Błogostan (stan nasycenia) – istnieje najlepszy koszyk, im bliżej jego tym lepiej
Cena równowagi – cena przy której podaż równa się popytowi
Cenowa elastyczność popytu – mierzy siłę reakcji popytu na zmianę ceny
Dobra doskonale komplementarne – są używane w stałej proporcji (np. prawy i lewy but)
Dobro Giffena – popyt rośnie, nawet jak cena rośnie
Dobro komplementarne - popyt na 1 rośnie kiedy cena 2 spada, 1 jest komplementarne względem 2
Dobro normalne – popyt rośnie kiedy dochód rośnie
Dobro poślednie – popyt spada kiedy dochód rośnie
Dobro substytucyjne – popyt na 1 rośnie kiedy cena 2 rośnie, 1 jest substytucyjne względem 2
Dobro zwyczajne – popyt rośnie gdy cena spada
Dochodowa elastyczność popytu – mierzy siłę reakcji popytu na zmianę dochodu
Dotacja ad valorem – dotacja w %, (p1→(1-t)p1)
Dotacja ilościowa – dostajesz $ za każdą kupioną sztukę
Funkcja popytu – optymalne ilości każdego z dóbr jako funkcja ceny i dochodu
Funkcja produkcji – granica zbioru produkcyjnego, max. produktów przy danych nakładach
Izokwanta – zbiór wszystkich nakładów 1 i 2 akurat wystarczających do wytworzenia danej ilości produktu
Koszty krańcowe (MC) – zmiana kosztów przypadająca na małą zmianę produkcji
Koszty przeciętne – przypadające na jednostkę produkcji
Koszty quasi-stałe – niezależne od poziomu produkcji, opłacane tylko gdy firma wytwarza dodatni produkt
Koszty stałe – koszty stowarzyszone z czynnikami stałych i niezależne od poziomu produkcji
Koszty zmienne – stowarzyszone z czynnikami zmiennymi i zależne od poziomu produkcji
Krańcowa stopa substytucji (MRS) – mierzymy stopę według której konsument jest skłonny zamienić dobro A na dobro B
Krzywa Engla – wykres popytu na jedno dobro w funkcji dochodu, przy stałych cenach
Krzywa podaży (odwrócona) – określa jakie powinny być ceny, aby producent dostarczył ileś dobra
Krzywa podaży (S(p)) – mierzy ilości jakie będą dostarczane przy każdej cenie
Krzywa popytu (D(p)) – mierzy ilości, na które będzie zgłoszony popyt przy każdej cenie
Krzywa popytu rynkowego – suma indywidualnych krzywych popytu
Krzywa zapotrzebowania – koszyki dóbr, na które jest zgłoszony popyt przy różnych poziomach dochodu
Monopol – w branży działa tylko jedna firma, mająca wpływ na cenę rynkową
Ograniczenie budżetowe – koszyki dóbr które nie kosztują więcej niż m (p1x1+p2x2≤m)
Podatek liniowy – płacimy za każdą sztukę (p1→p1+t)
Podatek od wartości (ad valorem) – podatek od ceny, w % (p1→(1+t)p1)
Podatek ryczałtowy – zabierają tyle samo, bez względu na to ile kupiłeś
Preferencje quasi-liniowe – dobra dla których krzywe Engla i zapotrzebowania mają przebieg liniowy
Przychód (R) – iloczyn ceny i ilości
Równowaga rynkowa – punkt przecięcia krzywych popytu i podaży
Rynek doskonale konkurencyjny – wszystkie firmy przyjmują cenę rynkową jako niezależną od własnej produkcji
Substytuty doskonałe – można je dowolnie zamieniać
Techniczna stopa substytucji (TRS) – stopień wymiany jednego nakładu na drugi, aby utrzymać produkt na stałym poziomie
Użyteczność – przypisania liczb koszykom, od bardziej preferowanych do mniej
Użyteczność kardynalna – ważny jest rozmiar użyteczności, różnica 2 użyteczności ma znaczenie
Użyteczność krańcowa (MU) – mierzy stopę mian użyteczności przy małej zmianie ilości
Użyteczność porządkowa – ważna jest tylko hierarchizacja koszyków
Wybór optymalny – punkt w którym krzywa obojętności jest styczna do linii budżetu
Zbiór produkcyjny – wszystkie kombinacje nakładów i wyników które są technicznie wykonalne
sbox