Ellen G. White - Patriarchowie i prorocy.pdf

(2242 KB) Pobierz
Patriarchowie i prorocy – Ellen G
1
Ellen G. White
Patriarchowie i prorocy
2
KONFLIKT WIEKÓW
WYDAWNICTWO „ZNAKI CZASU”
WARSZAWA
1999
3
Wstęp
W tej książce znajdziemy wyjaśnienie zdarzeń biblijnych, działalności wielkich
ludzi owych czasów i uwypuklenie w silnym świetle spraw, które tylko pobieżnie
zostały wspomniane w Biblii. Wszystko to nabiera świeżych i żywych barw i
wywiera głębokie wrażenie na czytelniku. Dzieło to objaśnia dzieje opisane w
Piśmie Świętym i umożliwia ludziom zrozumienie charakteru Boga i Jego planów.
Odkrywa nikczemną i przebiegłą działalność szatana pragnącego osiągnąć władzę
nad światem i jego ostateczną klęskę.
Autorka w sposób przejmujący wskazuje na słabości serca ludzkiego i
nieskończoną dobroć Boga, który prowadzi człowieka do zwycięstwa w walce ze
złem. Każdy wiersz tego dzieła trzyma się ściśle prawd objawionych przez Boga
człowiekowi. Sposób, którym Bóg posługiwał się, aby przemówić do rozumu
ludzkiego, jest i dzisiaj aktualny. Pismo Święte jest jednym ze środków, dzięki
któremu Bóg udziela ludziom nauk i wskazówek.
W naszych czasach sposób komunikowania się Boga z ludźmi przybrał inny
charakter niż w okresie, kiedy człowiek, będąc świętym, osobiście obcował ze
swym Stwórcą. Jednak człowiek nie został pozbawiony kontaktu z boskim
Nauczycielem. Dzisiaj Pan nie zwraca się do niego bezpośrednio, lecz przez Ducha
Świętego. Apostoł Paweł mówi, że przywilejem wyznawców Chrystusa jest
posiadanie światła, które otrzymali, gdy „stali się uczestnikami Ducha Świętego”
( Hebr. 6,4 ). Jan powiada: „Wy macie namaszczenie od Świętego” ( I Jana 2,20 ).
Chrystus, opuszczając uczniów, obiecywał, że ześle im Ducha Świętego jako
pocieszyciela i przewodnika, który wskaże im drogę prawdy [patrz ( Jan 14,16.26 )].
Aby wyjaśnić, w jaki sposób obietnica ta miała się spełnić w Kościele, apostoł
Paweł w swoich dwóch listach oświadczył, że niektóre dary Ducha Świętego Bóg
przeznaczył dla zbudowania Kościoła w dniach ostatnich [patrz ( I Kor. 12 )]; ( Efez.
4,8-13 ; Mat. 28,20 ). Wiele zrozumiałych i jasnych przepowiedni stwierdza, że w
dniach ostatecznych działanie Ducha Świętego będzie szczególnie silne i że
Kościół w okresie poprzedzającym przyjście Chrystusa otrzyma świadectwo
Jezusa, jakim jest duch proroctwa patrz ( Dz. 2,17-20.39 ; I Kor. 1,7 ; Obj. 12,17 ;
Obj. 19,10 ).
Fakty te wskazują na troskę i miłość Boga do wybranego ludu. Duch Święty
jako pocieszyciel, nauczyciel i przewodnik objawia się nie tylko w zwykłym, ale i
w nadprzyrodzonym sposobie działania. Obecność Ducha Bożego będzie
Kościołowi bardziej potrzebna podczas starć wszystkich przeciwstawnych sobie
mocy ostatnich dni niż w jakimkolwiek innym okresie istnienia.
Pismo Święte ukazuje najróżniejsze drogi, którymi Duch Święty dociera do
serca i umysłu człowieka, aby go oświecać i pokierować nim. Duch Święty działa
175637616.007.png 175637616.008.png
4
także przez widzenia i sny. Bóg nadal porozumiewa się z ludźmi tą drogą. Oto
obietnica Pańska: „Słuchajcie moich słów: Jeżeli jest u was prorok Pana, to
objawiam mu się w widzeniu, przemawiam do niego we śnie” ( IV Mojż. 12,6 ). W
ten sposób u Bileama objawiło się natchnienie: „I wygłosił swoje proroctwa,
mówiąc: Słowo Bileama, syna Beora, słowo męża o otwartym oku, słowo tego,
który słyszy słowa Boga, który zna myśli Najwyższego, który ogląda widzenie
Wszechmocnego, który pada, lecz z otwartymi oczyma” ( IV Mojż. 24,15-16 ).
Pismo Święte jest niewyczerpaną skarbnicą wiedzy. Każdy jego wiersz jest
świadectwem wielkich prawd, którym trzeba poświęcić wiele uwagi. Słowa tam
zapisane pochodzą bezpośrednio od Boga. Pan chciał, aby Duch Święty objawił się
w Kościele Bożym w czasie końca, kiedy człowiek zostanie poddany ostatniej
próbie.
Gdy ludzie odrzucili Boży plan zbawienia, Bóg nadal obcował z nimi za
pośrednictwem swego Syna i świętych aniołów, mimo przepaści, jaką wytworzył
grzech. Czasem Bóg rozmawiał z ludźmi twarzą w twarz, tak jak z Mojżeszem.
Częściej jednak obcował z nimi w widzeniach i we śnie, a o przypadkach takiego
obcowania z Bogiem wiele razy wspomina Pismo Święte. Henoch — z siódmego
pokolenia po Adamie — natchniony duchem proroctwa widział drugie przyjście
Chrystusa w Jego potędze i w chwale: „Oto przyszedł Pan z tysiącami swoich
świętych” ( Juda 1,14 ). „Wypowiadali je [proroctwo] ludzie Boży, natchnieni
Duchem Świętym” ( II Piotra 1,21 ).
Przez pewien czas zdawało się, że prorokowanie zanikło, a uduchowienie ludu
osłabło, lecz w okresach przesilenia w życiu Kościoła lub w obliczu wielkich
epokowych wydarzeń powyższe cechy objawiały się nadal wśród wiernych. Na
przykład, kiedy nadszedł czas ucieleśnienia Chrystusa, ojciec Jana Chrzciciela,
napełniony Duchem Świętym, prorokował patrz ( Łuk. 1,64-67 ). Symeonowi
objawiono, że nie umrze, zanim nie ujrzy Pana. Gdy rodzice przynieśli Jezusa do
świątyni, aby był obrzezany, Symeon, pełen Ducha Świętego, wziął dziecko na
ręce i błogosławił mu, prorokując. W tym momencie przyszła Anna, prorokini, i
mówiła o Nim do wszystkich w Jerozolimie, którzy oczekiwali Odkupiciela patrz
( Łuk. 2,26.36 ).
Zstąpienie Ducha Świętego na wyznawców Chrystusa, którzy głosili później
ewangelię światu, zostało przepowiedziane przez proroka następującymi słowami:
„A potem wyleję mojego Ducha na wszelkie ciało, i wasi synowie, i wasze córki
prorokować będą, wasi starcy będą śnili, a wasi młodzieńcy będą mieli widzenia.
Także na sługi i służebnice wyleję w owych dniach mojego Ducha. I ukażę znaki
na niebie i na ziemi, krew, ogień i słupy dymu. Słońce przemieni się w ciemność, a
księżyc w krew, zanim przyjdzie ów wielki, straszny dzień Pana” ( Joel 3,1-4 ).
Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy cytował to proroctwo, aby wyjaśnić cudowne
zjawisko pojawienia się ognistych języków, które później spoczęły na uczniach,
175637616.009.png 175637616.010.png 175637616.001.png 175637616.002.png
 
5
napełniając ich Duchem Świętym. A gdy śmiano się z nich i szydzono, że to pod
wpływem wina mówią różnymi językami, Piotr odpowiedział: „Ludzie ci nie są
pijani, jak mniemacie, gdyż jest dopiero trzecia godzina dnia, ale tutaj jest to, co
było zapowiedziane przez proroka Joela” ( Dz. 2,15-16 ). Zacytował wtedy słowa
proroctwa Joela podane wyżej, zmieniając słowo „potem” na wyrażenie „w
ostateczne dni”. Brzmiało więc ono następująco: „I stanie się w ostateczne dni,
mówi Pan, że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało” ( Dz. 2,17 ).
Da się zauważyć, że tylko część proroctwa, i to ta, która odnosiła się do
zstąpienia Ducha, spełniła się tego dnia, gdyż nie było tam starców, którzy miewali
sny ani dziewcząt i młodzieńców, którzy mieliby widzenia i prorokowali. Żadne
cuda z krwią, ogniem lub słupem dymu nie pojawiały się na niebie, słońce nie
przemieniło się w ciemność, a księżyc w krew. Mimo to spełniło się proroctwo
Joela. Oczywistą rzeczą jest to, że część proroctwa, odnosząca się do zstąpienia
Ducha Świętego, nie urzeczywistniła się tylko w jednym objawieniu. Proroctwo
obejmuje wszystkie dni, aż do nadejścia wielkiego dnia Pańskiego.
Dzień Zielonych Świąt był spełnieniem innych jeszcze proroctw oprócz
Joelowego. Spełniły się wówczas słowa samego Chrystusa. Tuż przed
ukrzyżowaniem Chrystus powiedział w obecności uczniów: „Ja prosić będę Ojca i
da wam innego Pocieszyciela, (...) Ducha prawdy” ( Jan 14,16-17 ). „Pocieszyciel,
Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego” ( Jan
14,26 ). „Gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę”
( Jan 16,13 ). Po swoim zmartwychwstaniu Chrystus rzekł do uczniów: „Oto Ja
zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostaniecie w mieście, aż
zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości” ( Łuk. 24,49 ).
W dniu Zielonych Świąt uczniowie zostali wyposażeni w taką właśnie moc z
wysokości. Jednak obietnica Chrystusa, podobnie jak proroctwo Joela, nie
ograniczyła się tylko do tego zdarzenia. Jezus dał im to samo przyrzeczenie tylko w
innej formie, a mianowicie obietnicę pozostania z nimi aż do końca świata [patrz
( Mat. 28,20 )]. Marek wyjaśnił, w jaki sposób Pan miał przebywać z nimi. „Oni zaś
poszli i wszędzie kazali, a Pan im pomagał i potwierdzał ich słowo znakami, które
mu towarzyszyły” ( Mar. 16,20 ). Piotr w dniu Zielonych Świąt dał świadectwo
temu, że Duch Święty działa nieustannie. Kiedy przekonani słowami Piotra Żydzi
zapytali apostołów: „Co mamy czynić?”, Piotr odparł: „Upamiętajcie się i niechaj
się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów
waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego. Obietnica ta bowiem odnosi się do
was i do dzieci waszych oraz do wszystkich, którzy są z dala, ilu ich Pan, Bóg nasz,
powoła” ( Dz. 2,37-38 ). Według wszelkiego prawdopodobieństwa chodzi tu o
działanie Ducha Świętego w Kościele we wszystkich nadchodzących erach aż do
całkowitego przyjęcia miłości Chrystusowej.
175637616.003.png 175637616.004.png 175637616.005.png 175637616.006.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin