Cook Robin - Inwazja.pdf - zachomikowane - margotbao

ROBIN COOK

INWAZJA

Invasion

Przełożył: Przemysław Bandel

Wydanie oryginalne: 1997

Wydanie polskie: 1998

Z ręką na pulsie najnowszych osiągnięć w technologiach

medycznych Robin Cook z niesamowitym talentem poluje na nasze

najgłębsze obawy. Tym razem, w swym najbardziej prowokacyjnym

thrillerze, bada nagły wybuch epidemii z dziwnymi nowymi

objawami, które opierają się diagnozom. Przyczyna pozostaje

nieznana – i niemożliwa do poznania – gdyż jest czymś, czego

gatunek ludzki nigdy dotąd nie doświadczył...

Prolog

W lodowatych przestworzach przestrzeni międzygwiezdnej strumień materii-antymaterii,

migocząc, wyrwał się impulsem z próżni z intensywnym błyskiem promieniowania

elektromagnetycznego. Na siatkówce ludzkiego oka zjawisko mogło zostać wychwycone jako

nagłe pojawienie się, eksplozja barw pełnego spektrum światła widzialnego. Oczywiście, ani

promienie gamma, ani promienie X, a nawet fale podczerwone i radiowe nie mogły być

widoczne dla ograniczonego ludzkiego postrzegania.

Równocześnie z wybuchem kolorów świadkowie na Ziemi mogliby ujrzeć pojawienie się

astronomicznej liczby atomów w kształcie wirujących, czarnych, dyskopodobnych kamyków.

Zjawisko robiło wrażenie puszczonego wstecz filmu wideo z obiektem wpadającym do

krystalicznego płynu, którego falowanie było jak zakrzywienie czasu i przestrzeni.

Jednak lecąca z prędkością bliską prędkości światła niezliczona liczba połączonych

atomów wpadła w odległe krańce Układu Słonecznego, śmigając obok orbit nadętych gazami

zewnętrznych planet Neptuna, Urana, Saturna i Jowisza. Przed osiągnięciem orbity Marsa

wirowanie i prędkość masy zmniejszyły się znacząco.

Teraz obiekt można było zobaczyć takim, jaki był: międzygalaktyczny pojazd kosmiczny,

którego połyskująca powierzchnia przypominała doskonale wyszlifowany onyks. Jedyną

deformacją kształtu dysku był rząd wybrzuszeń nad zewnętrzną krawędzią obiektu. Kontury

każdego z wybrzuszeń odzwierciedlały masywną sylwetkę statku-matki. Nie było żadnych

innych zniekształceń zewnętrznej powierzchni: żadnych świetlików, luków, wlotów, wylotów

albo anten. Nie było nawet jakichkolwiek konstrukcyjnych łączeń.

Kiedy statek dotarł do zewnętrznych warstw atmosfery ziemskiej, wzrosła temperatura

jego powłoki. Pojawił się płonący ogon rozświetlający za nim nocne niebo, kiedy pobudzone

tarciem atomy atmosfery w odruchu protestu zaczęły wydzielać fotony.

Cook Robin - Inwazja.pdf