Zdrajcy w sutannach V.pdf

(12473 KB) Pobierz

wkladka_niemcy_3.qxd

NASI OKUPANCI

9

papieży. Wychowanek jezu-

itów, potem ich protektor.

Wykorzystując „układy” na

dworze, gromadził godności

i bogate beneficja. Samych ka-

nonii i związanych z nimi do-

chodów zebrał aż pięć. Słyn-

ny ze skąpstwa i chciwości, co

wynikało zapewne stąd, że po-

chodził z gminu, co było je-

go najgłębszą tajemnicą. Ota-

czał się przepychem, wybudo-

wał pałac biskupi w Kielcach,

jedną z najokazalszych rezy-

dencji tamtego czasu.

Wraz z jezuitami i nuncju-

szem papieskim podsycał

mrzonki Zygmunta III o od-

zyskaniu tronu Szwecji. Tym-

czasem Szwedzi byli gotowi

nawet do ustępstw terytorial-

nych za cenę rezygnacji Zyg-

munta III z pretensji do ich

tronu. Polska mogła mieć

pokój i odzyskać Inflanty,

a dzięki Kościołowi czekał

ją potop szwedzki i kom-

pletna ruina kraju . Jak da-

lece Kościół chciał uwikłać

Polskę w wojny ze Szwecją dowodzi, że w cza-

sie rokowań celowo stawiano Szwedom żąda-

nia absurdalne: zdrajca Zadzik za rezygna-

cję Wazów z pretensji do korony szwedzkiej

zażądał... Finlandii dla Jana Kazimierza.

W rezultacie Polska straciła Inflanty, flo-

tę wojenną, spustoszona została Żmudź, Pru-

Jakub Zadzik

Błagania świeckich senatorów o rezygnację

z roszczeń do korony szwedzkiej nie wzrusza-

ły tych papiesko-niemieckich agentów. Na-

wet na łożu śmierci Zygmunt III włożył

na głowę synowi Władysławowi (później

IV)... koronę szwedzką! A głowę zmarłe-

go zdobiła korona... moskiewska!

2

NASI OKUPANCI

Wojciech Baranowski – biskup przemy-

ski od 1584 r., płocki od roku 1590, kujaw-

ski od 1608 r., arcybiskup gnieźnieński i pry-

mas Polski w latach 1608–1615, senator. Ja-

ko prymas był przewodniczącym senatu,

a więc drugą osobą w państwie. Sekretarz Ste-

fana Batorego, sekretarz wielki koronny, pod-

kanclerzy w latach 1585–1591. Za poparcie

Zygmunta III w czasie rokoszu Zebrzydow-

skiego dostał bogatą diecezję kujawską,

a wkrótce gnieźnieńską z tytułem prymasa.

Chciwiec – pracując w kancelarii Zygmunta

Augusta, zebrał liczne godności, m.in. cztery

kanonie i związane z nimi beneficja. Prowa-

dził niezwykle wystawny tryb życia, rozpoczął

budowę pałaców biskupich w Płocku, Skier-

niewicach, wybudował pałac prymasowski

w Warszawie. Gdzie nastał, tam budował dla

siebie pałac. Protektor jezuitów, orędownik

kontrreformacji.

Był jednym z głównych sprawców zniwe-

czenia sejmu i odrzucenia konstytucji prze-

ciw tumultom w 1606 r. oraz wybuchu wojny

domowej. Agent habsburski i papieski; reali-

zował niemiecką politykę jako podkanclerzy

i potem przewodniczący senatu. Popierał „kru-

cjatę” na Moskwę w papieskich rojeniach

o katolicyzacji Rosji. Wojsko, po powrocie

z nieudanej wyprawy moskiewskiej, żąda-

ło zapłaty zaległego żołdu... 20 milionów

zł! Była to astronomiczna suma, równa kil-

kuletnim dochodom państwa. Zanim podat-

ki uchwalono i zebrano pieniądze (Kościół,

bogatszy od państwa, dorzucił raptem 300

tysięcy), żołnierze straszliwie złupili kraj.

Także za jego przewodnictwa senatowi,

sejm wyraził zgodę na oddanie Hohenzol-

lernom brandenburskim Prus w lenno

w 1612 r. , mimo że sejm pruski wypowiedział

się za unią z Polską na prawach Litwy. Pol-

ska odmówiła z powodu jednego warunku:

urzędy w luterańskich Prusach miały być ob-

sadzane tylko przez luteranów. Było to dla

biskupów i jezuitów nie do przyjęcia, bo

wzmocniłaby się pozycja ewangelików w pań-

stwie. Wymogli więc na królu i sejmie odmo-

wę. Ci fanatycy religijni i zdrajcy w su-

tannach woleli oddać Prusy Niemcom! To

też są te „zasługi Kościoła dla Polski”.

Bezwzględny zwolennik kontrreformacji.

Na czasy jego „biskupiej i prymasowskiej

posługi” przypada największe nasilenie po-

gromów protestantów i innych aktów nieto-

lerancji w całej Polsce. Po klęsce rokoszu Ze-

brzydowskiego odebrano protestantom 2/3

kościołów, paląc przy okazji bezcenne bi-

blioteki i profanując wiele cmentarzy. Jako

wspólnik i protektor zbrodniarzy oraz podże-

gacz, sam był zbrodniarzem.

Z oficjalnego życiorysu jego następcy, pry-

masa Gembickiego, dowiadujemy się, że Gem-

bicki „odbudował zrujnowaną ekonomię ar-

chidiecezji”. Skoro przed Gembickim pryma-

sem był przez siedem lat Baranowski, to wnio-

sek jest prosty: Baranowski zrujnował ekono-

mię archidiecezji.

Fryderyk Bartsch (1552–1609) – jezuita,

kolejny po Pakoszu Gołyńskim spowiednik

Zygmunta III, „króla jezuitów”. Król, jakby

mu mało było na dworze jednego jezuickie-

go podżegacza, czyli kaznodziei Piotra Skar-

gi, utrzymywał jeszcze spowiednika. Obaj ci

niemiecko-papiescy agenci sterowani przez

nuncjusza papieskiego i władze zakonu, ści-

śle kontrolowali polskiego króla (spowiedź,

pokuta). Podsycali jego rojenia o odzyskaniu

tronu Szwecji w nadziei jej rekatolicyzacji,

NASI OKUPANCI

3

przyszłość Polski wiązali z Niemcami i pa-

pieżami. Dość powiedzieć, że obie kolejne żo-

ny króla były siostrami cesarza Ferdynanda

II Habsburga. Osobne ekipy jezuickie edu-

kowały i pilnowały królowej oraz dzieci „kró-

la jezuitów”.

Po kilkunastu latach inicjowanej przez je-

zuitów cichej wojny religijnej z protestanta-

mi i prawosławnymi na Wschodzie, zaistnia-

ła szansa na zaprowadzenie pokoju religijne-

go przez uchwalenie przez sejm „konstytucji

przeciw tumultom”. W czasie sejmu w 1606

roku ci obaj agenci po całonocnej analizie pro-

jektu „konstytucji” stwierdzili, że nie tylko ze-

zwala ona na szerzenie się herezji, ale na do-

miar złego król może herezji bronić. Jest więc

projekt konstytucji niezgodny z katolickim

„wartościami”. Reszty na sejmie dokonali bi-

skupi i ich narzędzie – ultrakatoliccy posło-

wie. Padła nie tylko „konstytucja”, ale

nie uchwalono też podatków na obronę

granic. Głównie dlatego, że szlachta

i magnaci nie chcieli ich płacić, powołu-

jąc się na zwolnienia podatkowe dla du-

chowieństwa . Najazd tatarski wszedł w Pol-

skę jak w masło i spustoszył większość kraju.

W efekcie wybuchła wojna domowa – ro-

kosz Zebrzydowskiego. Rokoszanie przegra-

li pod Guzowem, a jezuici wykorzystali woj-

nę domową do napadów na majątki ewan-

gelickiej szlachty i burzenia kościołów

ewangelickich . Dla kleru zawsze od napra-

wy Polski ważniejsza była rozprawa z inno-

wiercami.

III Wazy. Wraz z jezuitami i nuncjuszem

papieskim – architekt prohabsburskiej poli-

tyki króla. Brał udział w wyprawach Wazy

do Szwecji. Wraz z papieżem i Habsburga-

mi podżegał do rekatolicyzacji luterańskiej

Szwecji. Wciągnęli tym Polskę w półtorawie-

kowe wojny szwedzkie, które całkowicie zruj-

nowały kraj.

Jeden ze sprawców obalenia konstytucji

przeciwko tumultom i zniweczenia sejmu

w 1606 r. oraz wybuchu wojny domowej

– rokoszu Zebrzydowskiego.

Jako kanclerz pomagał jezuitom i Habs-

burgom, i to z poparciem papieża Pawła V,

wciągnąć Polskę w dymitriady. Ich celem

była katolicyzacja Rosji, dlatego wypra-

wę z lat 1609–1610 papież ogłosił kru-

cjatą . Za wierną służbę papieżom i Niem-

com Pstrokoński nagrodzony został bogatym

biskupstwem kujawskim.

Wawrzyniec Gembicki – biskup chełmiń-

ski od 1600 r., kujawski od 1610 r., w latach

1615–1624 abp gnieźnieński i prymas Polski,

a więc przewodniczący senatu i druga osoba

w państwie. Sekretarz Stefana Batorego i Zyg-

munta III, sekretarz wieki koronny, podkanc-

lerzy koronny od 1607 r., kanclerz w latach

1609–1613. Po prekonizacji na biskupa ku-

jawskiego wbrew prawu zatrzymał kancler-

stwo. Oddał je dopiero wobec całkowitej

klęski „krucjaty” na prawosławną Moskwę

(był jej współarchitektem) i tragicznych jej

skutków dla Polski.

Wychowanek jezuitów i ich protektor.

Zwolennik kontrreformacji. Jako biskup cheł-

miński zbrojnie doprowadził do powrotu je-

zuitów do Torunia. Zaowocowało to w przy-

szłości rozruchami religijnymi. Jako biskup

Maciej Pstrokoński – biskup przemyski

od roku 1601, kujawski w latach 1608–1609,

senator. Kanclerz wielki koronny od 1606 do

1609 roku, bliski współpracownik Zygmunta

4

NASI OKUPANCI

kujawski zwalczał ewangelików w luterań-

skim Gdańsku. Jako prymas prześladował

prawosławnych, zmuszając ich do przyjęcia

unii brzeskiej. Odbierał im cerkwie, klasz-

tory i majątki, a na opornych nakładał ka-

ry. Toteż na Ukrainie co rusz wybuchały

powstania Kozaków.

Nepota – protegował i obdarzał godno-

ściami i beneficjami kościelnymi i państwo-

wymi rodzinę, co było powodem głośnych pro-

testów szlachty. Prowadził dwór pełen nie-

zwykłego przepychu. Dokończył budowę pa-

łacu prymasowskiego w Warszawie.

Jako biskup chełmiński ciągnął dochody

z diecezji pomezańskiej, która leżała na te-

renie Prus, a to czyniło go zależnym od księ-

cia pruskiego. Jego zdanie, jako biskupa

i senatora ziem pruskich, bardzo dużo zna-

czyło w roku 1605, kiedy utracono dla Pol-

ski lenno pruskie. Jest jednym ze sprawców

zniweczenia sejmu w 1606 r., obalenia kon-

stytucji przeciwko tumultom i wybuchu woj-

ny domowej.

Wraz z drugim zdrajcą w sutannie, Bara-

nowskim, jako kanclerz, a potem przewodni-

czący senatu, realizował proniemiecką i pro-

papieską politykę, ściągając na Polskę nie-

potrzebne wojny ze Szwecją, Rosją i Turcją

w interesie Habsburgów i papieży. Za wier-

ną im służbę płacono mu kolejnymi, coraz

bogatszymi godnościami. Wraz z Baranow-

skim doprowadzili do przepadku posagu

królowej Bony i pieniędzy pożyczonych

przez nią Habsburgom hiszpańskim.

Po zdobyciu Moskwy i powrocie Żółkiew-

skiego zdrajca biskup Gembicki zorganizo-

wał triumf, którego ozdobą był wzięty do

niewoli car Wasyl Szujski. W czasie wypra-

wy Zygmunta III na Moskwę i później na

Turcję sprawował władzę w kraju. Rosji nie

udało się skatolicyzować. Dodatkowo zaję-

ta w Rosji Polska utraciła wpływy w Mołda-

wii, co w perspektywie wojen z Turcją było

stratą katastrofalną, bo odsłoniło granicę.

Skutki „krucjaty” były straszliwe nie tyl-

ko w wymiarze materialnym. Rosja skonsoli-

dowała się, a Polska na wieki stała się jej dy-

żurnym wrogiem. Sejm uchwalił, że królowi

nie wolno rozpoczynać wojny bez zgody szlach-

ty, którą ogarnął pacyfizm (idąc za wzorem

Kościoła, nie chcieli płacić podatków).

To z inicjatywy tego zdrajcy przedłu-

żono w 1613 r. układ z Habsburgami (za-

warty przed laty przez zdrajcę bpa Hozjusza),

który ściągnął na Polskę najazdy Szwecji

i Turcji . A Rosja czekała i rosła w siłę...

Szymon Rudnicki – biskup warmiński

(i książę sambijski) w latach 1604–1621, se-

nator. Wychowanek jezuitów, potem ich pro-

tektor. Przebywał kilka lat na dworze zbrod-

niarza kardynała Hozjusza w Rzymie. Po po-

wrocie jako protegowany jezuitów został se-

kretarzem Stefana Batorego, potem Zygmun-

ta III Wazy (był jego ulubieńcem), a wresz-

cie sekretarzem wielkim koronnym. Jako bi-

skup warmiński zarządzał też diecezją sam-

bijską, która leżała na terenie Prus, i ciągnął

stamtąd dochody. To czyniło go zależnym od

władcy Prus.

Przyjaciel Jana Zygmunta Hohenzoller-

na, elektora Brandenburgii. W roku 1605 po-

mógł mu w staraniach o uzyskanie prawa opie-

ki nad obłąkanym księciem Prus Albrechtem

Fryderykiem Hohenzollernem, chociaż pru-

ski sejm „kwerulantów” domagał się wyru-

gowania Hohenzollernów z Prus. Zygmunt

III i jego najbliżsi doradcy biskupi i jezuici

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

@7@7@-Weto Kościelne-Piotr Światły 06.09.009.wer.3-FIN.pdf (23335 KB)
Bez.miłosierdzia-JanaPawłaII.wojna.z.ludzmi.doc (1988 KB)
P.L. Williams - Watykan zdemaskowany.txt (376 KB)
Zdrajcy w sutannach I.pdf (8020 KB)
Deschner_Karlheinz=Krzyz_Panski_Z_Kosciolem_by_adam_xyz.zip (3522 KB)

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin