PLYNY.pdf

(225 KB) Pobierz
PLYNY
STATYKA I DYNAMIKA PŁYNÓW
STATYKA PŁYNÓW
Ci Ļ nienie i g ħ sto Ļę
Ň nica w działaniu siły na płyn i na ciało stałe polega na tym, Ň e w spoczywaj Ģ cej cieczy
siła musi by ę zawsze prostopadła do powierzchni płynu, podczas gdy w ciele stałym mo Ň e
mie ę dowolny kierunek. Spoczywaj Ģ cy płyn nie mo Ň e równowa Ň y ę sił stycznych (warstwy
płynu Ļ lizgałyby si ħ po sobie) i dlatego mo Ň e zmienia ę kształt i płyn Ģę . Wygodnie jest, wi ħ c
opisywa ę sił ħ działaj Ģ c Ģ na płyn za pomoc Ģ ci Ļ nienia p zdefiniowanego jako warto Ļę siły
prostopadłej działaj Ģ cej na jednostk ħ powierzchni . Ci Ļ nienie jest przekazywane na sztywne
Ļ cianki naczynia, a tak Ň e na dowolne przekroje płynów prostopadle do tych Ļ cianek i
przekrojów w ka Ň dym punkcie. Ci Ļ nienie jest wielko Ļ ci Ģ skalarn Ģ .
W układzie SI jednostk Ģ jest pascal : 1 Pa = 1 N/m 2 . Na uwag ħ zasługuje te Ň jednostka bar
bar (1 bar = 10 5 Pa), gdy Ň tyle wynosi w przybli Ň eniu ci Ļ nienie atmosferyczne.
Płyn znajduj Ģ cy si ħ pod ci Ļ nieniem wywiera sił ħ na ka Ň d Ģ powierzchni ħ b ħ d Ģ c Ģ z nim w
kontakcie. Rozwa Ň my zamkni ħ t Ģ powierzchni ħ zawieraj Ģ c Ģ płyn (rysunek). Dowolny element
powierzchni jest reprezentowany przez wektor S (długo Ļę tego wektora równa jest
reprezentowanej powierzchni, jego kierunek prostopadły do niej, zwrot na zewn Ģ trz). Wtedy
siła F wywierana przez płyn na ten element powierzchni wynosi:
S
F p
(1)
S
S
Rys. 1. Fragment płaskiej powierzchni (S) mo Ň e by ę przedstawiony poprzez wektor do ı
prostopadły
1
=
45086718.008.png 45086718.009.png
Poniewa Ň F i S maj Ģ ten sam kierunek, wi ħ c ci Ļ nienie p mo Ň na zapisa ę
S
p
=
F
/
(2)
Opisuj Ģ c mas ħ płynów najwygodniej jest stosowa ę poj ħ cie g ħ sto Ļ ci
r
:
r
=
m
/
V
(3)
G ħ sto Ļę zale Ň y od wielu czynników takich jak temperatura, ci Ļ nienie. W tabeli przedstawiony
jest zakres warto Ļ ci g ħ sto Ļ ci spotykanych w przyrodzie.
Materiał
r
(kg/m 3 )
przestrze ı mi ħ dzygwiezdna
najlepsza pró Ň nia laboratoryjna
10 -18 - 10 -21
10 -17
powietrze (1 atm 0
°
C)
1.3
powietrze (50 atm 0
°
C)
6.5
10 3
2.7·10 3
5.52·10 3
9.5·10 3
2.8·10 3
1,4·10 3
10 8 - 10 15
10 17
Woda
aluminium
Ziemia:
warto Ļę Ļ rednia
rdze ı
skorupa
Sło ı ce (warto Ļę Ļ rednia)
białe karły
j Ģ dro uranu
Zmiany ci Ļ nienia wewn Ģ trz nieruchomego płynu
W płynie znajduj Ģ cym si ħ w równowadze ka Ň da jego cz ħĻę pozostaje w spoczynku.
Rozpatrzmy element cieczy w kształcie cienkiego dysku znajduj Ģ cego si ħ w odległo Ļ ci y od
jakiego Ļ poziomu odniesienia.
2
45086718.010.png
Rys.2. Siły działaj Ģ ce na element cieczy
Grubo Ļę dysku wynosi d y , a jego pozioma powierzchnia wynosi S . Masa elementu wynosi
r
S d y , a jego ci ħŇ ar
r
gS d y . Siły poziome, wywołane jedynie przez ci Ļ nienie płynu, równowa ŇĢ
si ħ . Siły pionowe s Ģ wywoływane nie tylko przez ci Ļ nienie płynu, ale te Ň przez jego ci ħŇ ar.
Element płynu jest w spoczynku, a wi ħ c wypadkowa siła działaj Ģ ca na ı musi by ę zerem. Dla
zachowania równowagi w pionie trzeba, wi ħ c by:
pS = ( p +d p ) S +
r
gS d y
gdzie (p+dp) to ci Ļ nienie na górn Ģ powierzchni ħ a p na doln Ģ , a st Ģ d:
d
p
=
-
r
g
(4)
d
y
Równanie to pokazuje, Ň e ci Ļ nienie maleje wraz z wysoko Ļ ci Ģ . Powodem jest ci ħŇ ar warstwy
płynu le ŇĢ cej pomi ħ dzy punktami, dla których mierzymy ró Ň nic ħ ci Ļ nie ı . Je Ň eli 1
p jest
ci Ļ nieniem na wysoko Ļ ci 1
y a 2
p ci Ļ nieniem na wysoko Ļ ci 2
y to całkuj Ģ c powy Ň sze
równanie mamy:
p
2
y
2
Ð
dp = Ð
-
Ⱦ
gdy
p
y
1
1
lub
y
2
p - 1
2
p = Ð
-
Ⱦ
gdy
y
1
Przyjmuj Ģ c
r
i g za stałe otrzymujemy:
( p 2 - p 1 ) = -
r
g ( y 2 - y 1 )
3
45086718.011.png
Wygodnie jest przyj Ģę powierzchni ħ cieczy jako poziom odniesienia (y=y 2 ). Zauwa Ň my
ponadto, i Ň ci Ļ nienie p 2 (na powierzchni) jest równe ci Ļ nieniu atmosferycznemu p 0 . Ró Ň nica
h= y 2 -y 1 opisuje poło Ň enie pewnego poziomu w cieczy wzgl ħ dem powierzchni (licz Ģ c w gł Ģ b).
Ci Ļ nienie na tej gł ħ boko Ļ ci oznaczmy p 1 =p. Wtedy
p 0 - p = -
r
gh
lub:
p
=
p
0
+
r
gh
(5)
Zwi Ģ zek ten pokazuje, Ň e ci Ļ nienie ro Ļ nie wraz z gł ħ boko Ļ ci Ģ i Ň e jest jednakowe dla punktów
o tej samej gł ħ boko Ļ ci.
Zastanówmy si ħ teraz jak ci Ļ nienie zmienia si ħ wewn Ģ trz gazu. G ħ sto Ļę gazu,
r, jest
zazwyczaj mała w porównaniu z ciecz Ģ . Powoduje to, Ň e ró Ň nica ci Ļ nie ı mi ħ dzy dwoma
punktami naczynia (o niezbyt du Ň ych rozmiarach) wypełnionego gazem jest na ogół do
pomini ħ cia i dlatego mo Ň na przyjmowa ę , Ň e ci Ļ nienie gazu w naczyniu jest wsz ħ dzie
jednakowe. Nie jest to jednak prawdziwe, gdy mamy do czynienia ze znaczn Ģ Ň nic Ģ
wysoko Ļ ci (np., gdy wznosimy si ħ w atmosferze). Ci Ļ nienie zmienia si ħ wtedy znacznie (o
czym przekonuj Ģ si ħ np. alpini Ļ ci), zmienia si ħ te Ň i g ħ sto Ļę
r
. Dlatego te Ň , aby scałkowa ę
równanie dy
dp = -
r
p , musimy zna ę
r
jako funkcj ħ y.
Z równania stanu gazu mo Ň na łatwo wykaza ę , Ň e
r
jest proporcjonalne do ci Ļ nienia (
~ p )
przy T=const. Opieraj Ģ c si ħ na tej zale Ň no Ļ ci, wyliczmy ci Ļ nienie p powietrza na wysoko Ļ ci y
ponad poziomem morza. U Ň yjemy Równ. 4:
dp = -
r
g
(Równ.4)
Poniewa Ň
r
~ p wi ħ c:
Ⱦ =
p
(6)
Ⱦ
p
0
0
gdzie 0
Ⱦ i 0
p to znane warto Ļ ci g ħ sto Ļ ci i ci Ļ nienia na poziomie morza. Wstawiaj Ģ c
r
(r=pr o /p o ) z powy Ň szego równania do Równ.4, otrzymujemy:
dp = - g 0
Ⱦ
p
dy
p
0
lub:
4
r
dy
45086718.001.png 45086718.002.png 45086718.003.png
dp = -
g
Ⱦ
0
dy
(7)
p
p
0
Całkuj Ģ c to wyra Ň enie od 0
p w punkcie y=0 (poziom morza) do p w punkcie y nad poziomem
morza mamy :
ln = -
p
g
Ⱦ
0
y
p
p
0
0
albo
p
=
p
0
exp[
-
g
(
r
0
/
p
0
)
y
]
(8)
Zale Ň no Ļę t Ģ przedstawia poni Ň szy rysunek.
1.0
ciĻnienie
(atm)
0.8
0.6
0.4
0.2
0.0
0
10
20
30
Rys. 3. Zmiana ci Ļ nienia wraz z wysoko Ļ ci Ģ w powietrzu. Wysoko Ļę liczona jest od poziomu
wysokoĻę (km)
morza (krzywa wyliczona wg. Równ. 8)
W rzeczywisto Ļ ci zmiana ci Ļ nienia z wysoko Ļ ci Ģ Ň ni si ħ troch ħ od tego, co przewiduje
Równ.8 (temperatura powietrza maleje wraz z wysoko Ļ ci Ģ , co wpływa na zmian ħ g ħ sto Ļ ci,
czego tutaj nie uwzgl ħ dnili Ļ my), niemniej powy Ň sza zale Ň no Ļę jest niezłym przybli Ň eniem.
Prawo Pascala i prawo Archimedesa
Prawo Pascala
Na Rys. 4 wida ę ciecz w naczyniu zamkni ħ tym tłokiem, na który mo Ň na działa ę ci Ļ nieniem
zewn ħ trznym 0
p . W ka Ň dym punkcie A znajduj Ģ cym si ħ na gł ħ boko Ļ ci h od górnej
powierzchni cieczy, ci Ļ nienie jest dane wyra Ň eniem
p = p 0 +
r
gh
5
45086718.004.png 45086718.005.png 45086718.006.png 45086718.007.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin