Pamiętniki Wampirów - Dusze cieni.pdf - Frania126p

L. J. Smith

Vampire Diaries

Shadow Souls

TĀUMACZENIE:

LizziElizabetH

ma_dzik00

mixti

sandra1615

Rozdział 1

- Drogi pamiętniku.- szepnęła Elena.- Jakie to frustrujące. Zostawiłam cię w

bagażniku Jaguara, jest druga nad ranem.- położyła rękę na nodze. Gdybym

tylko miała długopis, mogłabym pisać po koszuli nocnej, rozmyślała. Szeptała

tak do siebie, opierając czoło o szybę.- I boję się- boję się wyjść w tą ciemność i

wziąć cię. Boję się!- poczuła, że łzy płyną jej po policzkach. Niechętnie

schowała telefon. Gadała tak do niego, ale nic nie mogła na to poradzić.

Potrzebowała tego. - Więc jestem tutaj.- powiedziała miękko.- Siedzę na tylnim

siedzeniu auta. To będzie dziś mój pamiętnik. Długa przed nami droga. Śpię

teraz właśnie na tylnim siedzeniu Jaguara, Matt i Damon są na zewnątrz.

Właśnie teraz są w tej ciemności, nigdzie nie widzę Matta... Chyba

zwariowałam. Płaczę i czuję się taka zagubiona, jestem tak daleko od Stefano...

- Musimy gdzieś ukryć Jaguara- jest zbyt duży, zbyt czerwony, zbyt

krzykliwy i zbyt pamiętny. Przypomina mi jak jeździłam nim ze Stefano. Kiedy

byliśmy wolni. Później sprzedam samochód, lapis lazuli i diamentowy wisiorek,

który dał mi Stefano w przed dzień zniknięcia. Mogę dużo na nich zarobić.

Dzień przed tym... dzień przed tym jak oszukali Stefano- myślał, że może tak po

prostu stać się człowiekiem, zwykłym człowiekiem, a teraz... Jak mogę przestać

myśleć o tym, co oni mogą mu tam zrobić? Prawdopodobnie kitsune, złe lisie

duchy, specjalnie nazwali to miejsce Shi no Shi.

Elena wytarła łzy w rękaw swojej koszuli nocnej.

- Co mogę zrobić w tej sytuacji? - potrząsnęła głową i walnęła pięścią w

siedzenie przed nią.

- Może uda mi się wymyślić plan A. Zawsze miałam plan A, a moi

przyjaciele plan B i C, żeby mi pomóc.- Elena mrugnęła i zacisnęła powieki

myśląc o Bonnie i Meredith.- Teraz boję się, że nigdy więcej ich już nie

zobaczę. I martwię się o Fells Church.

Przez chwilę siedziała tak z podwiniętymi pod brodę nogami. Cichy głos w

środku niej mówił: " Przestań się martwić, Eleno. Myśl. Najlepiej zacznij od

początku."

Początku? A co było na początku? Stefano?

Nie. Na początku mieszkała w Fells Church, jeszcze przed przyjazdem

Stefano.

Powoli, sennie, zaczęła mówić do telefonu:

- Po pierwsze: Kim jestem? Jestem Elena Gilbert i mam osiemnaście lat.-

Nawet powiedziała powoli.- I nie myślę, że to ważne, że powiem, że jestem

piękna. Nawet jeśli tak było kiedyś- to nie teraz. Mogę już nawet nigdy nie

spojrzeć w lustro. To nie jest coś z czego jestem dumna- właśnie to, że jestem

podobna do mamy i taty.

- Co robić? Mam blond włosy, lekkimi falami opadające na ramiona i

niebieskie oczy w kolorze lapis lazuli, ciemno niebieskie oczy z przebłyskami

złota.

Zdusiła w sobie śmiech.

- Może właśnie dlatego wampiry mnie lubią.

Zacisnęła usta i wpatrzyła się w ciemność dokoła niej. Właśnie wyglądu

używała do zdobycia popularności, rozrywki, wszystkiego. Byłam uczciwa,

prawda? To były dla mnie trofea.- przerwała.- Ale to było wszystko. Coś dzięki

czemu wiedziałam, że żyję, ale nie wiedziałam co.

Szukałam czegoś, czego nie mogłam znaleźć w żadnym chłopaku. W nic nie

grałam, po prostu szukałam tego jedynego. I wtedy zjawił się on.- przerwała,

żeby przełknąć ślinę i mówiła dalej.- Nie jakiś tam zwyczajny chłopak. Nazywał

się Stefano. Był wyjątkowo przystojnym licealistą. Miał czarne, zmierzchwione

włosy i oczy, zielone jak szmaragdy.

Stefano Salvatore. Wampir.

Prawdziwy wampir.- znów przerwała. Odetchnęła głęboko i ciągnęła.- I miał

on nieziemsko przystojnego, starszego brata, Damona.- zagryzła usta.- Mogę

kochać Stefano skoro od początku wiem, że jest wampirem? Tak! Tak! Tak!

Mogę. Wymieniłam z nim krew. Ale problem był w tym, że wymieniłam ją też z

Damonem. Nie miałam wyboru.- westchnęła.- Co powiedział Damon, kiedy

chciał zrobić ze mnie swoją Królową Nocy? Powiedział, że chce mnie całą. Ale

mu nie uwierzyłam, chyba, żeby przysiągł. Damon nigdy nie łamie słowa.- usta

jej drżały, ale głos miała płynny, spokojny. Prawie zapomniała o telefonie.

- Dziewczyna, która stanęła pomiędzy dwoma wampirami. Nieźle, prawda?

Zasłużyłam na to co dostałam.

Umarłam.

Nie tylko wtedy kiedy moje serce przestało bić, ale wskrzesili je na nowo,

nie wtedy kiedy szłam w stronę światła. Weszłam w światło.

Umarłam.

Ale kiedy wróciłam- NIESPODZIANKA! Byłam wampirem.

Damon był... był dla mnie dobry. Tak myślałam, kiedy obudziłam się jako

wampir. To może być powód dla którego wciąż darzę go uczuciem. Nie

wykorzystał mnie kiedy mógł.

Ale było też kilka takich momentów w moim wampirzym życiu... Pamiętam

Stefano i miłość do niego. Zrozumiałam wtedy jakie to dla niego trudne. Ale ja

uważałam inaczej. Ha! Każdy powinien dostać taką szansę. Nauczyłam się, żeby

zawsze nosić przy sobie lapis lazuli, dzięki temu wampir nie spłonie na słońcu.

Dostałam wtedy szansę, żeby powiedzieć "żegnaj" mojej czteroletniej

siostrzyczce, Margaret. I szansę, żeby znów spotkać się z Bonnie i Meredith...

Łzy płynęły nadal. Ale mówiła dalej w milczeniu.

- I wtedy umarłam- znowu. Znowu umarłam.

Umarłam jako wampir. Wyszłam na słońce bez lapis lazuli. I spłonęłam.

Zmieniłam się w proch. Miałam tylko siedemnaście lat. Ale słońce było

niemiłosierne. Gdy umierałam, zmusiłam Stefano do złożenia obietnicy. Miał

się zawsze opiekować Damonem. I myślałam, że Damon będzie się troszczył o

swojego brata. I wtedy umarłam obok nich. Zasnęłam.

Potem, nawiedzałam Bonnie w snach. Musiałam ją ostrzec. Nowa moc w

Fells Church. Miasto było w niebezpieczeństwie. Musiałam jakoś walczyć,

inaczej byliby zgubieni. Wróciłam jako duch, a kiedy walka była już wygrana,

odrodziłam się. Nie wiedziałam dlaczego, ale... Ale tam był Stefano! I znów

mogliśmy być razem.- Elena objęła się rękami. Wyobrażała sobie, że to on

trzyma ją w ramionach. Jego ciepłe ręce... Zamknęła oczy. Starała się oddychać

powoli.

- A teraz o moich mocach. Telepatia, którą mogę przesyłać wiadomości-

wszystkim wampirom, w różnym stopniu. Jeśli aktualnie wymieniam się z nimi

krwią to więź pomiędzy nami jest silniejsza. No i mam jeszcze Skrzydła.

Naprawdę! Mam Skrzydła! A one mają moc, na pewno mi nie uwierzysz,

mają taką moc jakiej potrzebuję, żeby pomóc innym. To dzięki nim mogę być tu

i teraz. To dzięki nim mogę poruszać ciałem, mówić. One mnie chronią. Ale nie

mogę sobie nawet przypomnieć jak je stworzyć. Teraz, mówiąc to, czuję się jak

idiotka- ale to wszystko zdarzyło się naprawdę.

Więc znów jestem człowiekiem- jak Bonnie. I mogłam znów z nimi

porozmawiać, spotkać się. Myślałam, że będę zawsze obok Stefano, w każdej

minucie mojego nowego życia. Ale teraz jestem z Damonem. Musimy uwolnić

Stefano. Damon twierdzi, że ktoś nas śledzi.

Ale, dlaczego ktoś miałby za nami podążać? Bo widzisz, kiedy się

odrodziłam, był wybuch mocy, który zobaczyły wszystkie istoty mroku na

całym świecie. A teraz wiedzą jak wielką mam moc.

No cóż, jak mam wyjaśnić słowo Moc? Jest to coś, co ma każdy, ale nie

ludzie- wykluczając tych ze zdolnościami parapsychicznymi, jak Bonnie.

Wampiry zdecydowanie mają Moc. Używają jej do wpływania na ludzi. Mogą

też wyszukać inne wampiry, albo istoty mroku. Albo ludzi.

- Ale mówiłam o wybuchu mocy, kiedy spadłam z nieba. Przyciągnęło to

dwie, okropne kreatury. Chciały sprawdzić co to było i użyć tej mocy do

własnych celów.

Nie żartuję. To naprawdę najgorsze potwory na świecie. Kitsune, lisie duchy,

z Japonii. Mają coś z zachodnich wilkołaków, ale są potężniejsze. Na tyle silne,

żeby móc kontrolować Malaki. Okropne, galaretowate stwory, z rzędami

szpilkowatych zębów mogących zmieścić całą rękę. I właśnie Malaki próbowały

pokonać wolną wolę, a kiedy to zrobiły, przejmowały kontrolę.- Elena

wzdrygnęła się. Jej głos był jeszcze cichszy.

- I to właśnie przytrafiło się Damonowi. Jeden taki Malak dostał się do jego

organizmu i zwołał resztę kompanów. W ten sposób Damon stał się marionetką

w rękach Shinishiego. Zapomniałam wspomnieć, że kitsune nazywały się

Shinishi i Misao. Misao to dziewczyna. Obydwoje mają czarne włosy z

czerwonymi końcówkami, ale Misao są dłuższe. I prawdopodobnie są

rodzeństwem. Ale nie zachowują się jak brat i siostra.

A kiedy Damon był opętany, Shinishi zmusił go do... okropnych rzeczy.

Kazał mu torturować Matta i mnie. Wiem, że Matt chce go za to zabić. Ale on

nie potrafił dostrzec pełni jego wnętrza. Musiałam rozciąć paznokciem skórę

przy kręgosłupie i w końcu wyciągnęłam z niego Malaka. Ale przecież nie mogę

winić Damona za to co zrobił Shinishi. Nie mogę. Damon był... nawet nie

potrafisz sobie wyobrazić jak się zmienił. Był skruszony. Płakał. On naprawdę

był...

W każdym razie nie oczekuję zobaczyć go ponownie w takim stanie. Ale

nawet jeśli dostał moje Skrzydła Odkupienia, to Shinishi mu je odebrał.

Myślę, że popełniliśmy błąd. W końcu doszło do walki z Shinishim i Misao,

ale... Ale nie mogliśmy ich zabić. Musieliśmy zawrzeć z nimi umowę.

I to był błąd.

Damon nie był jedynym, którego opętały Malaki. Były też dziewczyny,

młode dziewczyny, czternasto i piętnastoletnie, a nawet młodsze. I chłopak,

który zwariował. Wszyscy okaleczali się, ranili. I swoich bliskich.

Nie wiedzieliśmy jak źle wygląda sytuacja do czasu aż zawarliśmy umowę z

Shinishim.

Możliwe, że to niemoralne, że zawarliśmy umowę z diabłem. Ale mieli oni

Stefano- porwali go, a Damon był gotowy zaryzykować, żeby go uwolnić.

Chciał tylko wiedzieć, gdzie przetrzymują Stefano i wypędzić ich na zawsze z

Fells Church.

Umowa polegała na tym, że Damon pozwoli wejść Shinishiemu do swojego

umysłu.

Jeśli wampiry miały obsesję na punkcie mocy, to kitsune na punkcie

wspomnień. A Shinishiemu zależało na wspomnieniach z kilku dni- kiedy to był

opętany i mnie torturował, oraz wtedy kiedy użyłam na niego Skrzydeł

Odkupienia. Damon zrobił to. Pozwolił odebrać Shinishiemu swoje

wspomnienia, a w zamian dostał lokalizację Stefano.

Problem w tym, że zaufaliśmy Shinishiemu, a przecież mógł kłamać.

Więcej, chciał coraz więcej wspomnień, więcej, więcej. I Damon to wiedział.

To się właśnie stało ostatniej nocy, kiedy policjant- chciał wiedzieć co trójka

nastolatków robi w drogim samochodzie późno w nocy. Damon wpłynął na

niego i sprawił, że sobie poszedł. Ale kilka minut później zupełnie zapomniał o

policjancie.

Na pewno przeraził się, ale przecież nigdy by się do tego nie przyznał.

Możesz pytać co trójka nastolatków robiła w środku nocy w stanie

Tennessee. Zmierzamy do Bramy innego wymiaru. Wymiaru Ciemności.

Wymiaru Mroku. Tam właśnie Shinishi i Misao zostawili Stefano. Shi no Shi.

Takie miejsce widniało w umyśle Damona i nie mogę wybrać sobie bardziej

stosownego. Ale Stefano tam jest, a ja muszę go uwolnić. Nawet jeśli to mnie

zabije.

Pamiętniki Wampirów - Dusze cieni.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: