leasing...doc

(862 KB) Pobierz

 

WSTĘP

 

Leasing jest coraz częściej spotykanym zjawiskiem w Polsce i zyskuje coraz większą popularność wśród naszych przedsiębiorstw. Dzieje się tak dlatego, że jest on jednym z nowszych źródeł pozyskiwania  kapitału, bez którego firma nie mogła by rozszerzać swojej działalności. Spopularyzowanie leasingu w naszej przekształcającej się gospodarce jest niezmiernie ważne, gdyż przyczynia się on do dokonania przewartościowania w dotychczasowym podejściu podmiotów gospodarczych do problematyki znajdowania źródeł kapitału.

Wykracza ona poza dotychczas znane metody w tym zakresie.

              Rozwój leasingu i jego form zdecydował o tym, że stał się on metodą finansowania i kredytowania inwestycji dla małych i średnich przedsiębiorstw.

Coraz częściej na naszym rynku pojawiają się takie firmy leasingowe, które świadcząc swoje usługi, przynoszą korzyści zarówno sobie /zyski z działalności/ jak i innym firmom korzystającym z ich działalności. Pomimo, że leasing jako nowe źródło kapitału rozwija się coraz bardziej i mógł by stać się prawdziwą „lokomotywą”. przedsiębiorczości potrzebne są jednak w systemie polityki ekonomicznej pewne zmiany zarówno od strony prawnej jak i ekonomicznej.

W związku- wysokimi nakładami inwestycyjnymi : niezbędnymi dla uruchomienia produkcji, oraz niesłychanie szybką w warunkach rewolucji naukowo-technicznej moralną amortyzacją środków trwałych leasing zyskuje coraz więcej zwolenników.

Celem pracy jest ukazanie roli i znaczenie leasingu jaką odgrywa on jako poza ,bankowe źródło pozyskiwania kapitału, oraz określenie jego wpływu na finansowanie kapitału przedsiębiorstwa , który potrzebny jest firmie na dalszy rozwój.

W związku z powyższym moja praca składa się IV rozdziałów.

W I rozdziale przedstawiona została istota i znaczenie kapitału w działalności firmy. Kapitał firmy może występować w różnej formie i jest bardzo ważny, ponieważ bez niego firma nie istniałaby i nie mogła by się rozwijać. Bardzo istotna jest też struktura kapitału, którą przedsiębiorstwo musi ukształtować biorąc pod uwagę swój główny cel działania czyli zyskowność firmy.          

              W rozdziale II ukazane zostały źródła kapitałów przedsiębiorstwa. Jak się dowiemy głównymi źródłami kapitałów firmy są źródła zew. i wew. Bardzo często kapitały wewnętrzne firmy są niewystarczające, wtedy sięga ona po kapitały obce, które pozwolą mu na rozszerzenie swej działalności na nowe rynki lub zapłacenie wcześniejszych zobowiązań /ale nie tylko/.

 

Podmiot gospodarczy może przeznaczyć swój kapitał na różne cele wg własnego uznania.

Bardzo ważny jest też koszt kapitału, który powinien być przez firmę planowany, aby nie był zbyt wysoki i aby  nie wynikły problemy z jego pokryciem.

Alternatywnym źródłem pozyskiwania kapitału obcego jest leasing, który może występować w różnych formach. Ukazane zostanie to w III rozdziale.

Występuje wiele kryteriów podziału leasingu lecz nie wszystkie formy są dostępne na polskim rynku. Pomimo tego, leasing coraz częściej odgrywa dużą rolę w polskich firmach. Dowodem na to jest wzrost liczby powstających firm leasingowych i świadczonych przez nie usług.

To dzięki niemu można pewne dobra nie kupując ich /duże koszta/, a właśnie korzystając z leasingu możemy je użytkować płacąc odpowiedni czynsz.

Dzięki leasingowi finansowane np. inwestycje nie wymagają konieczności angażowania dużych środków na ich zakup.

 

W Polsce występują zarazem szansę rozwoju leasingu jak i pewne zagrożenia. Będą one tematem IV rozdziału. Istotnym elementem rozwoju leasingu w Polsce jest recesja gospodarcza obserwowana w naszym kraju oraz związana z tym niepewność jutra. Niepewność ta powstrzymuje przedsiębiorstwa przed kosztownymi inwestycjami.

 

Rozwój leasingu napotyka na pewne bariery, które związane są głównie z prawodawstwem. Konieczne są jeszcze odpowiednie przepisy prawne, podatkowe i ich dostosowanie do specyfiki działalności leasingowej oraz rozbudowa potencjału firm leasingowych.

 

Prezentacja leasingu w tej pracy ma wskazać na jego atrakcyjność jako formy obrotu dobrami, głównie inwestycyjnymi oraz jej dogodności jako alternatywnej metody finansowania. Całość  pracy została napisana w oparciu o studia literaturowe z zakresu problematyki leasingu i jego rozwoju w Polsce w ostatnich latach .Praca jest usystematyzowaniem wiedzy na temat leasingu .Całość kończą krótkie wnioski, wynikające z dokonanych w wyżej wymienionych rozdziałach.                          

 

ROZDZIAŁ I

 

 

Istota i znaczenie kapitału w działalności firmy.

 

1.Pojęcie kapitału i jego rodzaje.

 

Występuje wiele definicji Kapitału i ich rodzajów i dlatego postaram się wymienić najważniejsze z nich.

Przez KAPITAŁ rozumie się nieruchomości /budynki, budowle/ i ruchomości /maszyny, urządzenia, surowce, materiały/, a także środki pieniężne uczestniczące w procesie gospodarczym, dające określony dochód. [1]

 

Kapitał według większości koncepcji współczesnej ekonomii jest to nagromadzenie dobra służące do rozwijania dalszej produkcji oraz zasoby pieniężne zastosowane w produkcji.

 

Może ono występować w trzech zasadniczych formach, jako:[2]

 

Kapitał przemysłowy, którego funkcją jest obsługiwanie procesu produkcji, występuje w przemyśle ;  zaangażowany kapitał w przemyśle daje nam dochód zwany zyskiem przemysłowym;

 

Kapitał handlowy, którego funkcją jest obsługiwanie obrotu towarowego, uczestnicząc na rynku towarowym tworzy zysk handlowy ;

 

Kapitał pożyczkowy powstającego z gromadzonych, okresowo wolnych kapitałów i oszczędność udzielonych w formie kredytu i wykorzystywany na rynku kredytowym daje zysk w postaci procentu.

Procent jest dochodem wynikającym z odstąpienia innym prawa do użytkowania pożyczonego kapitału .

Jego wysokość określona jest w umowie pożyczkowej, w postaci uzgodnionej wielkości procentowej od sumy pożyczonego kapitału.

 

Wraz ze wzrostem produkcji i rozwojem kredytu szeroko rozpowszechniły się spółki akcyjne oraz wystąpiła nowa forma kapitału fikcyjnego, istniejącego w formie papierów wartościowych, który zwiększa się wraz ze wzrostem ilości akcji.

 

Kapitał obejmuje różnorodne składniki, które nie są możliwe do ujęcia w jednym syntetycznym modelu, który odzwierciedlałby wszystkie rodzaje dóbr kapitałowych.

 

Kapitał występujący w przedsiębiorstwie, możemy klasyfikować z różnych punktów widzenia i tak

ze względu na rolę jaką pełni /odgrywa/ w procesie produkcji, kapitał dzieli się na:[3]

 

q       -kapitał stały- część kapitału wydatkowana na środki produkcji, którego wartość nie wzrasta w procesie produkcji i jest przenoszona na wytwarzany produkt ;

q       -kapitał zmienny-część kapitału wydatkowana na siłę roboczą, który pomnaża się w procesie produkcji przynosząc wartość dodatkową.

 

Z punktu widzenia okresu zużywania się produkcji różnych rodzajów środków produkcji, kapitał dzielimy na:

-kapitał obrotowy, który zużywa się całkowicie w ciągu jednego cyklu produkcyjnego /siła robocza, surowce itp./,

-kapitał trwały /budynki, urządzenia, maszyny/ zużywany stopień w dłuższym okresie czasu.

 

 

 

 

 

Z kolei ze względu na źródło pochodzenia kapitałów, którymi przedsiębiorstwo finansuje  swój majątek wyróżnia się:

q       kapitały własne

q       kapitały obce

 

 

                                                                                                                                                                        Rys.1

RODZAJE ZASILANIA FINANSOWEGO

 

 

 











ZASILANIE FINANSOWE

 

 

 

 

 

 

ZEWNĘTRZNE

WEWNĘTRZNE

 

FINANSOWNIE

FINANSOWANIE

 

Z przekształceń składników majątkowych

 

Z zysku

netto

Z rezerwy

przedsiębiorstwa

udziałowe

subwencyjne

kredytowe

 

Ze sprzedaży produktów i / lub usług i towarów

Ze sprzedaży likwidacji obiektów

 

 

 

Inwestycje odtworzeniowe

Refinansowanie bieżące

Spieniężenie środków trwałych

 

własne

obce

 

własne

własne

O charakterze krótko - i/lub długo-

terminowym

O charakterze długoterminowym

 

 

O charakterze długoterminowym

O charakterze krótko - i / lub długookresowym

 

 

 

 

 

Źródło: K. Zaniecka, Zarządzanie finansami, Warszawa 1995

 

 

 

Kapitały własne pochodzące ze źródeł zewnętrznych tj. wniesione przez udziałowców /np. kapitał założycieli,

zakładowy, statutowy, zasobowy, udziałowy/ oraz ze źródeł wewnętrznych  /głównie stanowiące równowartość wygospodarowanego zysku netto pozostawionego do dyspozycji przedsiębiorstwa/.

 

W przypadku KAPITAŁU WŁASNEGO podmiot wnoszący kapitał do danego przedsiębiorstwa staje się jego właścicielem lub współwłaścicielem .

Podmiot ten z reguły nie ma prawa do zwrotu kapitału i otrzymania odsetek lecz uczestniczy odpowiednio do wniesionego kapitału w podziale zysku przedsiębiorstwa lub w jego stratach oraz w jego majątku w przypadku likwidacji.

W sytuacji niekorzystnego rozwoju przedsiębiorstwa włożony kapitał własny może być zwrócony tylko częściowo.

Kapitał własny może być utracony w części, a w najgorszym przypadku w całości. Z tego wynika, że podmiot angażujący kapitał do własnego przedsiębiorstwa powinien, być bardzo zainteresowany jego rentownością, tzn. o wiele bardziej niż „dostarczyciel” kapitału obcego.

Kapitały własne są najbardziej stabilną podstawą finansowania działalności przedsiębiorstwa, decydującą w istotnej mierze o stopniu utrzymania płynności finansowej. Ich wysokość stanowi dla wierzycieli informacji do jakiej kwoty zdolne jest ponosić konsekwencje finansowe w razie powstania strat. Istotną jego cechą jest to, że dawcy kapitału własnego nie otrzymują odsetek, cecha ta jest korzystna gdy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej, a nawet w kryzysowej sytuacji finansowej, wówczas istnieje możliwość rezygnacji przez pewien czas udziałowców-wspólników z wypłat z zysku /ma to wpływ na utrzymanie płynności finansowej/.

 

KAPITAŁ OBCY niezależnie od możliwości finansowych przedsiębiorstwa musi być zwrócony w terminie z odpowiednimi odsetkami /uzgodnione w umowie/.

Pożyczkodawca, w odróżnieniu od wnoszącego kapitał, ma prawo do odsetek.

Wśród głównych cech kapitału obcego możemy wyróżnić następujące:

q       -pożyczkodawca /wierzyciel/ z reguły nie ma prawa głosu przy podejmowaniu decyzji w przedsiębiorstwie /może uzyskać od dłużnika pewne uprawnienia/.

 

Zakres uprawnień zależy od:

 

q       -stopnia zadłużenia danego przedsiębiorstwa,

q       -uzyskanej przez przedsiębiorstwo rentowności,

q       -ryzyka udzielonego kredytu;

q       a) -przyznawanie gwarancji zwrotu kapitału wraz z odsetkami /w warunkach inflacji/, które chronią 

q       kredytodawcę przed realną utratą pożyczonego kapitału;

q       b) -kapitał obcy może być oddawany do dyspozycji na krótki bądź długi okres.

 

 

 

 

Angażowany w przedsiębiorstwie kapitał własny i kapitał obcy spełniają konkretne funkcje.

Wierzyciele odstępują własne środki przedsiębiorstwom, jeśli spełniają określone warunki, np.: posiadają odpowiednie zabezpieczenia.

Przyjęte w umowie gwarancje są uzależnione od ryzyka związanego z odstępowaniem przedsiębiorstwu środków oraz stopnia ryzyka udzielania pożyczki innym przedsiębiorstwom.

Rys. 2

 

ELEMENTY SKŁADOWE KAPITAŁU FIRMY

 

 

OBCE (zobowiązania)

  zzzozzobowiązania

Krótkoterminowe

Długoterminowe





























Statutowe

Zapasowe

( rezerwowe )













WŁASNE

KAPITAŁY









 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kapitał stały

 

 

 

Źródło: Witold Bień, Zarządznie finansami w Przedsiębiorstwie; Difin Warszawa, 1996 r., str. 125

 

Ze względu na stopień ryzyka należy oddzielić kapitał własny od obcego, ponieważ w przypadku wystąpienia w przedsiębiorstwie strat uszczuplają one w pierwszej kolejności kapitał własny.

 

Kapitał obcy może być utracony dopiero po wyczerpaniu kapitału własnego.

Przepisy ochronne pozwalają pożyczkodawcą posługiwać się powierzonym im kapitałem jak własnym.

 

Takie wykorzystanie kapitału obcego określone jest jako robocza funkcja kapitału obcego.

 

Taką funkcję spełnia też kapitał własny, ale w przeciwieństwie do kapitału obcego pełni także funkcję gwarancyjną.

 

Funkcja gwarancyjna polega na tym, że kapitał własny przedsiębiorstwa stanowi dla wierzycieli zabezpieczenie zwłaszcza wtedy, gdy występują w przedsiębiorstwie straty lub ma miejsce jego upadłość lub likwidacja.

 

Dla ochrony praw wierzycieli mogę być wprowadzone przepisy określające relacje między kapitałem własnym i obcym w przedsiębiorstwie.

 

Znając cechy i funkcje jakie spełnia kapitał musimy bliżej określić jego strukturę i wpływ na zyskowność firmy, co jest niezmiernie istotnym zagadnieniem zwłaszcza w sytuacji, gdy w prowadzeniu swojej działalności przedsiębiorstwa obok kapitału własnego angażują kapitały obce.

 

2.Wpływ struktury kapitał u na zyskowność firmy.

 

              Ukształtowana struktura kapitału może wpływać na zyskowność firmy dlatego musimy wyjaśnić co przez nią rozumiemy.   

STRUKTURA KAPITAŁU- jest to rozmieszczenie elementów składowych kapitału oraz relacji jakie między tymi elementami zachodzą, czyli sposób wzajemnego przyporządkowania kapitału własnego i obcego /połączenie ich i pewną całość/ oraz relacji między nimi zachodzą.[4]

 

Istotne jest więc zastanowienie się nad tym jaka powinna być relacja między kapitałem własnym i obcym w przedsiębiorstwie.                               

 

Uważa się, że relacja ta powinna się kształtować jak 1:1 lub 1:2. [5]

Relacja pierwsza zakłada jednakowy udział kapitału własnego i obcego w finansowaniu przedsiębiorstwa, druga zaś oznacza angażowanie kapitału obcego w dwa razy mniejszym zakresie niż kapitału własnego.

 

W praktyce ta zasada nie jest przestrzegana, gdyż baza kapitałowa wielu przedsiębiorstw jest zbyt mała, by mogły one sprostać postępowi technicznemu i rozwojowi gospodarczemu, angażując na cele inwestycyjne w przeważającej części własne środki.

 

Ponadto okazuje się często, że przedsiębiorstwu opłaca się angażować kapitał obcy, ponieważ jest to korzystne z punktu widzenia kosztów uzyskania i wykorzystania w porównaniu z kapitałem własnym.

 

Możliwości uzyskania przez przedsiębiorstwo kapitału obcego są w pewnym stopniu ograniczone przez ryzyko. Oznacza to, że wraz ze wzrostem kapitału obcego angażowanego w przedsiębiorstwie wzrasta cena jego wykorzystania, tj. oprocentowania.

 

Przy wyborze kapitału własnego lub obcego jako źródła finansowania należy przed wszystkim wziąć pod uwagę główny cel działania przedsiębiorstwa, jakim jest rentowność kapitału własnego.

                     

Przedsiębiorstwo powinno zatem dążyć do ukształtowania OPTYMALNEJ STRUKTURY KAPITALU, tj. takiej relacji między kapitałem własnym i obcym, aby uzyskać najwyższą stopę rentowności kapitału własnego oraz takiej struktury kapitału, która oceniona byłaby pozytywnie zarówno przez kredytodawców jak i kredytobiorców.

Przyjmując założenie o równomiernym założeniu ryzyka między właścicielami przedsiębiorstwa i dawcami kapitału obcego ów optymalny poziom zadłużenia przedsiębiorstwa występuje przy 50% udziale kapitału własnego w kapitale łączonym.

 

W warunkach konkretnego przedsiębiorstwa nie jest to jednak powszechnie akceptowana reguła.  

Optymalizacja poziomu zadłużenia zależy bowiem od przyjętej strategii finansowej, która uwzględnia między innymi relacje między poziomem zyskowności kapitału własnego a kosztem pozyskiwania kapitałów obcych.

Nie mniej jednak można wskazać, że wysoki udział kapitału własnego nie gwarantuje szczególnych efektów w procesach inwestowania , ogranicza możliwości rozwojowe przedsiębiorstwa, tworzy natomiast gwarancje kilkuletniej egzystencji przedsiębiorstwa nawet w przypadku osiągania strat w dwu, trzech kolejnych latach.

Kapitały własne są bowiem najbardziej stabilną podstawą finansowania działalności przedsiębiorstwa, decydują w istotnej mierze o stopniu utrzymania płynności finansowej.

 

Kapitały obce stale mogą występować w przedsiębiorstwie w różnej wysokości i zmieniającej się strukturze.

Wymagają spłaty w określonych z wierzycielami terminach, ale możliwe jest i powszechnie stosuje się zastępowanie spłaconych zobowiązań zaciągniętymi, nowymi kredytami, czyli tzw. refinansowanie kredytów.

 

Ze względu na okres spłaty można wyodrębnić:[6]

 

-zobowiązania długoterminowe, których okres uregulowania jest dłuższy aniżeli rok, przy czym z tej grupy wyodrębnia się zobowiązania średnioterminowe o okresie spłaty dłuższych, niż jeden rok, a nie przekraczającym pięciu lat;

-zobowiązania krótkoterminowe, których termin spłaty nie przekracza jednego roku.

 

Zobowiązania długoterminowe mogą być wykorzystywane przez firmę na finansowanie działalności bez potrzeby ich odnawiania przez dłuższy okres, sięgający kilku lub nawet więcej niż dziesięciu lat.

Zobowiązania takie wraz z kapitałem firmy określone są kapitałem stałym firmy /rys.1/.

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin