Roześmiało się słońce radośnie,
Przypomniało wszystkim o wiośnie.
Rozesłało do pracy promienie,
By ogrzały zamarzniętą ziemię.
Więc ruszyły promyki w drogę,
Roztopiły lody w rzekach, obudziły wodę.
Otuliły ciepłem gałązki na drzewach,
By w zielonych liściach ptaki mogły śpiewać.
Tańczyły z radości w lasach i na łąkach,
Aż wyjrzały z ziemi ciekawe nasionka.
I kwiaty otwarły rozespane oczy,
Nie czas spać, gdy wiosna poprzez łąki kroczy!
Zobacz! I w Twe okno złoty promień puka:
- Chodź, pójdziemy razem wiosny w polu szukać!
Siostra Zofia
Jaś 12 (1999) s. 3
jolas_79