pV=nRT ΔU= Q + W; U- e. wewn. (przy sprężaniu +, przy rozpr. - ); praca w przem. Izobar. W=p Δ V ; ilość dostarczonego ciepła: Q=m cw ΔT; ciepło dostarczone stałej masie gazu w przem. Izobar.: Qp=nCp ΔT Cp-ciepło molowe w przem. Izobar., sprawność dla silników cieplnych: h=Q1-Q2/Q1 ; dla Carnota: h=T1-T2/T1; ciepło w przemianach fazowych: Q=m L L- ciepłto topnienia (qt); Q= m R R- ciepło parowania w temperaturze wrzenia (qr=R)
gaz doskonały- gaz, którego cząsteczki są bezwymiarowymi kulkami oddziałującymi ze sobą jedynie podczas doskonale sprężystych zderzeń. Przemiany: a) izotermiczna; T- const., ΔE=O – sprężanie z ochładzaniem, rozprężanie z podgrzewaniem. B) izochoryczna, V- const., ΔE=Q, W=O C) izobaryczna, p- const., a) sprężanie z ochładzaniem ΔE=W+Q, ΔE<O; |W|<|Q|, b) rozprężanie z podgrzewaniem ΔE>O , |W|<|Q|; W=p Δ V; d) adiabatyczna- przemiana bez wymiany ciepła z otoczeniem ΔE=W (adiabaty bardziej strome od izoterm) Cp=Cv+R Silnik Carnota- idealny silnik cieplny składający się z dwóch izoterm i 2 adiabat.
intelligent_boy