Kognit-cale.pdf

(17955 KB) Pobierz
Microsoft Word - Kognit-cale.docx
Włodzisław Duch (Google: W Duch)
Notatki do wykładu „Wstęp do kognitywistyki”, 2009/10.
Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń 2010.
1. Umysł, mózg i modele.
Poznacie prawdę i prawda was wyzwoli.  
Jan 8:32  
Szersze tło 
Kognitywistyka jest syntezą wiedzy o 
umyśle  pochodzącej z różnych źródeł.  
Składa się na nią:  
Refleksja filozoficzna nad naturą 
umysłu.  
Wiedza o zachowaniu ludzi i 
zwierząt, oraz o ich stanach 
psychicznych.  
Biologiczne podłoże zjawisk 
psychicznych ‐ badania nad mózgiem.  
Psycholingwistyka, badanie języka.  
Modele matematyczne i podejście inżynierskie: zbudujmy sobie coś podobnego.  
Kilka uwag co do samego przedsięwzięcia 
Poznaj samego siebie  to aforyzm wyryty na frontonie świątyni Appolona w Delfach 
(przypisywany często Sokratesowi).  
Wyzwanie dla filozofów i przywódców religijnych, sprowadza się do zrozumienia, jak działa 
Twój umysł?  
Poznaj samego siebie = jak działa Twój umysł?  
Zrozumienie umysłu == zrozumienie siebie.  
Czy można jednak siebie nie rozumieć? A co to jest to 
"siebie"?  
Pomimo nawoływania do zrozumienia umysłu, czy nie mamy 
tu jakiegoś tabu?  
O chorobach umysłowych (chorobach mózgu) staramy się 
zapomnieć ( statystyki W. Brytanii : 20% kobiet i 15% mężczyzn 
cierpi z powodu chorób umysłowych) ‐ w czym są gorsze od 
chorób wątroby?  
427518842.007.png 427518842.008.png 427518842.009.png
Czemu mamy kawały o wariatach, a nie o chorych na serce? Przyczyny naszych zachowań nie 
dadzą się zrozumieć badając same mózgi, w tym przypadku więcej do powiedzenia ma 
filozofia, antropologia kultury lub literatura.  
Podejrzenie: Nie chcemy zrozumieć umysłu, wiec mamy nadzieję, iż nigdy nie da się go 
zrozumieć.  
Dlaczego? Odziedziczyliśmy błędny obraz natury ludzkiej, nasze myślenie i działanie oparte 
jest w znacznej mierze na mitach, które Pinker identyfikuje z wiarą w  tabula rasa  
(nieuwarunkowaną wolność wyboru), szlachetnego dzikusa (wrodzoną dobroć natury 
ludzkiej) i wiarą w "ducha w maszynie".  
Steven Pinker, Tabula Rasa , Spory o naturę ludzką. Gdańskie Wyd. Psychologiczne 2005.  
Jordan Peterson, Maps of Meaning : The architecture of belief. Routledge 1999  
Chociaż zrozumienie, jak działa mózg, nie pozwoli może w pełni zrozumieć umysłu, będzie to 
wielki krok we właściwym kierunku.  
Wątpliwość pierwsza:  czy 
umysł może zrozumieć sam 
siebie?   
To pytanie pojawia się ciągle 
w różnej formie. 
     
Co to znaczy „rozumieć” ?  
Rozumienie zakłada pewien język, aparat pojęciowy, 
odwołanie się do jakiegoś modelu świata, umieszczenie 
nowego faktu w relacji do znanych.  
Tradycyjne modele świata: oparte na mitach, 
wierzeniach religijnych; 75% Amerykanów wierzy w 
biblijną opowieść o stworzeniu świata, 15% w teorię 
ewolucji (Pinker, s. 18).  
Model naukowy: płodne metafory, szczegółowe 
pytania i odpowiedzi ale i metawiedza, ciągłe 
kwestionowanie pewności własnej wiedzy: "wiem, że wielu rzeczy nie wiem".  
Kreacjoniści: historia stworzenia świata opisana jest w Biblii.  
Skąd to wiemy? Dlaczego wierzyć w te historie a nie perskie czy japońskie?  
427518842.010.png 427518842.001.png 427518842.002.png
 
Zestawmy listę pytań na temat budowy i zachowania zwierząt i ludzi, oraz listę odpowiedzi 
opartą o teorię ewolucji i kreacjonizm lub "inteligentne projektowanie" ... np:  
Dlaczego kret, żyrafa i człowiek mają 7 kręgów szyjnych?  
Teoria ewolucji w połączeniu z genetyką i biologią molekularną daje bardzo interesujący 
obraz świata, jak na razie jedyny w którym na takie pytania można odpowiedzieć.  
Kognitywistyka ma swoich kreacjonistów, którym trudno jest zrozumieć, że umysł jest 
funkcją mózgu.  
Modele pozanaukowe mają prostą odpowiedź na 
"wszystko" (ale na nic konkretnego), czyli na pytania w 
rodzaju:  
Dlaczego się urodziłem?  
Jaki jest sens mojego życia?  
Co ze "mną" będzie po śmierci?  
Czym jest świadomość?  
Mózg tworzy teorie działania świata, ego domaga się 
dowartościowania, pewnie jestem tak ważny, że 
najwyższa istota się Mną interesuje osobiście.  
Umysł czuje się niezależny od mózgu, dopóki sprawnie 
działa, a potem tak się do tego przyzwyczaja, że nawet jak wszystkie funkcje zanikną (np. w 
wyniku choroby Alzheimera), to zostaje przekonanie, że jednak cudownie powrócą.  
Proste, zrozumiałe odpowiedzi pozanaukowe (w odróżnieniu od odpowiedzi medycyny 
molekularnej):  
Choroba jest karą za grzechy ... kto rzucił urok na chorego ... jaki siedzi w nim demon ...  
Zrozumienie prowadzi do działania: wypędzanie demonów, modlitwa (może bóstwo się 
zlituje), cudowna dieta ...  
Efekty tłumaczone są w ramach danego modelu świata: demon jest za silny! Takiego obrazu 
świata nic nie podważy.  
By zrozumieć człowieka trzeba znać jego model świata, nie tylko jego neurobiologię.  
Mózgi są substratem dla możliwych stanów umysłu, tak jak atomy umożliwiają powstawanie 
obiektów fizycznych.  
Ale ... na jakie konkretne pytania mogę odpowiedzieć?  
Czym jest "ja", które zadaje takie pytania?  
Skąd się biorą nasze poglądy?  
W większości przypadków po prostu bronimy swoich iluzji, zwykle wyrastających z ogólnych, 
światopoglądowych przekonań, a nie z próby ich weryfikacji w oparciu o dostępną wiedzę.  
Skąd cokolwiek naprawdę możemy wiedzieć?  
Świat ma nieskończenie wiele własności, nieskończoność jest w ziarnku 
piasku.  
427518842.003.png 427518842.004.png
W ziarnku piasku ujrzeć świat cały,  To see the world in grain of sand, 
Całe niebo ‐ w kwiatku koniczyny,  and the sky in beautiful flower. 
Nieskończoność zmieścić w dłoni małej, To close infinity in the palm of your hand, 
Wieczność poznać w ciągu godziny.  and eternity in hour.  
William Blake .  
Niektóre z tych własności poznajemy "bezpośrednio", zdobywając wiedzę "empirycznie", 
nasze zmysły działają jak wyrafinowane urządzenia pomiarowe.  
Mózg wykrywa cechy przydatne do podejmowania działań, w docierającym do oczu świetle 
lub docierających do uszu wibracjach powietrza.  
Dzięki pamięci i zmysłom rozpoznajemy obiekty, tworzymy sobie 
wyobrażenia i relacje między nimi, konstruując model świata.  
Korzystamy dodatkowo z innych urządzeń pomiarowych: 
mikroskopów, teleskopów, tomografów ...  
Dane oceniamy za pomocą zmysłów i wnioskujemy o własnościach 
obserwowanych obiektów.  
Uzupełniamy swoje wyobrażenia o obserwowanych obiektach.  
Nie mamy żadnej bezpośredniej wiedzy o świecie;  
nasza wiedza dotyczy jedynie dostępnych nam form poznania; mówiąc metaforycznie 
"widzimy tylko stany swojego mózgu" ‐ uświadamiają nam to  złudzenia optyczne .  
Nie znaczy to, że widzimy swój mózg, tylko że część mózgu analizuje stany innych części i 
potrafi je skomentować sterując działaniem ciała, jego wypowiedziami, skojarzeniami.  
Niestety w życiu codziennym często patrzymy na świat tylko z jednej, własnej, "jedynie 
słusznej" egocentrycznej perspektywy.  
Możliwych jest wiele równouprawnionych perspektyw; wiele z naszych problemów wynika z 
przywiązania do egocentrycznego sposobu patrzenia na świat.  
Wszystko, co możemy przeżyć, jest uwarunkowane strukturą umysłu/mózgu.  
Metaforycznie powstawanie "obiektów umysłu" można to przedstawić tak jak na rysunku; za 
formowanie się takich obiektów odpowiadają oczywiście procesy mózgowe.  
Kombinacja pewnych cech wykrywanych przez zmysły i konstruowanych przez korę 
zmysłową wzbudza w naszym umyśle wyobrażenie konkretnego obiektu.  
Zrozumiał to już  Immanuel Kant , pisząc o wiedzy "a priori" i "naoczności" pewnych 
obserwacji, które wydają sie oczywiste tylko dlatego, że tak dobrze pasują do sposobów 
przetwarzania informacji przez mózgi.  
 
 
Naukowy model wymaga znajomości specjalistycznego języka.  
Język nauki to metafory, użyteczne dla powiązania licznych faktów między sobą.  
Czas, przestrzeń, pole, potencjał wektorowy ... to abstrakcje, mające niewiele wspólnego z 
subiektywnym poczuciem przestrzeni i czasu.  
Co możemy powiedzieć o rzeczywistości?  
Platon: piękno tkwi w przedmiocie.  
Kant (1764): piękno tkwi w tym, kto je ocenia.  
Kto miał rację?  
Nie mamy żadnej bezpośredniej wiedzy o 
świecie;  
nasza wiedza dotyczy jedynie dostępnych nam 
form poznania;  
są one uwarunkowane strukturą naszego 
umysłu/mózgu.  
 
Subiektywnie umysł = odbicie świata
przefiltrowane przez mózg, jest wszystkim co
możemy poznać.  
Hipokrates (-460-370): "Przyjemność, radość, smutek i ból, wszystko bierze się z
mózgu i znikąd indziej niż z mózgu".  
On the Sacred Disease (ok. -400 roku): Men ought to know that from nothing else but
thence [from the brain] come joys, delights, laughter and sports, and sorrows, griefs,
despondency, and lamentations ...  
427518842.005.png 427518842.006.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin