1. Cel ćwiczenia

Celem  ćwiczenia jest oznaczenie temperatury zapłonu cieczy palnej metodą Martensa - Pensky’ego.

2. Opis przebiegu pomiaru

Przygotowaną próbkę z glikolem umieszcza się w tyglu i mocuje pokrywę z zastawkami oraz z zamocowanym termometrem i mieszadłem . Następnie uruchamia się autotransformator zasilający płytę grzejną. Wartość napięcia ustawiamy tak, aby przyrost temperatury wynosił ok. 5-6 K/min. Pierwszej próby zapłonu dokonuje się przy temperaturze niższej o 10K od spodziewanej temp. zapłonu. Dokonujemy tego przez obrót gałki otwierającej zastawki    i wymuszającej ruch palnika w dół. Próby ponawia się po każdym przyroście temp o 1K, aż do zapłonu mieszaniny par cieczy z powietrzem w całej objętości.

3. Wyniki pomiarów

Glikol etylenowy:

wzorcowa temperatura zapłonu                            twz= ok. 101,7OC

doświadczalna temperatura zapłonu                            td= 103OC

Poprawka:

P=101,3kPa

DT=[(101,3-p)/3,3] * 0,9 = 0

Kalkulacja błędów.

Błąd bezwzględny Dx                                          Dx =|A-Tz|

gdzie:               A - wartość rzeczywista (np. literaturowa, obliczeniowa)

              Tz -suma wartości wyznaczonej i poprawki uwzględniającej wpływ

ciśnienia atmosferycznego

Glikol etylenowy:

Dx =|101,7 - 103|=1,3OC

Błąd względny:

                                                                 Dx

                                                        d = ----------- * 100%

                                                                  A                                         

                                                                 1,3

                                                        d = ----------- * 100%=1,28 %

                                                                  101,7                           

V. Wnioski

Na podstawie otrzymanego wyniku glikol etylenowy kwalifikuje się do cieczy  palnych (*).

Porównując otrzymaną wartość doświadczalną z literaturową obserwujemy wystąpienie niewielkiego błędu. Jego wystąpienie można wytłumaczyć jako następstwo nie zapewnienia jednolitych obrotów mieszadełka , które powinny wynosić 90 - 120 obr/min oraz nieprecyzyjnej regulacji napięcia zasilania płyty grzejnej za pomocą autotransformatora i jej bezwładności cieplnej. Niedogodności te uniemożliwiły dokładną regulację prędkości przyrostu temperatury badanej cieczy.

Doświadczenie to  dało nam ogólny pogląd na metodykę badań temperatury zapłonu cieczy palnych.

(*) - M. Pofit-Szczepańska „Wybrane zagadnienia z chemii ogólnej,

          fizykochemii spalania i rozwoju pożarów.” SA PSP Kraków 1994