarą w jego nadejście. To Józef Stalin doprowadził
ZSRR do zwycięstwa. Droga prowadziła przez klęski
i porażki, błędy i pomyłki, wielomilionowe ofiary i nie­
powetowane straty. Stalin wiódł kraj od klęsk do olśnie­
wających zwycięstw, a ich uwieńczeniem było zatknię­
cie na Reichstagu radzieckiej flagi - symbolu, który na-
2 Korpus Kadetów im. feldmarszałka A. Suworowa Iprzyp. tłum.).
3 Korpus Kadetów Marynarki Wojennej im. admirała P. Nachimowa
[przyp. tłum.].
10
Zgłoś jeśli naruszono regulamin