Hartmann.pdf

©Kancelaria Sejmu

s. 1/14

USTAWA

z dnia 29 lipca 2005 r.

o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie

Opracowano na pod-

stawie: Dz. U. z 2005

r. Nr 180, poz. 1493,

z 2009 r. Nr 206, poz.

1589, z 2010 r. Nr 28,

poz. 146, Nr 125, poz.

842.

Uznając, że przemoc w rodzinie narusza podstawowe prawa człowieka, w tym prawo

do życia i zdrowia oraz poszanowania godności osobistej, a władze publiczne mają

obowiązek zapewnić wszystkim obywatelom równe traktowanie i poszanowanie ich

praw i wolności, a także w celu zwiększania skuteczności przeciwdziałania przemo-

cy w rodzinie stanowi się, co następuje:

Art. 1.

Ustawa określa:

1) zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie;

2) zasady postępowania wobec osób dotkniętych przemocą w rodzinie;

3) zasady postępowania wobec osób stosujących przemoc w rodzinie.

Art. 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) członku rodziny – należy przez to rozumieć osobę najbliższą w rozumieniu

art. 115 § 11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr

88, poz. 553, z późn. zm. 1) ), a także inną osobę wspólnie zamieszkującą lub

gospodarującą;

2) przemocy w rodzinie – należy przez to rozumieć jednorazowe albo powta-

rzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra

osobiste osób wymienionych w pkt 1, w szczególności narażające te osoby

na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, niety-

kalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich

zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i

krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.

Art. 3.

1. Osobie dotkniętej przemocą w rodzinie udziela się bezpłatnej pomocy, w szcze-

gólności w formie:

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr

64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z

2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr

199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr

243, poz. 2426 oraz z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz.

1363 i Nr 178, poz. 1479.

2010-09-07

©Kancelaria Sejmu

s. 2/14

1) poradnictwa medycznego, psychologicznego, prawnego, socjalnego, zawo-

dowego i rodzinnego;

2) interwencji kryzysowej i wsparcia;

3) ochrony przed dalszym krzywdzeniem, przez uniemożliwienie osobom sto-

sującym przemoc korzystania ze wspólnie zajmowanego z innymi członka-

mi rodziny mieszkania oraz zakazanie kontaktowania się i zbliżania się do

osoby pokrzywdzonej;

4) zapewnienia osobie dotkniętej przemocą w rodzinie bezpiecznego schronie-

nia w specjalistycznym ośrodku wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie;

5) badania lekarskiego w celu ustalenia przyczyn i rodzaju uszkodzeń ciała

związanych z użyciem przemocy w rodzinie oraz wydania zaświadczenia

lekarskiego w tym przedmiocie;

6) zapewnienia osobie dotkniętej przemocą w rodzinie, która nie ma tytułu

prawnego do zajmowanego wspólnie ze sprawcą przemocy lokalu, pomocy

w uzyskaniu mieszkania.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór za-

świadczenia lekarskiego o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych

z użyciem przemocy w rodzinie, uwzględniając przydatność zaświadczenia dla

ochrony prawnej osoby dotkniętej przemocą w rodzinie.

Art. 4.

Wobec osób stosujących przemoc w rodzinie stosuje się przewidziane w niniejszej

ustawie środki mające na celu zapobieganie ich kontaktowaniu się z osobami po-

krzywdzonymi oraz oddziaływania korekcyjno-edukacyjne.

Art. 5.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporzą-

dzenia:

1) standard podstawowych usług świadczonych przez specjalistyczne ośrodki

wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie,

2) kwalifikacje osób zatrudnionych w specjalistycznych ośrodkach wsparcia

dla ofiar przemocy w rodzinie,

3) szczegółowe kierunki prowadzenia oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych

wobec osób stosujących przemoc w rodzinie,

4) kwalifikacje osób prowadzących oddziaływania korekcyjno-edukacyjne

–uwzględniając konieczność dostosowania zakresu pomocy do sytuacji oraz po-

trzeb osób dotkniętych przemocą w rodzinie, a także efektywność usług świad-

czonych przez specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie i

skuteczność oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych wobec osób stosujących

przemoc w rodzinie.

Art. 6.

1. Zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie są realizowane przez

organy administracji rządowej i jednostki samorządu terytorialnego na zasadach

określonych w przepisach ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

2010-09-07

©Kancelaria Sejmu

s. 3/14

(Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm. 2) ) lub ustawy z dnia 26 paź-

dziernika 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

(Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, z późn. zm. 3) ), chyba że przepisy niniejszej

ustawy stanowią inaczej.

2. Do zadań własnych gminy należy w szczególności tworzenie gminnego systemu

przeciwdziałania przemocy w rodzinie, w tym:

1) opracowanie i realizacja gminnego programu przeciwdziałania przemocy w

rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie;

2) prowadzenie poradnictwa i interwencji w zakresie przeciwdziałania prze-

mocy w rodzinie w szczególności poprzez działania edukacyjne służące

wzmocnieniu opiekuńczych i wychowawczych kompetencji rodziców w ro-

dzinach zagrożonych przemocą w rodzinie;

3) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach

wsparcia;

4) tworzenie zespołów interdyscyplinarnych.

3. Do zadań własnych powiatu należy w szczególności:

1) opracowanie i realizacja powiatowego programu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie oraz ochrony ofiar przemocy w rodzinie;

2) opracowanie i realizacja programów służących działaniom profilaktycznym

mającym na celu udzielenie specjalistycznej pomocy, zwłaszcza w zakresie

promowania i wdrożenia prawidłowych metod wychowawczych w stosunku

do dzieci w rodzinach zagrożonych przemocą w rodzinie;

3) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach

wsparcia;

4) zapewnienie osobom dotkniętym przemocą w rodzinie miejsc w ośrodkach

interwencji kryzysowej.

4. Do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiat należy w

szczególności:

1) tworzenie i prowadzenie specjalistycznych ośrodków wsparcia dla ofiar

przemocy w rodzinie;

2)opracowywanie i realizacja programów oddziaływań korekcyjno-

edukacyjnych dla osób stosujących przemoc w rodzinie.

5. Środki na realizację i obsługę zadań, o których mowa w ust. 4, zapewnia budżet

państwa.

6. Do zadań własnych samorządu województwa należy w szczególności:

1) opracowanie i realizacja wojewódzkiego programu przeciwdziałania prze-

mocy w rodzinie;

2) inspirowanie i promowanie nowych rozwiązań w zakresie przeciwdziałania

przemocy w rodzinie;

3) opracowywanie ramowych programów ochrony ofiar przemocy w rodzinie

oraz ramowych programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych dla osób

stosujących przemoc w rodzinie;

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 202, poz.

1551, Nr 219, poz. 1706 i Nr 221, poz. 1738 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr 40, poz. 229 i Nr

81, poz. 527.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 115, poz.

793 i Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 144, poz. 1175

oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278 .

2010-09-07

©Kancelaria Sejmu

s. 4/14

4) organizowanie szkoleń dla osób realizujących zadania związane z przeciw-

działaniem przemocy w rodzinie.

Art. 6a.

Osoby kierujące specjalistycznymi ośrodkami wsparcia dla ofiar przemocy w rodzi-

nie muszą spełniać wymogi dotyczące kwalifikacji określone w art. 122 ustawy z

dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Art. 7.

1. Do zadań wojewody należy w szczególności:

1) opracowywanie materiałów instruktażowych, zaleceń, procedur postępowa-

nia interwencyjnego w sytuacjach kryzysowych związanych z przemocą w

rodzinie dla osób realizujących te zadania;

2) monitorowanie zjawiska przemocy w rodzinie;

3) powoływanie i odwoływanie Wojewódzkiego Koordynatora Realizacji Kra-

jowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie;

4) monitorowanie realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie przy pomocy Wojewódzkiego Koordynatora Realizacji Krajo-

wego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie;

5) nadzór nad realizacją zadań z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzi-

nie realizowanych przez samorząd gminny, powiatowy i województwa;

6) kontrola realizacji zadań z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie

wykonywanych przez podmioty niepubliczne na podstawie umów z orga-

nami administracji rządowej i samorządowej.

2. Do nadzoru i kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, stosuje się odpowied-

nio przepisy art. 126–133 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze roz-

porządzenia:

1) organizację i tryb przeprowadzania nadzoru i kontroli, kwalifikacje inspek-

torów upoważnionych do wykonywania czynności nadzorczych i kontrol-

nych, a także wzór legitymacji uprawniającej do wykonywania czynności

nadzorczych i kontrolnych,

2) kwalifikacje Wojewódzkiego Koordynatora Realizacji Krajowego Programu

Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie

–uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu wykonywa-

nia zadań.

Art. 8.

Do zadań ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego należy

w szczególności:

1) zlecanie i finansowanie badań, ekspertyz i analiz dotyczących zjawiska

przemocy w rodzinie;

2) prowadzenie działań promujących podnoszenie świadomości społecznej w

zakresie przyczyn i skutków przemocy w rodzinie;

3) powoływanie i odwoływanie Krajowego Koordynatora Realizacji Krajowe-

go Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie w randze sekretarza

2010-09-07

s. 5/14

lub podsekretarza stanu w urzędzie obsługującym ministra właściwego do

spraw zabezpieczenia społecznego;

4) monitorowanie realizacji Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy

w Rodzinie przy pomocy koordynatora, o którym mowa w pkt 3;

5) opracowanie oraz wydawanie co najmniej raz na dwa lata wytycznych do

prowadzenia szkoleń w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie;

6) opracowywanie i finansowanie programów osłonowych z zakresu przeciw-

działania przemocy w rodzinie;

7) finansowe wspieranie programów z zakresu przeciwdziałania przemocy w

rodzinie realizowanych przez:

a) jednostki samorządu terytorialnego,

b) organizacje pozarządowe działające na rzecz przeciwdziałania przemo-

cy w rodzinie,

c) jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku

Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, sto-

sunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o

gwarancji wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe

obejmują prowadzenie działalności w zakresie przeciwdziałania prze-

mocy w rodzinie.

Art. 8a.

Do zadań Prokuratora Generalnego należy opracowywanie i wydawanie co najmniej

raz na dwa lata wytycznych dotyczących zasad postępowania powszechnych jedno-

stek organizacyjnych prokuratury w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Art. 9.

1. Organy administracji rządowej i samorządowej współdziałają z organizacjami

pozarządowymi oraz kościołami i związkami wyznaniowymi w zakresie udzie-

lania pomocy osobom dotkniętym przemocą, oddziaływania na osoby stosujące

przemoc oraz podnoszenia świadomości społecznej na temat przyczyn i skutków

przemocy w rodzinie.

2. Organy administracji rządowej lub samorządowej mogą zlecać realizację zadań

określonych w ustawie w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 24 kwietnia

2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz.

873, z późn. zm. 4) ).

Art. 9a.

1. Gmina podejmuje działania na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie,

w szczególności w ramach pracy w zespole interdyscyplinarnym.

2. Zespół interdyscyplinarny powołuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

3. W skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele:

1) jednostek organizacyjnych pomocy społecznej;

2) gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych;

4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz.

1203 i Nr 210, poz. 2135, z 2005 r. Nr 155, poz. 1298, Nr 169, poz. 1420, Nr 175, poz. 1462 i Nr

249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 94, poz. 651, z 2008 r. Nr 209, poz. 1316, z 2009 r. Nr 19, poz. 100, Nr

22, poz. 120 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146.

2010-09-07

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: