Johnson Janice Kay - W ciemnościach nocy.pdf - ebooki - dariusz.marcinkowski

JANICE KAY JOHNSON

W CIEMNOŚCIACH

NOCY

Prolog

Chelsea Cahill opadła plecami na łóżko, szeroko rozłożyła

ramiona i wpatrywała się w sufit. Co za dzień! Amanda skakała po

stolikach niczym orangutan w zoo, Peter nieustannie popłakiwał,

ponieważ zdechł mu pies, a reszta chłopców z przedszkola

naśmiewała się z niego. W stołówce Chelsea odwróciła się na chwilę,

żeby porozmawiać z inną wychowawczynią, i gdy ponownie spojrzała

na swą tacę, stwierdziła, że obok kawałków kurczaka pojawił się na

niej ślimak. Choć kazała wszystkim dzieciom pokazać dłonie, nie

znalazła na nich śladu śluzu. W pokoju nauczycielskim rozprawiano o

strajku, a podczas kolacji u rodziców panowała bardzo napięta

atmosfera. Tak, ten dzień wykończył wszystkich.

Nieoczekiwanie usiadła na łóżku i zrzuciła buty. Zapragnęła

posłuchać muzyki; wytwornej, ponadczasowej, poruszającej do głębi

duszy. Przeszła do salonu swego starego domu i zaczęła przeglądać

płyty kompaktowe.

W chwilę później popłynęły z głośników wspaniałe tony walca

„Nad pięknym, modrym Dunajem". Jakby unoszona w ramionach

wyimaginowanego partnera, Chelsea zaczęła tańczyć w rytm muzyki.

Po chwili nie miała już na sobie obcisłych dżinsów i bluzy, a dywanu

nie dotykały bose stopy. Siłą wyobraźni wyczarowała jedwabną

suknię przylegającą do piersi i spływającą wytwornymi fałdami na

balowe pantofelki. Na szyi lśniła diamentowa kolia, a twarz Chelsea

okalały pukle włosów. W salonie zapłonęły jaskrawym światłem

lśniące, kryształowe kandelabry, a w powietrzu unosiła się upajająca

woń kwiatów. Położywszy przybraną w rękawiczkę dłoń na ramieniu

partnera, przymknęła oczy i płynęła w tańcu.

Oszałamiające tony walca nabierały mocy i Chelsea, unoszona w

ramionach mężczyzny, wirowała wokół pokoju, kręciła piruety,

śmiała się, marzyła. Jakby wyczuwając jej nastrój muzyka

złagodniała, stała się bardziej romantyczna, zamieniała w część

marzeń. A w finale wspięła się do crescendo i partner zakręcił Chelsea

w przyprawiającym o zawrót głowy obrocie. W dzwoniącej ciszy, jaka

nagle zapadła, Chelsea uśmiechnęła się i otworzyła oczy.

W połyskliwej na tle nocy, ciemnej szybie drzwi prowadzących

na szeroką werandę dostrzegła swe odbicie. W następnej sekundzie

uśmiech na jej twarzy zamarł. Poczuła, że jeżą się jej włosy, a serce

zaczyna bić jak oszalałe.

Ciemność na zewnątrz nabrała kształtu. Wysoka, masywna,

pozbawiona twarzy koszmarna postać miała jedynie oczy, które

obserwowały ją przez szkło. Pojawiła się sięgająca do klamki dłoń.

W następnym ułamku sekundy Chelsea pojęła, że majacząca za

szybą sylwetka nie jest wymysłem ani zwidem, lecz ubranym na

czarno mężczyzną w rękawiczkach oraz kominiarce z otworami na

oczy i usta. Gardło Chelsea ścisnął strach, z jej ust zamiast krzyku

wydobył się tylko cichy jęk. Cofnęła się w stronę łukowego przejścia

do kuchni. Jakby w szyderczym kontrapunkcie, ponownie rozległy się

tony muzyki. Tym razem zabrzmiał „Walc cesarski", ale nie było już

jedwabiu ani brylantów.

Czy drzwi są zamknięte na klucz? Boże drogi, po powrocie do

domu nawet tego nie sprawdziła. Odpowiedzią na to pytanie był cichy

szczęk klamki i skrzypnięcie zawiasów.

Wstrząsnął nią szloch i rzuciła się do panicznej ucieczki.

Poruszała się niezdarnie, potykała o sprzęty, zawadziła boleśnie

biodrem o ostrą krawędź zlewu. Dobiegała właśnie do wychodzących

na tyły domu drzwi, kiedy na jej ramieniu spoczęła czyjaś dłoń.

Walcząc niczym dzika kotka, ostrym skrętem ramienia

wyswobodziła się z uścisku. Ale kopniak, jaki zadała bosą stopą w

łydkę napastnika, nie wywarł na nim najmniejszego wrażenia. Trafiła

paznokciami w wełnianą kominiarkę, lecz nim zdołała cokolwiek

zdziałać, intruz zewnętrzną stroną dłoni smagnął ją w twarz. Całym

ciałem uderzyła w drzwi, którymi zamierzała uciec. Czując w ustach

krew, krzyknęła histerycznie, ale jej głos utonął w dźwiękach walca

płynącego z aparatury stereo.

Napastnik zawlókł ją z powrotem do salonu i ponownie uderzył w

twarz. Upadła na podłogę i na niej już, jęcząc, pozostała.

Zamaskowany mężczyzna popatrzył na swą ofiarę i odezwał się

stłumionym głosem:

- Jeśli zrobisz to, co ci każę, nie sprawię ci więcej bólu.

Czując do siebie odrazę, Chelsea kiwnęła głową.

- Rozbieraj się.

Z jeszcze większym wstrętem do samej siebie, ale zbyt

przerażona, by stawić opór, posłusznie spełniła polecenie i po chwili

stała już pośrodku pokoju naga i bezbronna.

- Tańcz.

Zawahała się. Nie słyszała muzyki; docierała do niej jedynie

chaotyczna lawina dźwięków. Napastnik ponownie zdzielił ją w

twarz. Zachwiała się, ale zdołała jakoś utrzymać równowagę. Ze

wstydem uzmysłowiła sobie, iż z oczu płyną jej łzy, a w miejscu,

gdzie gwałtownie puchł policzek, czuła piekący ból.

- Tańcz - dobiegł ją znów ochrypły szept

Tym razem posłusznie wykonała polecenie. Tak samo posłusznie

miała wykonać wszystkie inne rozkazy, jakie wydał jej tej nocy.

Johnson Janice Kay - W ciemnościach nocy.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: