„SZUKACIE JEZUSA Z NAZARETU, UKRZYŻOWANEGO; POWSTAŁ, NIE MA GO TU”.
Kiedy Jezus po raz pierwszy mówił uczniom o Krzyżu i zmartwychwstaniu Ci, pytali siebie nawzajem, co to znaczy „powstać z martwych”.
W Wielkanoc cieszymy się, gdyż Chrystus nie pozostał w grobie, Jego ciało nie uległo zepsuciu, Chrystus należy do świata żywych , a nie martwych; cieszymy się, gdyż ON jest Alfą i Omegą a zatem istnieje nie tylko wczoraj, ale również dzisiaj i na całą wieczność. W pewien sposób zmartwychwstanie pozostanie jednak tak bardzo poza naszym horyzontem, tak bardzo poza wielkimi naszymi doświadczeniami, że w swoim wnętrzu nadal prowadzimy rozmowy uczniów: na czy właśnie polega „zmartwychwstanie”? Co oznacza dla nas, dla świata, dla historii?
Jak wydarzenie to może rzeczywiście dotknąć mojej osoby; pociągając moje życie ku temu co wyższe?
Wydarzenie zmartwychwstania dotyka mnie przez wiarę i chrzest, dlatego chrzest jest częścią Wigilii Paschalnej. Chrzest oznacza właśnie to, że nie mamy tu do czynienia z wydarzeniami z przeszłości. Jest on czymś więcej niż zwykłe obmycie, nie jest tylko oczyszczeniem i „upiększeniem” duszy. Jest rzeczywiście śmiercią i zmartwychwstaniem, odrodzeniem i przemienieniem w nowe życie. Wielka eksplozja zmartwychwstania dotknęła nas w chrzcie, aby nas pociągnąć. Tym samym zostaliśmy przyjęci do nowego wymiaru życia. Znaczenie bycia ochrzczonym, polega właśnie na przeżywaniu własnego życia jako nieustannego wkraczania w otwartą przestrzeń.
Zmartwychwstanie nie przeminęło, lecz dotknęło nas i porwało. Uchwyćmy się Zmartwychwstałego Pana i wierzmy, że ON nas trzyma równie mocno nawet wówczas, gdy nasze ręce słabną.
Trzymajmy się Jego ręki a w ten sposób wszyscy trzymamy się za ręce, stajemy się jednym.
Przepełnieni radością, możemy śpiewać wrz z Kościołem słowa z Exultet: „Weselcie się już zastępy aniołów……. Raduj się ziemio:. ALLELUJA!
Nefer71