Jak się uczyć ?.pdf

(228 KB) Pobierz
Jak się uczyć by zapamiętać
Jak się uczyć by zapamiętać? Jak zapamiętać by nie zapomnieć?
Wszyscy denerwujemy się, gdy zapomnimy załatwić ważną sprawę, gdy po powrocie do
domu okazuje się, że przecież w powrotnej drodze mieliśmy tyle do załatwienia!. Uzależniamy się
więc od wszelkiego rodzaju organizerów, samoprzylepnych karteczek, ponaklejanych w rożnych
miejscach domu czy też pracy. Jesteśmy bezradni, gdy nie potrafimy szybko przypomnieć sobie
imienia, nazwiska, okoliczności spotkania- osoby przed nami stojącej! Jakie to jest irytujące. Co
robimy po powrocie do domu? Aby coś zapamiętać, powtarzamy to aż do skutku. W języku
uczniowskim nazywamy to „ wkuwaniem”. Niestety, metoda ta nie zawsze daje dobre rezultaty,
szczególnie, gdy sięgniemy po nią po długiej przerwie.
„Co dwie półkule, to nie jedna”
Już w starożytności Grecy znali skuteczne metody zapamiętywania. To oni stworzyli
mnemonikę ( od imienia bogini pamięci Mnemosyne), czyli zbiór technik zapamiętywania. Czyżby
wiedzieli, że aby mózg był sprawny, muszą być zaangażowane w pracę obie półkule mózgowe?
Zbigniew Brześkiewicz - autor książki Superumysł, jak uczyć się trzy razy szybciej powiada: Kto
korzysta z połowy mózgu, może liczyć na połowę sukcesu. Stwierdzenie to zawiera prawdę mówiąca o
zjawisku dwustronności mózgu, co w praktyce oznacza, że każda półkula dzieli się swoimi funkcjami
i obydwie uczestniczą w większości wykonywanych działań. Półkule spełniają odrębne zadania. Lewa
odpowiada za logiczne myślenie, liczenie, analizowanie, zdolności matematyczne, język mówiony i
pisany. Prawa zawiaduje wyobraźnią, marzeniami, kreatywnością. Dzięki niej rozróżniamy barwy,
rytmy, wzory, prawidłowości kształtów, potrafimy uogólniać, wyciągać wnioski.W niej ma swoje
źródło wyobraźnia, poczucie humoru. Jednak obydwie półkule uzupełniają się. Obie ze sobą
współpracują. Kiedy słuchamy przeboju w radiu to lewa przetwarza słowa, a prawa muzykę ( dlatego
tak szybko zapamiętujemy!) Jedna z nich nie jest nadrzędna w stosunku do drugiej, bo efektywne
myślenie wymaga użycia obydwu. Nauczanie w polskiej szkole jest niestety, oparte na rozwijaniu
tylko odtwórczej – lewej półkuli. Większość informacji uczniowie zdobywają z książek i pogadanek
czy wykładów, a one zawierają głównie słowa i cyfry.
Gimnastykujemy mózg!
Musimy wiedzieć, że jeśli w swojej nauce wykorzystujemy lewą półkulę, to jeśli zaczniemy
pobudzać do pracy półkulę prawą, to lewa półkula będzie się jeszcze lepiej rozwijać. Znaczy to mniej
więcej tyle, że jeżeli jesteś świetnym fizykiem, to kiedy dodatkowo zaczniesz zajmować się
malarstwem muzyką, staniesz się....jeszcze lepszym fizykiem
Zdania wypowiadane na lekcji typu: wyobraź sobie że..., to swoisty trening dla prawej półkuli
mózgowej. Bazgranie po zeszytach , malowanie na nich wzorów geometrycznych , kwiatów, wszelkie
„esy” i „floresy” są rewelacyjnym ćwiczeniem dla ucznia stymulującym pracę obu półkul. Uczeń musi
wiedzieć, że stwierdzenia często wypowiadane przez rodziców typu: on jest matematykiem, nie radzi
sobie z przedmiotami humanistycznymi są błędne. Nic prostszego jak podać przykład wielkich
osobistości, które w równej mierze wykorzystują obie półkule: Leonardo da Vinci( malarz,
konstruktor), Albert Ainstein ( skrzypek, fizyk) i.t.p. Mózg można zmusić do lepszej pracy dzięki
ćwiczeniom fizycznym .Taka gimnastyka nazywa się „kinezjologią edukacyjną”, a została
opracowana przez amerykańskiego psychologa Paula Dennisona. Najprostsze ćwiczenia polegają na
równoczesnym ćwiczeniu prawej i lewej strony ciała przy zachowaniu środka symetii np. ćwiczenia
naprzemienne:
1. prawaręka podniesiona do góry przed siebie i równoczesne podniesienie lewej nogi , tyle
że do tyłu, za siebie- symetrycznie. Następnie to samo robimy z lewą ręką i prawą nogą.
2. podnosimy lewą nogę i sięgamy doń prawym łokciem, potem zmiana, podnosimy prawą
nogę i sięgamy doń lewym łokciem.
3. Prawą rękę podnosimy w prawo do góry i lewą nogę podnosimy w lewo do góry, a potem
odwrotnie- lewa ręka w lewo do góry i prawa noga w prawo do góry
Ćwiczenia pobudzające obie półkule do współpracy to również takie ćwiczenia , do których
wykorzystujemy formę tzw. leniwej lub leżącej ósemki, albo inaczej znaku nieskończoności. Za
1
ósemkami wodzimy wzrokiem, pamiętając by zaczynać zawsze w lewo w górę lub zakreślamy w
powietrzu ósemkę- pięścią zaciśniętą z wyciągniętym kciukiem( jak Rzymianie podczas igrzysk w
Koloseum). Najpierw rysujemy jedną, a potem drugą ręką, na koniec możemy złączyć obie ręce,
zapleść palce i obiema rękoma równocześnie wodzić leżącą ósemkę. Kreśląc ósemki wzrok skupiamy
na paznokciu kciuka, ruchy powinny być dość obszerne, płynne, spokojne.
Ćwiczenia Dennisona pobudzając obie półkule do współpracy powodują, że uaktywnia się u
ćwiczącego twórcze myślenie, doskonali się współpraca i koordynacja wzroku z ruchem. Dzięki temu
łatwiej nam czytać, uaktywnia się nasza intuicja, pracujemy dłużej efektywniej i więcej rozumiemy.
Takie ćwiczenia możemy wykorzystać z uczniami jako świetną zabawę lub przerwę śródlekcyjną-
przerywnik w trakcie nauki.
Tajemnica dobrego zapamiętywania.
Z pamięcią jest tak, że wprawdzie, ćwicząc ją, nie możemy zwiększyć naszych wrodzonych
zdolności, ale możemy robić z nich lepszy użytek, starając się pamiętać tylko to, co warto pamiętać i
doskonaląc metody pamiętania. Nie na darmo mówi się, że matką pamięci jest metoda. Wstępem do
każdej nauki powinno być opanowanie techniki uczenia się, znalezienia sposobu najpożyteczniejszego
i najbardziej ekonomicznego przyswajania sobie wiedzy. Pamięć jest niezbędnym towarzyszem i
warunkiem wszystkich umysłowych procesów. Stefan Garczyński w swej książce Sztuka pamiętania
napisał: Wstępem do każdej nauki powinno być opanowanie techniki uczenia się, znalezienia sposobu
najpożyteczniejszego i najbardziej ekonomicznego przyswajania sobie wiedzy. Dlatego tak ważną rolę
ma nauczyciel do spełnienia , nie tylko podać nową wiadomość, ale też metodę jej zapamiętania.
Najogólniej rzecz biorąc, pamiętamy to:
• co ze szczególną wyrazistością i mocą odzwierciedliło się w naszym umyśle,
• co „zadomowiło się” w nim, wiążąc się z dawniej nabytymi doświadczeniami czy
wiadomościami,
• co powtarzaliśmy.
O skutecznym zapamiętywaniu stanowią dwa elementy:
1) poprawne kodowanie( zapamiętywanie)
2) powtarzanie
Efektem poprawnego zapamiętywania jest silny i wyraźny ślad odciśnięty w pamięci. Im większa siła
rażenia , jakie dana informacja czy obserwacja na nas wywarła, tym większe wrażenie i lepsze jej
zapamiętanie. Czynnikami wzmacniającymi wrażenie jest przede wszystkim uwaga i zainteresowanie.
Dlatego powinniśmy przyzwyczajać ucznia do:
- aktywnego słuchania z pragnieniem zrozumienia
- zadawania pytań w razie niezrozumienia
- zadawania pytań rozwijających specyficzne wątki ( te, które ucznia szczególnie
interesują)
- notowanie w sposób aktywny, przy wykorzystaniu ilustracji, schematów, kolorów
- skojarzeń, tworzenia zabawnych wyobrażeń przedstawionych informacji i zanotowaniu
tego skojarzenia zabawnym rysunkiem, komentarzem.
Uczeń podczas indywidualnego uczenia się może:
- powtarzać kawałki studiowanego materiału na głos, może je śpiewać
- używać całego ciała- podskakiwać w takt wymawianych na głos partii materiału
- skojarzyć studiowany kawałek materiału z jakimś smakiem, który akurat może mieć
przed sobą na talerzu.
Mimo, że to wszystko brzmi dziwnie , warto spróbować tych sposobów.
Aby nie zapomnieć , uczymy się nie dłużej niż pół godziny. Po 10, a maksymalnie 30 minutach,
powtarzamy zapamiętany materiał. Musimy się z nim teraz „przespać”. Następną powtórkę robimy po
24 godzinach. W ten sposób przenosimy z pamięci mimowolnej, krótkoterminowej w długotrwałą.
Musimy tego dokonać, to tak jak w komputerze „zapisz” na konkretnym dysku, w tym, a nie innym
2
miejscu. Musimy więc jeszcze pięciokrotnie powtórzyć materiał, zachowując co najmniej trzydniowe
przerwy.
Zaczynamy ćwiczyć pamięć!
Mózg potrzebuje tego, co niezwykłe. Nie rejestruje nudy, rutyny codzienności. Należy połączyć logikę
z wyobraźnią i trzymać się reguły- równania: obraz + akcja = pamięć. Obrazy i skojarzenia, jakie
tworzymy, powinny być żywe. Im więcej w nich absurdu, przesady, zapachów, barw, smaków, ruchu,
akcji, tym łatwiej je zapamiętasz.
Przyjmijmy, że postanowiliśmy zrobić zakupy, niech będzie to: zeszyt, sześć szklanek, banany,
mydło, jajka, proszek do prania, pasta do zębów, razowy chleb, pomidory. W celu zapamiętania listy
posłużmy się łańcuchową metodą skojarzeń . Metoda ta polega na kojarzeniu poszczególnych
elementów ze sobą na zasadzie łączenia jednego z następnym, a tego z kolei z innymi tak, aby
wszystkie utworzyły coś na zasadzie łańcucha. Z elementów listy zaprojektujmy historyjkę: nierealną,
zabawną niedorzeczną w której odgrywać będziemy główną rolę. Wyobraźmy sobie, że trzymając w
zębach zeszyt( poczujmy cierpki smak papieru w ustach), niesiemy na nim sześć kryształowych
szklanek olbrzymich rozmiarów. Czy słyszymy jak dźwięczą, uderzając o siebie?. Mienią się
różnobarwnym światłem który się w nich odbija. Niosąc je, nie zauważamy, że nadepnęliśmy na
wielkiego, żółtego banana, który usuwa nam się spod stopy. Próbujemy złapać równowagę, ale drugą
nogę niefortunnie stawiamy na kawałku mokrego, spienionego mydła. Lecimy do tyłu na stertę jaj,
skorupki pękają, żółtko wycieka, jesteśmy w lepkiej jajecznej mazi.. Natychmiast wracamy do domu,
ściągamy ubranie i pierzemy w proszku. Gdy wychodzimy z wanny wsiadamy na przejeżdżającą
drogą- jak tramwaj- tubkę pasty do zębów. Przejeżdżamy koło budynku piekarni. Czujemy zapach
świeżego chleba i chce nam się jeść. W piekarni leżą na półkach wielkie jak młyńskie koła bochny
razowca, a w nich tkwią czerwone dojrzałe pomidory. Łapczywie rzucamy się na razowiec z
pomidorami, aż sok cieknie nam po brodzie... A teraz zamknij oczy, przywołaj z pamięci całą
historyjkę, a wraz z nią listę zakupów. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że ta metoda nie
pasuje do rodzaju wiedzy podawanej w szkołach. I tutaj należy połączyć tę technikę z umiejętnym
robieniem notatek w formie haseł.
Listę sprawunków można tworzyć inną metodą – zamieniając cyfry w obrazy . Wystarczy wyobrazić
sobie szafę z dwudziestoma wieszakami. Wieszaki są zawsze takie same, ale ubrania, które na nich
wieszamy, zmieniają się. W tym systemie zapamiętywania wieszakami będą słowa- obrazy, które
kształtem przypomną nam cyfry od 1 do 20, ubraniami zaś rzeczy, które chcemy zapamiętać „
wieszając” na tych wieszakach. Według książki Gregora Stauba cyfry nasuwają następujące
skojarzenia: 1- drzewo, 2- łabędź, 3- mewa, 4- żaglówka, 5-dłoń, 6- trąba słonia, 7-kosa, 8-bałwan, 9-
słuchawka, 10-plecak ze stelażem, 11- tor kolejowy, 12- duch( bo zjawia się o północy), 13- czarny
kot (pech), 14- serce (walentynki), 15- rycerz (średniowiecze), 16- sanki, 17- filiżanka herbaty 9w
Anglii pora picia herbaty) 18- dowód osobisty, 19- dobranocka, 20- komputer (wynalazek XX
wieku).Teraz musimy tylko oczyma wyobraźni „powiesić” listę na wieszakach. Wyobraźmy sobie
zeszyt, który wyrósł na drzewie i tak specyficznie pachniał, potem łabędź przypłynął z sześcioma
szklankami na... rozłożonych skrzydłach.... itp. A teraz spróbujmy zapamiętać tę metodą numer konta
12071315052006141103. Najpierw podzielimy liczbę pionowymi kreskami na dwucyfrowe grupy.
Otrzymamy dziesięć liczb. Teraz pora na zabawę z własną wyobraźnią. Należy wymyślić historyjkę,
w którą wpleciemy obrazy skojarzone z poszczególnymi liczbami. Na stole widzisz ducha(12). Nagle
zjawa zmienia się w zardzewiałą kosę(07), na którą wskakuje czarny kot(13), ale szybko przeobraża
się w rycerza na koniu(15). Rycerz wyciąga dłoń, z której zdejmuje rękawicę(05), by odwrócić
monitor komputera(20). Na monitorze widać trąbę słonia(06) owiniętą wokół czarnego serca(14).
Serce spada na tory kolejowe (11), skąd podnosi je nadlatująca mewa (03)
Technika Rzymskiego Pokoju to technika oparta również na skojarzeniach i wyobraźni.
Rzymski pokój to pomieszczenie w twojej wyobraźni, gdzie elementy jego umeblowania to swoiste
zakładki pamięci, którym „przypisujemy” odpowiednie hasła. Technika ta pozwala wyuczyć się na
pamięć takich wiadomości, jak np. wolności obywatelskie na WOS, czy też charakterystyczne cechy
płazów na lekcje biologii.
Jak działa ta metoda? Wyobraźcie sobie, że wchodzicie do zwykłego pokoju. Znajduje się w nim
mnóstwo różnego rodzaju sprzętu, który można wykorzystać jako zakładki pamięci. Wybierzmy
3
osiem dowolnych sprzętów w pokoju, na które po kolei pada nasz wzrok po wejściu do niego. Niech
będą to :drzwi, szafa, itp. Naszym zadaniem jest teraz powiązać przedmioty z konkretnymi prawami
na liście. Drzwi- wolność osobista. Wyobraźmy sobie, że poprzez zamknięte drzwi możemy ochronić
swoją osobę przed zewnętrzną ingerencją. Szafa- wolność słowa i druku. Idziemy dalej po naszym
pokoju i dochodzimy do szafy. Otwieramy ją i widzimy jak w środku grupa ludzi po kryjomu drukuje
jakieś gazety- możemy wyolbrzymić sytuację i zobaczyć całą drukarnię.
Zakładkami pamięci mogą być ludzie- nauczyciel podający na powitanie rękę z błonami między
palcami czy też spłaszczona koleżanka daje nam gwarancję zapamiętania cech płazów.
Jeżeli chcemy zapamiętać inne przydatne numery(PIN, PESEL itp.) ułatwi nam to metoda
spółgłoskowego systemu cyfr, zaliczana do metod zahaczania czyli kojarzenia słów. Polega ona na
przekształcaniu cyfr w słowa przy użyciu skojarzeń cyfr z konkretnymi spółgłoskami. Wymaga ona
jednak poświęcenie pewnej ilości czasu, na przetrenowanie. Na początku metoda ta może wydać się za
długa, ale nie rezygnuj! Zaoszczędzisz czas w przyszłości. Należy w tej metodzie przyporządkować
poszczególnym cyfrom od 0 do 9, odpowiadające im litery ( tylko spółgłoski):
0- c
1- to j ( przypomina kształtem)
2- n (dwie laseczki w literze)
3- m ( trzy laseczki)
4- r(słychać ją wyraźnie)
5- v lub w ( rzymska piątka)
6- b
7- L (odwrócona cyfra)
8- S (podobny ruch przy pisaniu)
9- p(lustrzane odbicie dziewiątki)
0- s(z)
1- t(d)
2- n
3- m
4- r
5- l (rzymskie 50)
6- j(odbiciejoty)
7- k(obróćcie 7 o 90 stopni w lewo ,a następnie
dodajcie nad nią jej lustrzane odbicie
względem linii poziomej, a otrzymacie k
8- f ( pisane podobnie jak ósemka)
9- - p (b)- p to lustrzane odbicie dziewiątki
Propozycja według Z. W. Brześkiewicza
” Doskonalenie pamięci”
Kod cyfra- spółgłoska jest podstawą do tworzenia słów` z cyfr i ich zapamiętywania. Zapamiętajmy
następujący zestaw cyfr: 0123456789. Naszym cyfrom odpowiadają litery: cjnmrvblsp. Z tego ciągu
liter tworzymy wyrazy, wstawiając pomiędzy spółgłoskami jak najwięcej samogłosek np.:cjn-
cyjanek, mr-mrok, vbl- wyblakły , sp- syp. A teraz należy ułożyć historyjkę, gdzie ważne jest dobre
zapamiętanie pierwszego kadru, bo nie mamy go z czym skojarzyć. Wykorzystamy pistolet startowy,
którego strzał dał sygnał do stary dla cyjanku w mroku , a ten był bardzo wyblakły i sypał na
wszystkich z góry.
Skutecznemu zapamiętywaniu sprzyja tworzenie rymów. Niektóre rymowanki znane są ze
szkoły i pamiętane ciągle, np.” Pamiętaj chemiku młody, wlewaj zawsze kwas do wody „, czy:” Kto-
uje kreskuje, dostaje dwóje”. Warto ułożyć własne, oryginalne rymy i ułatwić sobie proces
zapamiętywania. Rymy przydadzą się nam do tworzenia listy, gdzie cyfra zostanie skojarzona z
odpowiednim rymem. Metoda ta polega również na kojarzeniu przedmiotów do zapamiętania z
dziesięcioma słowami zakodowanymi w naszej pamięci.
1- eden
2- trawa
3- mży
4- siekiery
5- rtęć
musimy zapamiętać słowa: długopis, gazeta, rękawiczki, leżak itp. Ucząc się ich, kojarzymy: numer
jeden to długopis. Należy skojarzyć go z naszym jeden- eden. Śliczny widok, grupka malutkich
4
6- jeść
7- tandem
8- prosię
9- pieczęć
10- jesień
aniołków w szkole niebiańskiej pisze anielskie „Ala ma kota”. Gazeta i dwa- trawa. Chłopiec
rozwożący gazety nie ma jeszcze wprawy i nie trafia pod same drzwi, rzuca gazetę na miękką
zroszoną pachnącą trawę.
Jeżeli do zapamiętania mamy zestaw słów, które nie są ze sobą powiązane ,lecz stanowią
zamkniętą grupę, jak np. planety układu słonecznego, bardzo skuteczną metodą są akronimy czyli
wyrazy utworzone z pierwszych głosek, liter ,sylab- inaczej skrótowce. Z pierwszych liter nazw planet
układamy zdanie złożone z dziewięciu słów, które zaczynają się na takie same litery.
Moja Merkury
Wspaniała Wenus
Zielona Ziemia
Maska Mars
Jest Jowisz
Super Saturn
Udana Uran
Na Neptun
Przebranie Pluton
Należy tylko zapamiętać to zdanie i zaufać swej pamięci. Czemu Patrzysz Żabko Zielona Na Głupiego
Faraona- to zdanie pozwala nam zapamiętać kolory tęczy, czyli: Czerwony, Pomarańczowy, Żółty,
Zielony, Niebieski, Granatowy, Fioletowy
Metoda zwana alfabetem pozwala zapamiętać listy z 27 słów. Nie chodzi tutaj o pierwszą literę,
ale o całą głoskę i jej brzmienie.
A- agrafka
B- bez
C- cel
D- deska
E- ekierka
F- Efez(miasto w Turcji)
G- gerber
H- hak
I- Iza
J- jota
K- kamień
L- elki (futro)
Ł- Ełk
M- eminencja (biskup)
N- encyklopedia
O- oczy
P- pestka
Q- kufel
R- erka
S- Eskimos
T- teczka
U- usta
V- fałda
W- wujek (mężczyzna)
X- ixi (proszek do prania)
Y- igrek
Z- zetor (traktor)
Kolejne wyrazy do zapamiętania zestawiamy w pary z kolejnymi odpowiednikami alfabetu i
kojarzymy je, wyobrażając sobie sytuację, w której są ściśle związane.
Ludzki umysł zapamiętuje obrazy, nie słowa. Jeżeli masz za zadanie opisać cokolwiek, to dana
rzecz pojawia się przed oczami jako obraz, a dopiero następną czynnością jest szukanie odpowiednich
5
Zgłoś jeśli naruszono regulamin