ściąga pr. adm..doc

(360 KB) Pobierz
pr.adm.wykład 1

Prawo materialne administracyjne:

Pr. adm. mat. to przepisy pow. obowiązujące, które określają prawa i obowiązki adresatów norm prawnych. Granice legislacji w zakresie pr. adm. mat. z jednej strony jest Konstytucja, a z drugiej strony przepisy wspólnotowe. Normy pr. adm. mat. to podstawa do wydawania decyzji adm. O charakterze norm pr. adm. mat. nie przesądza miejsce ich zamieszczenia, ale treść aktu. Mat. pr. adm. ma swoistą cechę – brak kodyfikacji tego prawa powoduje, że nie ma wyznaczonego zakresu rzeczowego.

Rodzaje norm prawa administracyjnego:

-normy kształtowane przez akty administracyjne np. wywłaszczenie, koncesja, zezwolenie,

-normy konkretyzowane są to normy stosowane bezpośrednio, np. prawo o ruchu drogowym, prawo ochrony środowiska,

-normy konkretyzowane przez czynności materialno–techniczne, np. wyd. zaświadczeń, zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy,

STRUKTURA ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ

Po 89 roku adm. publiczna nie jest tożsama z pojęciem adm. państwowej. Adm. publiczna składa się z dwóch pionów – adm. rządowa i adm. sam. terytorialnego.

I. Administracja rządowa

Naczelne organy administracji

Centralne organy administracji

Zespolona administracja (wojewoda)

organy niezespolone

II. Administracja samorządowa

samorząd gminny

samorząd powiatowy

samorząd wojewódzki

Centralne organy nie wchodzące w skład organów naczelnych:

Centralna Komisja do Spraw Stopni Naukowych, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta, Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, Prezes Urzędu Zamówień Publicznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa, Gł. inspektor Nadzoru Budowlanego.

Organy zespolone – inspekcja handlowa, ochrony środowiska, farmaceutyczne, budowlana, transportu drog., policja państwowa, st. pożarna, ochrony roślin.

Organy niezespolone – ustawa o adm. rządowej w województwie – Izby Morskie, Inspekcja Sanitarna, Rybołówstwo Morskie, urzędy górnicze, izby celne.

Zależność hierarchicznego podporządkowania:

Zależność służbowa-nie ma prawnego ograniczenia sfery wydawania poleceń służbowych przez organ wyższy organom niższym. Hierar. podporządkowany organ niższy nie jest wyposażony w stosunku do organu wyższego w prawną samodzielność, względną niezależność. W każdej sprawie może dostać polecenie od organu wyższego.

Zależność osobowa-organ wyż. stopnia ma prawo obsadzania stanowisk w organach bezpośrednio lub pośrednio niższych szczebli, zwolnień, awansów, nagradzania, wreszcie do pociągnięcia do odpowiedzialności i wymierzania kar.

Kierownictwo–element hierarch. podporządkowania-w układzie pionowym, zwierzchnictwo–układ poziomy.

Kierownictwo funkcja, która opiera się na kompetencji ogólnej (dany minister kieruje działem administracji) ta kompetencja daje podstawę do władczej ingerencji. Władcza ingerencja we wszystkich przypadkach, chyba, że ta ingerencja jest zastrzeżona do innego podmiotu, bądź samodzielnej decyzji podmiotu kierującego. Podmiot kierujący odpowiada za całość pracy organu podległego. Kierownictwo jest funkcją, a nadzór jest kompetencją.

Pojęcie nadzoru:

Nadzór pojęcie składowe centralizacji i decentralizacji. W administracji scentralizowanej nadzór ma charakter dyrektywny, sprawowany przez organ nadrzędny, w zdecentralizowanej charakter weryfikacyjny. Nadzór jest realizowany za pomocą indywidualnych aktów administracyjnych. Wykluczone są akty bezpośredniego kierownictwa (wytyczne, polecenia służbowe).

Nadzór policyjny jest uzależniony od kategorii podmiotu. Nadzór ma ściśle wyznaczony zakres przedmiotowy i podmiotowy. Katalog środków nadzoru jest zamknięty, a innych środków nie wolno stosować. Odpowiedzialność przy nadzorze jest ograniczona do spraw objętych nadzorem.

Policja administracyjna:

Pojęcie policji administracyjnej jest funkcją państwa, która przenika całość administracji.

W ujęciu materialnym chodzi o organy, które zajmują się ochroną bezpieczeństwa, porządku, działania w stanie zagrożenia (nie tylko mundurowe organy).

W ujęciu formalnym – organy, które tak zostały nazwane przez ustawodawcę.

Formy prawne działania policji:

Formy władcze zewnętrzne:

-przepisy porządkowe są to akty generalne, powszechnie obowiązujące, których celem jest utrzymanie porządku. Musza zachodzić przesłanki określone w ustawie, np. ochrona życia, zdrowia i mienia, porządek publiczny, ochrona środowiska. W ramach tych przepisów są nakazy i zakazy, a naruszenie ich powoduje sankcje. Za naruszenie przepisów porządkowych może być przewidziana grzywna.

-akty administracyjne generalne o charakterze policyjnym indywidualnie oznaczony adresat i jego sprawca, np. ustawa o ochronie przeciwpożarowej. Są one stosowane przez policje w celu osiągnięcia zamierzonego celu. Są to akty bezpośrednio obowiązujące, np. wstrzymanie ruchu drogowego.

-rozkazy policyjne akt administracyjny wystosowany do indywidualnie wyznaczonych osób np. nakaz natychmiastowego rozejścia się, jeśli zagrożenie narusza normy prawne. Decyzje podejmowane przez wójta, burmistrza o świadczeniu rzeczowym. Mają na celu zachowanie pewnego porządku publicznego. R Pol. zobowiązuje do podjęcia pewnej czynności.

-przymus policyjny (kat. przymusu państwowego, natychmiastowego stosowania środków egzekucyjnych w administracji, np. ewakuacja ludzi z budynku zagrożonego zawaleniem.

-kary policyjne grzywna w formie mandatu karnego. Mają charakter zewnętrzny, kierowana do obywatela, organizacji niepodporządkowanych temu co je nakłada. Jest to pewna grupa kar administracyjnych mających na celu zabezpieczenie porządku publicznego.

Formy władcze wewnętrzne:

-polecenia koordynacyjne wojewody w sytuacji nadzwyczajnej (zagrożenie życia, zdrowia lub mienia) wojewoda wydaje polecenia innym organom lub jednostkom samorządu terytorialnego. Polecenie ta mają zapewnić współdziałanie tych jednostek na obszarze woj., jak również służą jako instrument kierowania w zakresie zapobieganiem zagrożenia życia. O wydaniu polecenia wojewoda powinien zawiadomić właściwego ministra.

-polecenia policyjne to nie jest polecenie służbowe, ma ono inny charakter, np. ustawa o inspekcji ochrony środowiska. W przypadku zagrożenia środowiska, bytu zagrożenia ludzi starosta może wydać polecenie inspektorowi ochrony środowiska (ustnej lub pisemnie), by te zagrożenia usunął. Polecenie takie jest wiążące i podlega niezwłocznemu wykonaniu. Organ wydający polecenie ponosi wyłączną odpow. za jego treść.

-uchwały kierunkowe uchwała o char. policyjnym, ustawa o inspekcji ochrony środowiska. Uchwały Rady Powiatu w stosunku do organizacji inspekcyjnych. Uchwała taka nie może dotyczyć wykonania konkretnych czynności, ani określać sposobu wykonania zadania, lecz winna ustalić przedmiot działania lub wskazać stan niezgodny z prawem.

Zasady ogólne działania policji administracyjnej:

-działalność wyłącznie poddana ustawie,

-policja adm. jest powołana do ochrony życia, zdrowia,

-nie może być użyta do celów fiskalnych,

-powinna wkraczać tylko w przypadkach faktycznych naruszeń porządku publicznego,

-środki adekwatne do zagrożenia,

-powinny być stosowane środki najmniej uciążliwe.

Stany nadzwyczajne w administracji:

Działanie adm. publicznej w stanach wyższej konieczności jest to część policji adm. – element nagłości. Granice stanów wyższej konieczności z jednej strony wyznacza katalog dóbr chronionych, a z drugiej strony środki działania tych organów Stan wyższej konieczności jest w sposób dokładny określony katalog dóbr i dostępne środki prawne w odróżnieniu od Postępowania Karnego i Posterowana cywilnego. Stan wyższej konieczności podobnie jak w PK i PC to stany uzasadniające odstępstwo od zwykłego działania organów. Wprowadzenie stanu wyższej konieczności ma charakter przejściowy, wyjątkowy. Organ przed wprowadzeniem stanu nadzwyczajnego musi ustalić konkretną sytuację jakie jest zagrożenie i w jakim stopniu jest uzasadniona interwencja organu.

STAN WYJĄTKOWY

Przesłanki wprowadzenia stanu wyjątkowego:

W sytuacji szczególnego zagrożenia konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli lub porządku publicznego, w tym spowodowanego działaniami terrorystycznymi, które nie może być usunięte poprzez użycie zwykłych środków konstytucyjnych, RM może podjąć uchwałę o skierowaniu do Prezydenta wniosku o wprowadzenie stanu wyjątkowego.

Forma prawna wprowadzenia stanu wyjątkowego:

RM podejmuje uchwałę o skierowaniu do Prezydenta wniosku o wprowadzenie stanu wyjątkowego. W wniosku określa się przyczyny wprowadzenia stanu i niezbędny czas jego trwania. Prezydent niezwłocznie rozpatruje wniosek, a następnie wydaje rozporządzenie o wprowadzenie stanu wyjątkowego na czas oznaczony nie dłuższy niż 90 dni. Rozporządzenie przedstawiane jest Sejmowi w ciągu 48 godzin od jego podpisania. Rozporządzenie określa: przyczynę wprowadzenia stanu, czas trwania i obszar na jakim wprowadzony został stan wyjątkowy. Jeśli z upływem czasu nie zostanie wprowadzone normalne funkcjonowanie państwa, Prezydent może w drodze rozporządzenia przedłużyć czas trwania stanu wyjątkowego na okres nie dłuższy niż 60 dni. Prezydent na wniosek RM w drodze rozporządzenia znosi stan wyjątkowy przed upływem czasu na jaki został wprowadzony.

STAN KLĘSKI ŻYWIOŁOWEJ

Definicja klęski żywiołowej:

Jest to katastrofę naturalną lub awarię techniczną, których skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, mieniu w wielkich rozmiarach albo środowisku na znacznych obszarach, a pomoc i ochrona mogą być skutecznie podjęte tylko przy zastosowaniu nadzwyczajnych środków, we współdziałaniu różnych organów i instytucji oraz specjalistycznych służb i formacji działających pod jednolitym kierownictwem.

Definicja katastrofy naturalnej:

Rozumie się przez to zdarzenie związane z działaniem sił natury, w szczególności wstrząsy sejsmiczne, wyładowania atmosferyczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, długotrwałe występowanie ekstremalnych temperatur, osuwiska ziemi, pożary, susze, powodzie, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, masowe występowanie szkodników, chorób roślin lub zwierząt albo chorób zakaźnych ludzi albo też działanie innego żywiołu.

Forma prawna klęski żywiołowej:

RM w drodze rozporządzenia może wprowadzić stan klęski żywiołowej z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego wojewody. W rozporządzeniu określa się: przyczyny, datę wprowadzenia, obszar i czas trwania klęski żywiołowej oraz rodzaje niezbędnych ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela. Rozporządzenia ogłasza się w Dz.U. i podaje do publicznej wiadomości w drodze obwieszczenia.

Zasady działania w czasie klęski żywiołowej:

Działaniami kierują:

1) wójt (burmistrz, prezydent miasta) -stan klęski żywiołowej wprowadzono tylko na obszarze gminy,

2) starosta -stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednej gminy wchodzącej w skład powiatu,

3) wojewoda - stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednego powiatu wchodzącego w skład województwa,

4) minister właściwy do spraw wewnętrznych lub inny minister do zakresu działania, którego należy zapobieganie skutkom danej klęski żywiołowej lub ich usuwanie, a w przypadku wątpliwości co do właściwości ministra lub w przypadku, gdy właściwych jest kilku ministrów - minister wyznaczony przez Prezesa RM- jeżeli stan klęski żywiołowej wprowadzono na obszarze więcej niż jednego województwa.

Zakres ogran. wolności i pr. człowieka i obywatela:

Ograniczenia wolności i praw człowieka i obywatela w stanie klęski żywiołowej stosuje się do osób fizycznych zamieszkałych lub czasowo przebywających na obszarze, na którym został wprowadzony stan klęski żywiołowej, oraz odpowiednio do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, mających siedzibę lub prowadzących działalność na obszarze, na którym został wprowadzony stan klęski żywiołowej.

SPECJALNE STREFY EKONOMICZNE

Obecnie jest 14 stref ekonomicznych. Są aktywne do roku 2017 poza strefą Katowicką (2016), Kielecką (2015). W strefie Katowickiej jest 110 podmiotów gosp.

Definicja specjalnej strefy ekonomicznej:

Specjalną strefą ekonomiczną jest wyodrębniona zgodnie z przepisami ustawy, niezamieszkała część terytorium RP, na której terenie może być prowadzona dział. gosp. na zasadach określonych ustawą.

Ustanawianie, łączenie, znoszenie stref:

RM na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, ustanawia strefę w drodze rozporządzenia. W rozporządzeniu tym określa się: nazwę, teren i granice strefy, zarządzającego strefą, okres, na jaki ustanawia się strefę (biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia realizacji celów na terenie obejmowanym strefą).

Ustanowienie strefy:

Strefa może być ustanowiona wyłącznie na gruntach stanowiących własność zarządzającego, Skarbu Państwa albo jst., związku komunalnego lub będących w użytkowaniu wieczystym zarządzającego. Strefa może być ustanowiona także, jeżeli nabycie przez zarządzającego lub jst prawa do gruntów, wynika z umowy zobowiązującej, która przewiduje ustanowienie strefy jako jedyny warunek nabycia.

Zarządzanie strefą:

Zarządzającym może być wyłącznie spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Skarb Państwa albo samorząd województwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników.

Plan rozwoju strefy:

Minister właściwy do spraw gospodarki ustala w drodze rozporządzenia plan rozwoju strefy. Plan rozwoju strefy określa w szczególności cele ustanowienia strefy, działania służące osiągnięciu tych celów oraz obowiązki zarządzającego dotyczące działań zmierzających do osiągnięcia celów ustanowienia strefy i terminy wykonania tych obowiązków.

Regulamin strefy:

Regulamin określa sposób wykonywania zarządu strefą przez zarządzającego. Regulamin wydaje zarządzający. Wydanie oraz zmiana regulaminu wymaga zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw gospodarki. Zarządzający doręcza regulamin przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie strefy przy zawarciu umowy, a także podaje regulamin do wiadomości publicznej.

Zezwolenie na prowadzenie dział. gosp. w strefie:

Ustalenie przedsiębiorców, którzy uzyskują zezwolenie na dział. w strefie odbywa się w drodze przetargu lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia. Zezwolenie określa przedmiot dział. gosp. oraz warunki dotyczące w szczególności:

*zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu dział. gosp. na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników,

*dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o

*terminu zakończenia inwestycji,

*maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy,

Zezwolenie może być udzielone, jeżeli podjęcie działalności na terenie strefy przyczyni się do osiągnięcia celów określonych w planie rozwoju strefy. Minister właściwy do spraw gospodarki udziela, cofa i zmienia zezwolenie.

Prywatyzacja władztwa państwowego:

Na wniosek zarządzającego starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, właściwy ze względu na położenie strefy może, za zgodą wojewody, powierzyć zarządzającemu prowadzenie, w tym wydawanie decyzji administracyjnych w pierwszej instancji, następujących spraw z zakresu prawa budowlanego dotyczących terenu strefy: wydawanie decyzji o pozwoleniu na budowę, przenoszenie pozwolenia na budowę na inną osobę, orzekanie o utracie ważności pozwolenia na budowę, przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy, wydawanie pozwoleń na użytkowanie obiektu budowlanego, udzielanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, nakazanie przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego i żądanie przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego. Na wniosek zarządzającego rada gminy właściwej ze względu na położenie strefy może upoważnić zarządzającego do wydawania decyzji w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczących terenów położonych w strefie

Cofnięcie zezwolenia:

Zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki została ustanowiona strefa. Zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca:

-zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał zezwolenie, lub

-rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub

-nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli  w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki.

Minister właściwy do spraw gospodarki zasięga opinii zarządzającego strefą przed wydaniem decyzji w sprawie udzielenia, cofnięcia lub zmiany zezwolenia.

Zmiana zezwolenia:

Minister właściwy do spraw gospodarki może, na wniosek przedsiębiorcy, po zasięgnięciu opinii zarządzającego strefą, zmienić zezwolenie, przy czym zmiana nie może:

-dotyczyć obniżenia poziomu zatrudnienia, określonego w zezwoleniu w dniu jego udzielenia, o więcej niż 20%;

-skutkować zwiększeniem pomocy publicznej;

-dotyczyć spełnienia wymagań odnoszących się do inwestycji realizowanej na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów.

Na wniosek przedsiębiorcy minister właściwy do spraw gospodarki stwierdza, w drodze decyzji, wygaśnięcie zezwolenia.

Specjalne strefy związane są z granicami państwa

 

REGLAMENTACJA DZIAŁALNOŚCI GOSP.

REGLAMENTACJA ograniczenie swobody za pomocą środków prawnych takich jak koncesje, licencje, pozwolenia. Ograniczenie to powoduje ingerencje organu adm. w sferze praw podmiotowych, podmiotów prowadzących działalność gosp.

Definicja działalności gospodarczej:

Jest to zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usł.oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Przedsiębiorca:

osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organiz. niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu dział. gosp.. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich dział. gosp.

Zasady prowadzenia działalności gospodarczej:

-zasada wolności

-zasada równości

-zasada udzielania pomocy publicznej z poszanowaniem zasad równości i konkurencji

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin