Cipłolecznictwo
Cel grzania w terapii: wywołanie w tkankach wzrostu temperatury do poziomu terapeutycznego. Zmiany temperatury powstają w miejscu grzania i w obszarze oddalonym od miejsca absorpcji ciepła. Im większy obszar grzania lokalnego tym większe grzanie odruchowe (konsensualne).
Delikatne ciepło średnie ciepło silne ciepło
¯ ¯ ¯ ¯
analgezja stymulacja reakcja ból/strach
¯ walki i ucieczki
ogólna relaksacja
Inne reakcje na ciepło:
Pod wpływem wzrostu temperatury w tkance powstaje seria fizjologicznych zmian /schemat/. Reakcje na grzanie terapeutyczne obejmują:
W wyniku powyższych efektów ciepło przyspiesza regenerację, zmniejsza obrzęk, powoduje relaksację mięśni i zmniejszenie bólu. Najważniejsze czynniki decydujące o ilości oraz intensywności biologicznych reakcji na ciepło obejmują:
Czynnikiem determinującym uzyskanie reakcji fizjologicznych na ciepło jest tempo przepływu krwi
Reakcje systemowe:
Terapeutyczne sposoby grzania tkanek dzielą się na powierzchowne i głębokie (egzogenne i endogenne).
Aplikacje powierzchowne dotyczą tych technik, które w maksymalnie bezpiecznej dawce klinicznej powodują wzrost temperatury tkanek powierzchownych do poziomu o znaczeniu terapeutycznym. Stosując grzanie powierzchowne temperatura skóry podnosi się o 10°C, tkanki na głębokości ok. 1cm o 3°C, tkanki na głębokości 2 cm o 1.3°C. ciepło powierzchowne może być suche lub wilgotne, w zależności od źródła ciepła.
Ciepło suche: słońce, promieniowanie podczerwone, poduszki elektryczne, ciepłe okłady, suche powietrze, fluidoterapia, peloidoterapia.
Ciepło mokre: woda, inne płyny, wilgotne powietrze, wilgotne okłady, sauna.
Techniki grzania głębokiego zawierają formy energii, takie jak energia elektromagnetyczna /diatermia/ i energia akustyczna /ultradźwięki/, które mogą być transmitowane do tkanek głębiej położonych i poprzez konwersję powodują wytwarzanie ciepła.
WSKAZANIA
Zmniejszenie bólu i sztywności, zmniejszenie napięcia mięśni, zwiększenie zakresu ruchu, usprawnienie gojenia tkanek poprzez zwiększenie krążenia krwi.
PRZECIWWSKAZANIA
Kiedy stosować aplikację ciepła powierzchownego?
Metodyka sauny:
Obciążenie mechanizmów termoregulacyjnych, zmiany odczynowe w całym ustroju.
Przegrzanie wnętrza organizmu do 39°C, powierzchni skóry do 42°C. Wysoka temp. powierzchniowa działa na:
1. układ oddechowy
· Zwiększenie amplitudy ciśnienia krwi dzięki obniżeniu wartości ciśnienia rozkurczowego. Długie przebywanie w saunie prowadzi do zwiększenia ciśnienia skurczowego krwi.
Choroby zakaźne, HIV, gorączka, krwawienia, gruźlica, choroba nowotworowa, choroby nerek, wątroby, niedokrwistość, ciąża powikłana, zaburzenia wydzielania wewnętrznego (nadczynność tarczycy), padaczka i stany psychotyczne, choroby układu krążenia (wieńcowa, stan po przebytym zawale mięśnia sercowego, stany po krwawych wylewach, miażdżyca, zarostowe schorzenia naczyń krwionośnych, zakrzepowe zapalenie żył, jaskra, alkoholizm, narkomania.
Lokalne zastosowanie zimna znalazło rozległe zastosowanie. Techniki krioterapeutyczne zastosowane we właściwy sposób stanowią bardzo skuteczny środek w leczeniu i rehabilitacji stanów pourazowych i chorób narządu ruchu. Etymologia słowa krioterapia: krios (gr.) - chłód, lód; terapia (gr.) - therapeia - przywracanie zdrowia, leczenie. Termin obejmujący znaczeniowo wszystkie metody leczenia za pomocą chłodu, czy zimna.Krioterapią określa się głównie zabiegi, które nie niszczą tkanki - rodzaj zabiegu fizykoterapeutycznego
Krioterapia lub „terapia zimnem” odnosi się do terapeutycznego zastosowania lokalnego lub ogólnego chłodzenia ciała, powstaje transfer ciepła z tkanek ciała, w wyniku czego obniża się temperatura tkanek. Nośniki „zimna”: lód, śnieg, woda, ciekły azot, dwutlenek węgla, powietrze.
Kriostymulacja – schładzanie wybranych okolic ciała przy użyciu niskich temperatur, będących intensywnym bodźcem (stymulatorem) wywołującym w organizmie żywym wiele odwracalnych reakcji (odczynów) o charakterze lokalnym i/lub ogólnym.
Zastosowanie krioterapii powoduje:
Powoduje: skurcz naczyń krwionośnych, spadek metabolizmy tkanek, spadek pobudliwości nerwowej i szybkości przewodzenia.
Powoduje: skurcz naczyń, zmniejsza przewodnictwo bólu, wzrost produkcji endorfin, wzrost przemiany materii, rozluźnienie mięśni.
Reakcje bezpośrednie
ZIMNO
¯ temperatury tkanek
lepkości krwi skurcz naczyń ¯ metabolizmu
¯ przepływu krwi ¯ produktów metabolicznych ¯ leukocytozy
¯ fagocytozy
...
POPin