Szczeniak a nauka czystości.pdf
(
35 KB
)
Pobierz
•
·
Szczeniak, a nauka czystości
·
Problemem związanym z pojawieniem się w domu szczeniaka jest
zanieczyszczanie przez niego mieszkania moczem i kałem. Naukę
czystości należy rozpocząć od chwili przyniesienia szczeniaka do domu.
Aby ograniczyć straty związane z obecnością szczeniaka, najlepiej zwinąć
dywan w pomieszczeniu, w którym przebywać będzie szczeniak i
pomieszczenie wyłożyć
na kilka dni
gazetami
. W ciągu kilku dni
szczeniak wybierze sobie jedną część pomieszczenia do załatwiania
swoich potrzeb, wtedy z pozostałej części podłogi można usunąć gazety.
W ciągu następnych dni redukujemy ilość gazet do jednej, pochłaniającej
płyny gazety i umieszczamy ją w okolicy drzwi wyjściowych, aby w
późniejszym czasie pies kojarzył załatwianie potrzeb z wyjściem z domu.
Szczeniak załatwia swoje potrzeby najczęściej po spaniu
, a także
po jedzeniu, po wysiłku, zabawie. Chęć oddania moczu lub kału
szczeniak może sygnalizować niepokojem ruchowym i obwąchiwaniem
podłogi. Jeśli więc piesek właśnie się przebudził, skończył jedzenie lub
zabawę, albo niespokojnie wierci się w miejscu i wącha podłogę, a
znajduje się poza gazetą, to należy go podnieść spokojnie za skórę na
karku i przenieść na gazetę.
Po każdorazowym wypróżnieniu się na gazetę, szczeniaka należy
nagrodzić dobrym słowem, pogłaskaniem lub najlepiej dobrym kąskiem,
by wiedział, że takie zachowanie jest pożądane i dla niego korzystne (bo
może wtedy dostanie nagrodę).
Karanie psa
za zabrudzenie dywanu lub parkietu
jest nie wskazane
i
może przynieść odwrotny niż oczekujemy efekt. Pies może wtedy bać się
załatwiać w obecności właściciela i ze strachu przed karą, którą kojarzy,
nie z sikaniem na dywan, ale sikaniem w obecności właściciela, załatwiać
swoje potrzeby np. za wersalką, gdzie nikt go nie widzi. Może się także
zdarzyć, że pies boleśnie karany przez właściciela będzie się ze strachu
posikiwał na jego widok. Efektem karania psa za niewłaściwe załatwianie
się może być nerwica objawiająca się niemożnością oddawania przez psa
kału i moczu w obecności właściciela, gdy właściciel trzyma psa na
smyczy lub patrzy na psa.
Wystarczającym i zrozumiałym dla szczeniaka skarceniem jest chwycenie
go za skórę na karku i podniesienie (za skórę) - nie jest to dla psa
bolesne, ani szkodliwe, natomiast pies czuje się upokorzony. Jeżeli
chwycimy go za skórę w momencie sikania na dywan, przeniesiemy na
gazetę i jeśli załatwi się na gazecie, nagrodzimy dobrym kąskiem, to pies
zrozumie, że niepożądane i niekorzystne jest sikanie na dywan, a
pożądane i korzystne na gazetę. Chwytając za skórę przyłapanego na
brudzeniu mieszkania szczeniaka można go jednocześnie skarcić
wybranym słowem, np. „fe” lub „be”. Po pewnym czasie pies skojarzy, że
gdy karcimy go tym słowem jego zachowanie się nam nie podoba.
Zdarza się, że szczeniak gryzie gazety na strzępy, lub nie chce na nich
przebywać. W takim wypadku gazety lepiej zastąpić ścierkami
(szmatami) do podłogi. Ścierkę po każdym zabrudzeniu należy
przepłukać; jeśli po przepłukaniu ścierka nadal będzie „pachniała” psimi
odchodami, to nie szkodzi - zapach odchodów zachęci szczeniaka do
ponownego zanieczyszczenia ścierki.
Gdy mija okres kwarantanny po szczepieniach i można już wychodzić na
spacery, należy wtedy nauczyć psa załatwiania się na polu. Ponieważ
szczeniak jest już przyzwyczajony załatwiać się na gazetę (lub ścierkę),
wychodząc z nim na spacer zabieramy gazetę ze sobą i kładziemy ją na
trawę, a szczeniaka na gazetę. Gdy szczeniak zacznie wypróżniać się
poza gazetą (najlepiej na trawę), możemy zrezygnować z zabierania na
spacer gazet.
Atrakcyjnym miejscem do załatwiania potrzeb są dla szczeniaka miejsca
(trawniki, drzewa, słupy), gdzie załatwiają się inne psy (zapach
odchodów pobudza inne psy do zaznaczenia moczem swojej obecności).
Spacer powinien trwać przynajmniej tak długo, aż pies załatwi swoje
potrzeby. Gdy szczeniak wypróżni się (na gazetę lub bezpośrednio na
trawę) nagradzamy go dobrym słowem, pogłaskaniem lub najlepiej
dobrym kąskiem.
Jeżeli piesek zaczął załatwiać swoje potrzeby poza domem, utrzymuje
mocz i kał przez czas naszej nieobecności w domu, to przestajemy
rozkładać mu na podłodze gazety (ścierki).
Ze szczeniakiem należy wychodzić często, początkowo nawet co godzinę,
wtedy łatwiej będzie mu powstrzymać się od wypróżniania w domu. Nie
wolno lekceważyć oznak, ze strony psa, że potrzebuje wyjść. Zawsze,
gdy szczeniak się obudzi, a także gdy się niespokojnie kręci przy
drzwiach i szuka gazety, należy go wyprowadzić. Kilkumiesięcznego
szczeniaka należy wyprowadzać 5-6 razy dziennie, dorosłego psa
przynajmniej 3 razy dziennie. Przetrzymywanie w domu psa z pełnym
pęcherzem sprzyja chorobom pęcherza moczowego (zapaleniom
pęcherza moczowego, kamieniom w pęcherzu moczowym).
Jeżeli dysponujemy ogrodem, gdzie nie przychodzą inne psy, możemy od
początku uczyć szczeniaka wypróżniać się poza mieszkaniem. Należy
wtedy pamiętać o wypuszczeniu lub wyniesieniu do ogrodu psa po
każdej drzemce, po każdym posiłku, po aktywnej zabawie, gdy jest
niespokojny oraz gdy przez dłuższy czas nie wypróżniał się.
Jeżeli po przyjściu ze spaceru pies ustawia się do sikania, należy wziąć
go za skórę na karku, skarcić słowem „fe” i wynieść na pole.
Jeśli tam
poprawnie się wypróżni - nagrodzić smacznym kąskiem.
Plik z chomika:
bossol
Inne pliki z tego folderu:
Jak wychować psa.rar
(1422 KB)
Naukowe Sekrety Psiego Zywienia.pdf
(1444 KB)
Moj pies Championem.doc
(604 KB)
Tresura psa - 10 tygodniowy kurs.txt
(140 KB)
Sto jeden pytań które twój pies zadałby weterynarzowi - Bruce Fogle.txt
(200 KB)
Inne foldery tego chomika:
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin