26.doc

(24 KB) Pobierz

COMO, SANT ABBONDIO 1017-95

         Surowość, brak dekoracji rzeźbiarskiej

         Nieznaczna dekoracja architektoniczna - lizeny dzielą dostosowując do wnętrza

         Piętrzenie

         Fryz arkadkowy pod okapem

         Corrente comasca

PAWIA, SAN MICHELLE MAGGIORE po 1117

         Typ ekranowy

         Nie odpowiada podziałam wnętrza, wspólny szczyt

         Trzy wejścia, rozczłonowanie półfilarami wiązkowymi

         Oszczędność dekoracji ronamentalnej

         Corrente comasca

         Oszczędne tympanony POMPOSA, SANTA MARIA IX - XI w

         Jakby dobudowany narteks z trójprzelotową bramą

         Różnobarwne cegły

         Inspiracje biznatyjskie

         Dbałość o elementy dekoracyjne

         Ponad arkadami głównego wejścia krzyż z marmuru TOrCELLO, SANTA MARIA pocz. 1008

         W portalu archiwolty na cienkich i lekkich kolumnach

         Półwałki archiwolt z plecionki

         Ościeża - pokryte twardym systemem kamieniarskim MEDIOLAN, SAN AMBROGGIO

         Fasada w dole trzy arkadowa u góry powtorzony podizał- 5 arkad pod szczytem dwupłaszczysznowym

         Poprzedzone atrium MODENA, SAN GIMIGNANO

         Portal typu portiro z loggią wyżej WERONA, SAN ZAENO MAGGIORE 1123-38

         Portal jak wyżej

         Dekoracja mikołaja z Ferrary

         Tympanon - figuralny, cykl hagiograficzny św. Zenona, kosesponduje z ikonografią drzwi

         Kolumny podtrzymywane na grzbietach              lwów

FERRAFA, SAN GIORGIO

         Typ portalu - portiro

         Nieznacznie wysunięty przed lico muru,              dość głęboki

         Tymopanon figuralny, dekorowane archiwolty PARMA, SANTA MARIA ASSUNTA 1106

         Portal typu kolumnowo - uskokowego

         Tympanon z sedes sapientie

16.   REFORMA-CLUNY

Reforma życia zakonnego wprowadzana w końcu X i w pierwszej poł. XI w. w Kościele zachodnim. Reforma zainicjowana została przez klasztor benedyktyński w Cluny.

Reforma była odpowiedzią na pogłębiający się kryzys Kościoła i upadek obyczajów duchowieństwa, prowadzącego często zupełnie świecki tryb życia, praktykującego symonię i nepotyzm.

W 910 r. w Cluny założony został klasztor, w którym postanowiono przywrócić pierwotną regułę benedyktyńską. Mnisi prowadzili surowy tryb życia, praktykując modlitwę, przestrzegając rytmu liturgii, dbając o podnoszenie swego poziomu umysłowego.

Reforma zaczęła szybko ogarniać inne klasztory, które z czasem utworzyły "kongregację kluniacką", zdyscyplinowaną i o wielkiej sile oddziaływania.

Klasztory kluniackie nawoływały do naprawy moralnej, zwłaszcza duchowieństwa, postulowały idee obowiązkowego celibatu księży i uniezależnienia Kościoła od władzy świeckiej. To mnisi kluniaccy sformułowali też hasło "Treuga Dei", czyli "Pokoju Bożego". Wiązało się ono z postulowanym zakazem walk od środy wieczór do poniedziałku rano.

Reforma kluniacka objęła również opactwa benedyktynów w Polsce.

Pierwszy klasztor, nazywany Cluny I, został konsekrowany w 927 r. Szybko okazał się zbyt mały. Już ok. 955 późniejszy Mayeul rozpoczął budowę nowego kościoła, który poświęcono w 981, chociaż prace związane z budową nowego klasztoru trwały do ok. 1045. Na początku XI wieku kościół przykryto sklepieniem kolebkowym a od zachodu zbudowano znacznych rozmiarów narteks. Wschodnia część kościoła posiadała wydłużone prezbiterium zakończone apsydą. Po jego obu stronach umieszczono krótsze od niego prostokątne pomieszczenia połączone z prezbiterium potrójnymi arkadami. Od strony wschodniej zamykały je niewielkie kaplice zakończone półkolistymi apsydami. Pomieszczenia utworzyły obejście pozwalające na odbywanie procesji. Do ich dłuższych boków, od strony zewnętrznej, przylegały kolejne kaplice dostępne z obejścia i transeptu. Schodkowy układ pomieszczeń kończyły niewielkie apsydy otwarte do boku transeptu. Rozwiązanie to

Zgłoś jeśli naruszono regulamin