SENTENCJE.doc

(27 KB) Pobierz
SENTENCJE

SENTENCJE

 

1.      (…) vox enim tua dulcis – Głos bowiem twój słodki

2.      Varium et mutabile semper femina – Kobieta zawsze jest zmienna i różnorodna

3.      Virtuti militari – Za męstwo (wojenne)

4.      Vive memor leti, fugit hora – Zyj pamiętając o śmierci, czas ucieka

5.      Difficile est satiram non scribere – Trudno jest nie pisać satyry

6.      Ignis aurum probat, miseria fortes viros – Ogień wypróbowuje złoto, trudy – odważnych mężów

7.      Immensa est finemque potentia caeli – Niezmierzona jest i końca nie ma potęga niebios

8.      (...) amor est igni similes – Miłość jest podobna do ognia

9.      (...) nullis amor est sanabilis herbis – Miłość jest nieuleczalna żadnymi ziołami

10.  Dulce puella malumst [malum est] –

11.  Fortuna fortes metiut, ignavos premit –

12.  Dictum sapienti sat est – Słowa wystarczą mądremu (wystarczy raz powiedzieć)

13.  Ars longa, vita brevis – Sztuka długa, życie krótkie

14.  in flagranti – Na gorącym (uczynku)

15.  Primus inter pares – Pierwszy między równymi

16.  Principes mortales, res publica aeterna – Władcy śmiertelni, republika wieczna

17.  In principio creavit Deus caelum et terram, terra autem inanis erat et vacua – Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię, zaś ziemia była nędzna i pusta

18.  “De profundis clamavi ad Te, Domine” – Do Ciebie krzyczałem z otchłani, Panie

19.  “Popule meus, quid feci tibi? Aut in quo contristavi te? Responde mihi – Ludu mój, co uczyniłem tobie? Albo w czym zasmuciłem cię? Odpowiedz mi

20.  Et creavit Deus hominem ad imaginem suam (…) – I stworzył Bóg człowieka na swoje podobieństwo

21.  Urbem Romam habuerunt initio Troiani – Trojańczycy mieli państwo Rzym najpierw (najpierw zdobyli)

22.  Primus itaque Polonorum rex Mesco gratiam baptismi suscepit – Jako pierwszy polski król Mieszko przyjął łaskę chcrztu

23.  Veni, vidi, vici – Przyszedł, zobaczył, podbił

24.  Venimus, vidimus, Deus vicit – Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył

25.  Qoud habui, perdidi – Co miałem, straciłem

26.  Formavit igitur Doimus Deus hominem de limo terrae (...) – Stworzył wiec Pan Bóg człowieka z błota ziemi (gliny)

27.  Hic quiescit, qui numquam quevit. Tace! – Tutaj spoczywa ten, który nigdy nie spoczywał

28.  Tu, qui legisti nostra, vale! – Ty, który czytasz nasze imiona, bądź pozdrowiony!

29.  Vixit annos plus minus centum – Żył lat mniej więcej sto

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin