Encyklopedia Multimedialna PWN
REYMONT Władysław Stanisław, 1867–1925, pisarz i publicysta; jeden z czołowych przedstawicieli nurtu realistycznego w prozie Młodej Polski, łączący w swej twórczości także elementy naturalistyczne i modernistyczne; powieści obyczajowe (Komediantka 1896, Fermenty 1897), powieść o Łodzi ukazująca bezwzględne oblicze kapitalistycznego miasta (Ziemia obiecana 1899), najwybitniejsze dzieło Chłopi (1904–09) –epopeja z życia zbiorowości wiejskiej, trylogia historyczna Rok 1794 (1913-18), liczne nowele; 1924 Nagroda Nobla.
Stanisław Władysław Rejment – przyszedł na świat 7 maja 1867 roku we wsi Kobielce Wielkie powiatu radomszczańskiego. Ojcem jego był Józef Rejment, organizator i sekretarz miejscowej kancelari parafialnej , matką –Antonina z Kupraczyńskich , siostrzenica księdza kanonika Kupczyńskiego , tutejszego proboszcza.
Gdy w roku 1868 przeniusł się on do Tuszyna pod Łodzią, powędrowali tam z nim razem Rejmentowie. To miasteczko dzieciństwa i wczesnej młodości mocno zapisało się w pamięci Rejmenta - Reymonta (zmiana nazwiska)
Uczęszczał do szkoły elementarnej uczył się źle i zamartwiając się o jego przyszłość rodzice zdecydowali że trzeba zrezygnowaś z wyrzszych ambicji i zapewnić synowi znajomość jakiegoś fachu. Ponieważ ich ccccccórka wyszła zamąż za właściciela zakładu krawieckiego Konstantego Jakimowicza . Stanisław w 1880 roku zostaje powierzony opiece zięcia jako terminator. W krawieckim zawodzie młody Rejmont nie zrobił kariery , został tylko czeladnikiem, ale pobyt w Warszawie i wpływ swiatłego ,rozumnego człowieka jakim był Jakimowicz, obudził w nim zamiłowanie do nauki i literatury.Przedewszystkim szwagier obudził w nim zamiłowanie do teatru.
Ledwie zdał egzamin czeladniczy , ruszył w świat z jakąś wędrowną trupa . Zaczyna się teraz najbardziej trudny i awanturniczy ,ale dla przyszłego pisarza nader cenny okres zbierania ważnych doświadczeń życiowych. Reymont- jako mierny bardzo aktor grywa epizodyczne rólki, co nie może zaspokoić jego ambicji. Wraca wreszcie do rodziców i dzięki staraniom ojca otrzymuje posadę na kolei.
Następuje teraz przełomowy okres w życiu Reymonta. Osamotniony odcięty od szerszego świata chwyta za pióro, kreśli swoje pierwsze pruby nowelistyczne .Budzi się w nim pisarz i pisarskim okiem opserwuje kolej Warszawsko-Wiedeńską swoje otoczenie ,wżywa się w nie, wchłania je w siebie , by kiedyś ze zgromadzonego w tych latach materiału stworzyć sfoje największe dzieło.
Wtym okresie postaje perwsze , oznaczone datą 16 II 1891, opowiadanie Pracy. Powstają równiesz inne utwory które przesyła znakomitemu krytykowi Ignaceku Matuszewskiemu . ten ocenia je przychylnie i ułatwia przyszłemu autorowi Ziemi obiecanej nawiązanie znajomości z redakcją „Głosu”. Tam ukazują się jego korespondencje pod pseudonimem Książak.
W roku 1893 porzuca Reymont ostatecznie Krosnowę i mając w kieszeni trzy ruble rusza do Warszawy.Wtym roku powstają pierwsze utwory, Z których Wigilia Bożego Narodzenia
sylwus1983r