Beata
Siedem dziewcząt z Albatrosa-tyś jedyna
Dziś pozostał mi po tobie smutek, żal.
Miałaś wtedy siedemnaście lat dziewczyno, aha,
W Augustowie pierwszy raz ujrzałem cię.
A na imię miałaś właśnie Beata,
Piękne imię, musisz przyznać miła ma.
Zabierałem cię, co dzień na fregatę,
Byś miłością swą upajała mnie.
Minął dzionek słońce zaszło za jeziorem
I fregaty kontur ukrył się za mgłą.
Na fregacie byliśmy znowu sami, aha,
A na brzegu ktoś nucił piosnkę tą.
Już od dawna ciebie nie widziałem.
Tak mi smutno jest bez ciebie, tak mi źle,
Lecz myślę, że kiedyś się spotkamy, aha,
W Augustowie w nadneckie białe dnie.
Te wspomnienia w mej pamięci pozostaną
I na zawsze schowam w sercu je,
Bo jestem, Beatko zakochany, aha, }
Pragnę z tobą jeszcze spotkać się. } 2x
monika330