6.doc

6. Technologia monolityczna

Technologia monolityczna jest wszechobecna i uniwersalna. Pozwala na realizację najbardziej wymagających projektów w budownictwie inżynieryjnym, przemysłowym, handlowo-usługowym i mieszkaniowym. O jakości budowli wznoszonych w tej technologii decyduje w dużym stopniu technika szalowania.

(http://www.bauma.com.pl/o_firmie/budujemy_przewage/; 16-06-2008 r., 17:45)

System budowania ze styropianowych elementów izolacyjno-szalunkowych sprawia, że w stosunkowo krótkim czasie, przy dużym wkładzie własnej pracy możemy wybudować dom charakteryzujący się bardzo dobrymi parametrami termoizolacyjnymi i statycznymi.Na czym polega nowatorstwo systemu? Dzięki zastosowaniu do produkcji szalunków twardego, samogasnącego styropianu o bardzo dobrych parametrach termoizolacyjnych powstaje ściana zewnętrzna o grubości 25 cm. Warstwę nośną ściany tworzy beton lub żelbeton umieszczony wewnątrz szalunku, natomiast funkcję ocieplenia przejmuje sama kształtka styropianowa, otulając warstwę nośną z obydwu stron.

Porównując ten układ warstw z tradycyjnymi systemami, zauważamy, że jest on odwrócony. Jakie korzyści wynikają z takiej zamiany? Najistotniejszą zaletą takiego rozwiązania jest wyeliminowanie miejsc, w których mogą występować mostki termiczne, pod warunkiem zastosowania kształtek nadprożowych i do wykończenia ościeży. Kolejną zaletą jest szybkość i łatwość, z jaką wznosi się ściany oraz bardzo dobra charakterystyka termoizolacyjna przy małej grubości przegrody. Ściana powstaje z drobnowymiarowych elementów szalunkowych wykonanych z twardego styropianu samogasnącego.

Elementy ścienne są styropianowymi pustakami o takim układzie żeberek, który umożliwia uformowanie sieci kanałów pionowych i poziomych do wypełnienia betonem i ułożenie prętów zbrojeniowych w miejscach, gdzie wymagają tego obliczenia statyczne. Dzięki temu powstaje betonowa lub żelbetowa konstrukcja budynku, która przenosi wszystkie obciążenia z budynku na fundament. Budynki wznoszone w tej technologii mogą osiągać nawet osiem kondygnacji, przy wykonaniu wymaganego zbrojenia (25 m). Wymiary styropianowych kształtek możemy modyfikować co 5 cm poprzez ich przycinanie - daje to możliwość swobodnego kształtowania długości ścian. Przy zastosowaniu kształtek korygujących wysokość nie mamy ograniczeń również w wymiarach pionowych. Nie ma zatem potrzeby projektowania specjalnie pod system, jednak przygotowanie projektu uwzględniającego podstawowe wymiary pustaków na pewno w dużej mierze usprawni wznoszenie budynku i wpłynie na zmniejszenie kosztów ze względu na oszczędność materiału i robocizny.

(http://www.lmb.neostrada.pl/zalety.html, 17-05-2008 r., 14:47)

System THERMOMUR - elementy systemu TH – 250

(http://www.thermodom.pl/PL/, 14-05-2008 r., 15:18)

Wznoszenie budynków w systemie Thermomur jest bardzo proste. Trzeba tylko pamiętać, żeby przed betonowaniem ułożony z pustaków mur stał sztywno. W tym ceku na górne bloczki nakłada się listwy usztywniające podparte pionowo stojakami i  umocowane dodatkowo zastrzałami. (Michalak , Pyrak 2000)

Thermomur przeznaczony do:
- budownictwa jednorodzinnego,
- budownictwa wielokondygnacyjnego do wysokości 25 m,
- obiektów usługowych,
- obiektów użyteczności publicznej,
- obiektów dla rolnictwa (magazyny, chłodnie, przechowalnie),
- realizacji każdego typowego i indywidualnego projektu budowlanego.

Thermomur to:

- drobnowymiarowe elementy szalunkowe, wykonane z twardego styropianu samogasnącego, które wypełnia się betonem, w Polsce od 1988 r. w Europie od lat 60 XX w.,
- najcieplejsza ściana gr. 25 cm k=0,28W/m2K, strop i dach,
- najszybszy sposób budowania (stan surowy otwarty w 4 tygodnie),
- najtańszy system w budownictwie (20% - 40% tańszy od tradycyjnego),
- zdrowy dom ze styropianu umożliwiającego "oddychanie" ścian,
- dom, który można zbudować własnymi siłami,
- budowa prosta jak układanie dziecięcych klocków.
(http://www.lmb.neostrada.pl/zalety.html, 17-05-2008 r., 14:47)

Thermomur jest systemem budownictwa ze styropianu. Z elementów tego systemu można wznosić budynki wysokości do 25 m. Podstawą systemu są styropianowe kształtki: ścienne otwarte i jednostronnie zamknięte (narożnikowe), wieńce, nadproża, stropowe środkowe i końcowe, dachowe dostosowane do krycia dachówką podwójną esówką płaską, ścienne otwarte i jednostronnie zamknięte, z wkładką metalową do ścian o podwyższonej odporności ogniowej.

Kształtki ścienne układa się na wcześniej tradycyjnie wykonanym (z izolacją poziomą) fundamencie. Zamki wyprofilowane w bocznych ściankach elementów umożliwiają szczelne i trwałe łączenie poszczególnych kształtek bez użycia kleju. Elementy można ciąć piłą, np. ręczną do drewna, przy czym każdy odcięty fragment może być wykorzystywany w kolejnej fazie budowy. Układanie elementów rozpoczyna się od kształtek ściennych narożnych i środkowych. Elementy układa się warstwowo, na sucho, bez zaprawy do wysokości 3 m, a następnie powstałe puste przestrzenie wypełnia się mieszanką betonową podawaną za pomocą pompy ze specjalną końcówkę.

              W drugiej od dołu warstwie ściany i w ostatniej pod wieńcem wprowadza się obwodowe zbrojenie umieszczone w kształtkach nadprożowych. Otwory okienne i drzwiowe wykonuje się wykorzystując kształtki narożnikowe oraz nadprożowe. Nadproże powinno być zbrojone zgodnie z projektem technicznym budynku. Ściany piwnic, montowane jak ściany nadziemia, powinny mieć wykonaną izolację przeciwwilgociową. Połaczenie ścian piwnic z ławą fundamentową oraz dodatkowe zbrojenie pionowe powinno być zgodne z projektem budynku.

Przekrój ściany w systemie Thermomur

(http://www.lmb.neostrada.pl/budowac.html, 17-05-2008 r., 13:18)

Strop w systemie jest gęstożebrowy, z wykorzystaniem styropianów stropowych i belek stropów Ceram, Fert, Teriva, itp. Sposób ułożenia stropu i jego podparcie zależą od zastosowanego typu belki. Wytrzymałość kształtek styropianowych jest dostosowana do układania nadbetonu o grubości do 75 mm.

W systemie przewidziano możliwość ocieplenia dachu kształtkami dostosowanymi do krycia dachówką lub blachą profilowaną. Do tradycyjnie wykonanej więźby dachowej przybija się gwoździami kształtki dachowe. Wewnętrzna strona połaci dachowej może być wykończona płytami gipsowo-kartonowymi, listwami drewnianymi itp. NA powierzchni zewnętrznej układa się np. dachówkę cementową. (Michalak , Pyrak 2000)

Izolacje przeciwwilgociowe należy wykonywać przy użyciu dyspersji asfaltowo-gumowej (wg normy BN-90/6753-12) zgodnie z zasadami podanymi w świadectwie ITB nr 542/85. Stosować można również lepik asfaltowy na gorąco oraz papę asfaltowa. Nie można stosować żadnych lepiszczy na bazie smoły oraz rozpuszczalników organicznych. Substancje te bowiem niszczą strukturę tworzywa styropianowego. Izolacje pionowa ścian podziemia zaleca się zabezpieczyć warstwa ochronna z tekstury polipropylenowej (tzw. TEKPOL).

Wykończenie. Zewnętrzną ścianę budynku można wykończyć tynkiem cienkowarstwowym. W przypadku układania płytek glazurowanych ściennych (zewnątrz na cokole i wewnątrz w łazience i kuchni) należy układać je na masie klejącej. Obróbki blacharskie i inne wykończenia (w tym instalacje) wykonywać należy wg dotychczasowych zasad obowiązujących w budownictwie. Wykończenie ścian od wewnątrz suchym tynkiem przyklejanym klejem gipsowym lub tynkiem gipsowo-wapiennym uszlachetnionym dla styropianu, tapetą lub listwami drewnianymi.

Ogromną zaletą systemu jest niewielki ciężar poszczególnych elementów - około 0,9 kg, co ułatwia budowę oraz zdecydowanie obniża koszty transportu. Do budowy nie potrzebujemy skomplikowanych maszyn i narzędzi: wystarczy piła o drobnych ząbkach oraz urządzenie do kontrolowania poziomu konstrukcji w trakcie wznoszenia (niwelator lub poziomica wężowa oraz duża ilość sznurka). Szybkość wznoszenia ścian pozwoli na zaoszczędzenie kosztów robocizny - nakłady na wykonanie 1 m2 ściany w omawianych systemach są niskie, w porównaniu z wieloma innymi rozwiązaniami. Bardzo korzystny współczynnik przenikania ciepła przegrody zewnętrznej, zbudowanej ze styropianowych kształtek, pozwoli nam zaoszczędzić znaczne ilości energii, a tym samym obniży w dużym stopniu koszty eksploatacji domu.

(http://www.lmb.neostrada.pl/budowac.html, 17-05-2008 r., 13:37)

Bardzo dużą zaletą systemu Thermomur jest niska energochłonność, głównie eksploatacyjna. Natomiast podstawową wadą – konieczność stosowania w domach wzniesionych z elementów styropianowych odpowiednich urządzeń wentylacyjnych albo klimatyzacyjnych, gdyż styropian charakteryzuje się znikomą przepuszczalnością powietrza. (Michnowski, 1995)

Na czym polega technologia monolityczna konstrukcji?

Faza I Przygotowanie terenu. Wykonanie pierścieniowego fundamentu ze zbrojeniem. Fundament pierścieniowy ma wyprowadzone wąsy zbrojenia do powiązania z późniejszym zbrojeniem właściwej kopuły.

Faza II Zamocowanie powłoki zewnętrznej do zamków na fundamencie. Nadmuchiwanie powłoki zewnętrznej do właściwej postaci. Śluza powietrzna w ścianie powłoki pozwala na swobodny dostęp do wnętrza. Do nadmuchiwania powłoki (istotna faza dla powodzenia całego przedsięwzięcia) najczęsciej stosowane są dwa wentylatory o niezależnym zasilaniu.

Faza III Nałożenie wewnętrznej warstwy pianki poliuretanowej. Po utwardzeniu warstwa pianki spełnia rolę izolacji dla całej kopuły i jest oparciem dla dalszego zbrojenia kopuły.

Faza IV Po utwardzeniu pianki budowane jest wewnętrzne zbrojenie kopuły - jest ono szkieletem dla ścian kopuły z natryskiwanego betonu. Ostatnią fazą budowy kopuły jest natryskiwanie wewnętrznej warstwy betonu. Warstwa ta pokrywa szkielet konstrukcji, a po związaniu tworzy wyjątkowo sztywną, ognio-odporną i wytrzymałą konstrukcję całej kopuły.

Konstrukcje Monolityczne są to wykonywane w technologii amerykańskiej budowle w kształcie kopuły kulistej o cienkościennej powłoce żelbetowej, monolitycznej ocieplanej pianką poliuretanową o wysokich walorach termicznych 0,019 - 0,021 W/mk). Budowle te nadają się na: magazyny, przechowalnie owoców i warzyw, zamrażalnie z kontrolowaną atmosferą, hale fabryczne, sportowe, targowe, muszle koncertowe, budownictwo jednorodzinne, domki letniskowe, hangary, a także pokrycie różnych przestrzeni.

Zalety kopuł żelbetowych monolitycznych:

- odporność na szkody górnicze, huraganowe wiatry, trzęsienia ziemi,

- szybkość budowy,

- 50-70% oszczędności energii przy ogrzewaniu lub chłodzeniu wnętrza obiektu,

- brak potrzeby wykonania pokrycia dachowego oraz elewacji zewnętrznych,

- pełna izolacja termiczna od zewnętrznych warunków atmosferycznych,

- nieobecność podpór czy filarów w całej kubaturze obiektu.

(http://www.mcp.slask.pl/; 16-06-2008 r., 18:29)

Żelbetowe kopuły monolityczne

(http://www.mcp.slask.pl/, 16-06-2008 r., 17:49)

6.1 Stropy monolityczne

Strop monolityczny wymaga pełnego deskowania. W domu jednorodzinnym może mieć grubość od 6 do 16 cm. A najcięższy to strop żelbetowy – 1 m² waży od 220 do 450 kg, zależnie od grubości płyty. Przede wszystkim ma dobrą izolacyjność akustyczną – płyta grubości 14 cm całkowicie tłumi drgania oraz nadaje się do każdego domu – niezależnie od kształtu i rozpiętości stropu. Wykonanie stropu trzeba powierzyć doświadczonej ekipie, która poradzi sobie z odpowiednim przygotowaniem zbrojenia - prace powinno się prowadzić bez przestojów. Po ułożeniu deskowania i zbrojenia należy przystąpić do betonowania – w przeciwnym razie wiatr może nanieść na nie liście, szyszki i inne zanieczyszczenia, które przed betonowaniem bezwzględnie trzeba usunąć. Dolna powierzchnia stropu jest gładka i do jej wykończenia wystarczy cienka warstwa gładzi.

Rozpiętość - jest to odległość między podporami stropu liczona razem z głębokością jego oparcia. Podporami mogą być ściany nośne zewnętrzne i wewnętrzne, podciągi lub słupy. Im większa jest odległość między nimi, tym większą otwartą przestrzeń uzyskuje się we wnętrzu, ale też tym większą dopuszczalną rozpiętość musi mieć strop. W stropie monolitycznym maksymalna rozpiętość zależy od grubości i zbrojenia płyty – im strop grubszy i mocniej zbrojony, tym może być szerszy. Nie wolno jednak na własną rękę zmieniać przekrojów zbrojenia, nawet na większe. Zastosowanie grubszych prętów, zamiast przyczynić się do wzrostu wytrzymałości płyty, może tylko narazić ją na nadmierny skurcz i pękanie.

Grubość ma bezpośredni wpływ na wysokość pomieszczeń. Zależy od rozpiętości stropu i od wielkości jego obciążenia – do nich dobiera się konstrukcję. Dla często spotykanej rozpiętości 6 m strop monolityczny ma grubość 10-16 cm. Warto pamiętać, że w stropie monolitycznym płyta zbrojona dwukierunkowo jest cieńsza niż ta o jednokierunkowym układzie prętów tej samej rozpiętości. Planując wysokość pomieszczeń, trzeba też uwzględnić sposób wykończenia powierzchni stropu. Strop monolityczny można od spodu wykończyć gładzią gipsową.

Akustyka jest bezkonkurencyjna, jeżeli chodzi o izolacyjność akustyczną, jest strop monolityczny. Przy grubości powyżej 14 cm jego masa jest większa niż 350 kg/m², więc całkowicie tłumi drgania. Posadzkę można wtedy układać bezpośrednio na powierzchni stropu, zyskując pomieszczenia wyższe o kilka centymetrów w porównaniu do stropy o mniejszej grubości i gęstożebrowych wymagają wyciszenia, dlatego trzeba ułożyć na nich podłogę pływającą – izolację z wełny mineralnej lub styropianu elastycznego oraz szlichtę grubości 4 cm.

Strop pomiędzy dwiema mieszkalnymi kondygnacjami nie musi być dobrym izolatorem cieplnym, tym bardziej że na ogół od góry jest wykończony podłogą pływającą na materiale izolującym termicznie. Są jednak miejsca w budynku, w których warto zadbać o dobre parametry cieplne. Strop nad piwnicą, tarasem lub otwartym przejazdem. Jeżeli piwnica nie jest ogrzewana, strop nad nią powinno się ocieplić, aby nie wyziębiał pomieszczeń parteru. Maksymalna wartość współczynnika przenikania ciepła przez strop to U = 0,60 W/(m²·K). Strop monolityczny ociepla się izolacją grubości 8 cm, a w gęstożebrowym wystarczy 5-6 cm. Stropodach lub taras nad wykuszem. Nie powinien mieć współczynnika przenikania ciepła wyższego niż U = 0,30 W/(m²·K). Strop monolityczny przewodzi ciepło lepiej niż gęstożebrowy, więc wymaga grubszej warstwy ocieplenia. 10-centymetrowa płyta ocieplona styropianem grubości 12...