1
DEFINICJA WSPÓŁCZESNEJ PSYCHOILOGII
W różnych okresach rozwoju nauki psychologię traktowano, jako:
§ naukę o duszy( z gr.psyche- dusza,logos- nauka. Starożytność.)
§ naukę o zjawiskach psychicznych(druga połowa XIX w.)
§ naukę o zachowaniu się( ang. behavior- zachowanie. Początek XX w. psychologia amerykańska
§ naukę o człowieku, jako podmiocie własnego działania(psychologia humanistyczna)
§ naukę o wyższych czynnościach istot żywych(ujęcie współczesne, m.in. w polskiej psychologii powojennej)
DOSTOSOWANIE CZŁOWIEKA DO MASZYNY ....
Psychologia pracy- dostarcza psychologicznych reguł analizy działań człowieka w warunkach pracy. Stosuje szeroką formułę"dostosowania maszyny do człowieka i człowieka do maszyny".
Wiedza psychologiczna, a przede wszystkim jej praktyczne zastosowania są przydatne w rozwiązywaniu wielu trudnych problemów w każdej firmie. Jest to zrozumiałe jeżeli przyjmiemy, że człowiek jest centralnym ogniwem działalności gospodarczej. Dążąc do sukcesu w biznesie należy zatem umieć poznawać i rozumieć ludzi. wiedza psychologiczna może być użyteczna w rozwiązywaniu konfliktów interpersonalnych, motywowaniu pracowników do lepszej pracy, zapewnianie personelowi dogodnych warunków pracy, planowaniu marketingowym i wielu innych sprawach gdzie decydującą rolę pełni człowiek.
KODOWANIE, DEKODOWANIE, SPRZĘŻENIE ZWROTNE
Kodowanie: następuje w momencie przekształcenia treści pisanej na wiele gestów i symboli. Proces ten jest konieczny, gdyż komunikat przekazuje często jedna osoba, która stara się być zrozumiana dobrze przez swoich słuchaczy. Nadawca stara się zapewnić tak zwaną wspólnotę, bez której może wystąpić wiele nieporozumień lub nawet brak komunikowania się.
Dekodowanie: następuje w momencie przekształcenia komunikatu przez słuchacza, który stara się go zrozumieć. Odbywa się ono w dwu etapach: w pierwszym odbiorca otrzymuje komunikat w drugim zaczyna go przetwarzać. Wpływ na to ma własna ocena użytych symboli oraz doświadczenie /ludzie słyszą to co chcą usłyszeć/.
Sprzężenie zwrotne: jest to odwrócenie komunikacji, w którym to wyrażamy reakcję na komunikat nadawcy. Możemy wyróżnić dwa typy sprzężeń zwrotnych: pierwszy to bezpośrednie wyrażenie np.: potakiwanie głową lub drugie pośrednie owocujące np.: wzrostem efektywności pracy. W momencie gdy sprzężenie zwrotne jest silniejsze to proces komunikowania się jest lepszy.
MODEL PRZEPŁYWU INFORMACJI
S. Mika przez komunikowanie się rozumie transmisję informacji z jednego miejsca do drugiego. W procesie tym można wyróżnić 5 klas:
1. Źródło®osoba, która wytwarza przekaz,
2. Emitor®biologiczny system lub sztuczne urządzenie, które przetwarza informację w jakąś formę energii, możliwą do przesłania („informacji czystej” przesłać nie można),
3. Kanał®środek, dzięki któremu pokonuj się dystans czasowy i przestrzenny między nadawcą i odbiorcą,
4. Receptor®system zmieniający sygnały emitowane w formie pewnej energii na powrót w informację.
5. Cel®odbiorca lub grupa odbiorców, do których przekaz był wysłany.
DŹWIĘKI PARALINGWISTYCZNE
Spróbujmy wymienić podstawowe rodzaje komunikatów niewerbalnych. Jak podaje literatura
wyróżnia się aż dziesięć takich zachowań, a są to m.in:
Dźwięki paralingwistyczne (parajęzykowe) - tworzą one wielką i różnorodną gamę znaków komunikacyjnych i sposobów ekspresji uczuć. Chodzi tu o takie wokalizacje, jak śmiech, płacz, ziewanie, mruczenie, mlaskanie, gwizdanie itp. Dźwięki te są krótkotrwałe, co nie oznacza wcale, że nie są ważne. Dla przykładu: wściekłe mruknięcie jest czasami gorsze niż długa tyrada;
MOWA CIAŁA
Komunikacja niewerbalna zwana jest także bezgłośną, bez użycia słów, czy z angielskiego body language, czyli język ciała. Jest ona tematem, którym od pewnego czasu fascynują się profesorowie od komunikacji. Jest tak dlatego, iż stwierdzono, iż 65-70% informacji pochodzi z przekazu ta właśnie drogą.
Obserwowanie zachowań rozmówcy jest bardzo cennym źródłem informacji, których nie uzyskamy z wypowiedzianych słów. Z reguły jest tak, że słowa zawierają głównie odniesienia do problemu, a zachowania niewerbalne odnoszą się do stosunku między rozmówcami. Interesujące jest to, iż ludzie w tak dużym stopniu używają komunikacji niewerbalnej, choć często zdarza się tak, iż nie zdają sobie z tego sprawy. Powodów, dla których używamy tego rodzaju przekazów jest kilka:
1) sygnały komunikacji niewerbalnej mają większą zdolność komunikowania emocji i postaw interpersonalnych – stawiają odbiorcę w stan bezpośredniej biologicznej gotowości do radzenia sobie z agresją, miłością bądź czymkolwiek innym.
2) niektóre wiadomości łatwiej przekazać gestami niż słowami, np. kształty – szczególnie jeśli nie znamy języka dostatecznie dobrze, by określać rzeczy właściwie,
4) koncentracja uwagi na pewnych komunikatach przy ubieraniu ich w słowa byłaby utrudniona – np. przy samoreprezentacji.
REGUŁA ALBERTA MEHRABIAN
Antropolog Albert Mehrabian stwierdził , że tylko 7% spośród informacji uzyskiwanych w rozmowie, czerpiemy ze słów. Natomiast 38% wnioskujemy z tonu głosu, a aż 55% z mowy ciała.
Mowa ciała ma bardzo duże znaczenie w całym procesie komunikacji i jest znaczącym powodem wielu nieporozumień i konfliktów. Czasem wystarczy, nawet drobny, ale niewłaściwy gest, aby przekreślić z trudem wypracowane porozumienie.
W gestach pojawia się bardzo wiele prawidłowości ponad kulturowych. Wiadome jest, że im ktoś wyżej stoi w hierarchii władzy, tym skromniejsza jest jego mowa ciała
i odwrotnie, im niższe ktoś zajmuje stanowisko, tym bogatsze są jego gesty. Również osoby starsze mają większą kontrolę nad swoją mimiką i gestami.
TEORIA POTRZEB MASLOWA
Znany psycholog amerykański Abraham Maslow, obserwując takie zachowania ludzi, stworzył teorię hierarchii potrzeb ludzkich, tzw. Piramidę Maslowa ( rys.1).
Potrzeby Indywidualne
społeczne
bezpieczeństwa
fizjologiczne
Potrzeby człowieka są zaspakajane według pewnej ustalonej hierarchii. Chociaż są wyjątki od tej reguły, ludzie najczęściej zaspakajają potrzeby fizjologiczne, następnie bezpieczeństwa, społeczne i dopiero na końcu indywidualne.
Należy jednak zwrócić uwagę na ścisłą zależność między poszczególnymi elementami. Aby przejść do kolejnego elementu należy wypełnić wcześniejsze.
W zakres potrzeb fizjologicznych wchodzą takie potrzeby jak: zaspakajanie głodu , pragnienia, odpoczynek, sen, seks, potrzeb bezpieczeństwa – ochrona, stabilność, dobre samopoczucie. Do potrzeb społecznych zaliczamy miłość, przyjaźń, akceptację przez innych, prestiż. Natomiast potrzeby indywidualne to przede wszystkim szacunek do samego siebie, wolność, samorealizacja.
FAZY KŁÓTNI
Po rozpoznaniu uczestników konfliktu i rodzaju przejawianej przez nich aktywności po zidentyfikowaniu przedmiotu sporu i analizie dynamiki konfliktu należy jeszcze poznać najbardziej typowe fazy każdej kłótni.
· Faza pierwsza -to okres, kiedy mówimy, że coś jest nie tak. To faza przeczuć, drobnych napięć, okres, w którym czasami objawy złego samopoczucia mieszają się ze zwiastunami awantury. Często niezauważalnie faza ta przechodzi w
· Fazę drugą - czyli fazę wzajemnej wrogości. Mamy tu do czynienia z narastającymi zarzutami, negatywnymi uwagami i ocenami
· Faza trzecia - kulminacja, naturalna konsekwencja fazy drugiej. Jest rozładowaniem napięcia we wszechogarniającej awanturze. Faza ta jest bardzo gwałtowna, ale krótka. Rozsądek opuszcza skłócone strony, a nienawiść i żal prowadzą do agresji. Mające tu miejsce zaślepienie rzadko pozwala na uznanie jakichkolwiek rozumowych argumentów. Ze względu na to, że atmosfera awantury i stan wysokiego napięcia emocjonalnego są czymś nienaturalnym i trudnym do zniesienia, konflikt przechodzi automatycznie w
· Fazę czwartą - wyciszenie . Jeżeli strony utrzymują ze sobą komunikację, bardzo często są w stanie spokojniej rozważyć problemy, oddzielić emocje od faktów. Prowadzi to do
· Fazy piątej - porozumienia, która pozwala na skonfrontowanie stanowisk, rozpatrzenie wzajemnych interesów, co umożliwia dalsze współdziałanie i koegzystencję.
KONFLIKTY INTRAPERSONALNE I INTERPERSONALNE
Konflikty można podzielić na intrapersonalne i interpersonalne.Konflikt intrapersonalny przeżywają wszyscy, kiedy ic...
ariel315