1.Forks.pdf

1, Forks

Obudziłam si ę niecał ą godzin ę po starcie co było jak najbardziej normalne u mnie.

Potarłam lekko skronie po czym przeci ą gn ę łam si ę lekko i poprawiłam niesforne kosmyki,które

były teraz lekko popl ą tane po godzinnej drzemce.

Wiedziałam wystarczaj ą co du ż o o Forks, ż eby wiedzie ć co mnie czeka. Wydaje si ę

dziwne, ż e nigdy nie byłam w Forks i to sprawia, ż e czuje si ę jeszcze gorzej. Charliego pochowano

dzie ń po jego ś mierci co na pocz ą tku wydało mi si ę czym ś najgorszym jednak pó ź niej przyszł ą

my ś l, ż e nie potrafiłabym si ę z Nim po ż egna ć . Jenak teraz wła ś nie to musz ę zrobi ć .

Zawsze miałam wyrzuty z powodu, ż e nie zabiegałam o Jego obecno ść w moim ż yciu

cho ć był dla mnie najdro ż sz ą osob ą na ś wiecie. Odwiedzał mnie,ale z czasem przestał. Nigdy nie

lubił podró ż owa ć ,a lot samolotem był na ostatnim miejscu na Jego li ś cie.

Nadal pogr ąż ona w my ś lach wyci ą gn ę łam z plecaka laptopa i postanowiłam wej ść na

stron ę mojej nowej szkoły. Moim oczom po chwili ukazał si ę do ść imponuj ą cy obiekt jak na tak

mał ą mie ś cin ę z czerwonej cegły,otoczony z ka ż dej strony przez las. Obejrzawszy galeri ę doszłam

do wniosku, ż e to najpi ę kniejsza okolica jak ą kiedykolwiek widziałam. Kocham Arizon ę i to

wszystko czym jest,ale w krajobrazie Forks jest co ś naturalnie wspaniałego. Postanowiłam zajrze ć

jeszcze do zaj ęć pozalekcyjnych i teraz to naprawd ę wbiło mnie w siedzenie. Zajrzałam jeszcze w

dział nauczycieli i kiedy upewniłam si ę , ż e na prawd ę maj ą tam sal ę muzyczn ą moje serce wykonało

fikołka. Wiedziałam, ż e Charlie uczył muzyki,ale nigdy tak naprawd ę si ę tym nie interesowałam na

tyle, ż eby pyta ć o cokolwiek. Tak wiem,jestem straszn ą córk ą . Tata,gdy jeszcze mnie odwiedzał

próbował mnie nauczy ć gry na fortepianie jednak nic z tego nie wyszło. Za to to co mówił Charlie o

muzyce zostało gdzie ś we mnie i tak zacz ę ła si ę moja miło ść do skrzypiec. Od pi ę ciu lat chodz ę do

szkoły muzycznej o czym wie tylko Renee. Gra na skrzypcach pochłon ę ła mnie niemal całkowicie.

Pozostałe kilka godzin lotu postanowiłam po ś wi ę ci ć zamówieniu najpotrzebniejszych

rzeczy do domu,których zapewne tam nie było chocia ż Renee zatroszczyła si ę o to.

Było tyle tego, ż e czas min ą ł mi bardzo szybko. Przez gło ś niki usłyszałam miły głos

pilota,który apelował o zapi ę cie pasów wi ę c wykonałam polecenie i ju ż po kilkunastu minutach

wchodziłam na ulic ę Port Angeles. Wzi ę łam gł ę boki oddech i od razu poczułam wspaniał ą wilgo ć i

ś wie ż o ść powietrza. Po chwili postanowiłam uda ć si ę do salonu po zamówiony samochód.

Wsiadłam do mojego cude ń ka i ruszyłam w kierunku Forks.

Pogr ąż ona w my ś lach zobaczyłam tabliczk ę ,której tak wyczekiwałam „Forks wita”.

Skierowałam si ę zgodnie ze wskazówkami w jedn ą z uliczek miasteczka podziwiaj ą c widoki,które

mnie otaczały. Wsz ę dzie było niesamowicie zielono. Wreszcie dojechałam do celu. Wysiałam z

samochodu,który zaparkowałam na podje ź dzie i mimowolnie si ę u ś miechn ę łam na widok,który

miałam przed sob ą .

Dom był niewielki jednak był niesamowicie zadbany. Ś ciany porastały zielone

pn ą cza ,które dodawały domowi niew ą tpliwie uroku. Wokół rosło wiele krzewów i drzew,które

kryły ogród w pewien tajemniczy sposób. Natomiast sam dom był oddalony od lasu o niecałe

dziesi ęć metrów.

Jeszcze raz nabrałam powietrza w nozdrza czuj ą c słodki zapach kwiatów,które rosły w

ogrodzie,który był niesamowicie zadbany co jest pewnie zasług ą cioci Rachel.

-Kochanie! Jak si ę ciesz ę , ż e jeste ś !- krzyczała ciocia ju ż z daleka rozkładaj ą c szeroko

ramiona, ż eby mnie u ś ciska ć

-Jak dobrze Ci ę widzie ć - powiedziałam kiedy mnie przytuliła,a raczej ś cisn ę ła zbyt

mocno bo poczułam lekki ból

-Martwiłam si ę , ż e b ę dziemy musieli sprzeda ć ,albo wynaj ąć dom. Na szcz ęś cie Bello

przyjechała ś . Jak Ci si ę podoba w Forks?- spytała z entuzjazmem w oczach

-Tu jest tak pi ę knie!- powiedziałam rozgl ą daj ą c si ę wokół siebie na co ciocia roze ś miała

si ę i poklepała mnie po plecach

-Wiedziałam, ż e tak b ę dzie. Twój tata kochał to miasto i wszystko co je otacza. Niestety

Rene nie podzieliła Jego fascynacji o czym zapewne wiesz. J ą zawsze poci ą gały ciepłe klimaty i te

pustkowia- powiedziała z grymasem na twarzy wyobra ż aj ą c sobie wszystko o czym mówiła

Wzi ę łam swój baga ż z samochodu,który od razu nie spodobał si ę mojej cioci,która

stwierdziła, ż e jest mało praktyczny jako samochód bez dachu.

Weszłam powoli po kilkustopniowych schodach i poczekałam chwile,a ż ciocia otworzy

drzwi i zapali ś wiatło. Czułam ogromne podekscytowanie i wiedziałam jednocze ś nie, ż e to b ę dzie

dla mnie ci ęż kie.

-Chod ź Bello. Twoja mama si ę o wszystko zatroszczyła. Wszystkie pokoje s ą

wyremontowane i bardzo dobrze. Moim zdaniem ju ż dawno Charlie powinien zrobi ć tu remont-

powiedziała u ś miechaj ą c si ę do mnie pogodnie

-Ciociu. Jak Ty to robisz?- spytałam

-Co takiego słonko?- spytała z zaciekawieniem

-Mówienie o tacie sprawia Ci tak ą łatwo ść - powiedziałam lekko zawstydzona tym

stwierdzeniem

-Kochanie. To nie jest łatwe i nigdy nie b ę dzie. Twój tata jest teraz w lepszym miejscu i

tak naprawd ę nadal jest z Nami. W naszych sercach i pami ę ci. Kocha Nas i czuwa. Zawsze tak

b ę dzie póki si ę z Nim nie spotkamy- powiedziała zamy ś lona po czym mnie przytuliła

-Dzi ę kuj ę - powiedziałam ocieraj ą c pojedyncz ą łz ę ,która spłyn ę ła mi po policzku

-No ju ż dobrze. Chod ź ! Musisz zobaczy ć swój dom!- powiedziała ciocia poci ą gaj ą c

mnie do wn ę trza domu

Uderzyło we mnie raptem niewypowiedziane ciepło i blisko ść jak ą czułam w obecno ś ci

taty zawsze,gdy mnie przytulał i bardzo chciałam my ś le ć , ż e wła ś nie to robi. Postanowiłam nic po

sobie nie pokaza ć i po prostu rozejrzałam si ę po pomieszczeniu.

Przede mn ą miałam długi korytarz,a na ko ń cu prawdopodobnie tylne wyj ś cie. Na

ś cianie wisiały przepi ę kne pejza ż e miejscowej przyrody. Po prawej wej ś cie do salonu,gdzie

wsz ę dzie panowały słoneczne kolory za co byłam mamie szczególnie wdzi ę czna. Natomiast na

lewo wej ś cie do kuchni,która zaopatrzona była we wszystko czego mogłam potrzebowa ć . Moj ą

uwag ę przykuł wspaniały drewniany stół. Obeszłam go dookoła dotykaj ą c wspaniałego blatu.

-Charlie go zrobił. Pi ę kny,prawda?- powiedziała ciocia

-Najwspanialszy jaki widziałam- powiedziałam z t ę sknot ą

-Chod ź my na gór ę - powiedziała z tajemniczym błyskiem w oku

Wspi ę łam si ę po schodach i zapatrzyłam si ę w koj ą ce refleksy promieni

słonecznych,które o ś wietlały ś ciany korytarzu wpadaj ą c przez kolorowe szyby okien.

-Zawsze uwa ż ałam, ż e witra ż e w oknach s ą ładne,ale w ko ś ciołach. No có ż Twój ociec

zawsze był nieco inny- powiedziała ciocia kr ę c ą c głow ą z lekkim u ś miechem

-Ja uwa ż am, ż e pasuj ą tuta idealnie- powiedziałam na co ciocia wybuchn ę ła gromkim

ś miechem

-No i mnie to nie dziwi. Wy dwoje zawsze byli ś cie tacy sami- powiedziała

Na górze były tylko dwa pomieszczenia. Mały pokój go ś cinny z łazienk ą zaopatrzony

we wszystko co potrzebne. No có ż Rene pomy ś lała zapewne mi ę dzy innymi o sobie i Philu.

-Bello! Chod ź zobaczy ć wreszcie najlepsze!- krzykn ę ła ciocia z korytarza wi ę c

skierowałam si ę do mojego pokoju jak si ę domy ś lam

Przekroczyłam próg i lekko przymru ż yłam oczy poniewa ż słoneczne ś wiatło o ś lepiło

mnie na ułamek sekundy. Jednak kiedy zabrałam r ę k ę to co wydawało si ę by ć promieniami sło ń ca

było po prostu refleksami,które imitowały je na co si ę u ś miechn ę łam. Nast ę pnie mój wzrok

skierował si ę na ś ciany na których wisiało du ż o zdj ęć . Mi ę dzy innymi nasze zdj ę cie z ostatnich

wakacji we Włoszech. Na podłodze ciepły dywan,kominek na rogu na którym stało tak ż e kilka

zdj ęć . Biurko z cał ą elektronik ą ,regał z ksi ąż kami oraz du ż y wygodny fotel tu ż obok wyj ś cia na

balkon.

Po prawej stronie było dwoje drzwi. Pierwsze kryły za sob ą łazienk ę ,gdzie naturalnie

był prysznic oraz wszystko inne czego mogłabym potrzebowa ć . Natomiast za drugimi drzwiami

kryła si ę ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu ś redniej wielko ś ci garderoba.

-Ciociu. Przecie ż mama nic takiego nie zarz ą dziła bo dobrze wiedziała, ż e nie potrzebuj ę

czego ś takiego- powiedziałam oburzona poniewa ż niespecjalnie podobało mi si ę , ż e mama wydała

na pewno nie małe pieni ą dze na garderob ę ,któr ą miałam sama sobie zapewni ć

-To nie mama. To ja skarbie. To jest mój prezent powitalny- powiedziała u ś miechaj ą c

si ę niewinnie rozgl ą daj ą c si ę po garderobie,aby zapewne sprawdzi ć czy aby na pewno wszystko jest

tak jak by ć powinno i niew ą tpliwie było bo u ś miechn ę ła si ę jeszcze szerzej

-Dzi ę kuj ę Ci ciociu,ale to za du ż o. Mnie wystarczyłoby zwyczajne ciasto,albo pyszny

obiad- powiedziałam czuj ą c si ę speszona, ż e tak na pocz ą tku zareagowałam na widok garderoby

oraz z poczucia, ż e ciocia wydała na mnie tak du ż o pieni ę dzy kiedy to ja miałam jej pomóc

-Przecie ż dobrze wiesz, ż e kocham Ci ę jak własn ą córk ę ,a zapewnienie Ci garderoby jest

dla mnie mi ę dzy innymi tym, ż e dbam o Twoje zdrowie. Ja ju ż dobrze wiem co ze sob ą przywiozła ś

z tego słonecznego pustkowia. Na pewno same cienkie szmaty- powiedziała ciocia krzywi ą c si ę

lekko

-Poniek ą d masz racj ę . Jutro miałam jecha ć na zakupy i .. - powiedziałam,ale ciocia mi

przerwała machni ę ciem r ę ki

-To ju ż nie musisz- powiedziała i na tym cała dyskusja si ę sko ń czyła

Przez cał ą godzin ę ciocia pokazywała mi co gdzie jest i oprowadzała mnie po

dodatkowych pomieszczenia o których istnieniu nie miałam najmniejszego poj ę cia,a które ukryte

były w do ść nietypowy sposób. Znalazły si ę nawet tajne przej ś cia.

W piwnicy,gdzie znajdowała si ę pralnia i tego typu przyrz ą dy znalazła si ę równie ż

siłownia co sprawiło mi ogromn ą rado ść .

-Jutro wraca wujek Kris wraz z Jonatanem. Chcieli by ć wcze ś niej, ż eby móc Ci ę

przywita ć ,ale wujek musiał jednak zosta ć w Port Angeles jeszcze do jutra. Kazali Ci ę u ś ciska ć i

przeprosi ć , ż e nie mog ą by ć dzisiaj z Nami- powiedziała ciocia z u ś miechem

-Nic nie szkodzi. Jestem zbyt zm ę czona, ż eby zauwa ż a ć ich nieobecno ść - powiedziałam

zgodnie z prawd ą bo czułam z ka ż d ą chwil ą jak bardzo zm ę czona jestem

-Ohh,nawet o tym nie pomy ś lałam. Przepraszam skarbie. Chod ź my na gór ę do kuchni,

przygotowałam Ci twój ulubiony makaron- powiedziała ciocia na co poczułam budz ą cy si ę we

mnie apetyt na makaron cioci

-Chod ź my- powiedziałam ochoczo na co ciocia za ś miała si ę gardłowo

Po kwadransie przede mn ą stał talerz z posiłkiem,który wchłon ę łam niezwykle szybko

za co ciocia oczywi ś cie mnie skarciła. Pozmywałam naczynia i godzin ę pó ź niej le ż ałam w łó ż ku

my ś l ą c o tym, ż e za dwa dni rozpoczn ę w pełni nowe ż ycie. Nowa szkoła,nowe twarze i ta sama

maska, ż e wszystko jest dobrze kiedy tak naprawd ę rozsypuj ę si ę na miliony kawałków.

Dzi Ę kuj Ę Wam kochani za przeczytanie 1 rozdziału i dzi Ę kuj Ę wszystkim komentuj Ą cym.

To wła Ś nie Wy dodajecie mi skrzydeł.

Wszystkie dodatki do rozdziału w galerii :)

3majcie si Ę cieplutko!!!

melodia_nocy

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: