Wzmacniacz mocy klasy D TDA7482.pdf

(499 KB) Pobierz
34966809 UNPDF
Klub Konstruktorów
Wzmacniacz
mocy audio
klasy D
Klub Konstruktorów jest przeznaczo−
ny dla bardziej zaawansowanych Czytel−
ników, mających pewne doświadczenie
w konstruowaniu i wykonywaniu urzą−
dzeń elektronicznych.
Formuła Klubu jest następująca: po
zaprezentowaniu danego elementu na
łamach EdW, do końca miesiąca czeka−
my na listy, w których przedstawicie
propozycje, jak chcielibyście wykorzys−
tać dany podzespół. Osoba lub osoby,
które nadeślą najbardziej przekonujące
listy, otrzymają dany element bezpłat−
nie (i bez żadnych zobowiązań wzglę−
dem redakcji). Nie stawiamy szczegóło−
wych wymagań – Twoim zadaniem,
Czytelniku, jest przekonać nas, że dany
element należy udostępnić do ekspery−
mentów właśnie Tobie! List powinien
zawierać schemat ideowy proponowa−
nego rozwiązania układowego, plano−
wany sposób praktycznego zastosowa−
nia, ale można też napisać coś o sobie
i swoich dotychczasowych osiągnię−
ciach. W przeciwieństwie do Szkoły
Konstruktorów, listy te nie będą publi−
kowane, ani oceniane. Osoba, która
otrzyma dany podzespół może, ale
wcale nie jest zobowiązana, napisać
potem do redakcji EdW i albo zaprezen−
tować samodzielnie opracowane, kom−
pletne urządzenie, albo podzielić się
swymi uwagami na temat napotkanych
trudności, albo nawet opisać okolicz−
ności uszkodzenia elementu (wiemy,
że często zdarza się to podczas ekspe−
rymentów). Najbardziej interesujące lis−
ty zawierające plon takich praktycznych
doświadczeń, zostaną opublikowane
w EdW.
Redakcja będzie też prezentować
własne rozwiązania.
Tym razem bezpłatne próbki ukła−
dów na potrzeby Klubu Konstruktorów
dostarczyło polskie przedstawicielstwo
firmy
W Elektronice dla Wszystkich z listo−
pada 1996 przedstawiliśmy artykuł pt.
„Co nowego we wzmacniaczach mo−
cy?” w serii „Dla elektroników dawniej−
szych”. Omówione tam były wzmacnia−
cze klas A, B, C, D oraz H. Artykuł ten
spotkał się z dużym zainteresowaniem
Czytelników, i to wcale nie tylko tych
„dawniejszych”. Najwięcej pytań doty−
czyło praktycznej realizacji wzmacnia−
cza klasy D.
W związku z ogromnym zaintereso−
waniem wzmacniaczami impulsowymi,
Redakcja podjęła starania, by przedsta−
wić Czytelnikom stosowny wzmacniacz
klasy D zbudowany z ogólnie dostępnych
podzespołów, jednak okazało się to nie−
praktyczne ze względu na stopień skom−
plikowania i koszty.
Dopiero pod koniec ubiegłego roku za−
rysowała się możliwość prezentacji takie−
go wzmacniacza i to w wersji scalonej.
Firma SGS−THOMSON wprowadziła do
swego katalogu rodzinę scalonych
wzmacniaczy mocy audio klasy D.
Dzięki polskiemu przedstawicielstwu
firmy, Redakcja EdW otrzymała pewną
ilość próbek układu TDA7482, który jest
najsilniejszym przedstawicielem wspo−
mnianej rodziny, dając moc wyjściową
25W, przy sprawności (uwaga!) 87%,
czyli mocy strat tylko 3.8W!
Wzmacniacz mocy można potraktować
jak czarną skrzynkę, której zadaniem jest
wzmocnić niewielki sygnał wejściowy
i doprowadzić do głośnika sygnał o odpo−
wiednio dużej mocy.
Co to znaczy wzmocnić? W przyrodzie
energia czy moc nie powstaje sama z sie−
bie. Jeśli do głośnika ma być doprowa−
dzona duża moc (przez sygnał o dużym
napięciu i dużym prądzie), to energia ta
musi skądś pochodzić. Sygnał sterujący
(wejściowy) ma bardzo mała moc, a więc
do wzmacniacza należy doprowadzić
z zewnątrz moc – moc zasilania.
Inaczej mówiąc, wzmacniacz to
urządzenie, które przekształca dopro−
wadzoną moc zasilania (w postaci na−
pięcia i prądu stałego) na moc użytecz−
ną doprowadzoną do głośnika (w posta−
ci przebiegów zmiennych o kształcie
wyznaczonym przez sygnał sterujący
czyli wejściowy). Rysunek 1 ilustruje,
jak wyglądałoby to w idealnym przy−
padku. Cała dostarczona moc zasilania
powinna zostać zamieniona na moc
użyteczną.
Niestety, w praktyce jest to niemożli−
we ze względu na występowanie pew−
nych strat. Nie jest możliwe, by cała moc
zasilania zamieniła się na moc użyteczną.
Zawsze część mocy zasilania zamieni się
na ciepło.
Stosunek mocy użytecznej P U do mo−
cy zasilania P ZAS jest zawsze mniejszy niż
100%. Stosunek ten jest nazywany
sprawnością energetyczną i oznaczany
grecką literą eta
Przypomnienie
Jednym z największych wyzwań, któ−
re stoją przed elektronikami – konstrukto−
rami jest problem odprowadzania ciepła.
Rys. 1. Sprawność idealnego wzmacniacza
SGS THOMSON
ull. Marszałłkowska 82
00−517 Warszawa
tell. (0−22) 622−05−61
E LEKTRONIKA DLA WSZYSTKICH 6/98
21
34966809.040.png 34966809.041.png
Klub Konstruktorów
η =
U
ZAS
Wzmacniacze te
spełniają amerykańskie
normy dotyczące emis−
ji zakłóceń elektromag−
netycznych.
Harris oferuje także
gotowe opracowania
wzmacniaczy mocy do
sterowania subwoofe−
ra. Jeden moduł
(HIP100DCREF) jest
zasilany napięciem
akumulatora samo−
chodowego 12V. Pas−
mo przenoszenia wy−
nosi 20Hz...900Hz,
moc wyjściowa
100Wrms na głośni−
kach 0,75
Czy są tu jakieś reguły? Czy wartość
jest z góry ograniczona?
W zasadzie nie! Choć na pewno nie
jest możliwe uzyskanie sprawności 100%
(choćby ze względu na straty mocy przy
przepływie prądu przez rezystancje mie−
dzianych przewodów), teoretycznie moż−
na zbudować wzmacniacz o sprawności
99 czy 98%. Niestety, na obecnym stop−
niu rozwoju, używając dostępnych obec−
nie elementów (tranzystorów) nie potrafi−
my tego zrobić w sposób zadowalający.
Zawsze występują jakieś przeszkody, któ−
re objawiają swoją obecność stratami.
Przykładowo, aby zmniejszyć znie−
kształcenia, niektóre wzmacniacze pracu−
ją w klasie A, to znaczy tranzystory stop−
nia wyjściowego cały czas przewodzą
prąd. Uzyskuje się wprawdzie małe znie−
kształcenia, ale sprawność jest niska, rzę−
du 20%. To znaczy, że tylko 20% mocy
zasilania zamienia się na moc użyteczną,
a 80% wydziela się w postaci ciepła.
Teoretyczna maksymalna sprawność
wzmacniacza klasy B wynosi nieco po−
wyżej 75% i w żaden sposób nie może
być większa ze względu na przyjęte roz−
wiązanie układowe. Wzmacniaczy pracu−
jących w czystej klasie B nie spotyka się
ze względu na znaczne zniekształcenia.
Najpopularniejsze wzmacniacze mocy
pracują w tak zwanej klasie AB i ich cał−
kowita sprawność wynosi 50...60%.
Wzmacniaczy audio pracujących
w klasie C nie buduje się.
Natomiast nowoczesne wzmacniacze
impulsowe klasy D uzyskują sprawność
powyżej 90%, i to przy zniekształceniach
poniżej 0,1%.
Rysunek 2 ilustruje wielkości mocy
strat i mocy zasilania różnych typów
wzmacniaczy potrzebną do uzyskania tej
samej wyjściowej mocy użytecznej.
Obecnie największym problemem nie
jest zapewnienie wystarczającej mocy
zasilania – tu nie ma kłopotu, choć nieba−
gatelne znaczenie ma powszechny „eko−
logiczny” trend do oszczędzania energi−
i wszelkim sposobami. Przy obecnej ten−
dencji do miniaturyzacji największym
problemem staje się odprowadzenie
ciepła. Przy dużej mocy strat konieczne
jest zastosowanie dużego radiatora, który
uniemożliwia miniaturyzację.
Z tych punktów widzenia najlepszy byłby
wzmacniacz klasy D, o ile udałoby się uzys−
kać mały poziom zniekształceń. Uzyskanie
zniekształceń poniżej 0,1% nie jest już prob−
lemem. Pozostaje kwestia kosztów.
Z jednej strony wzmacniacz kla−
sy D umożliwi zastosowanie mniejszego,
tańszego radiatora, a z drugiej strony sam
układ elektroniczny będzie bardziej skom−
, a spraw−
ność powyżej 95%.
Moduł to okrągła płyt−
ka drukowana prze−
znaczona do przykrę−
cenia z tyłu głośnika.
Takie rozwiązanie, wy−
godne i zabierające
mało miejsca, jest
możliwe tylko dzięki
zastosowaniu wzmac−
niacza klasy D o spraw−
ności ponad 90%,
dzięki czemu moc
strat jest niewielka
i wymagany radiator
też jest mały, nawet
przy mocy użytecznej
100W.
Inny układ (HIP200AC−
REF) może dostarczać
do 200W (400W
w szczycie) przy znie−
kształceniach 0,1%, sprawności ponad
90% i paśmie 10...450Hz.
Więcej informacji na ten temat można
znaleźć w Internecie pod adresem:
www.semii.harriis.com
Inną znaną firmą, zajmującą się
wzmacniaczami klasy D jest SGS−THOM−
SON, który obecnie oferuje rodzinę scalo−
nych wzmacniaczy TDA748X:
TDA7480 10W obudowa POWERDIP
TDA7481 18W obudowa MULTIWATT15
TDA7482 25W obudowa MULTIWATT15
Do zbudowania użytecznego wzmac−
niacza konieczne jest dołączenie kilku
elementów zewnętrznych – niewiele
więcej, niż w klasycznym wzmacniaczu
scalonym.
Warto zauważyć, że układ TDA7480
umieszczony w 20−nóżkowej obudowie
DIP, przy mocy wyjściowej 10W nie wy−
maga zewnętrznego radiatora – do
chłodzenia wystarczą odpowiednio sze−
rokie ścieżki i pola miedzi na płytce dru−
kowanej. Starsi Czytelnicy pamiętają, że
kiedyś problemem było uzyskanie
Rys. 2. Sprawność wzmacniaczy rzeczywistych
plikowany i tym samym droższy. Póki co,
wzmacniacze klasy D są droższe od
wzmacniaczy klasycznych i jak na razie
nie mogą szerzej wejść na rynek.
W tej chwili firma Harris Semiconduc−
tor reklamuje swoje scalone sterowniki
do układów impulsowych – kostki typu
HIP4080A i HIP4081A pozwalające na
sterowanie czterech tranzystorów MOS−
FET N w układzie pełnego mostka, oraz
HIP2100 – ośmionóżkową kostkę do ste−
rowania pracą dwóch tranzystorów
MOSFET (półmostek).
Harris oferuje także w ramach licencji
moduły wzmacniaczy mocy rodziny Cool
audio o mocach 20W...400W do zasto−
sowań multimedialnych, motoryzacyj−
nych, czy instalacji Home Theater. Modu−
ły te zawierają między innymi wymienio−
ne wcześniej sterowniki. Uzyskiwane pa−
rametry są bardzo dobre:
pasmo 20Hz – 22kHz
sprawność >90%
zniekształcenia <0.05%
stosunek sygnał/szum >95dB.
22
E LEKTRONIKA DLA WSZYSTKICH 6/98
P
P
34966809.042.png 34966809.043.png 34966809.001.png 34966809.002.png
Klub Konstruktorów
Rys. 3. Przebiegi wyjściowe wzmacniaczy
wejściowego (sterującego) po−
woduje, że na głośniku pojawia
się przebieg zmienny.
Uproszczony blokowy sche−
mat przykładowego wzmacnia−
cza klasy D pokazany jest na ry−
sunku 5.
Natomiast rysunek 6 przed−
stawia kluczowe przebiegi. Spo−
sób modulacji współczynnika
wypełnienia przebiegiem we−
jściowym podany na rysunku
5 nie jest sposobem jedynym
i najlepszym. W praktycznych
układach występują różne,
zwykle znacznie bardziej skom−
plikowane rozwiązania, zawiera−
jące także obwody sprzężenia
zwrotnego. Bardziej doświad−
czeni Czytelnicy zapewne będą
się zastanawiać, jak realizuje się ujemne
sprzężenie zwrotne gwarantujące, że
sygnał na wyjściu będzie miał dokładnie
taki sam kształt, jak wygnał wejściowy.
Rzeczywiście, sprawa jest tu bardziej zło−
żona, niż w klasycznym wzmacniaczu. Na
wyjściu wzmacniacza występuje przecież
przebieg prostokątny, natomiast przebieg
na głośniku na pewno jest przesunięty
w fazie przez filtr. Na dodatek przesunię−
cie fazy nie jest stałe, tylko zależne od
z kostki w podobnej obudowie mocy
użytecznej przekraczającej 1W (rodzina
UL149X).
Upowszechnienie się wzmacniaczy
klasy D jest tylko kwestią czasu. Nie wia−
domo jednak, czy to kostki TDA748X za−
początkują przełom, czy też na rozpo−
wszechnienie się wzmacniaczy impulso−
wych przyjdzie jeszcze trochę poczekać.
Trudno przewidzieć rozwój sytuacji, bo−
wiem grę wchodzą tu nie tylko kwestie
cenowe, ale również przyzwyczajenia
konstruktorów oraz coraz surowsze nor−
my dotyczące zakłóceń elektromagne−
tycznych. Sprawa zakłóceń jest tu dość
istotna, ponieważ przy złym zaprojekto−
waniu ścieżek i niewłaściwym rozmiesz−
czenia elementów układ rzeczywiście
może być źródłem zakłóceń.
napięcie (i prąd) na głośniku jest wyni−
kiem uśredniania przebiegu prostokątne−
go przez filtr dolnoprzepustowy. Aby to
skutecznie zrealizować, częstotliwość
przebiegu prostokątnego musi być znacz−
nie (co najmniej kilkakrotnie) większa, niż
najwyższa częstotliwość przebiegu wy−
jściowego. Dla wzmacniaczy audio częs−
totliwość ta jest rzędu 100kHz lub więk−
sza. Na rysunku 4 zilustrowano zasadę
uśredniania.
Zasada działania
Niezależnie, czy wzmacniacz mocy
jest wzmacniaczem klasycznym, czy im−
pulsowym klasy D, na głośniku musi wy−
stępować wzmocniony przebieg zmien−
ny. W klasycznym wzmacniaczu tranzys−
tory stopnia wyjściowego otwierają się
i zamykają płynnie, odwzorowując na
głośniku kształt przebiegu wejściowego.
Natomiast we wzmac−
niaczu klasy D tranzystory
stopnia wyjściowego pra−
cują jako klucze, czyli mają
tylko dwa stany: otwarty
/ zamknięty. W konsek−
wencji na wyjściu stopnia
końcowego występuje
wyłącznie przebieg prosto−
kątny. Przebieg ten poda−
ny jest na prosty filtr (dol−
noprzepustowy), który
z przebiegu prostokątnego
wytwarza analogowy syg−
nał zmienny. Ilustruje to ry−
sunek 3. Zasada jest tu
bardzo prosta: chwilowe
Rys. 4. Uśrednianie przebiegu prostokątnego
W spoczynku współczynnik wypełnie−
nia wynosi 50% i wtedy (uśrednione) na−
pięcie na głośniku jest równe zeru. Zmiana
współczynnika wypełnienia w takt sygnału
częstotliwości. Wiadomo, że każde prze−
sunięcie fazy ma wpływ na stabilność
wzmacniacza i może łatwo doprowadzić
do samowzbudzenia. Te problemy, choć
Rys. 5. Zasada działania wzmacniacza klasy D
E LEKTRONIKA DLA WSZYSTKICH 6/98
23
34966809.003.png 34966809.004.png 34966809.005.png 34966809.006.png 34966809.007.png 34966809.008.png 34966809.009.png 34966809.010.png 34966809.011.png 34966809.012.png 34966809.013.png 34966809.014.png 34966809.015.png 34966809.016.png 34966809.017.png 34966809.018.png 34966809.019.png 34966809.020.png 34966809.021.png 34966809.022.png 34966809.023.png 34966809.024.png 34966809.025.png 34966809.026.png
Klub Konstruktorów
Rys. 6. Kluczowe przebiegi
znaczonym do za−
silania napięciem
symetrycznym,
umieszczonym
w obudowie ty−
pu Multiwatt15.
Posiada wbudo−
wane zabezpie−
czenia:
– termiczne
(temperatura
struktury)
– zwarciowe (zwarcie wyjścia)
– napięciowe (nadmierne napięcie zasi−
lające).
Wyposażony jest także w obwody
elektronicznego wyciszania (MUTE) oraz
wyłączania (STAND−BY). Wszystkie koń−
cówki są zabezpieczone przed uszkodze−
niem ładunkami statycznymi o napięciach
do 1,2kV.
Katalogowy schemat aplikacyjny przeds−
tawiono na rysunku 7, a wyprowadzenia
na rysunku 8. Podstawowe dane za−
warte są w tabellii 1.
Na rysunku 7 wnętrze układu sca−
lonego pokazano w ogromnym
uproszczeniu, między innymi nie zazna−
czono oscylatora, a blok regulacji współ−
czynnika wypełnienia zaznaczono w po−
staci wzmacniacza operacyjnego z napi−
sem PWM. Szczegóły te się są potrzeb−
ne konstruktorowi, ale powinien on pa−
miętać, że ma do czynienia ze wzmac−
niaczem impulsowym, gdzie podczas
przełączania występują duże prądy. Klu−
czową sprawą jest więc umieszczenie
kondensatora odsprzęgającego zasilanie
C5 jak najbliżej układu scalonego. Gdyby
to był kondensator ceramiczny, należy
użyć egzemplarza na napięcie minimum
50V. Jak widać, kostka ma kilka końcó−
wek zasilania, zarówno stopni mocy
(POWer), jak i wejściowych czyli sygna−
łowych (SIGNal).
Obwód zdalnego wyłączania i wyci−
szania (STAND_BY i MUTE) może być
wykonany zupełnie inaczej, byleby tylko
zachować podane w tabeli napięcia i nie
przekroczyć na nóżce 10 napięcia +5,2V.
bardzo interesujące, są jednak zbyt trud−
ne dla większości Czytelników EdW.
Między innymi dlatego nie prezentowaliś−
my wzmacniacza klasy D zbudowanego
z pojedynczych elementów.
Na szczęście w opisanym dalej ukła−
dzie scalonym konstruktorzy postarali się
o rozwiązanie kluczowych problemów i za−
daniem konstruktora jest jedynie zaprojek−
towanie płytki zgodnie z zasadami obowią−
zującymi w urządzeniach większej mocy.
Opis układu TDA7482
Układ scalony TDA7482 jest monofo−
nicznym wzmacniaczem klasy D, prze−
Tabela 1
Zakres napięć zasilania: ±10... ±25 V
Prąd spoczynkowy: typ 40mA, max 60mA
Maksymalna temperatura złącza: +150°C
Zakres temperatur otoczenia: 0...+70°C
Rezystancja termiczna Rthjc: typ. 1,8K/W max 2,5K/W
Wyjściowe napięcie niezrównoważenia: typ −30mV (−70mV...+10mV)
Wzmocnienie: 30dB
Moc wyjściowa (Ucc=±21V, R L =8
, 1kHz, R S =50
, R F =12k
, LC−60µH,
470nF)
Rys. 8. Układ wyprowadzeń
THD=10%: 25W
THD=1%: 18W
Moc wyjściowa (Ucc=±16V, R L =4
LC−30µH,1µF)
W praktyce pewnym problemem bę−
dzie wykonanie dławika o indukcyjności
60µH (dla głośnika 8
THD=10%: 25W
THD=1%: 18W
Moc strat (Ucc=±21V, R L =8
) lub 30µH (dla
, Po=25W THD=10%): 3.8 W
), który nie ulegnie nasyceniu
przy prądzie odpowiednio 2,5A oraz 3,5A.
Najlepiej zakupić taki dławik na giełdzie,
upewniając się, czy może on pracować
przy takim prądzie.
Częstotliwość oscylatora można zmie−
niać zmieniajac wartość RF (typowo
12k
Sprawność (Ucc=±21V, R L =8
, Po=18W THD=1%): 87%
Sprawność (Ucc=±25V, R L =8
, Po=43W THD=20%): 88,5%
, Po=1W): typ. 0,1%
Maksymalny prąd wyjściowy: typ 5A, min 3,5A
Rezystancja tranzystorów stopnia wyjściowego: typ 0,4
Szumy wejściowe (wg krzywej A, 20Hz...22kHz): typ 7µV, max 12µV
Temperatura graniczna zabezpieczenia termicznego: +150°C
Napięcie graniczne obwodu zabezpieczenia napięciowego: min. 50V
Rezystancja wejściowa: typ 30k
daje częstotliwość 120kHz).
Ze wzmacniacza można próbować
„wydusić” większą moc niż katalogo−
we 25W, ale tylko z głośnikiem 8
Tłumienie tętnień zasilania (100Hz): typ 60dB, min. 46dB
Czas narastania i opadania: typ. 50ns
Maksymalne napięcie na R F (nóżka 6): 8V
Obwód MUTE/STAND−BY (nóżka 10):
Wyłączenie: 0...0,8V
Wyciszenie: 1,8...2,5V
Praca 4...5,2V
Prąd spoczynkowy w trybie STAND−BY: typ. 3mA, max 5mA
Tłumienie przy wyciszeniu: typ. 80dB, min. 60dB
Zakres częstotliwości oscylatora: 100...200kHz
Zalecana częstotliwość oscylatora: 120kHz (100...140kHz)
Rezystancja ustalająca częstotliwość R F : typ 12k
, min 20k
,
stosując sztywny zasilacz z transfor−
matorem toroidalnym o napięciu
2x17V. Z głośnikiem 4
znacznie więk−
szej mocy raczej nie da się uzyskać ze
względu na ograniczenie wyjściowego
prądu do wartości typowej 5A, mini−
malnej 3,5A.
Rysunek 9 przedstawia szkic płytki
drukowanej, zalecanej przez SGS−THOM−
SON. Nie trzeba się niewolniczo trzymać
tego projektu, ale warto przeanalizować
przebieg ścieżki masy oraz obwodów filt−
racji zasilania. Jak widać, płytka wcale nie
(7...14k
)
Częstotliwość oscylatora: 1.4x10 9 Hz
/R F
24
E LEKTRONIKA DLA WSZYSTKICH 6/98
głośnika 4
Zniekształcenia – THD (R L =8
34966809.027.png 34966809.028.png 34966809.029.png
Klub Konstruktorów
Rys. 7. Schemat ideowy wzmacniacza z kostką TDA7482
jest miniaturowa. Niewątpliwie można ją
zmniejszyć.
Na rysunku 9 zaznaczono spory ra−
diator. W rzeczywistości do rozprosze−
nia mocy strat wynoszącej około 3,8W
wystarczy kawałek blachy aluminiowej
lub miedzianej o powierzchni kilkudzie−
sięciu centymetrów kwadratowych.
Można go dobrać eksperymentalnie.
Jeśli w czasie pracy pełną mocą radia−
tor nie jest zbyt gorący i można go do−
tknąć ręką, to jego wielkość jeż dobra−
na ze sporym zapasem bezpieczeńs−
twa. Teoretycznie kostka mogłaby
współpracować z maleńkim radiator−
kiem z kawałeczka blachy, niewiele
większym, niż wymiary obudowy kost−
ki. Temperatura radiatora, (a właściwie
wkładki radiatorowej kostki) mogłaby
sięgać +120°C (w tej temperaturze kro−
pelka woda momentalnie wyparowuje
z sykiem), i mimo wszystko dopusz−
czalna temperatura złącza nie zostałaby
przekroczona (nawet praca bez radiato−
ra nie grozi uszkodzeniem ze względu
na wbudowane zabezpieczenie ter−
miczne). Oczywiście zastosowanie ra−
diatora większego niż wymagane mini−
mum jest jak najbardziej korzystne ze
względu na wzrost niezawodności.
Rys. 9. Przykładowa płytka drukowana
W niniejszym artykule podano wszys−
tkie istotne informacje zawarte w karcie
katalogowej układu TDA7482. Pełną kar−
tę katalogową można ściągnąć przez In−
ternet spod adresu www.st.com
Uwaga!
Czytelnicy EdW mają wielką szan−
sę osobiście wypróbować wzmac−
niacz z kostką TDA7482. Układy do−
starczone przez firmę SGS−THOM−
SON zostaną bezpłatnie przekazane
osobom, które nadeślą najbardziej
przekonujące listy. Na zgłoszenia
czekamy do końca czerwca.
Piiotr Góreckii
E LEKTRONIKA DLA WSZYSTKICH 6/98
25
34966809.030.png 34966809.031.png 34966809.032.png 34966809.033.png 34966809.034.png 34966809.035.png 34966809.036.png 34966809.037.png 34966809.038.png 34966809.039.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin