Sprawozdanie z laboratoriów
ĆWICZENIE 9 :
WYZNACZANIE CIEPŁA PAROWANIA HEKSANU Z POMIARU ZALEŻNOŚCI PRĘŻNOŚCI PARY OD TEMPERATURY.
WSTĘP
W układzie dwufazowym ciecz – para cząsteczki w warstwie powierzchniowej lustra cieczy obdarzone wystarczającą energią mogą opuścić ciecz przechodząc w fazę gazową. Intensywność tego procesu wzrasta ze wzrostem temperatury. W miarę wzrostu stężenia cząsteczek w fazie gazowej obserwuje się proces odwrotny tj. przechodzenie pewnej liczby cząsteczek w fazę ciekłą. Jest to proces skraplania .W miarę upływu czasu szybkość parowania maleje , a szybkość skraplania rośnie. Gdy szybkości obydwu procesów zrówna się ustali się stan równowagi dynamicznej. Równowagę tą charakteryzuje właściwa dla danej cieczy prężność pary nasyconej w danej temperaturze. Prężność pary nasyconej nie zależy od ilości substancji znajdującej się w poszczególnych fazach ani też od zajmowanych przez nią objętości Jest ona głównie funkcją temperatury i stanowi miarę stężenia substancji w fazie gazowej. Przy ponownych podgrzaniu układu zamkniętego rośnie temp. I zostaje zachwiana równowaga. Wzrasta energia cząsteczek , rośnie szybkość parowania , maleje szybkość skraplania , wzrasta prężność pary nad roztworem. Ponownie ustala się stan równowagi na innym poziomie temperatury. Każdej temperaturze T odpowiada właściwa dla niej prężność pary nasyconej p.
Proces parowania wymaga dostarczenia do układu pewnej ilości energii na sposób ciepła , która w odniesieniu do 1 mola danej cieczy nosi nazwę molowego ciepła parowania DH i jest zużywana na zwiększenie energii cząsteczek opuszczających ciecz ( wewnętrzne ciepło parowania Li ) oraz na pracę A rozszerzenia układu od objętości molowej cieczy do objętości molowej pary przeciw ciśnieniu zewnętrznemu p :
A = p ( V(g) – V(c) ) (1)
Molowe ciepło parowania jest sumą obydwu tych udziałów :
L = Li + p ( V(g) – V© ) (2)
Relacje między ciśnieniem równowagowym i temperaturą wyraża równanie Clausiussa – Clapeyrona :
(3)
Po rozdzieleniu zmiennych i scałkowaniu równanie to ma postać :
(4)
gdzie : DH jest molowym ciepłem parowania cieczy.
Wyniki pomiarów zestawiono w tabeli
T [C]
T [K]
1 / T =xi
h1 [mmHg]
h2 [mmHg]
h [mmHg]
p=patm - h
ln p=yi
xiyi
xi2
22,3
295,45
0,00338
692
81
611
150
5,01064
0,017
1,15E-05
26,6
299,75
0,00334
682
92
590
171
5,14166
0,0172
1,11E-05
30,9
304,05
0,00329
669
108
561
200
5,29832
0,0174
1,08E-05
35,2
308,35
0,00324
654
126
528
233
5,45104
0,0177
1,05E-05
39,5
312,65
0,0032
639
146
493
268
5,59099
0,0179
1,02E-05
43,8
316,95
0,00316
621
168
453
308
5,7301
0,0181
9,95E-06
SUMA
0,01961
32,2227
0,1052
6,41E-05
Ciśnienie atmosferyczne wynosi : patm. = 761 mm Hg.
Wykres ln p = f(1/T) przedstawia się następująco :
Ze względu na stosunkowo wąski zakres temperatur zależność jest liniowa:
ln p = a(1/T) + b (5)
gdzie : (6)
Współczynnik a można otrzymać przy pomocy jednej z opcji w programie „Microsoft Excel” , gdzie wyznaczony jest automatycznie i z dużą dokładnością .
Współczynnik a odczytany z wykresu wynosi –3171,74. Znając go możemy obliczyć molowe ciepło parowania heksanu ze wzoru (6) :
DHpar. = -8,314 · (-3171,74) = 26369,84 J/mol =26,4 kJ/mol
Współczynnik a możemy również obliczyć na podstawie zależności :
Wartość molowego ciepła parowania heksanu odczytana z „Poradnika fizykochemicznego” wynosi 28,85 kJ/mol.
seterah