Kierkegaard Soren- O pojęciu ironii.pdf

(2600 KB) Pobierz
115386567 UNPDF
S PIS R ZECZY
Część pierwsza: Pozycja Sokratesa
ujmowana jako ironia.......................................11
Wprowadzenie .............................................................13
Rozdział I: Jak ujęcie staje się możliwe.......................17
Ksenofont.................................................................... 19
Platon ....................................................................... 31
Rozważania wstępne.............................................32
W pierwszych dialogach platońskich to,
co abstrakcyjne, zaokrągla się w ironii...........44
Uczta .................................................................. 44
Protagoras ....................................................... 55
Fedon.................................................................... 64
Obrona Sokratesa.............................................. 81
To, co mityczne we wczesnych dialogach platońskich, jako zapowiedź bogatszej
spekulacji . . . . 94
Pierwsza księga Państwa.................................... 107
Usprawiedliwiające spojrzenie wstecz..............116
Ksenofont i Platon...............................................123
Arystofanes................................................................. 125
Ksenofont, Platon, Arystofanes...............................147
Rozdział II: Ujęcie staje się rzeczywiste..........................153
Demon Sokratesa........................................................ 153
Skazanie Sokratesa..................................................... 162
1. Sokrates nie uznaje bogów uznanych
przez państwo i wprowadza nowe bóstwa..........163
2. Sokrates uwodzi młodzież..................................177
Rozdział III: Koncepcja staje się konieczna....................193
Dodatek: Ujęcie Sokratesa u Hegla...............................215
W jakim sensie Sokrates jest założycielem
moralności? .......................................................... 221
336 O pojęciu ironi
Część druga: O pojęciu ironii.........................................233
Wprowadzenie .......................................................... 235
Rozważania orientujące.............................................. 239
Znaczenie ironii w historii uniwersalnej.
Ironia Sokratesa...................................................... 252
Ironia po Fichtem....................................................... 264
Friedrich Schlegel....................................................280
Tieck........................................................................295
Solger......................................................................301
Ironia jako moment opanowany. Prawda ironii . .-. . 315
Alina Djakowska O słowach, które się ruszają............... 321
Przełożyła i posłowiem opatrzyła
Alina Djakowska
Wydawnictwo KR
Warszawa 1999
S PIS R ZECZY
Część pierwsza: Pozycja Sokratesa
ujmowana jako ironia...............11
Wprowadzenie .......................13
Rozdział I: Jak ujęcie staje się możliwe..........17
Ksenofont .........................19
Platon ..........................31
Rozważania wstępne.................32
W pierwszych dialogach platońskich to,
co abstrakcyjne, zaokrągla się w ironii......44
Uczta ........................44
Protagoras .....................55
Fedon ........................64
Obrona Sokratesa .................81
To, co mityczne we wczesnych dialogach platoń-
skich, jako zapowiedź bogatszej spekulacji .... 94
Pierwsza księga Państwa ..............107
Usprawiedliwiające spojrzenie wstecz.......116
Ksenofont i Platon..................123
Arystofanes .......................125
Ksenofont, Platon, Arystofanes...........147
Rozdział II: Ujęcie staje się rzeczywiste.........153
Demon Sokratesa ....................153
Skazanie Sokratesa ...................162
1. Sokrates nie uznaje bogów uznanych
przez państwo i wprowadza nowe bóstwa.....163
2. Sokrates uwodzi młodzież............177
Rozdział III: Koncepcja staje się konieczna.......193
Zgłoś jeśli naruszono regulamin