BADANIE EFEKTU HALLA
Ćwiczenie nr 57 C/2
I. Wersja podstawowa.
Do ćwiczenia użyliśmy:
· miliamperomierz LM-1 klasy 0,5 na zakresie 7,5 [mA] dla którego:
Is=12 mA
Dokładność pomiaru:
∆IS=±klasa∙zakres100 mA
∆IS=±0,5∙15100=±0,075 mA
· woltomierz MERATRONIK TYPE V530 na zakresie 1 [V] dla którego dokładność wynosi:
± 0,05% rdg ± 0,01% pełnej skali
∆UHn=UHn∙±0,05% rdg±0,01%∙1 V
Przykładowe obliczenia:
∆UH1=0,0522∙±0,05% rdg±0,01%∙1=±0,0000261+0,0001= ±126,2∙10-6V
· zasilacz Hallotronu
· Hallotron dla którego ustawiliśmy kąt α0=75˚ tak aby wskazanie woltomierza było równe 0.
Dokładność wskaźnika kąta obrotu Hallotronu jako najmniejsza podziałka:
δα=5 ˚
∆α=δα3=53=2,89 ˚
Dla ćwiczenia przyjęliśmy:
B0=0,500±0,05 T
Wartość indukcji będzie wynosić:
Bn=B0∙sinα-α0 T
Bn1=B0∙sinα1-α0 T
Bn1=0,500∙sin85°-75°=0,500∙sin10°=0,500∙0,1736=0,0868≈0,087 T
Niepewność bezwzględna indukcji:
∆Bn=∂Bn∂B0∙∆B0+∂Bn∂α0∙∆α0+∂Bn∂α∙∆α T
∆Bn=sinα-α0∙∆B0+B0∙cosα-α0∙-1∙∆α0+B0∙cosα-α0∙∆α T
∆Bn1=sin85-75∙0,05+0,5∙cos85-75∙-1∙0,05+0,5∙cos85-75∙0,05=0,058 T
Tabela 1
IS
ΔIS
α
Δα
UH
ΔUH
Bn
ΔBn
[mA]
[˚]
[V]
[T]
12
±0,075
85
±2,89
0,0522
±126,1∙10-6
0,087
0,058
95
0,1098
±154,9∙10-6
0,171
0,064
105
0,1626
±181,3∙10-6
0,250
0,068
115
0,2108
±205,4∙10-6
0,321
0,07
125
boosters