IV
Dlaczego musiał mi to robić?
Gdyby tylko miał pojęcie co wydarzyło się w Irlandii na pewno by go nie zaprosił. Ale lepiej żeby się nigdy nie dowiedział bo zapewne leżałbym już gdzieś martwa. Byłam na niego wściekła na siebie zresztą też i na Edwarda. Ale na niego sama nie wiem czemu. Może za to, że zniknął. Gdyby wtedy dawał znaki życia może bym na niego czekała co ja mówię na pewno bym czekała, ale gdyby mnie potem zostawił bo by stwierdził że taka dziewczyna jak ja nie pasuję do niego, fakt pocierpiałbym trochę, ale przynajmniej nie obwiniałbym sama już nie wiem kogo czy jego czy siebie. „Taka dziewczyna jak ja” przedtem uważałam się za szara niezdarną brzydką dziewczynę chodziłam po tym świecie i uważałam że tylko prawda i dobroć się liczy, że trzeba być szczerym i uczciwym. Więc moje pytanie brzmi co się stało z tamtą niezdarną Bellą? Te Bellę, którą widzę codziennie w lustrze jest zakłamana tamta osoba znikłą. Czasami czuję że mi brakuje jakieś cząstki, po prostu brakuje mi dawnej siebie. Powinnam za to obwiniać siebie czy Carlisle. Czy on mi to zrobił? W pewnym sensie to przez niego i przeze mnie sama .To ja się na to zdecydowałam to teraz cierp. Wiedziałam, że zraniłam Edwarda tą zmianką o dzieciach że może w przyszłości tylko w jakiej przyszłości. Co się ze mną działo? Dlaczego nie potrafiłam z nim porozmawiać, że zrobiłam to z poczucia winy dlaczego nie umiałam mu tego wyznać. Wiem jestem beznadziejna i żałosna. Carlisle chciał żebym była jego słodką, głupią idealną żoną, żebym zachowywała się tak jak one wydawała pieniądze na najdroższe ubrania i kosmetyki; powinnam też całe dnie spędzać na plotkowaniu no i oczywiście najważniejszy punkt żebym uwielbiała pokazywać się publicznie. Weszłam do pokoju i rzuciłam torebkę prosto na podłogę w salonie. Carlisle patrzyła na mnie ze zdziwioną miną.
- O co chodzi?- zapytał jak by nie wiedział no bo do cholery nie wiedział
- O nic!- odpyskowałam otwierając drzwi do swojej sypialni
- Myślałem, że lubisz Edwarda- żebym go tylko lubiła ja po prostu muszę go unikać nie mogę nawiązać z nim żadnego głębszego kontaktu zraniłabym go wtedy jeszcze bardziej a przy okazji raniłabym siebie. Dzisiaj i tak go już okłamałam i widziałam że moje kłamstwo spławiło mu ból. Wiecie co mnie nauczyło małżeństwo z Carlisle kłamstwa tak właśnie kłamstwa. Pamiętam jak Carlisle powiedział mi że poznam dzisiaj jego syna nie miałam pojęcia wtedy, że to Edward. Edward widząc że ja jestem narzeczoną jego ojca wybiegł z restauracji i powiedział mi wtedy parę przykrych słów. Carlisle dopytywał mi się później czy Edward mnie przeprosił i zapytał skąd ja znam Edwarda a ja powiedziałam że oblałam go w klubie sokiem jakie to było żałosne. Tamta Bella żeby skłamać musiała się nieźle nagłowić a ta kłamała jak z nut.
- To nie chodzi o niego- skłamałam( znowu)- Ani o nikogo innego po prostu chciałabym chociaż raz w tym tygodniu nigdzie wieczorem nie wychodzić
- Oj Bello szybko się z tym uwiniemy
- Cały czas to samo. Bello idziemy, Bella wychodzimy, Bello zachowuj się, Bello nie wolno ma tego dosyć zrozum w końcu że jestem twoją żoną a nie zabawką! I mam dosyć tego, że nie mogę robić tego czego ja chcę
- Wiec czego chcesz- zapytał zaczerpując powietrza
- Chce iść do pracy, też chce czegoś od życia
- Chcesz czegoś od życia- zakpił- Wiesz ile kobiet na tym świecie oddało by wszystko żeby być na twoim miejscu żeby nie musiały harować dwanaście godzin dziennie i żeby mogły się pławić w luksusach i myśleć tylko który butik odwiedzić, a nie ledwie wiązać koniec z końcem. Więc dziękuje ci Bello że za wszystko co ci dałem ty mi się tak odwdzięczasz- Carlisle wszedł do swojego pokoju i z hukiem zamknął drzwi.
On nic nadal nie rozumiał czy naprawdę pieniądze i przebywanie w takim towarzystwie to mu odpowiadało. Czy chce do końca życia tylko się podlizywać. W tym świecie w którym on chce przebywać nie obejdzie się bez podlizywania a potem na prawo i na lewo i tak cię obgadają. Życie z nim kompletnie nie miało sensu a rozwód był nieunikniony.
Wstałam wczesnym rankiem, ubrałam się i postanowiłam przespacerować po Paryżu. Śniadanie zjadłam na mieście nigdzie nie jadłam tak dobrego pieczywa jak właśnie tutaj. Grubym popołudniem wróciłam do hotelu. Carlisle siedział na kanapie i oglądał jakiś program w TV.
- Martwiłem się- powiedział zobaczywszy że wchodzę
- Zupełnie nie potrzebnie
- Nie odbierałaś telefonu dopiero recepcjonistka powiedziała mi, że wyszłaś
- Byłam na zakupach- wskazałam na parę toreb które postawiłam na podłodze- Przecież tego właśnie chciałeś abym doceniała to co mi dajesz czyli pieniądze i możliwości ich wydawania a więc dziękuję- Carlisle popatrzył na mnie ze zdziwioną miną
- Dziwne jest twoje zachowanie Bello wczoraj skaczesz mi do gardła właściwie to już od miesiąca a dzisiaj mi dziękujesz- Jak zawsze rozumiał wszystko opacznie- Ale zrozum zarabiam wystarczająco aby wystarczyło nam na różne przyjemności. Więc uwierz Bello możesz szastać pieniędzmi na prawo i lewo, ale też jako moja żona musisz mi towarzyszyć i dlatego chce żebyś chodziła ze mną na te wszystkie przyjęcia bo nie wypada mi się pokazywać bez zony skoro ją mam.
I znowu to samo nie miałam nawet siły z nim dyskutować bo wiem że do niczego ta dyskusja i tak by nas nie doprowadziła. Nasze małżeństwo przez ostatni miesiąc rozpadało się i nic nie dało się już ratować bo nawet nie ma czego. Wychodząc za Carlisle nigdy bym nie przypuszczała że tak się może zdarzyć, że będzie mnie traktował jak swoją własność a nie partnerkę. Przecież był taki czuły i opiekuńczy kiedy poznaliśmy był wręcz idealny, ale to były tylko pozory. Gdy mi się oświadczył byłam zaskoczona dlaczego tak szybko a potem ten ślub nie wiadomo skąd to wszystko działo się tak szybko że nawet nie mogłam wyczuć podstępu a z jego strony to był jeden wielki podstęp potrzebował żony tylko do tego aby mu usługiwała i się z nim wszędzie pokazywała jako perfekcyjna żona. Chciał mieć tak wszystko legalnie.
Każdego wieczoru powtarzałem ciągle te same czynności ubrać się, zrobić makijaż i zejść na dół. Tym razem wybrałam obcisłą sukienkę. Wyszłam z sypialni i skierował się wprost do wyjścia, Carlisle już tam na mnie czekał. Wziął mnie pod rękę i poprowadził do windy. To samo było gdy z niej wychodziliśmy nie puszczał mnie dopóki nie podeszliśmy do naszego stolika przy którym siedział już Marek i Heidi nie spodziewałam się że ich także zaprosił. Zastanawiałam się skąd w Carlisle taki gest abyśmy szli pod rękę no tak żeby sprawiać dobre wrażenie. Usiadłam koło Heidi ponieważ mnie o to poprosiła czułam, że przez całą kolację będę skazana na wysłuchiwanie nowych plotek. Po chwili zjawił się Edward i Esme oraz kobieta którą spotkałam w windzie. Czy ja też musiał zaprosić! Po krótkim przywitaniu Edward wskazał na kobietę
- Poznajcie to jest Tanya Denali- kobieta posłała w naszym kierunku serdeczny uśmiech. Cudownie kolacja z Tanya w stu procentach mi nie odpowiadała
- Tanya Denali- powiedziała do mnie cicho Heidi- to niezła partia, jej ojciec jest projektantem a ona zapewne jak sama zważyłaś jest modelką, ale bez ojca by tego nie osiągnęła to on ją wkręcił do tego biznesu mówią że żadna agencja jej nie chciała dopiero jak ubrania jej ojca zaczęły bić sukces wtedy pewna agencja ją zatrudniła i tak już zostało. Ale trzeba przyznać że ta dziewczyna miała wszystko zawsze.
- Też to zauważyłam- odpowiedziałam patrząc na Tanye wyglądała jeszcze bardziej plastikowo niż wcześniej.
Po chwili podszedł do nas kelner. Gdy nasze posiłki były już podane zapadła cisza. Nikt nie chciał wydusić z siebie ani słowa w tym momencie Heidi postanowiła to przerwać
- Słyszałam droga Esme że urządziłaś kilkanaście pokoi w hotelu
- Tak szczególna uwagę poświęciłam apartamentom- odpowiedział jej Esme
- Och.. w takim razie są cudowne
- Dziękuję- Heidi była dość fałszywa najpierw wysłuchałam się tyle narzekań a teraz takie ciepłe słowa w kierunku Esme tylko szkoda że z sarkazmem.
Rozmowy zaczęły się rozkręcać Carlisle rozmawiał z Markiem i Edwardem na temat hotelu Tanya zagadywała Esme a Heidi opowiadał mi wszystkie plotki.
- A kiedy w końcu nasz Edward się ustatkuje?- zapytał Marek. Edward nie miał nawet szansy odpowiedzieć ponieważ uprzedziła go Tanya chwytając za dłoń
- Tak właściwie to Edward oświadczył mi się tydzień temu- właśnie brałam łyk wina a na same słowa o zaręczynach zakrztusiłam się i wszyscy obecni przy stole zaczęli się na mnie patrzeć
- Popij wodą- powiedziała Heidi podając mi szklankę. Tanya była taka rozpromieniona kiedy pokazywała pierścionek mina Esme na wiadomość o zaręczynach była dość dziwna. Heidi była lekko zaskoczona ale pewnie stwierdziła że to niezły news, Marek zaczął im gratulować podobnie jak Carlisle a mnie trafiał szlak. Gdy już trochę doszłam do siebie pogratulowałam im chociaż wcale na początku nie miałam takiego zamiaru. Edward bierze ślub powinnam być przecież zadowolona już tyle złego mu wyrządziłam. Powinnam się cieszyć, ale nie potrafiłam. Po posiłku przyszła pora na deser i znowu wszyscy rozmawiali między sobą tylko ja nie byłam skora do jakich kol wiek rozmów. Carlisle wzniósł toast za Tanya i Edwarda a Tanya popatrzyła na mnie takim wzrokiem jakby chciała mnie zabić. Kiedy podano już deser nawet nie wiedziałam co jem byłam tak wstrząśnięta tymi zaręczynami. Kątem oka zauważyłam jak Tanya przybliża się do Edwarda i wyciera opuszkami palców kącik jego ust śmiejąc się, z tego wszystkiego wylałam prosto na stół stojącą przede mną szklankę z wodą
- Bello co się z tobą dzisiaj dzieje?- zapytała Heidi
- Nie wiem kiepsko się czuję od samego rana
- Jesteś blada jak ściana- stwierdziła
- Duszno tu- powiedziałam wstając
- Będzie lepiej jak cię odprowadzę do pokoju- powiedziała podnosząc się z miejsca.
Heidi odprowadziła mnie do pokoju
-Źle oceniałam Edwarda- zaczęła- Jednak jest jeszcze szansa żeby wyszedł na ludzi a przy Tanya na pewno mu się to uda.
Heidi była bardzo zadowolona z takiego obrotu sprawy uważała że Edward zmieni się przy niej (ale chyba na gorsze) bo ona go zmieni i stanie się takim samym pustym snobistycznym człowiekiem jak reszta tutaj. Heidi wyszła każąc mi się położyć i odpocząć. Ogarnęła mnie rozpacz sama nie wiem czemu. Powinnam to przyjąć do wiadomości że Edward w końcu ułoży sobie życie i że zapomni o mnie. Lecz nie czułam taki ból; jestem jak ten pies ogrodnika wręcz jestem okropna ranię każdego i przy okazji samą siebie. Więc teraz Bello weźmiesz się w garść dasz spokój z Edwardem nie możesz mu zniszczyć życia, pozwolisz aby ułożył sobie życie w którym ciebie nie będzie Bello, rozwiedziesz się z Carlisle nasz związek to jest i tak już porażka, a potem na zawsze zapomnisz o Edwardzie i o tym jak byłaś głupia. Łatwo powiedzieć ciężej zrobić. Jednak to ja wszystko zepsułam miałam wybór w Irlandii i źle wybrała. Wybrałam poczucie winny posłuchałam rozumu, który podpowiadał mi jesteś cos komuś winna Bello za to co dla ciebie zrobił, ze był opiekował się i pomagał. Ale serce mówiło bądź szczęśliwa i dokonaj innego wyboru. Nie posłuchałam serca tylko rozumu. Dlaczego nie mogły podpowiadać tego samego tylko każde chciało co innego, ale teraz dostałam nauczkę którą zapamiętam na lata.
EPW:
Jedliśmy deser gdy nagle Bella źle się poczuła i Heidi postanowiła odprowadzić ją do pokoju. Miałem nadzieję, że uda mi się z nią porozmawiać po kolacji. Co do zaręczyn to trochę jestem zły na Tanye, że powiedziała o nich przecież umawialiśmy się że podejmiemy razem te decyzję i ogłosimy wszystkim te nowinę.
- Mam nadzieję, że z Bellą będzie wszystko dobrze- zaczął Marek
- Też mam taka nadzieję. Będę wracał już do pokoju zobaczyć jak się ma- powiedział Carlisle- Miejmy nadzieję że o tylko niegroźne zatrucie musiała coś zjeść na mieście
- Pozdrów ją ode mnie- poprosił Marek- Tak mi przyszło teraz na myśl drogi Carlisle może Bella jest w ciąży- moje oczy aż się rozszerzyły na to stwierdzenie- ten napad duszności, ale ja się tam nie znam to ty jesteś lekarzem
- Nie pomyślałem o tym podsunę jej pomysł aby się przebadała, teraz naprawdę musze już lecieć.
Carlisle znikł szybko. Moja matka też zebrała się za chwilę a potem Heidi i Marek.
- Długi wieczór- zaczęła Tanya
- Zdecydowanie tak- odpowiedziałem szorstko
- Co się stało?- zapytała
- Ustalaliśmy coś nieprawdaż?
- Wiem Edwardzie, ale gdy Marek zapytała się kiedy się w końcu ustatkujesz nie wytrzymałam i musiałam powiedzieć im te cudowną nowinę wiedziałeś jak twój tata się cieszył. Proszę nie gniewaj się na mnie.
- Zobaczymy się jutro- wstałem od stołu i pocałowałem ja w czubek głowy i odeszłam. Wszyłem na zewnątrz musiałem się przejść i to wszystko przemyśleć. Byłem trochę zawiedziony na Tanye, ale pewnie większość spyta dlaczego się jej oświadczyłem skoro nadal tak kocham Bellę. Odpowiedz brzmi nie wiem. Czasami jestem tak wściekły na Bellę że wybrała mojego ojca, zrobiłem to pod wpływem chwili lekkomyślnie i bezsensu. Wiem że żadnej kobiety nie będę kochał tak jak Bellę. Żadna nie będzie dla mnie dość dobra tak jak ona nie potrafię przestać o niej myśleć, gdy się okażę że ona jest w ciąży nie wiem co wtedy zrobię teraz cały czas się łudzę że może jednak coś się da zrobić że mnie pokocha tak jak ja kocham ją. Wiem że tonie mądre ale ja nie mogę naprawdę nic nie mogę na to poradzić.
(Tekst jest nie sprawdzony przepraszamy za wszystkie błędy, ale niestety nie posiadamy bety. Życzymy miłego czytania następne rozdziały już wkrótce. No i oczywiście prosimy o wyczerpujące komentarzę)
PseudoFF