PROFILAKTYKA_KRZYWICY.DOC

Do prawidłowego wzrastania i mineralizacji kości niezbędne jest zapewnienie dzieciom i młodzieży spożycia odpowiednich ilości wapnia oraz witaminy D. Pochodzić one powinny z całodziennej diety uzupełnianej żywnością wzbogacaną w te składniki i - w razie potrzeby - preparatami farmaceutycznymi.

      Należy zapewnić dzieciom i młodzieży dzienne spożycie wapnia w ilościach zależnych od wieku:

·         0-0,5 roku - 400 mg/dobę

·         0,5 -1 roku - 600 mg/dobę

·         1-3 lat - 800-1000 mg/dobę

·         4-9 lat - 800 mg/dobę

·         10-18 lat - 1200 mg/dobę

      Dieta dzieci (od 2 do 18 roku życia) powinna zawierać więcej mleka i przetworów mlecznych. Należy wziąć przy tym pod uwagę zawartość wapnia w różnych produktach i zasadę urozmaiconej diety.

      Jednej średniej szklance mleka pod względem zawartości wapnia (240 mg) odpowiadają:

·         jeden mały kubeczek jogurtu (150g)

·         jedna szklanka kefiru

·         jedna szklanka maślanki

·         35 dkg sera białego ( 4 lub 5 naleśników z serem; około 20 pierogów leniwych)

·         dwa małe "trójkąciki" serka topionego

·         dwa plasterki sera żółtego

      W innych przetworach mlecznych dla dzieci zawartość wapnia jest różna w zależności od receptury.

Należy zapewnić również odpowiednie dzienne spożycie witaminy D:

1. Kobiety ciężarne
         Kobiety ciężarne powinny suplementować dietę witaminą D w ilości 400 jednostek dziennie.
         Suplementację należy rozpocząć od drugiego trymestru ciąży.
2. Noworodek donoszony
         Łączne spożycie witaminy D z diety i preparatów farmaceutycznych powinno wynosić 400 jednostek.
         Moment rozpoczęcia podawania preparatów witaminy D noworodkowi donoszonemu należy dobierać indywidualnie. Zależeć on powinien od tego czy matka przyjmowała witaminę D w ostatnim trymestrze ciąży oraz od sposobu żywienia noworodka.
         Noworodek karmiony piersią, którego matka nie otrzymywała witaminy D w ostatnim trymestrze ciąży wymaga wcześniejszego rozpoczęcia podawania witaminy D - od pierwszych dni życia w ilości 400 jednostek na dobę. Jeżeli matka przyjmowała witaminę D w ostatnim trymestrze ciąży to rozpoczęcie podawania witaminy D powinno nastąpić w 3 tygodniu życia.
         Noworodki nie karmione piersią tylko mlekiem modyfikowanym, spożywające (na dobę) objętość mleka, która zabezpiecza zapotrzebowanie dobowe na witaminę D, nie wymagają dodatkowej suplementacji tą witaminą
         Przy karmieniu mieszanym lekarz ustala dawkę indywidualnie obliczając zawartość witaminy D w podawanym mleku modyfikowanym.
    
3. Niemowlęta
         Niemowlętom karmionym piersią należy podawać 400 j.m. witaminy D niezależnie od tego, czy matka karmiąca przyjmuje preparaty zawierające witaminę D.
         Niemowlęta karmione mlekiem modyfikowanym nie wymagają dodatkowego podawania witaminy D, o ile ilość spożytego mleka pokrywa w całości dzienne zapotrzebowanie.
   
   Uwaga:
         Mieszanki mleczne początkowe zawierają 40-60 j witaminy D w 100ml.
         Mieszanki mlecze następne zawierają od 56 -76 j. witaminy D w 100ml.
         Pokarm kobiecy zawiera 1,5 . 8 j.m. witaminy D w 100ml.
4. Dzieci od 1 do 18 roku życia
         Od 1 do 18 roku życia dzieci wymagają dodatkowej podaży witaminy D w ilości 400 jednostek pochodzącej z żywności wzbogacanej tą witaminą lub preparatów farmaceutycznych.

      Działanie witaminy D będzie skuteczne, pod warunkiem stosowania urozmaiconej diety, zawierającej odpowiednie ilości wapnia oraz przy przestrzeganiu zasady aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu.

Uwaga:
      Zespół Rekomendujący zwraca uwagę, że nie ma żadnych podstaw do zmiany zalecanego dawkowania witaminy D jedynie na podstawie wielkości ciemienia, opóźnionego ząbkowania, opóźnionego pojawiania się jąder kostnienia głowy kości udowej, czy też nadmiernego pocenia się dziecka! W przypadkach wątpliwych należy wykonać oznaczenie podstawowych parametrów gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz poziomu witaminy D (25OH-D3).

      Stwierdzenie u dziecka (otrzymującego witaminę D w zalecanej dawce) rozmiękania potylicy nie upoważnia do rozpoznania niedoboru witaminy D i wymaga wykonania badań diagnostycznych. Rozmiękanie potylicy może wskazywać na nadmiar fosforanów i zdarza się również u zdrowych, szybko rosnących niemowląt.