Bazyli Białokozowicz, U źródeł cyrylickiego piśmiennictwa południowosłowiańskiego oraz jego percepcji na wschodniosłowiańskim i polskim, „Acta Polono-Ruthenica” XI, 2006, s. 7-28.
(notatki)
V-VII w. – zasiedlenie przez plemiona słowiańskie
· bezpośrednia styczność Słowian z Bizancjum, ich stopniowa infiltracja na terytorium cesarstwa bizantyjskiego
· Ochryda – ważne miasto
o Wykształcono ponad 3500 uczniów i kapłanów słowiańskich
· przełomowe wydarzenie – chrystianizacja Słowian (pd., wsch. i zach.)
o misyjna działalność Cyryla i Metodego
§ stworzenie alfabetu słowiańskiego
· Konstantyn (Cyryl) – stworzył słowiański alfabet – głagolicę (głagoł ‘litera’) – o którym znawcy mówią, że to wyraz erudycji i geniuszu
o 38 znaków
§ każdy dźwięk – oddzielny znak graficzny
o alfabet oryginalny, jednolicie stylizowany, oryginalny
· Kliment Ochrydzki – udoskonalenie alfabetu (uproszczenie) – nazwa cyrylica (na cześć Cyryla)[1]
o wzorowany na znakach unicjalnych pisma greckiego
§ przekład Pisma Świętego oraz ważnych dzieł liturgicznych na język staro-cerkiewno-słowiański
· liturgie bizantyjskie
· homilie
· utwory parenetyczne
· utwory hagiograficzne
· traktaty gramatyczne, retoryczne, polemiczne
§ przyswojenie językowi słowiańskiemu terminologii i systemu gatunkowego literatury bizantyjskiej
Obecnie – ludność: 2 300 000, język urzędowy macedoński, cyrylica
Scs. – pomocny w nauce języków słowiańskich[2]. Zachował w sobie najwięcej elementów analogicznych czy nawet zbieżnych, tożsamych lub pokrewnych w stosunku do każdego innego języka słowiańskiego
Język dawnych Słowian w pisemnej formie z biegiem czasu rozprzestrzenił się na Półwyspie Bałkańskim, w państwie wielkomorawskim i w Czechach oraz w Rumunii i Mołdawii, a także na terytorium ówczesnych Węgier i Austrii, a po przyjęciu chrześcijaństwa wśród Słowian wschodnich. Ze względu na daleko idące pokrewieństwo ówczesnych języków i gwar słowiańskich do tekstów staro- cerkiewno-słowiańskich, zwłaszcza przy ich kopiowaniu, niejako bezwiednie zaczęły przenikać w większym lub mniejszym zakresie poszczególne cechy miejscowe.
Najstarsze teksty głagolickie są znane z kopiowanych opisów z X wieku – Mszał Kijowski, Kodeks Mariański, Kodeks Zografski
Zabytki cyrylickie najwyższej klasy – Księga Sawy, Kodeks Supraski
Do końca XII wieku scs. w krajach słowiańskich (a nawet w ościennych – Rumunia, Wołoszczyzna, Mołdawia) odgrywał rolę języka literackiego i potocznego warstw wykształconych.
Frank Kmietowicz – orędownik i rzecznik nurtu cyrylo-metodiańskiego
Metropolia słowiańska miała do czynienia ze stosunkowo jednolitą masą etniczną
***
...
dziadpielgrzym