W baśniowych opowieściach często pojawiały się najróżniejsze nieziemskie istoty. Służyły one do wytłumaczenia przeróżnych tajemniczych zjawisk, które dużo, dużo później wyjaśniła nauka. W baśniach prawda mieszała się z nieprawdą, dobrzy czarodzieje ze złymi czarnoksiężnikami..
Czary były od zawsze
Z dawien dawna na całym świecie ludzie korzystali z czarów. Zaklinali żywioły – wodę, ogień, wiatr – aby zapanować nad groźną przyrodą. Sporządzali tajemnicze mikstury na nękające ich choroby. Z gwiazd, zwierciadeł starali się odczytać przyszłość. Do dziś wśród ludów Afryki i Ameryki żyją ludzie obdarzeni magicznymi zdolnościami. Są to szamani, magowie lub druidzi.
Amulety i talizmany
Nic tak nie chroni przed złem i nieszczęściem jak amulet, czyli magiczny przedmiot. Znanym amuletem jest końska podkowa zawieszona nad wejściem. Taki talizman przynosi posiadaczowi powodzenie i szczęście. Wystarczy tylko uwierzyć.. A kto nie wierzy w czterolistną koniczynę?
Jak to jest z czarodziejami..
Czarodzieje zazwyczaj nie budzili strachu, lecz przeciwnie – poważano ich jako mędrców, znachorów, a także historyków i nauczycieli, przekazujących wiedzę następnym pokoleniom.
Konieczny warunek do czarowania
Żeby stał się czar, potrzebne jest zaklęcie. Najczęściej używanym zaklęciem jest tajemnicze słowo „abrakadabra”. W rzeczywistości jest to starożytne zaklęcie, które znaczy „precz!”. W średniowieczu było to zaklęcie stosowane przeciwko chorobie. Wpisywano je w odwrócony trójkąt.
Jak rozpoznać czarodzieja?
W zaczarowanym świecie baśni czarownicy, czarodzieje
i czarnoksiężnicy są o wiele potężniejsi od czarownic.
Potrafią nie tylko sprowadzić burze i nawałnice,
ale mogą dowolnie zmieniać postać. Ich siedzibą jest
najczęściej zamek położony w niedostępnych górach.
Czarodziej to zazwyczaj starszy pan, ale nikt nie wie,
ile dokładnie ma lat. Podobno tyle, ile włosów w swojej brodzie…
Wygląd czarodzieja:
· mycka czyli wysoki kapelusz
· siwe włosy
· przenikliwy wzrok,
· na nosie małe okulary
· długa broda
· długa szata w magiczne znaki
· laska ozdobiona tajemniczymi znakami
· księga zaklęć
Czym zajmuje się czarnoksiężnik?
Czarnoksiężnik jest bardzo mądry. Zna mnóstwo zaklęć. Kiedy patrzy w szklaną kulę, widzi to, co dopiero się zdarzy. W nocy obserwuje przez lunetę gwiazdy, swoje spostrzeżenia zapisuje w wielkiej księdze, zamykanej na klucz. Czarodzieje byli często doradcami królów. Robili magiczne napoje, które uzdrawiały chorych.
Sławni czarodzieje z książek
Merlin
Czarodziej wszech czasów, jeden
z bohaterów legend o królu Arturze
i rycerzach Okrągłego Stołu. Był nauczycielem i doradcą króla Artura.
To on przyczynił się do ogłoszenia Artura królem, gdy ten wyciągnął ze skały magiczny miecz Excalibur.
Dumbledore
Profesor Albus Dumbledore był dyrektorem Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie i zarazem najpotężniejszym czarodziejem swoich czasów. Założyciel Zakonu Feniksa. Dumbledore zasłynął ze zwycięstwa nad czarnoksiężnikiem Grindelwaldem, z odkrycia dwunastu sposobów wykorzystywania smoczej krwi oraz ze swoich dzieł alchemicznych napisanych wraz z Nicolasem Flamelem. Był jedynym czarodziejem, którego lękał się Lord Voldemort.
Harry Potter
To całkiem (prawie) zwyczajny chłopiec. Talent do czarów ujawnił w wieku 11 lat. Uczeń Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart, w której poznaje tajniki sztuki czarnoksięskiej i przeżywa niesamowite przygody.
Gandalf
Jeden z głównych bohaterów ze stworzonej przez
J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Mądry i doświadczony czarodziej „białej magii”. Słynął ze sztuki czarowania ogniem i światłem. Służył radą krasnoludom, hobbitom i elfom. Pomógł ludziom w walce przeciw złym czarnoksiężnikom i goblinom.
Gargamel
Czarodziej niedorajda,
odwieczny wróg Smerfów,
mieszkający w upiornym zamku,
właściciel kota Klakiera.
Panoramiks
Długobrody i rozczochrany druid z francuskiego komiksu o Asteriksie. Przygotowywał on dla nieugiętych Galów z wioski magiczny napój, dzięki któremu uzyskiwali nadludzką siłę. Skład napoju pozostaje tajemnicą, wiadomo tylko, że niezbędnym składnikiem była jemioła.
Pan Twardowski
To sławny polski czarownik, który sprzedał duszę diabłu w zamian za czarnoksięskie moce. Przedstawiany jest jako szlachcic z sumiastym wąsem, w żupanie, kontuszu, z karabelą u boku oraz czapką z piórem.
Twardowski podpisał diabłu cyrograf na swą duszę, którą czart miał mu odebrać w Rzymie. Czarodziej sprytnie unikał spotkania z diabłem, a chcąc odwlec realizację umowy, wymyślał dla czarta absurdalne prace, jak np. ukręcenie bicza z piasku, zrobienie proszku z suszonej wody czy wbicie gwoździa w ziarnko maku itp. Diabeł w końcu porwał Twardowskiego podstępem, budując karczmę o nazwie " Rzym". Czarodziej, będąc już w mocy diabła, unoszony do piekła, ratował się modlitwą. Wówczas diabeł uciekł w popłochu, zostawiając go zawieszonego między niebem i ziemią. Twardowski chwycił się księżyca i tam już pozostał.
Szedł czarodziej przez rzeczkę, Zgubił złotą laseczkę, A z nią wszystkie swe czary, Co ich miał tam do pary! Stanął smutny nad rzeką, Łzy po brodzie mu cieką. Każdy teraz się dowie, Że to w lasce są czary,
A on sobie - pan stary, Jak ci wszyscy zwyczajni panowie...
Ewa Szelburg-Zarembina – Szedł czarodziej
To właśnie ja – Czarodziej znany,
Przez wszystkie dzieci uwielbiany,
Bo jestem znawcą różnych czarów
I ile zechcę mam dolarów,
Funtów, złotówek – nie od święta.
O jakiż z Ciebie chwalipięta!
Uwielbiam żarty, a na psoty
Nigdy nie zabraknie mi ochoty.
Zamieniam ludzi złych w kamienie,
Bo też nie lubię ich szalenie.
Dobrym – co zechcą – wyczaruję.
Zwykle się przez to dobrze czuję.
Choć miewam czasem zastrzeżenia,
To spełniam ludziom ich życzenia!
Bo „czary-mary” działa wszędzie.
Niechaj radośnie tutaj będzie!
Agnieszka Wątorek – Perypetie z magią
Może chcesz odwiedzić zaczarowane miejsca z bajek,
spotkać się z czarodziejami? To wcale nie jest trudne.
Wystarczy książka i odrobina wyobraźni…
Frank Baum „Czarnoksiężnik z Krainy Oz”
Walt Disney „Czarodziej Merlin”
Natalia Gałczyńska „O wróżkach i czarodziejach”
Johann Wolfgang Goethe „Uczeń czarnoksiężnika”
Janusz Korczak „Kajtuś Czarodziej”
„Księga baśni i mitów”
Artur Oppman „Pan Twardowski”
Christopher Paolini „Eragon”; „Najstarszy”
John Patience „Hokus – pokus: księga czarownic i czarowników”
Joanne Kathleen Rowling – seria o Harrym Potterze
John Ronald Reuel Tolkien „Hobbit czyli tam i z powrotem”;
„Władca Pierścieni”
Bibliografia:
Antologia poezji dziecięcej /wybrał i opracował Jerzy Cieślikowski. Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1981
Daxelmuller Christoph „Magia, wiedźmy i czarnoksiężnicy”. Wrocław, Atlas 2004
...
aster10