„WYBORY” Szumią lasy, szumią bory, wkrótce mają być wybory. Nawet według Marka Belki, to wydatek bardzo wielki. Rozpieprzają wielkie sumy nie przyniesie im to dumy. Brak jest wstydu i honoru, kradną forsę do oporu. Kiedy drogie dla nas leki i brak złotych do apteki. Brak pieniędzy na szpitale, nie przejmują tym się wcale. W ZOZ-ie gorzej jeszcze słychać, każą chorym teraz zdychać. Nie chcą w nich już inwestować, skoro stale chcą chorować. Fundusz forsy im nie płaci, lecz gdzie indziej owe traci. Miejsca pracy ciągle nowe, dla swojaków są gotowe. Jest tam ludzi wielka rzesza, ktoś w tym garze nieźle miesza. Na nagrody bowiem staje, na szpitale się nie daje. Bo pieniędzy wciąż brakuje, ale prezes nie strajkuje. A pensyjka jest obfita, więc posadka smakowita. Będą zmiany teraz w rządzie, nie wiadomo kto usiądzie, Na fotelu prezydenta, może z teczką siąść przybłęda. A nie patrzy czy się godzi, jego wcale nie obchodzi. Więcej siedzi w nim uporu, nim powinno być honoru. Nie jest ważne co się stanie, byle zrobić zamieszanie. Trzeba urwać moc pieniędzy, zaś Polakom dodać nędzy. Będzie wszystko bardzo ładnie, później całość się rozkradnie. I nie znajdziesz ni złotówkę, gdy znów weźmie ktoś łapówkę. Kradzież jedna drugą goni, nikt nas przed tym nie obroni, Nam się dalej nic nie zmieni, a pieniądze w ich kieszeni. Na sejmowe siąść fotele bardzo chętnych bywa wiele. Choćby tylko z tej przyczyny, duża forsa dla rodziny. Także inne też profity, zatem kąsek smakowity. Jeden niby małpa skacze, drugi w dłonie cicho płacze. Trzeci nabiał sobie drapie, ciągle mendy nowe łapie. Bo na dziwkach był nieboże, pozbyć tego się nie może Za dnia senność ich dotyka kiedy w nocy pijatyka. Na fotelach mądrych posłów, mamy setki ciemnych osłów. Jest wariatów także zgraja, robią sobie z ludzi jaja. I w senacie wielka kasa nie wie o tym ludzi masa. Pensje, premie i bonusy, dają sobie wciąż nygusy. Drogie wczasy i hotele i wyjazdów innych wiele. Pan senator lekko traci, Polak za to wszystko płaci. Zwiedza poseł różne kraje, obywatel na to daje. Pcha cwaniaków wciąż elita, do pełnego wciąż koryta. Nie odpędzi ich od żłobu, choć by spożyć tonę bobu. Może gdyby beczkę grochu, powystrzelać ich po trochu. W białe piórka się wystroją kary żadnej się nie boją. Choć łagodni są jak łania, w środku jednak wiele drania. Starych posłów wielka gama, lecz co drugi kawał chama. Spotkać można też złodzieja, marna nasza jest nadzieja. By zarobić coś pieniędzy, nie żyć ciągle w skrajnej nędzy. Większość żyje niczym bydło, bez pieniędzy życie zbrzydło. Nie jest dobrze więc rodacy, gdy nam ciągle brak jest pracy. Bo zniszczyli nam zakłady, taki wynik posłów zdrady. Na zachodu polecenie, rozprzedali polskie mienie. Podzielili wszystko równo, sobie złoto a nam gówno. Młodym zachód pracę daje, zaś dla starszych już nie staje. Żadnej pracy i pieniędzy, już sięgają do dna nędzy. Mnożą ciągle się rozboje, zagrożone życie Twoje. Cieszą bardzo się bandziory, w sejmie trwają ciągle spory. Czy dać forsę na policję, czy ogłosić abolicję, Dla kolesiów z jednej ławy, mają z nimi wspólne sprawy. Wszak rozkradli nasze mienie, przyjdzie teraz odkupienie. Mienie cośmy pracowali i krwawicę swoją dali. Kraść znów będą wedle woli, kara już ich nie zaboli. Chcą bez przerwy nas rajcować, żeby teraz zagłosować. Obiecują różne cuda, teraz już im się nie uda. Bo choć Polak ciągle głupi, w końcu tego już nie kupi. Chociaż ciągle ma nadzieje, wiatr mu stale w oczy wieje. Nie pójdziemy więc głosować, czas już wreszcie zastrajkować. Deszczyk pada, woda chlupie, my wybory mamy w dupie. W. G.
wgklimat