mgr.pdf

(723 KB) Pobierz
Microsoft Word - PRACA.DOC
Uniwersytet Łódzki
Wydział Filologiczny
Kierunek: Kulturoznawstwo
Nr albumu 95928/s
Michał Brzeziński
Ciało – podmiot – tożsamość
Przyczynek do antropologii cyberkultury
Praca magisterska napisana w
Katedrze Mediów i Kultury Audiowizualnej
pod kierunkiem prof. dr hab. Ryszarda W. Kluszczyńskiego
Łódź 2003
WSTĘP ....................................................................................................................................................... 3
POJĘCIA .................................................................................................................................................... 7
C IAŁO W KULTURZE ............................................................................................................................. 7
P ODMIOTOWOŚĆ W FILOZOFII ........................................................................................................... 10
P ODMIOTOWOŚĆ W PSYCHOLOGII ..................................................................................................... 18
P OJĘCIE TOŻSAMOŚĆ ” ...................................................................................................................... 25
T OŻSAMOŚĆ , PAMIĘĆ , PERCEPCJA I MEDIA ........................................................................................ 28
PODMIOTOWOŚĆ, TOŻSAMOŚĆ, CIELESNOŚĆ A MEDIA................................................... 38
P ODMIOTOWOŚĆ I TECHNOLOGIA ..................................................................................................... 38
T OŻSAMOŚĆ I MEDIA .......................................................................................................................... 46
C IELESNOŚĆ I TECHNOLOGIA ............................................................................................................. 58
P OTWÓR ............................................................................................................................................. 64
C YBORG .............................................................................................................................................. 69
TECHNO-TRANSFORMACJE W KINIE.......................................................................................... 74
I DEM I I PSE .......................................................................................................................................... 74
E KRAN FANTAZJI ................................................................................................................................79
T OŻSAMOŚĆ CIAŁA ............................................................................................................................ 84
A TOM JAKO BIT ................................................................................................................................... 89
Z RODZONY - STWORZONY ................................................................................................................... 94
C IELESNA POWŁOKA .......................................................................................................................... 99
S IEĆ ................................................................................................................................................... 104
PODSUMOWANIE ............................................................................................................................. 109
BIBLIOGRAFIA ................................................................................................................................... 114
2
Wstęp
Powszechnie uważa się, że miejsce, które zajmuje człowiek w świecie
uległo transformacji pod wpływem tego, co nazywa się industrializacją
i informatyzacją. Zmieniła się tożsamość ludzka, a sama obecność została
rozszczepiona na wiele doświadczeń medialnych 1 . W obliczu globalizacji
i globalnego zasięgu przemian społecznych stymulowanych przez technologię,
współtworzących nowy pejzaż kulturowy, usprawiedliwiona wydaje mi się
metodologiczna ahistoryczność w podejściu do opisywanych tu na podstawie
kinematografii "procesów wykorzeniających" 2 , gdyż pod wpływem
przyspieszenia obiegu informacji granice między kulturami zaczną się zacierać
i formuje się kultura globalna 3 . Chciałbym, analizować współczesną
kinematografię używając uspójnionej na użytek tej pracy terminologii.
Korzystał więc będę w równym stopniu z socjologii, teorii komunikowania,
psychoanalizy, badań nad sztuczną inteligencją i gender, opisując uprzednio
różnice w rozumieniu pojęć ciała, tożsamości i podmiotu.
Współczesne media wymuszają wprowadzenie nowych kategorii takich
jak tele-obecność 4 . Określają one działalność człowieka w nieistniejących
dotychczas środowiskach. Fotografia – mechaniczna reprodukcja obrazu
przedmiotu 5 – zmieniła nasze postrzeganie obrazu ciała. Oddalił się
on od obrazu na płótnie lub posągu, nie jest czyjąś subiektywną kreacją.
W przypadku mediów elektronicznych natomiast mówi się wręcz o zupełnie
odmiennej ontologii obrazu cyfrowego 6 , który jest graficzną reprezentacją
1 Agnieszka Myszala, Cyberprzestreń [wprowadzenie] [w:]
http://magazynsztuki.home.pl/post_modern/2.htm
2 Anthony Giddens, Nowoczesność i tożsamość , Warszawa 2002
3 Ryszard W. Kluszczyński, Społeczeństwo informacyjne. Cyberkultura. Sztuka Multimediów ,
Kraków 2001
4 Piotr Zawojski Monitory między nami. O byciu razem i osobno w cyberprzestrzeni , [w:]
http://www.film-i-media.soho.pl/zawoj/PZMonit.html
5 W. Benjamin, Dzieło sztuki w dobie reprodukcji technicznej [w:] idem. Twórca jako wytwórca ,
Poznań 1975 s. 66-105
6
Piotr Zawojski, Cyfrowe obrazy fotograficzne - pomiędzy bytem wirtualnym a rzeczywistym
3
danych. Modelowanie 3D sprzyja raczej ukazywaniu wektorowego ideału ciała
niż reprodukowaniu konkretnego egzemplarza, z jego skomplikowaną fakturą.
Brak istnienia takiego „odcieleśnionego ciała” w przestrzeni realnej, aktywne
istnienie rozproszone na wielu płaszczyznach, istnienie potencjalne w formie
danych, jest stanem nowym dla ludzkości, a jego waga objawia się zwłaszcza,
kiedy pomyślimy, że symulakr może zostać obdarzony sztuczną inteligencją
i konkurować z nami w cyberprzestrzeni. Może on stanowić awatar
przejmujący za nas część aktywności, niczym postać gry komputerowej, która
sama otwiera spinką zamki, rozwiązuje zadania wymagające pewnej wiedzy
o świecie, w którym się porusza. Sami nie musimy się tego uczyć. Do nas
należy jedynie znalezienie w świecie wirtualnym odpowiedniego przedmiotu,
który udostępni awatarowi takie funkcje, jak np. łamanie szyfrów. Bez względu
na to czy będzie to książka, czy skomplikowany, elektroniczny dekoder, uczy
się jedynie awatar. Podobnie rzecz ma się z podręcznymi zegarkami, telefonami
czy kalkulatorami, które uwalniają nas od konieczności zapamiętywania lub
uczenia się czegoś. Proste funkcje wykonują za nas nie tylko
w cyberprzestrzeni.
Człowiek w określaniu swojej natury, podmiotowości, a więc podczas
samopoznania, posługiwał się różnego rodzaju metaforami. Różnica między
dotychczasowymi metaforami a cyborgiem 7 polega na tym, że cyborg nie jest
już tylko – w przeciwieństwie do innych figur sztucznego człowieka –
konstrukcją myślową, gdyż wspieranie się ludzi nowymi technologiami
w najdrobniejszych, życiowych czynnościach 8
staje się codziennością.
Przemiany obserwujemy także w tożsamości ludzkiej, gdy rozważamy
tożsamość współczesnego człowieka zmuszanego stale do podnoszenia
kwalifikacji, organizowania czasu w oparciu o komputer i telefon komórkowy,
nierozwijającego się w sposób linearny. Człowiek, który wymienia części swego
[w:] Intermedialność w kulturze końca XX wieku . Red. A. Gwóźdź, S. Krzemień-Ojak. Białystok
1998, s. 101-112.
7 Donna Haraway, Manifest Cyborga [w:] Magazyn Sztuki 1/98
8 Andrzej Kubieniec, Duchowość androidów , [w:]
http://kiosk.onet.pl/art.html?DB=162&ITEM=1121653&KAT=243
4
ciała, przetacza krew, wprowadza do ciała technologię i zawierza jej swoje
życie, przechodzi w pewnym sensie kolejny szczebel wewolucji. Stale
przepracowywane formy życiorysu, podobnie jak stale dopracowywane ciała,
pełnią raczej funkcję baz danych, niż całościowych, zamkniętych, gotowych
opowieści. Jednocześnie samo ciało, podobnie jak tożsamość staje się
opowieścią o ciele. Jest konwencjonalne i poddane represji form kulturowych,
które generowane zaczynają być przez komputerowe symulacje 9 . Współczesna
tożsamość ludzka jest zbiorem ruchomych elementów, który aktualizuje się
w działaniu każdorazowo, w zależności od potrzeb, a więc kontekstu. Ciało
wykazuje o wiele mniejszy stopień płynności i dostosowania się do otoczenia
imody, lecz współczesna chirurgia plastyczna, inżynieria genetyczna
i zwyczajny piercing idą mu z pomocą. Jest ono podobnie jak tożsamość stale
poddawane reinterpretacji, re-kontekstualizacji. Można więc stwierdzić,
iż człowiek współczesny przestał być dla siebie i innych tradycyjną, twardą,
linearną narracją, reprezentującą stabilny byt wewnętrzny – podmiot, a stał się
bazą danych, potrafiącą generować rozmaite tożsamości i ciała. Posiadane
cechy pod wpływem kontekstu, w którym się pojawia, przeistaczają go w stale
nową formę narracyjną, od której zależy tożsamość tymczasowa i kontekstowa.
Zbyt długie posiadanie stałej tożsamości staje się męczące zarówno dla
podmiotu, jak i otoczenia. Podobnie zmienny charakter ma ciało ludzkie, które
dzięki medycynie staje się ciałem cyborga 10 , wybierającego płeć, kształt nosa,
lub zamieniającego uszkodzoną część ciała na nową [organiczną, lub
mechaniczną]. Nie chodzi więc o stereotypowy obraz cyborga, jako
połyskującego chromem efektu skrzyżowania maszyny i człowieka, ale
o kondycję człowieka żyjącego we współczesnym świecie. O sam fakt
posiadania możliwości przeprowadzenia transfuzji krwi czy przeszczepu
tkanki lub całego narządu, czyli opodejście do własnego ciała jako
do mechanizmu, którego części mogą być wymieniane.
Człowiek zmienia się jednak wraz z tym, jak zmienia się jego otoczenie,
9 patrz: Lara Croft
10
5
Donna Haraway, Manifest Cyborga [w:] Magazyn Sztuki 1/98
Zgłoś jeśli naruszono regulamin