nano_dds.pdf

(142 KB) Pobierz
Microsoft Word - nanotechnologia_drug_delivery_system.doc
Nanotechnologia w walce z chorob Ģ . System dostarczania leków
(DDS – Drug Delivery System)
Jakub M. Tomczak
Jednym z najwa Ň niejszych zada ı dzisiejszego przemysłu farmakologicznego jest
udoskonalenie leków tak, aby były one dostarczane do wybranych miejsc w ciele,
co spowodowałoby maksymalizowanie ich efektywno Ļ ci. Obecnie leki, brane systematycznie,
wywołuj Ģ korzystne działania, jednak mog Ģ one te Ň spowodowa ę reakcje uboczne
(nieporz Ģ dane) i/lub mog Ģ zbyt słabo oddziaływa ę z chorym organizmem. Przykładem mo Ň e
by ę klasyczna chemioterapia, która oprócz wpływów w walce z nowotworem powoduje
zniszczenia zdrowych i normalnie funkcjonuj Ģ cych komórek.
W 1891 Paul Ehrlich podał wst ħ pny opis paradygmatu dostarczania lekarstw. Według
niemieckiego naukowca leki maj Ģ by ę transportowane z odpowiednim st ħŇ eniem do
odpowiedniego miejsca i w odpowiednim czasie. Jak na razie cel ten nie został jeszcze
osi Ģ gni ħ ty. Jednak pojawia si ħ nadzieja za spraw Ģ nanotechnologii i wykorzystaniem m.in.
nanocz Ģ steczek do „noszenia” farmaceutyków.
Nanocz Ģ steczki zostały odkryte około 35 lat temu i s Ģ wykorzystywane do
przenoszenia szczepionek oraz do chemioterapii (z ró Ň nym skutkiem). Nanocz Ģ steczki s Ģ
stałymi, solidnymi cz ħĻ ciami koloidów zło Ň onych z ulegaj Ģ cych biodegeneracji polimerów
albo materiałów lipidowych o rozmiarach od 10 do 1000 nm. Lekarstwa mog Ģ by ę
wchłaniane do powierzchni nanocz Ģ steczki albo usidlone przez polimer lub lipid, albo
rozpuszczone w cz Ģ steczce. Przykładem systemu dostarczania leków (DDS – Drugs Delivery
System) jest liposom (liposomy s Ģ blisko poło Ň onymi podwójnymi warstwami fosfolipidów).
Tabela 1 przedstawia zaakceptowane jak dotychczas nanocz Ģ steczki słu ŇĢ ce do DDS (s Ģ one
zabierane i dostarczane przez fagocyty.
Tabela 1. Zaakceptowane nanocz Ģ stki FDA systemu dostarczania leków ( Ņ ródło: [1])
Obecnie istniej Ģ pomysły (zob. [1, 2]), b ħ d Ģ ce w stadium laboratoryjnym, takie jak
leczenia anty-nowotworowe oparte na polimerowych nanokapsułkach i nanosferach,
liposomy, odmiany polimerowe. Najcz ħĻ ciej naturalnymi oraz syntetycznymi polimerami
wykorzystywanymi do produkcji nanocz Ģ steczek s Ģ albumin, fibrynogen, alginat, chitosan i
82372206.001.png
kolagen. Ponadto, oprócz wy Ň ej wymienionych, cz ħ sto korzysta si ħ z kopolimerowego kwasu
mlekowo-glikolowego z powodu jego bioprzyswajalno Ļ ci oraz biorozkładalno Ļ ci.
Metodami przenoszenia leków przez nanocz Ģ steczki (zob. [1, 2]) s Ģ m.in. pasywne
przemieszczania si ħ poprzez wi Ģ zania mi ħ dzykomórkowe zdrowego Ļ ródbłonka (edothelium).
Ł Ģ czenie z MPS-ami (monocytami, makrofagami, mikroglejami, inaczej zwanymi glejami
drobnokomórkowych, komórkami w Ģ trobowymi Kuppfera i miazg Ģ czerwon Ģ Ļ ledziony
makrofagów) jest dodatkowym krokiem w kierunku udanego dostarczania lekarstw do celu.
MPS-y migruj Ģ poprzez ciało kierowane przez czynniki chemotaktyczne, Ň eby osi Ģ gn Ģę
odpowiednie miejsca organizmu. Po dotarciu MPS-y rozpoznaj Ģ specyficzne powłoki protein
ł Ģ cz Ģ cych i staj Ģ si ħ aktywne. Nast ħ pnie poprzez liczne procesy chemiczne i biologiczne
Ģ czenie, dzielenie komórek, etc.) nanokapsułki z lekami s Ģ wchłaniane do wybranych cz ħĻ ci
ciała.
To jedna z metod DDS. Niestety jednak wci ĢŇ pozostaj Ģ nierozwi Ģ zane problemy,
takie jak:
1.
zwi ħ kszenie biodost ħ pno Ļ ci;
3.
redukcja ekonomicznych kosztów leczenia;
4.
zwi ħ kszenie przestrzegania leczenia przez pacjenta,
które uniemo Ň liwiaj Ģ skorzystanie z nanocz Ģ steczek (głównie z powodu pierwszego
problemu) . B ħ dzie potrzeba wielu testów in vitro oraz in vivo , Ň eby móc wprowadzi ę DDS
oparty na nanocz Ģ steczkach do powszechnego u Ň ycia.
Na zako ı czenie warto wspomnie ę , i Ň prace nad rozwi Ģ zaniem powy Ň szych
problemów ci Ģ gle trwaj Ģ . W [1] podano, i Ň korzystaj Ģ c z baz danych PubMed w samym tylko
roku 2005 otrzymamo ponad 1650 artykułów zwi Ģ zanych z nanotechnologi Ģ i DDS! Takie
zainteresowanie nie mo Ň e jednak dziwi ę , bo przecie Ň zyska ę mo Ň na bardzo wiele…
LITERATURA:
[1].
KINGSLEY J.D., DOU H., MOREHEAD J., RABINOW B., GENDELMAN H.E.,
DESTACHE C.J., “ Nanotechnology: A Focus on Nanoparticles as a Drug Delivery
System” , Jurnal of Neuroimmune Pharmacol Vol. 1: 340-350, 2006
[2].
ORIVE G., HERNANDEZ R.M., GASCÓN A.R., PEDRAZ J.L., „Micro and Nano
Drug Delivery Systems in Cancer Therapy”, Cancer Therapy Vol. 3: 131-138, 2005
2.
toksyczno Ļę nanocz Ģ stek;
Zgłoś jeśli naruszono regulamin