kambr – transgresja morska
kwarcyty, piaskowce kwarcytowe,
łupki ilaste – Góry Świętokrzyskie
wapienie wojcieszowskie, skały powulkaniczne (Sudety)
faza sandomierska, wydźwignięcie sandomirydów (zalążek Gór Świętokrzyskich)
regresja morska
transgresja morska
piaskowce, szarogłazy, zlepieńce – Sudety
wapienie – Góry Świętokrzyskie
sylur – utwory łupkowo – piaskowe
regresja morska na skutek orogenezy kaledońskiej – powstały pn. GŚ, pn Sudety i masywy serpentynowe Przedgórza Sudeckiego (wskutek ruchów wulkanicznych), wytworzyły się rudy żelaza, niklu, magnezu.
dewon – suchy klimat, pustynny ląd intensywne wietrzenie skał, powstają czerwone piaskowce
pod koniec dolnego dewonu – transgresja morska
szare wapienie na Wyż. Kielecko – Sandomierskiej, czarne wapienie
górny dewon – morze częściowo ustępuje, opuszczając obszar Sudetów
karbon – transgresja morska, utwory łupkowo – piaskowe, wapienie, węgiel kamienny
koniec karbonu – regresja morska – ruchy hercyńskie wydźwigują pd GŚ i pd Sudety
orogeneza hercyńska -> masywy granitowe (Karkonosze, Masyw Ślęży, Śnieżnika, Strzelina, Sobótki), osadzają się utwory osadowe, które ulegają wypiętrzeniu - tworzą się Prakarpaty
pustynny ląd, podlegający procesom erozji i wietrzenia, pstry piaskowiec, porfiry, diabazy
transgresja morska (Morze Cechsztyńskie): sól kamienna (Inowrocław), gipsy, anhydryty, sole potasowo – magnezowe
pod koniec permu – regresja morska
trias – pustynny ląd, suchy klimat, wietrzenie
czerwono – fioletowy piaskowiec z zielonymi wkładkami (Wyż Śląska i Kielecko – Sandomierska)
środkowy trias – transgresja morska, wapienie, dolomity
kruszconośny próg dyslokacyjno- tektoniczny od Góry Św. Anny do Olkusza – cynk i ołów
górny trias – morze spłyca się, częściowo ustepuje
piaski, iły łupki, sól (Śląsk), węgiel (okolice Zawiercia)
koniec górnego triasu – morze ustępuje
ruchy starokimeryjskie - wydźwignięcie Małopolski
osady pochodzenia lodowcowego lub płytko – wodnego
wapniste piaskowce (Jura Krk – Częstochowska, Wyżyna Śląska)
środkowa jura – transgresja morska
wapienie (Jura, Wyż Śląska, Tomaszów Mazowiecki)
rudy żelaza (Niż. Polski, okolice Łęczycy)
górna jura – max. zasięg morza aż po Karpaty
wapienie w Tatrach, Pieninach
morze ustępuje na skutek ruchów młodokimeryjskich
wypiętrzenie Wyż. Śląskiej, Jury Krak – Częst.
wypiętrzenia miedzy Bałtykiem a Podolem
transgresja morska największa pod względem zasięgu i głębokości.
wapienie, margle, kreda, piaski glaukonitowe (Wyż. Śląska)
koniec kredy
regresja morska,
faza laramejska, wypiętrzenie lekko Karpat i Wyż Małopolskiej, zapowiadająca orogenezę alpejską.
trzeciorzęd – morze w postaci płytkich zalewów, jeziorzysk
paleocen – morze zalewa Niecke Mazowiecko – Lubelską
piaski, iły, muły
eocen – morze powiększa zasięg, zalewa dolinę dolnej Wisły, dolnej Odry i Nieckę Maz. – Lub
osady: muły ze szczątkami roślin, iły, piaskowce
morze zalewa tatry, pozostawia wapienie numulitowe
oligocen – morze spłyca się, ustępuje
osady: piaski glaukonitowe, złoża fosforytów (Wyż. Kiel – Sand, Wyż. Śląska)
morze na obszarze Polski południowej
węgiel brunatny (Konin, Koło, Turek, Bełchatów)
ropa naftowa, gaz ziemny, złoża siarki
sól kamienna – Bochnia, Wieliczka
orogeneza alpejska – wydźwignięcie Karpat i potrzaskanie Sudetów i przez to regresja morska
sięgało po Karpaty
piaski, iły, glina zwałowa
interglacjał mazowiecki, na południu Polski kształtuje się sieć rzeczna
na linii Chełm, Lublin, GŚ, Częstochowa, Katowice, Sudety
utwory: piaski, piaskowce, iły
interglacjał emski, transgresja morska
północna i środkowa Polska zalana przez morze
osady morskie z morską fauną małżów, muły, iły, piaskowce
czoło lodowca: Gubin, Zielona Góra, Leszno, Płock, Ostrołęka
sieć rzeczna Polski, kształtują się dolne i środkowe odcinki głównych rzek, wykształca się Morze Bałtyckie
1. akumulacja
a. morena czołowa – wał usypiskowy w postaci pagóra, utworzony przed czołem lodowca zbudowany z materiału drobnoziarnistego (piaski, piaskowce, żwiry)
b. morena boczna – ciągi pagórów o przebiegu zgodnym z ruchem lodowca, zbudowane z materiału gruboziarnistego (gnejsy, granity, piaski, piaskowce, żwiry)
c. morena denna – lekko falista równina z gliny zwałowej
d. drumliny – pagóry w kształcie elipsy o wysokości 5-60 m i długości 100-1000 m
2. erozja
a. wygłady lodowcowe – doskonale oszlifowane, wypolerowane powierzchnie skalne, wklęsłe w skale luźnej, wypukłe w skale litej
b. mutony – ogładzone, podłużne garby o przebiegu zgodnym z lodowcem, zarysie owalnym, dł. x – 10x m, wys od 1 m do 10x m
c. rynny i wanny polodowcowe – podłużne zagłębienia, często bezodpływowe, dł. 10x m o przebiegu zgodnym z ruchem lodowca, a prostopadłym do czoła
d. garnki i kociołki – nieregularne zagłębienia o średnicy do paru m i znacznej głębokości
e. misy polodowcowe – zagłębienia w kształcie zbliżonym do koła o głębokości 10x metrów i o średnicy od x do 10x metrów.
3. rzeki fluwioglacjalne
a. subglacjalne – pod lodowcem
b. supraglacjalne – na powierzchni
c. ekstraglacjalne – na obszarze niezlodowaconym
d. peryglacjalne (progl.) – wypływające z czoła topniejącego lodowca
i. proglacjalne (N->S) + ekstraglacjalne (S->N) = pradolina (dawna dolina rzeczna)
4. formy powstałe w wyniku działalności wód proglacjalnych
a. kemy – pagóry lub ciągi pagórów, dł. x do 10x m, zbudowane ze żwirów, piasków rzeczno – lodowcowych osadzanych przez wody proglacjalne
b. ozy – pagóry lub ciągi pagórów, dł. 300 km, o stromych stokach, falistej linii grzbietowej, zbudowane z piasków, piaskowców osadzanych przez wody proglacjalne
c. równiny sandrowe – zbudowane z szeregu pagórów tworzących w sumie rozległe powierzchnie, zbudowane ze żwirów, piasków rzeczno – lodowcowych, osadzanych w postaci rozłożystego stożka przez rzeki proglacjalne
5. przykłady:
pradolin
1. Wrocławsko – Magdeburska
2. Głogowsko – Habsburska
3. Warszawsko – Berlińska
4. Toruńsko – Eberswaldzka
5. Nadbałtycka (Kaszubska)
wzgórz morenowych
1. Wieżyca
2. Dylewska Góra
3. Szeska Góra
4. Rozwaliny
5. Bukowiec
6. Wyniesienie Elbląskie
kleszczu89