9.pdf

ĆWICZENIE NR 9

OZNACZANIE KONSYSTENCJI I STANU GRUNTÓW SPOISTYCH

GRANICA PLASTYCZNOSCI

Przebieg oznaczania granicy plastyczności ( w p )

1. Próbkę gruntu o masie około 50 g i wilgotności naturalnej miesza się dokładnie w

parowniczce.

2. Jeżeli grunt znajduje się w stanie półzwartym lub zwartym, nasyca się go wodą do

stanu plastycznego, a jeśli znajduje się w stanie płynnym, podsusza się go.

3. Z wydzielonej próbki gruntu usuwa się ziarna o średnicy większej niż 2 mm i

formuje palcami kulkę o średnicy 7 mm.

4. Z kuleczki formuje się wałeczek na wyprostowanej dłoni, prawą nieznacznie

naciskając grunt i przesuwając wzdłuż lewej z szybkością około 2 razy na

sekundę. Czynność prowadzi się aż do uzyskania wałeczka o średnicy 3 mm na

całej jego długości.

5. Jeżeli wałeczek nie wykazuje spękań i nie łamie się przy podniesieniu go w

palcach do góry, zgniata się go, ponownie formuje kuleczkę i wałeczkuje od nowa

6. Kolejne czynności wałeczkowania wykonuje się tak długo, aż wałeczek po

uzyskaniu średnicy 3 mm rozsypuje się lub zaczyna pękać

7. Wszystkie kawałeczki wałeczka wkłada się do naczynka wagowego i zamyka

dokładnie doszlifowaną pokrywką.

8. Powtarza się badanie na następnej kulce gruntu.

9. Czynność wałeczkowania kolejnych próbek powtarza się tyle razy, aby w dwóch

naczynkach wagowych zebrać co najmniej 5-7- g gruntu.

10. Naczynka z wałeczkami waży się ( m mt ) i suszy w suszarce do stałej masy w celu

oznaczenia wilgotności

Oznaczona wilgotność jest wartością granicy plastyczności:

w p =

−

⋅

100

−

gdzie:

mt – masa naczynka z gruntem wilgotnym, g

st – masa naczynka z gruntem suchym, g

t – masa naczynka pustego, g

Za wynik ostateczny przyjmuje się średnią arytmetyczną z obu oznaczeń wilgotności,

jeśli ich różnica nie przekracza 10% wartości średniej.

Sprawozdanie powinno zawierać:

− cel ćwiczenia,

− opis ćwiczenia

− analizę wyników,

− wnioski z przeprowadzonego ćwiczenia.

p – wilgotność granicy plastyczności, %