Berling Peter - Dzieci Graala 01 - Dzieci Graala.pdf

(2507 KB) Pobierz
7414630 UNPDF
P B
DZIECI GRAALA
Przełożył z niemieckiego Ireneusz Maślarz
Tytuł oryginału:
Der Kinder des Gral
Data wydania polskiego: 1999
Data pierwszego wydania oryginalnego: 1991
Pamięci
Elgaine de Balliers
NEC SPE NEC METU
SŁOWO OD AUTORA
Cytowane w tej książce we fragmentach kronikarskie zapiski franciszkanina Wil-
liama z Roebruku (ur. 1222 ) uchodziły przez długi czas za zaginione w arabskich bi-
bliotekach. Nikt ich nie szukał, nikt nie potrudził się o przekład. Pewna część przepa-
dła w ciągu stuleci mimo wielu arabskich odpisów, z ocalałych resztek — oraz innych
źródeł — autor zrekonstruował przedstawioną poniżej historię. Wprowadzeniem do
niej jest rękopis, który minoryta pozostawił w wiernych rękach swego brata zakonne-
go, Wawrzyńca z Orty (Portugalia). Uczynił to zapewne w przeddzień swej podróży do
kraju Mongołów, podjąwszy się misji, która w latach 1253–1255 zaprowadziła go jako
posła króla francuskiego Ludwika IX do Karakorum, siedziby wielkiego chana. Doku-
ment, znaleziony przy „zwojach starkenberskich”, został tutaj podany w skrótowej po-
staci.
„Kronika” Williama rozpoczyna się tuż przed rokiem 1244 , rokiem kapitulacji twier-
dzy Graala, tzn. Montségur, jak również ostatecznej utraty Jeruzalem. Napisana po ła-
cinie, zawiera liczne cytaty i wyrażenia w językach znanych podówczas powszechnie
w rejonie Morza Śródziemnego, między innymi w okcytańskim, greckim i arabskim.
Zwroty te po części zachowano w wersji oryginalnej, podając ich przekład. Aby za-
interesowanemu czytelnikowi ułatwić wejście w opowieść, autor wskazał przed każ-
dym podrozdziałem miejsce i czas akcji, a także oznaczył fragmenty oryginalnego tek-
stu Williama z Roebruku. Całość poprzedza szczegółowy spis osób, dla lepszej orienta-
cji uporządkowany wedle „stronniczej” przynależności bohaterów. Na końcu niniejszej
opowieści zamieszczono słowniczek, który przybliża czytelnikowi ważniejsze postaci,
miejsca i wydarzenia.
DRAMATIS PERSONAE
KRONIKARZ
Willem z Roebruku, zwany Williamem, z zakonu
braci mniejszych
DZIECI
Roger Rajmund Bertrand, zwany Roszem
Izabela Konstancja Rajmunda, zwana Jezą
W SŁUŻBIE GR AALA
KATARZY
Piotr Roger wicehrabia Mirepoix, komendant
Montségur
Rajmund z Perelhi, kasztelan
Esklarmonda z Perelhi, jego córka
Bertrand z La Beccalarii, budowniczy
Roksalba Cecylia Stefania z Cab d’Aret, zwana
Lobą, Wilczycą
Ksakbert z Barbery, zwany Lion de combat, pan na
Quéribusie
Alfia z Cucugnanu, mamka
PRZEORAT SYJONU
Maria z Saint-Clair, zwana La Grande Maîtresse
Wilhelm z Gisors, jej pasierb, templariusz
Gawin Montbard z Béthune, komandor domu za-
konnego w Rennes-le-Château
Jan Turnbull, alias Condé Jan Odo z Mont Sion, były
ambasador cesarza na dworze sułtana
ASASYNI
Tarik ibn-Nasir, kanclerz asasynów z Masnatu
Crean z Bourivanu, syn Jana Turnbulla; niegdyś
chrześcijanin, potem wyznawca mahometani-
zmu
W SŁUŻBIE FR ANCJI
Król Ludwik IX, zwany Świętym
Hrabia Jan ze Joinville, seneszal Szampanii, kroni-
karz
Hugon z Arcis, seneszal Carcassonne
Oliwer z Termes, renegat katarski
Iwo Bretończyk
Jordi, kapitan oddziału Basków
W SŁUŻBIE KOŚCIOŁA
Papież Innocenty IV
CYSTERSI
Rajner z Capoccio, Szary Kardynał
Fulko z Procidy, inkwizytor
DOMINIKANIE
Wit z Viterbo, naturalny syn Rajnera z Capoccio
Mateusz z Paryża, archiwariusz
Szymon z Saint-Quentin
Andrzej z Longjumeau
Anzelm z Longjumeau, zwany Fra’Ascelin, jego
młodszy brat
FRANCISZKANIE
Wawrzyniec z Orty
Jan z Pian del Carpine, zwany Pianem
Benedykt z Polski
Bartłomiej z Cremony
Walter z Martorany
WE FRANCJI
Piotr Amiel, arcybiskup Narbony
Durand, biskup Albi
W ZIEMI ŚWIĘTEJ
Albert z Rezzato, patriarcha Antiochii
Galeran, biskup Bejrutu
W KONSTANTYNOPOLU
Mikołaj z La Porty, biskup łaciński
Jarcynt, jego kucharz
Zgłoś jeśli naruszono regulamin