selligman.doc

(47 KB) Pobierz
Uogólnione Zaburzenia lękowe (Seligman, 219-235)

Uogólnione Zaburzenia lękowe   (Seligman, 219-235)

 

W przeciwieństwie do napadu paniki, lek jest przewlekły- rozpoznania wymaga przynajmniej 6 m-cy, w których większość dni przepełniona jest obawami i lękiem. Osoby cierpiące na UZL są wiecznie zatroskane, a ich codzienne życie jest zdominowane przez cierpienia.

 

Objawy

ü      Emocjonalne – bezradność, zdenerwowanie, napięcie, czujność, rozdrażnienie

ü      Poznawcze – pacjent spodziewa się czegoś strasznego, lecz nie wie, co to będzie

ü      Fizyczne – ciągłe napięcie mięśni, łatwo się męczą, źle sypiają

ü      Behawioralne – pacjent nie może znaleźć sobie miejsca

 

Etiologia

Ø      Teoria biologiczna

 

Częste doświadczanie strachu  à  wielokrotnie pobudzane neurony układu mózgowego związanego ze strachem i paniką (miejsce sinawe, części układu limbicznego, kora przedczołowa)  à  obniżanie się progu następnego pobudzenia  à  prawie każdy bodziec staje się wystarczającym czynnikiem wywoławczym

 

Ø      Teoria poznawcza - Brak kontroli i nieprzewidywalność, nieadaptacyjne myśli („zawsze może zdarzyć się coś złego”)

 

Terapia

 

ü      Środki przeciwlękowe - np. benzodiazepiny zwiększają wydzielanie GABA w mózgu, powodują przejściowa ulgę, jednak tylko dopóki trwa leczenie, mogą powodować uzależnienie

ü      Techniki behawiorlano-poznawcze (trwalsze korzyści)

 

 

 

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

 

ü      Obsesje – powracające myśli, wyobrażenie lub impulsy, które przenikają do świadomości, często są niespójne i trudno się ich pozbyć lub nimi kierować. Osoba jest świadoma, że są one nieracjonalne, niepożądane i stara się ich pozbyć.

ü      Kompulsje – reakcje na obsesyjne myśli, rytuały lub czynności umysłowe (np. liczenie); celem jest przeciwdziałanie złemu samopoczuciu lub odwracanie jakiś groźnych zdarzeń; nie są realistycznie związane z tym, czemu maja zapobiegać

 

Charakterystyczne:

ü      Nadmierna dbałość o czystość

ü      Sprawdzanie

ü      Wątpliwości

 

Obsesje w odróżnieniu od mniej szkodliwych myśli:

1)     budzą niechęć i zakłócają świadomość

2)     biorą się z wnętrza a nie z sytuacji zewnętrznej

3)     są trudne do opanowania

 

Obsesja, lęk i depresja:

§         Myśli (obsesje) są bardzo męczące, powodują silny niepokój wewnętrzny, złe przeczucia i obawy. Kompulsje są sposobem radzenia sobie z lękiem, więc gdy zostaną powstrzymane, pacjent odczuwa napięcie, wzrasta rozdrażnienie i pojawia się lęk.

§         Obsesje i depresja kliniczna często występują u tej samej osoby. W okresach depresji częstotliwość obsesji potraja się

 

Podatność na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

§         2-3% dorosłych

§         kobiety 2x bardziej podatne

§         zaburzenia mogą być częściowo dziedziczone

§         czasami zaburzenia pojawiają się po traumatycznym doświadczeniu

 

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne a osobowość obsesyjno-kompulsywna

Zasadnicza różnica polega na stopniu akceptacji – człowiek o osobowości o.-k. Traktuje swoją sumienność i zamiłowanie do szczegółów z dumą i pewnością siebie. Osoba z zaburzeniami o.-k. Uważa własne cechy za nieprzyjemne, męczące.

 

Większość pacjentów z zab. o.-k. Nie miała nigdy osobowości o.-k., a u ludzi z taka osobowością rzadko rozwijają się te zaburzenia.

 

Teorie zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych

 

Ø      TEORIA PSYCHODYNAMICZNA

§         Obsesyjne myśli jako obrona przed lękiem wywołanym przez myśli jeszcze mniej pożądane i nieświadome

§         Na obsesje narażają nas silne pragnienia i konflikty , które budzą odrazę i grożą wtargnięciem do świadomości – szczególna treść obsesji symbolizuje konflikt

 

Ø      TEORIA POZNAWCZO-BEHAWIORALNA

§         Wszyscy doświadczamy niekiedy obsesyjnych myśli, osoby z zaburzeniami nie mogą się do nich przyzwyczaić, ani ich zagłuszyć.

§         Im wyższy stres, tym powracające myśli są częstsze i silniejsze

§         U osób bez zaburzeń dokuczliwe wyobrażenia nie budzą lęku; osoba z zaburzeniami często jest przekonana, że jest odpowiedzialna za odwrócenie nieszczęścia, więc doświadcza lęku

§         Kompulsywne rytuały są wzmacniane, ponieważ powodują chwilowe uwolnienie się od lęku – ulga jest jednak tylko przejściowa

 

 

Ø      POGLĄD NEURONAUKOWY

§         Oznaki neurologiczne – [nudy]

§         Nieprwidłowości w obrazie mózgu - upośledzona aktywność układu kora-prążkowie-wzgórze (obszary te służą do odrzucania info. nieistotnych i odwracania uwagi)

§         Pierwotna treść – znaczna większość pacjentów ma obsesje zarazków lub nieszczęśliwych wypadków; w procesie ewolucji mycie i sprawdzanie było bardzo ważne, możliwe, że obszary mózgu, dzięki którym nasi przodkowie myli się i sprawdzali, są tymi samymi obszarami, które nie funkcjonują właściwie w zab. o.-k.

§         Terapia farmakologiczna – przeciwdziała zakłóceniom równowagi serotoniny

 

Poglądy na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

Pogląd teoretyczny

Kto cierpi na zaburzenia?

Na czym polegają zab.?

Dlaczego zab. się utrzymują?

Jak się je leczy?

Pogląd psychodynamiczny

Osoby z nieświad. konfliktami

Obsesyjna myśl jako obrona przed jeszcze bardziej nieakceptowaną myślą

Obsesja i towarzysząca jej kompulsja utrzymują się, ponieważ skutecznie chronią przed lękiem

Nieświad. Konflikty są rozpoznawane i przepracowywane

Pogląd poznawczo-behaw.

Osoby, które nie mogą się oderwać od kłopotliwych myśli, często w połączeniu z depresją

Obses. myśli stają się częste i uporczywe, a depresja jednocześnie osłabia zdolność ich odrzucenia

Rytuał przejściowo łagodzi lęk, jest wzmacniany przez powtórzenia

Reakcje hamujące kompulsje wygaszają obsesje

Pogląd wynikający z neuronauki

Osoby z nadwrażliwością obwodu łączącego korę prążkową ze wzgórzem

Powtarzające się zachowania mogą być słabo hamowane, lęk może być nieodpowiednio tłumiony

Obses. myśli i kompuls. czynności są skierowane na przedmioty, sytuacje, które ewolucyjnie uważane są za groźne

Leki ograniczają nadczynność obwodu kora prążkowa-wzgórze

 

Terapia zab. o.-k.

 

Ø      TERAPIA BEHAWIORLANA (przynosi znaczną ulgę, ale nie prowadzi do całkowitego wyleczenia)

Trzy podstawowe techniki:

§         Modelowanie (np. terapeuta celowo się brudzi)

§         Ekspozycja (terapeuta nakłania pacjenta, żeby wcierał w siebie brud  :/  )

§         Zapobieganie reakcji (pacjent znosi to, nie myjąc się)

 

Ø      TERAPIA FARMAKOLOGICZNA [wywody na temat leku Klomipramina :/  ]

 

 

UWAGA!!!

Jeśli nie masz jeszcze fobii, zaburzeń stresu pourazowego, lęku panicznego, agorafobii, lęku uogólnionego, zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych...nic straconego!!! Już dziś twój niepokój codzienny może urastać do nieakceptowanego poziomu i zakłócać normalne funkcjonowanie. Aby temu zapobiec stosuj codziennie progresywną relaksację (naprzemienne napinanie i ropzprężanie mięśni) lub medytację („transcendentalną”, mantrę)!!! J

 

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin