Da11.pdf

KSIĘGA DANIELA

ROZDZIAŁ XI

ידמ:ה שוירד:ל תחא תנש:ב ינא:ו

Meda Dariusza_według pierwszym roku_w ja_A ← 11:1

׃ו:ל זועמ:ל:ו קיזחמ:ל ידמע

.nim_przy ochrony_dla_i podtrzymania_dla stanąłem

Analizując ten rozdział należy wziąć pod uwagę także wcześniejsze wprowadzenie: «I przyszedłem

[יתאבו], aby dać zrozumienie tobie [ךניבהל] o tym [תא], co przyjdzie [הרקי־רשא] na lud twój [ךמעל] w

ostateczne [תירחאב] dni [םימיה], ponieważ (pozostało) jeszcze [דוע־יכ] widzenie [ןוזח] na (te) dni

[םימיל]» (Daniela 10:14).

Informacje o tym, co spotkać ma naród żydowski w dniach ostatecznych przekazał Danielowi ktoś

podobny do postaci opisanej później w Księdze Objawienia (Daniela 10:5,6; por. Apokalipsa

1:13-15). To właśnie ktoś z wyglądu podobny do synów człowieczych w pierwszym roku Dariusza

Meda stanął przy Michale, księciu Anielskim, aby go podtrzymać i ochraniać (por. Da.7:13).

Persja

םידמע םיכלמ השלש דוע־הנה ך:ל דיגא תמא התע:ו

powstanie królów trzech jeszcze-Oto .tobie oznajmię prawdę teraz_A 11:2

לכ:מ לודג־רשע רישעי יעיבר:ה:ו סרפ:ל

.wszystkich_od większym-bogactwem wzbogaci się czwarty_ten_A .Persji_w

׃ןוי תוכלמ תא לכ:ה ריעי ו:רשע:ב ו:תקזח:כ:ו

.Jawanu królestwu przeciw wszystkich pobudzi ,swemu_bogactwu_dzięki siebie_wzmocni_gdy_A

Grecji

Proroctwo zostało przekazane Danielowi w trzecim roku Cyrusa (Da.10:1). Trzech kolejnych

królów to: Kambyzes II, Smerdis, Dariusz I. Czwartym okazał się Kserkses I. W celu podboju

Grecji zmobilizował ogromne zasoby Wschodu i ruszył przeciwko niej w roku 480 p.n.e., nie

osiągając zamierzonego celu.

Wizja ta nawiązuje jedynie do ważnych wydarzeń i osobistości. Pozostali królowie perscy zostają

pominięci i następuje przeskok czasowy o prawie 150 lat, aż do czasu panowania Aleksandra

Wielkiego 336-323 p.n.e. Podobne przeskoki w czasie wystąpią także w innych fragmentach tej

proroczej wizji. Nie powinno to nikogo dziwić. Zakończenie proroctwa sięga bowiem aż do dni

ostatnich i końcowego wielkiego ucisku.

Aleksander Wielki

רובג ךלמ דמע:ו

.mężny król powstanie_I 11:3

waleczny

׃ו:נוצר:כ השע:ו בר לשממ לשמ:ו

.swojej_woli_według będzie działał_I .wielkim panowaniem panować będzie_I

עברא:ל ץחת:ו ו:תוכלמ רבשת ו:דמע:כ:ו

cztery_na będzie podzielone_I .jego_królestwo złamane będzie ,on_powstanie_gdy_A 11:4

ו:לשמ:כ אל:ו ו:תירחא:ל אל:ו םימש:ה תוחור

,jego_panowania_według nie_i jego_potomnych_dla nie_lecz ,nieba wiatry

׃הלא־דב:ל:מ םירחא:ל:ו ו:תוכלמ שתנת יכ לשמ רשא

.tych-spoza innych_dla_i jego_królestwo będzie wyrwane gdyż ,panował którym

Umocniwszy swe panowanie w Macedonii i dominację w Grecji, Aleksander rozpoczął w 334 r.

p.n.e. wielką wyprawę wojenną. Cechą charakterystyczną tego króla miała być odwaga.

Przymiotnik רובג kojarzy się z odwagą i walecznością. Tym przymiotnikiem określono wcześniej

także Gedeona, Jeftego i Dawida (Sędziów 6:12; 11:1; 1Samuela 16:18). Kurcjusz Rufus w Historii

Aleksandra Wielkiego pisze o nim, że gdy szturmował Tyr: „sam w stroju królewskim i błyszczącej

zbroi wszedł na najwyższą wierzę, co było dowodem wielkiej odwagi, bo przecież on jeden stawał

się celem pocisków”.

W swym pochodzie dotarł Aleksander aż do granic Indii. Przekonanie o własnej boskości

uzasadniało wprowadzenie przez Aleksandra rządów absolutnych. Umarł niespodziewanie po

krótkotrwałej chorobie w wieku 33 lat. Nagła śmierć Aleksandra, który nie pozostawił po sobie

prawowitego następcy, stała się przyczyną walk pomiędzy diadochami.

Obok tendencji utrzymania jedności państwa, zachowania go we władaniu dynastii Aleksandra W.,

patronowanej najpierw przez Perdikkasa oraz Greka Eumenesa, później przez Polyperchonta, w

końcu przez Antygonosa Monoftalmosa, do głosu zaczęły dochodzić tendencje separatystyczne,

wywołane ambicjami osobistymi diadochów. Czynnikiem ułatwiającym realizację tych planów było

wymordowanie całej rodziny królewskiej, a jej tragiczny koniec uznany został za dowód istnienia

losu, któremu podlegają nawet najwięksi władcy.

Antygonos i Demetriusz przyjęli tytuł królów (306 p.n.e.), a za ich przykładem uczynili to samo

Ptolemeusz, Lizymach, Kassander i Seleukos (305 p.n.e.). Te akty prawne oznaczały formalną

likwidację monarchii Aleksandra. Zresztą po wymordowaniu rodziny królewskiej zabrakło

pretekstu uzasadniającego obronę jedności monarchii. Z obawy przed Antygonidami pozostali

diadochowie zawarli przymierze i dzięki zwycięstwu pod Ipsos, zapewnili sobie niezawisłość.

Państwo Antygonosa zostało w znacznej części podzielone między zwycięzców. W miejsce pięciu

powstały zapowiedziane cztery monarchie: Ptolemeusza, na obszarze Egiptu, Palestyny, Fenicji i

Cypru, Seleukosa w Syrii, części Azji Mniejszej, Mezopotamii i Iranie, Lizymacha w Tracji i

zachodniej części Azji Mniejszej oraz Kassandra w Grecji i Macedonii.

Analizując historię, dobrze jest pamiętać o słowach Najwyższego: „czuwam nad moim słowem, aby

je wypełnić” (Jeremiasza 1:11,12). W celu realizacji swych postanowień, Bóg wywiera wpływ na

bieg historii. Można to dostrzec wyraźnie dzięki proroctwom, które zostały dane nie po to, byśmy

podziwiali Bożą zdolność przewidywania, lecz przede wszystkim po to, abyśmy uświadomili sobie

fakt, że On Najwyższy ma władzę nad biegiem wydarzeń (Daniela 4:14, BT ). Nietrudno jest

zauważyć, że tego typu proroctwa wynikają nie tyle z Bożej zdolności przewidywania, ile z Jego

potęgi. Są po prostu postanowieniami Boga. To, co postanowił, pomyślnie realizuje. Nikt i nic nie

jest w stanie pokrzyżować Jego planów (Rodzaju 41:32; Izajasza 14:24,27; Daniela 11:36b; Dzieje

Apostolskie 2:23; Apokalipsa 17:17).

Ptolemeusz I - Seleukos I

w:yrv-Nm:w bgn:h-Klm qzxy:w 5

.jego_wodzów_jeden z_i południa–król urośnie w siłę_I

w:tlsmm br lsmm lsm:w w:yle qzxy:w

.jego_panowanie wielkim Panowaniem .będzie panować_I .niego_ponad urośnie w siłę_I

Appian w Historii rzymskiej pisał, że po zwycięstwie nad Demetriuszem w bitwie pod Gazą:

„Ptolemeusz wysłał natychmiast do Babilonu Seleukosa, aby objął tam rządy, i dał mu w tym celu

1000 piechoty i 3000 jeźdźców. Z tą nieznaczną garstką opanował Seleukos Babilonię, [...] i

wkrótce potem potężnie rozszerzył swe państwo. [...] Rozciągnął swe panowanie na Mezopotamię,

Armenię, część Kapadocji zwaną Seleukosową, na Persów, Partów, Baktrów, Arabów, Tapyrów,

Sogidanę, Archozję, Hyrkanię i inne ludy pograniczne aż do rzeki Indus, zawojowane przez

Aleksandra. W ten sposób w okresie po Aleksandrze granice jego państwa objęły większy obszar

Azji aniżeli za innych władców, bo wszystkie kraje w głębi Azji od Frygii aż po rzekę Indus

podlegały Seleukosowi”.

Antioch II - Berenike

awbt bgn:h-Klm tb:w wrbxty Myns Uq:l:w 6

przyjdzie południa-króla córka_i ,zwiążą się lat upływie_ po_A

xwk ruet-al:w Myrsym twve:l Nwpu:h Klm-la

,moc utrzyma się-nie_I .zgody uczynienia_dla północy króla-do

ayh Ntnt:w w:erz:w dmey al:w ewrz:h

ona będzie wydana_I .jego_ramię_także ostoi się nie_i ramieniem_która

Myte:b h:qzxm:w h:dly:h:w h:yaybm:w

.czasach _(tych)_w ją_popierający_i jej_potomstwo_i ją_przyprowadzili_(którzy)_i

Ptolemeusz II wydał swą córkę Berenike za Antiocha II, króla północy . Po śmierci Ptolemeusza,

który był mocą jej ramienia, pierwsza żona Antiocha, Laodike, którą odtrącił, powróciła do niego,

po czym przyprawiła go o śmierć. Potem została wydana ona, jej syn oraz ci, którzy ją popierali. Na

tronie zasiadł syn Laodike – Seleukos II.

Ptolemeusz III - Seleukos II

lyx:h-la aby:w w:nk h:ysrs run:m dme:w 7

armia-potężna przyjdzie_I .jego_w miejsce jej_korzenia odrośli_z powstanie_I

qyzxh:w Mh:b hve:w Nwpu:h Klm zwem:b aby:w

.zatriumfuje_i nich_na rozliczy się_I .północy króla warownię_w wkroczy_i

M:tdmx ylk-Me Mh:ykon-Me Mh:yhla Mg:w 8

,ich_kosztownymi naczyniami_z ,ich_ofiarami-z ich_bogowie także_A

Nwpu:h Klm:m dmey Myns awh:w Myrum aby ybs:b bhz:w Pok

.północy króla_od ostoi się lata on_I .egipską pójdą niewolę_w złotem_i srebrem

Miejsce Ptolemeusza II zajął brat Berenike, Ptolemeusz III, który złupił królestwo Seleucydów i

pomścił śmierć siostry.

w:tmda-la bs:w bgn:h Klm twklm:b ab:w 9

.swojej_ziemi-do wróci_i ,południa króla królestwo_w wtargnie_I

Upokorzony Seleukos II odwzajemnił się uderzeniem. Wkroczył na terytorium króla południa , lecz

poniósł porażkę. Po haniebnej ucieczce, wycofał się z resztkami armii do swej stolicy, Antiochii. Po

nim wstąpił na tron jego syn, Seleukos III. Po okresie niespełna trzech lat został zamordowany i po

nim na tronie zasiadł jego brat Antioch III.

Antioch III - Ptolemeusz IV

Mybr Mylyx Nwmh wpoa:w wrgty {w:ynb:w} w:nb:w 10

.wielkich wojsk mnóstwo będzie zgromadzone_i przygotuje się do wojny { jego_synowie_a } jego_syn_A

bsy:w rbe:w Pjs:w awb ab:w

.powróci_i przejdzie_i zaleje_i wejdzie przychodząc_I

Po śmierci brata, Antioch III rusza na południe, aby odbić obszary zajęte przez króla południa .

Odzyskuje Seleucję, Celesyrię (Liban), Tyr, Ptolemais oraz wiele innych miast.

h:zem-de wrgty:w 10b

.jego_twierdzy-przeciw przygotuje się do wojny_I

W roku 217 p.n.e. Antioch III przybywa pod Rafię, nadgraniczną twierdzę egipską.

w:me Mxln:w auy:w bgn:h Klm rmrmty:w 11

,nim_z będzie walczył_i wyruszy_i południa król rozgniewa się_I

w:dy:b Nwmh:h Ntn:w br Nwmh dymeh:w Nwpu:h Klm-Me

.jego_rękę_w mnóstwo_to będzie wydane_i ,wielkie mnóstwo wystawi_I .północy królem-z

{mr:w} Mwry Nwmh:h avn:w 12

{ wyniesie_i } wywyższy się ,mnóstwo_to zniesie_I

zwey al:w twabr lyph:w w:bbl

.zatriumfuje nie_lecz ,dziesiątki tysięcy powali_i ,jego_serce

Rozgniewany Ptolemeusz IV rusza przeciwko Antiochowi III, z liczącą 75.000 żołnierzy armią.

Oddziały Antiocha III liczyły 68.000 żołnierzy. Armia ta wpada w ręce Ptolemeusza IV, który nie

wyzyskuje jednak w pełni zwycięstwa. Na mocy podpisanego bezpośrednio potem porozumienia

Antioch zrzekł się wszystkich zdobyczy terytorialnych oprócz Seleucji.

Antioch III - Ptolemeusz V

Nwsar:h-Nm br Nwmh dymeh:w Nwpu:h Klm bs:w 13

.pierwsze_to-bardziej niż ,wielkie mnóstwo wystawi_i północy król wróci_I

awby Myns Myte:h Uq:l:w

,przyszedłszy lat ustalonych czasów upływie_po_I

dopełnieniu

br swkr:b:w lwdg lyx:b awb

.dużym dobytkiem_z_i wielkim wojskiem_z wejdzie

Po śmierci Ptolemeusza IV, Antioch III zawarł potajemny pakt z Filipem V, władcą

hellenistycznego królestwa Macedonii, w którym zaplanował podzieleniem się imperium

Ptolemeuszy (z wyjątkiem Egiptu). Kilkanaście lat po klęsce pod Rafią Antioch III rozpoczyna

kampanię przeciw królowi południa . Dysponując o wiele potężniejszą i świetnie zaopatrzoną armią,

wkracza do Fenicji i Syrii, zdobywa Gazę.

bgn:h Klm-le wdmey Mybr Mh:h Myte:b:w 14

,południa królowi-przeciw powstanie wielu owych czasach_w_I

Król południa musiał stawić czoło nie tylko wojskom Antiocha III i Filipa V, lecz także rozruchom

w samym Egipcie.

Nwzx dymeh:l wavny K:me yuyrp ynb:w 14b

,wizję wypełnić_aby ,podniosą się twego_ludu gwałtowni synowie_a

wlskn:w

.będą doprowadzani do potknięcia_lecz

Jest tu mowa o gwałtownych synach ludu Daniela. Tekst ten nie zapowiada jednak, jak sugeruje

wielu komentatorów, że ludzie ci powstaną przeciw królowi południa , lecz że podniosą się , aby

wypełnić przed czasem wizję . Ludzie ci zostali nazwani gwałtownikami . Ezechiel nazwał tak ludzi

rozlewających krew (18:10a):

Md Kps Uyrp-Nb dylwh:w Ez.18:10a

krew przelewającego ,gwałtownego-syna spłodził_A gdyby

Wyraz wizja [po aramejsku wzx chezev; po hebrajsku Nwzx chazown] występuje w tekście Daniela

m. in. w 7:1,2,7,13,15; 8:1,2,13,15,17,26; 9:24; 10:14; 11:14. Wizje te mówią m. in. o przyszłym

deptaniu ludu Bożego (Daniela 7:25; 8:24,25; 9:27b; 11:31). Wszystkie miały wypełnić się w

dalekiej przyszłości.

Jacy gwałtowni ludzie w czasach starożytnych podnieśli się, aby przed ustalonym czasem wypełnić

te natchnione wizje? Treść Pierwszej Księgi Machabejskiej wyraźnie wskazuje na Machabeuszy

(1:54; 6:7). Do dziś większość komentatorów uważa, że Machabeusze wypełnili wizje z Księgi

Daniela. Jezus jednak był innego zdania i stwierdził, że wizja Daniela mówiąca o deptaniu ludu

Bożego, wypełni się dopiero w przyszłości (Mateusza 24:15; por. Apokalipsa 11:2; 13:1-7).

Podobnie w XIX i XX wieku pojawiły się wśród chrześcijan osoby, które twierdziły, że to właśnie

na nich wypełnia się wizja z Księgi Daniela. Próbowali też zastosować do siebie cyfry podane w tej

Księdze (7:25; 8:14; 12:11,12). Ludzie ci, jak to zapowiedział Jezus, podawali się za pomazańców i

głosili, że wyznaczony czas jest blisko (Łukasza 21:8). Zgodnie z zapowiedzią Jezusa zwiedli wielu.

πολλοι γαρ ελευσονται επι τω ονοματι μου λεγοντες

Liczni bowiem przyjdą w - imieniu moim, mówiąc:

εγω ειμι ο χριστος και πολλους πλανησουσιν

Ja jestem – namaszczony i wielu zwiodą (Mt.24:5)

pomazaniec

πολλοι γαρ ελευσονται επι τω ονοματι μου λεγοντες εγω ειμι

liczni bowiem przyjdą w - imieniu moim, mówiąc: Ja jestem

και ο καιρος ηγγικεν μη πορευθητε οπισω αυτων

I - Wyznaczony czas przybliżył się. Nie podążajcie za nimi (Ł.21:8)

(sens: blisko jest )

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: